MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες

MotoGP, τεστ Misano: Ταχύτεροι Acosta και ΚΤΜ – Εκτός 10άδας Honda και Yamaha

2ος ο Alex Marquez και 3ος ο Marco Bezzecchi – Αναλυτικά όλοι οι χρόνοι
pedro
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/9/2025

Ο Pedro Acosta κατέκτησε την πρώτη θέση στις δοκιμές με μεγάλη διαφορά, αλλά όλα τα φώτα ήταν στραμμένα στη νέα Yamaha V4. Ο αναβάτης της Red Bull KTM Factory Racing έθεσε το ρυθμό τη Δευτέρα, μπροστά από τον Alex Marquez (BK8 Gresini Racing MotoGP) και τον Marco Bezzecchi (Aprilia Racing).

KTM: Η KTM είχε αρκετή κακοτυχία την Κυριακή, αλλά τη Δευτέρα, ο Acosta έβαλε τα δυνατά του από την αρχή και κατέκτησε την πρώτη θέση. Ο Ισπανός τερμάτισε με διαφορά 0,340 δευτερολέπτων, παρά το γεγονός ότι δεν ήταν απόλυτα ικανοποιημένος στις γρήγορες στροφές. Ο teammate του Brad Binder βελτιώθηκε προς το τέλος, τερματίζοντας 14ος. 

Ο Enea Bastianini (Red Bull KTM Tech 3) και ο teammate του Maverick Vinales επίσης έβαλαν τα δυνατά τους, με τον Bastianini να δοκιμάζει νέες ρυθμίσεις και τον Vinales να προσπαθεί να ανακτήσει τη δύναμη από τον τραυματισμένο ώμο του. Ο Vinales βελτίωσε τον χρόνο του την τελευταία ώρα της ημέρας, αποδεικνύοντας ότι η σκληρή δουλειά άξιζε τον κόπο. Ο δοκιμαστής Dani Pedrosa ήταν επίσης παρών και παρουσίασε μια αναβάθμιση στο ψαλίδι και μια νέα πίσω εξάτμιση. Ο Bastianini ολοκλήρωσε την ημέρα στην 12η θέση, μία θέση μπροστά από τον Vinales, με τον Pedrosa να τερματίζει 21ος, μόλις 1,9 δευτερόλεπτα από την πρώτη θέση.

Ducati: Δουλεύοντας πάνω στα ηλεκτρονικά, τη σταθερότητα και προσπαθώντας να βελτιώσει την είσοδο στις στροφές, ο Alex Marquez ήταν ο ταχύτερος της Ducati στο τέλος της ημέρας και ήταν ικανοποιημένος με τη δεύτερη θέση. Ο teammate του Fermin Aldeguer (BK( Gresini Racing MotoGP) επίσης έκανε πολλή δουλειά στα ηλεκτρονικά, καταλαμβάνοντας τη δέκατη θέση συνολικά. Στο στρατόπεδο της VR46, ο Franco Morbidelli (Pertamina Enduro VR46 Racing Team) ήταν πολύ δυνατός και πήρε την 5η θέση, με τον Fabio Di Giannantonio να παίρνει την 7η θέση.

Ένας συνδυασμός αεροδυναμικής 2024 και πλαισίου 2025 για τον Francesco Bagnaia, καθώς ο πολυπρωταθλητής MotoGP προσπαθεί να ανακτήσει την αίσθηση που του έλειπε στους τελευταίους αγώνες. Τελικά πήρε την 8η θέση, ενώ είχε και μία πτώση στην πρώτη στροφή της πίστας. Ο Marc Marquez δοκίμασε διάφορα ψαλίδια κατά τη διάρκεια της ημέρας, καθώς επικεντρώθηκε στη βελτίωση της εξόδου από τις στροφές και τελείωσε την ημέρα στην 6η θέση. Ο αναβάτης εξέλιξης Michele Pirro ήταν επίσης παρών και έδειξε ένα ριζικά διαφορετικό και μειωμένο αεροδυναμικό πακέτο, τερματίζοντας 23ος.

Aprilia: Μετά τους εορτασμούς της Κυριακής, ο Marco Bezzecchi επέστρεψε στη δουλειά και ασχολήθηκε με τη δοκιμή ενός πλαισίου που είχε και προηγουμένως δοκιμαστεί, αλλά έπρεπε να επανεξεταστεί. Η Aprilia αφιέρωσε επίσης χρόνο στα ηλεκτρονικά και τη χαρτογράφηση. Ο Jorge Martin ήταν χαρούμενος – παρά την πτώση του - με την πρόοδο στην εργονομία του αναβάτη και τη βελτιωμένη θέση του τιμονιού. Ο Raul Fernandez (Trackhouse MotoGP Team) έκανε πολλούς γύρους και βρέθηκε στην πρώτη δεκάδα, ενώ ο teammate του Ai Ogura δεν συμμετείχε στη δοκιμή μετά την πτώση του την Κυριακή. Στο τέλος της ημέρας, ο Bezzecchi κατέλαβε την 3η θέση, ο Fernandez την 4η και ο Martin την 9η, με όλες τις Aprilia να βρίσκονται στην πρώτη δεκάδα.

Honda: Ο Joan Mir (Honda HRC Castrol) δεν συμμετείχε στις δοκιμές λόγω του πόνου από την πτώση του την Παρασκευή και η Ιαπωνική εταιρεία συνέχισε τη σκληρή δουλειά με τον Luca Marini. Ο Ιταλός δοκίμασε ένα αναβαθμισμένο πλαίσιο και διαφορετικό αεροδυναμικό πακέτο στο πίσω μέρος, παρόμοιο με αυτό που χρησιμοποιήθηκε στις αρχές του 2025, και στο τέλος της ημέρας κατέλαβε την 11η θέση. Ο Johann Zarco (CASTROL Honda LCR) με παρόμοιο πακέτο, πήρε την 15η θέση, ενώ ο Somkiat Chantra (IDEMITSU Honda LCR) τερμάτισε στην 22η θέση.

Yamaha: Η ανάπτυξη της Yamaha V4 ήταν η σημαντικότερη είδηση της Δευτέρας στο Misano. Αν και βρίσκεται στα αρχικά στάδια της ανάπτυξης, με τα σχόλια των αναβατών να είναι συνεπή και όλοι να δηλώνουν ότι υπάρχουν δυνατότητες. Ο Quartararo τερμάτισε 18ος με διαφορά 1,2 δευτερολέπτων από την κορυφή και ο χρόνος του αποτελεί μια καλή αναφορά για το συγκεκριμένο στάδιο. Ο teammate του Alex Rins πήρε την 17η θέση, ενώ ο Miguel Oliveira (Prima Pramac Yamaha MotoGP) ήταν ο ταχύτερος αναβάτης της Yamaha, καταλαμβάνοντας την 16η θέση, με τον Miller να τερματίζει 19ος.

 

Παρακάτω είναι οι ταχύτεροι χρόνοι των αναβατών στο τεστ:

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

1:30.374

2

Alex Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

1:30.714

3

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

1:30.727

4

Raul Fernandez

Trackhouse Racing

1:30.761

5

Franco Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1:30.766

6

Marc Marquez

Ducati Leonovo Team

1:30.871

7

Fabio di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1:30.922

8

Pecco Bagnaia

Ducati Leonovo Team

1:30.933

9

Jorge Martin

Aprilia Racing

1:30.945

10

Fermin Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

1:30.946

11

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1:30.983

12

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

1:31.048

13

Maverick Vinales

Red Bull KTM Tech3

1:31.217

14

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

1:31.317

15

Johann Zarco

LCR Honda Castrol

1:31.474

16

Miguel Oliveira

Prima Pramac Racing

1:31.510

17

Alex Rins

Monster Energy Yamaha

1:31.571

18

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha

1:31.598

19

Jack Miller

Prima Pramac Racing

1:31.660

20

Takaaki Nakagami

HRC Test Team

1:31.994

21

Dani Pedrosa

Red Bull KTM Factory Racing

1:32.231

22

Somkiat Chantra

LCR Honda IDEMITSU

1:32.490

23

Michele Pirro

Ducati Leonovo Team

1:32.613