MotoGP Silverstone: Μεγάλη νίκη Quartararo, μόνος του & οι άλλοι!

Πρώτο βάθρο για Aprilia!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/8/2021

Πετώντας έφυγε μπροστά ο Pol Espargaro στην εκκίνηση με τον Quartararo να κάνει επίσης μία σπουδαία εκκίνηση και τον Aleix Espargaro επίσης να καταφέρνει να βγει μπροστά! Μέχρι που ο Bagnaia στην πίσω ευθεία αποφάσισε να μην αφήσει τον Pol μόνο του που είχε χτίσει διαφορά μεγαλύτερης της μίας μοτοσυκλέτας και τους πέρασε και τους δύο για να μπει δεύτερος.

Όσο ο Aleix κυνηγούσε τον Bagnaia, ο Marquez έβγαλε εκτός τον Martin όσο οι δυο τους πάλευαν για την θέση. Ακούμπησαν δύο στροφές πριν την πτώση όταν ο Marquez είχε την εξωτερική και έκλεισε απότομα, στην επόμενη ο Martin βγήκε εκτός γραμμής και πήρε την ένατη στροφή ανοίγοντας, εκεί τότε ο Marquez θεώρησε καλή στιγμή να χωθεί και να πάρει την εσωτερική σε πιο κλειστή γραμμή από εκείνο που για παράδειγμα είχε ο Quartararo μπροστά τους και που μάλλον θα ακολουθούσε και ο ίδιος έτσι όπως είχε τοποθετήσει την γραμμή του. Βέβαια με τον Martin να βρίσκεται ξαφνικά μπροστά του ο Marquez δεν είχε πολλές επιλογές και επέλεξε να περάσει εσωτερικά, σε κάθε περίπτωση η πρόσφυση δεν τον βοήθησε να κρατήσει αυτή την αλλαγή γραμμής και έφυγε εκτός μαζί με τον Martin.

Μπροστά ο Pol Espargaro οδηγεί την κούρσα και ο Aleix ακολουθεί κάνοντας και προσπάθεια να μπει μπροστά που κατέληξε να βγαίνει εκτός γραμμής που ήθελε και ο Pol να μένει μπροστά. Ο Quartararo παλεύει με τον Bagnaia που στο μεταξύ είχε επιστρέψει ξανά πίσω και κερδίζει την αναμέτρηση ενώ ο Miller ακολουθεί και έχει τον Mir πίσω του να κάνει ταχύτερο γύρο εκείνη την στιγμή.

Ο Quartararo έχει εξαιρετικό ρυθμό και αμέσως περνά τον Aleix με τον Bagnaia να ακολουθεί αμέσως μετά. Αμέσως ο Quartararo κάνει τον πλέον γρήγορο γύρο και αρχίζει να κλείνει την απόσταση από τον Pol όσο και οι δύο μαζί απέχουν λίγο από τον Aleix που στο μεταξύ μπήκε ξανά τρίτος.

Με επιθετική αλλά καθαρή κίνηση ο Quartararo περνά εμπρός και μάλιστα ανοίγει πολύ γρήγορα μπροστά κάνοντας την διαφορά από τους δύο Espargaro! Οι δύο Suzuki στο μεταξύ έχουν αφήσει τον Miller πίσω και έχουν μπροστά τους τον Bagnaia όσο και οι δύο Espargaro παλεύουν μεταξύ τους και πλέον περνά μπροστά ο Aleix.

Στην μέση του αγώνα ο Quartararo τους δείχνει πως είναι σε άλλη κατηγορία τελείως γιατί τρέχει μόνος του μπροστά 2,5 δευτερόλεπτα και ανοίγει ακόμη περισσότερο την ψαλίδα όσο ο Rins περνά τον πρώτο Espargaro και ο Miller περνά τον Bagnaia. Πίσω από τον Quartararo γίνεται ωραίος αγώνας σε ό,τι αφορά το θέαμα, αλλά η Yamaha ξεκάθαρα τους έχει βάλει τα γυαλιά και γρήγορα η απόστασή του φτάνει τα τρία δευτερόλεπτα. Ο Marquez έχει βγάλει εκτός και ένα από τα φαβορί που θα μπορούσε να τα βάλει με τον Quartararo, τον Martin… Τότε είναι που ο Aleix κάνει άλλο ένα λάθος ανοίγοντας γραμμή και ο Rins περνά μπροστά. Τα δύο αδέρφια είναι και πάλι μαζί, την ώρα που ο Alex Marquez κρατά το όνομα ψηλά παλεύοντας με τον Bagnaia για να του πάρει την θέση και το καταφέρνει. Ποιος θα το περίμενε! Πίσω βέβαια έρχεται ο Binder που καβαλά σαν να είναι καινούρια τα ελαστικά και περνά και τον Alex μετά τον Bagnaia με τον Mir να ακολουθεί και τον Lecuona να μπαίνει στο παιχνίδι!

Μπροστά ο Miller έχει περάσει τον Pol και μαζί με τον Rins που είναι δεύτερος και τον Aleix που είναι τρίτος, απέχουν από την πρώτη Honda για 2,7 δευτερόλεπτα με τον Quartararo να φτάνει την απόσταση στα 3,5 δευτερόλεπτα και φυσικά να πηγαίνει για την μεγάλη, προδιαγεγραμμένη από τους πρώτους γύρους, νίκη.

Ο Aleix παλεύει να κρατήσει πίσω του την Ducati και τα καταφέρνει να πάρει το βάθρο, μία τεράστια «νίκη» για την Aprilia, κρατώντας την τρίτη θέση ενώ από την αρχή του αγώνα πάλευε στις μπροστά θέσεις! Το πρώτο της MotoGP βάθρο για την τόσο ανταγωνιστική εταιρεία με έξι διαφορετικούς κατασκευαστές στις έξι πρώτες θέσεις και τον Quartararo να ανοίγει την ψαλίδα του πρωταθλήματος με μεγάλη διαφορά! Μεγάλη ημέρα για την Yamaha και τον Quartararo αλλά και για την Aprilia που έφτασε πιο κοντά στον πρώτο από κάθε άλλη φορά στην ιστορία της και θα θυμάται για πάντα το Silverstone. Όπως είπαν, θέλουν αυτή να είναι η αρχή της νέας εποχής!

 

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Διαφ.
1
Yamaha
175.4
40'20.579
2
Suzuki
175.3
+2.663
3
Aprilia
175.1
+4.105
4
Ducati
175.1
+4.254
5
Honda
174.8
+8.462
6
KTM
174.6
+12.189
7
KTM
174.5
+13.560
8
Honda
174.4
+14.044
9
Suzuki
174.3
+16.226
10
KTM
174.3
+16.287
11
Ducati
174.3
+16.339
12
Ducati
174.2
+17.696
13
Honda
174.1
+18.285
14
Ducati
173.9
+20.913
15
Ducati
173.9
+21.018
16
KTM
173.9
+22.022
17
Yamaha
173.8
+23.232
18
Yamaha
173.3
+29.758
19
Yamaha
171.8
+50.845
 
Ducati
111.1
19 Laps
 
Honda
 
0 Lap

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.