MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες

MototGP: Ο Joan Mir πέφτει γιατί ρισκάρει συνειδητά - Πρωτιά Bezzecchi στη φετινή λίστα πτώσεων

Ο Ισπανός εξηγεί γιατί δεν έχει καταφέρει να τερματίσει σε αγώνα Κυριακής
Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/4/2026

Οι πτώσεις του Joan Mir στους αγώνες δεν είναι τυχαίες, αλλά αποτέλεσμα συνειδητής επιλογής ρίσκου σε συνδυασμό με τους περιορισμούς της Honda, την ώρα που ο Marco Bezzecchi βρίσκεται στην κορυφή της σχετικής λίστας για το 2026.

Ο Joan Mir, έχοντας ήδη μια σχετική προϊστορία, βιώνει ένα δύσκολο ξεκίνημα στη φετινή σεζόν του MotoGP, έχοντας τερματίσει μόλις δύο φορές στους πρώτους έξι αγώνες. H πρώτη του εγκατάλειψη προήλθε από έντονη φθορά ελαστικών στη Buriram, ενώ στη συνέχεια σημείωσε τέσσερις πτώσεις σε Sprint και Grand Prix.

Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί πως όλα τα λάθη του έχουν συμβεί αποκλειστικά σε συνθήκες αγώνα, χωρίς καμία πτώση σε δοκιμές, κατατακτήριες ή warm-up. Αυτό κρατά τον συνολικό αριθμό του στις τέσσερις πτώσεις, λιγότερες από τον πρωτοπόρο της βαθμολογίας Marco Bezzecchi, που μετρά ήδη έξι.

Bez

Ο Mir ισοβαθμεί στις τέσσερις πτώσεις με επτά ακόμη αναβάτες, μεταξύ των οποίων οι Pedro Acosta, Fabio di Giannantonio και Jorge Martin.

Ο ίδιος εξηγεί ότι η προσέγγισή του στους αγώνες είναι ξεκάθαρη: "Μου αρέσει να ξεκινάω έναν αγώνα γνωρίζοντας ότι έχω πιθανότητες για κάτι μεγάλο. Τα πιο δύσκολα χρόνια για μένα ήταν το 2023 και το 2024, και δεν θέλω να τα ξαναζήσω."

Mir

Η επιθυμία του να διεκδικεί υψηλές θέσεις τον οδηγεί να πιέζει στο όριο, κάτι που, όπως παραδέχεται, αυξάνει τον κίνδυνο πτώσης: "Απολαμβάνω όταν μπορώ να παλέψω για κάτι σημαντικό και αυτό μου κοστίζει σε πτώσεις."

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το Sprint στο Τέξας, όπου έπεσε στον τελευταίο γύρο ενώ κυνηγούσε τον Acosta για το βάθρο. Παρότι δεν τον προσπέρασε, θα μπορούσε να αποσπάσει την τρίτη θέση λόγω ποινής του Acosta.

Mir

Στον κυρίως αγώνα εγκατέλειψε νωρίς ξανά λόγω πτώσης, ενώ βρισκόταν στην έκτη θέση, οδηγώντας την προσπάθεια της Honda.

Ο Mir αποδίδει το πρόβλημα στη συμπεριφορά της RC213V, ιδιαίτερα στο φρενάρισμα σε αγωνιστικές συνθήκες: "Πρέπει να βελτιώσουμε το πίσω μέρος για να οδηγούμε πιο χαλαρά με το μπροστινό. Διαφορετικά είναι δύσκολο να παλέψουμε χωρίς να παίρνουμε ρίσκα."

Mir

Εξηγεί επίσης πως η σύγχρονη αεροδυναμική δυσκολεύει την οδήγηση πίσω από άλλους αναβάτες: "Όταν είμαι μόνος, μπορώ να είμαι γρήγορος και ασφαλής. Αλλά πίσω από άλλους, με αυτά τα αεροδυναμικά, πρέπει να ρισκάρεις περισσότερο στο φρενάρισμα.

"Ειδικά αν πρέπει να καλύψω διαφορά, τότε το ρίσκο διπλασιάζεται και μαζί αυξάνονται οι πιθανότητες πτώσης. Αυτός είναι ο λόγος που πέφτω περισσότερο στους αγώνες."

Mir

Οι περισσότερες πτώσεις στο MotoGP 2026 (μέχρι τον 3ο γύρο των ΗΠΑ)

Marco Bezzecchi (Aprilia): 6
Pedro Acosta (KTM): 4
Fabio di Giannantonio (Ducati): 4
Alex Marquez (Ducati): 4
Jorge Martin (Aprilia): 4
Jack Miller (Yamaha): 4
Joan Mir (Honda): 4
Franco Morbidelli (Ducati): 4
Ai Ogura (Aprilia): 4
Brad Binder (KTM): 3
Marc Marquez (Ducati): 3
Toprak Razgatlioglu (Yamaha): 3
Pecco Bagnaia (Ducati): 2
Luca Marini (Honda): 2
Diogo Moreira (Ducati): 2
Johann Zarco (Honda): 2
Fabio Quartararo (Yamaha): 1
Alex Rins (Yamaha): 1
Maverick Vinales (KTM): 1*
Raul Fernandez (Aprilia): 0
Fermin Aldeguer (Ducati): 0*

* Δεν έχουν συμμετάσχει σε όλους τους αγώνες.