MotoGP: Στατιστικά με τις τούμπες 2019! - Ψηλά στις θέσεις ο Marquez αλλά όχι πρώτος
Χαμηλότερα τα ρεκόρ από άλλες χρονιές...
Από τον
Μπάμπη Μέντη
4/12/2019
Κι ενώ ο Marc Marquez έχει κλέψει την παράσταση με τα εξωπραγματικά σωσίματα που έκανε για άλλη μια χρονιά, ο πραγματικός πρωταθλητής στις τούμπες το 2019 στα MotoGP ήταν ο Johann Zarco, που ούτε λίγο ούτε πολύ κατέστρεψε 17 δερμάτινες φόρμες και αντίστοιχο αριθμό carbon φαίρινγκ. Η δεύτερη θέση ανήκει δικαιωματικά στον Jack Miller με 15 τουμπίδια φέτος. Πρόκειται για μεγάλη βελτίωση του Αυστραλού σε αυτόν τον τομέα, αφού το προσωπικό ρεκόρ πτώσεων το σημείωσε το 2016 με 25! Την τρίτη θέση μοιράζεται ο παγκόσμιος πρωταθλητής Marc Marquez με έναν “πρωτάρη” της κατηγορίας τον Franchesco Bagnaia, έχοντας και οι δύο από 14.
Αν λάβουμε υπόψη μας πως φέτος ο Marquez είχε την πιο επιτυχημένη αγωνιστική σεζόν στην καριέρα του, η τρίτη θέση στις πτώσεις δείχνει πως τουλάχιστον… προσπάθησε! Όχι βέβαια όσο πέρσι που είχε 23 τουμπίδια ή όσο είχε προσπαθήσει πρόπερσι, σημειώνοντας το απόλυτο ρεκόρ των 27 πτώσεων!
Πρόκειται για κάτι που είχαμε αναλύσει και τότε, πως δηλαδή ο Marquez σημείωνε ρεκόρ πτώσεων χωρίς όμως εγκαταλείψεις, που σημαίνει πως η συντρηπτική πλειοψηφία ήταν στις δοκιμές, κάνοντας αυτό που ξέρει καλύτερα, δοκιμάζοντας τα όρια...
Από την άλλη, όπως βλέπουμε οι αναβάτες της Pramac-Ducati έχουν κάνει καλό λογαριασμό σε ανταλλακτικά. Άλλος ένας αναβάτης με δορυφορική Ducati εμφανίζεται στην πρώτη πεντάδα με 12 πτώσεις, ο πρόσφατα απολυμένος μέσω e-mail κύριος Karel Abraham. Στη θέση του Abraham το 2020 θα είναι ο φωτεινός “πρωταθλητής της τούμπας” Johann Zarco, διότι στην Avintia έχουν υψηλούς στόχους για την επόμενη χρονιά…
Η πέμπτη θέση έχει άλλους δύο συγκάτοικους. Ο ένας φυσικά είναι ο Cal Cructhlow, ο οποίος κατέχει και τη δεύτερη καλύτερη επίδοση τα τελευταία πέντε χρόνια με 26 τούμπες το 2016. Στην πέμπτη θέση με 12 πτώσεις είναι και άλλος ένας “πρωτάρης”, ο Joan Mir. Στην έκτη θέση με 10 πτώσεις είναι οι εργοστασιακοί αναβάτες της Aprilia, δηλαδή ο Aleix Espargaro και ο Andrea Iannone. Άλλωστε όπως λένε, ο team mate είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλος κάθε αναβάτη.
Από εκεί και κάτω αρχίζει ο μονοψήφιος αριθμός πτώσεων, με τον Rossi και τον μαθητή του Franco Morbidelli να έχουν στουκάρει οκτώ M1 ο κάθε ένας. Λιγότερο “ζημιάρηδες” για την Yamaha ήταν ο Vinales και ο Quartararo με έξι κατεστραμένες Μ1 φέτος.
Παρατηρώντας τα στατιστικά των πτώσεων, θα δούμε πως το 2016 παρουσιάζεται μια αύξηση των διψήφιων αριθμών των πτώσεων για τους περισσότερους αναβάτες των MotoGP κι αυτό έχει να κάνει κυρίως με την αλλαγή των ελαστικών από τα Bridgestone που είχαν συνηθίσει να οδηγούν, στα εντελώς διαφορετικής φιλοσοφίας Michelin. Από το 2018 όμως -και ειδικά φέτος- οι πτώσεις μειώθηκαν σημαντικά καθώς οι αναβάτες εξοικειώθηκαν με τα ελαστικά και τα όρια τους, αρχίζοντας μάλιστα να σπάνε και αρκετά ρεκόρ ταχύτερων γύρων.
MotoGP Silly Season 2027 - Επιβεβαιώσεις, μετακινήσεις και ενδεχόμενα
Η μεταγραφολογία έχει πάρει φωτιά
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
11/2/2026
Με 22 Grand Prix τα MotoGP 2026 προμηνύονται συναρπαστικά – Αλλά ήδη τα βλέμματα και τα πρωτοσέλιδα βρίσκονται στο 2027 και το παρασκήνιο του.
Αυτό που πριν λίγους μήνες έμοιαζε με απλή φημολογία, σήμερα αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά. Συμβόλαια που θεωρούσαμε κλειδωμένα δεν είναι πλέον τόσο σίγουρα, μεγάλα ονόματα κοιτούν αλλού και οι κατασκευαστές έχουν έτοιμα περισσότερα από ένα πλάνα.
Aprilia Racing - Μόνος σίγουρος ο Bezzecchi
Ο Marco Bezzecchi είναι μέχρι στιγμής ο μοναδικός αναβάτης με επιβεβαιωμένη θέση σε εργοστασιακή ομάδα για το 2027. Το μεγάλο ερώτημα είναι ποιος θα "παντρευτεί" τη δεύτερη RS-GP της Aprilia Racing.
Ο Jorge Martin, παρότι πρωταθλητής του 2024, φέρεται να σκέφτεται την αποχώρηση. Η απουσία του από την Sepang λόγω ενός ακόμα τραυματισμού και η πρότερη διαφωνία των δυο μερών γύρω από το μέλλον του έχουν φουντώσει τα σενάρια. Ο CEO της Aprilia, Massimo Rivola, ήταν ξεκάθαρος: “Η Aprilia δεν κοιμάται ποτέ. Υπάρχουν Plan B, Plan C, D…”. Το ερώτημα είναι αν αυτά τα σχέδια βρίσκονται εντός της “οικογένειας” Aprilia ή αν κάποιος αστέρας από άλλη ομάδα θα βρεθεί ξαφνικά στο εργοστάσιο που πέρσι πήρε τη 2η θέση στους κατασκευαστές.
Για τη δεύτερη εργοστασιακή Ducati, όμως, επικρατεί σιγή. Ο Francesco Bagnaia μίλησε για “μεγάλες ευκαιρίες” το 2027, χωρίς να δεσμευτεί. Την ίδια στιγμή, το όνομα του Pedro Acosta ακούγεται όλο και πιο δυνατά, με τον Ισπανό να περιγράφει τα αποτελέσματά του με την ΚΤΜ στο Sepang Test ως “6/10”.
Το ζήτημα Marquez: 1+1 αντί για δύο χρόνια
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Marc Marquez πιέζει τη Ducati για συμβόλαιο τύπου “1+1” αντί για κλασικό διετές. Δηλαδή συμφωνία για το 2027 με δικαίωμα ανανέωσης για το 2028, ώστε να έχει ευελιξία ενόψει των μεγάλων αλλαγών κανονισμών και των κινητήρων 850cc. Η κίνηση αυτή θεωρείται ότι κρατά ανοιχτή την πόρτα, καθόσον στη νέα εποχή του πρωταθλήματος κανείς δεν μπορεί να προβλέψει εκ των προτέρων ποιος κατασκευαστής θα έχει καλύτερη μοτοσυκλέτα. Παρά την κυριαρχία του το 2025, ο Marquez θέλει να έχει τον απόλυτο έλεγχο του μέλλοντός του, ενώ η Ducati ήδη προετοιμάζεται για τη ζωή μετά τον τωρινό της σούπερ σταρ.
Οι Joan Mir και Luca Marini παλεύουν να κρατήσουν τις θέσεις τους, ενώ ο Alberto Puig ξεκαθάρισε ότι ο Quartararo είναι “σπουδαίος αναβάτης”, αλλά η Honda “διερευνά πολλές επιλογές”.
Yamaha - Με ή χωρίς Fabio
Αν ο Quartararo φύγει, η Yamaha θα χρειαστεί plan B και αυτό φαίνεται να ακούει στο όνομα Jorge Martin. Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2024 θα είναι ελεύθερος στην αγορά μετά το τέλος της φετινής σεζόν και όλα δείχνουν ότι το μέλλον του μπορεί να καθορίσει ολόκληρο το παζλ του 2027.
Όλοι οι αναβάτες της Yamaha έχουν επίσης συμβόλαια που λήγουν φέτος, με τον Toprak Razgatlioglu να θεωρείται ο λιγότερο πιθανός να μετακινηθεί, αφού βρίσκεται μόλις στο πρώτο του έτος στο MotoGP.
KTM: Marquez αντί για Acosta;
Οι φήμες θέλουν τον Alex Marquez να μετακινείται από τη Gresini στη Red Bull KTM Factory Racing. Αν αυτό γίνει, τότε πιθανότατα θα αντικαταστήσει τον Pedro Acosta, σε περίπτωση που ο τελευταίος πάει στη Ducati.
Οι Maverick Viñales και Brad Binder είναι επίσης βασικοί υποψήφιοι για μια εργοστασιακή σέλα στην ΚΤΜ, με τον Binder να αποτελεί θεμέλιο λίθο του project εδώ και χρόνια.
Οι υπόλοιποι του παζλ
Ο Fermin Aldeguer θεωρείται βέβαιο ότι θα παραμείνει στη δορυφορική Ducati BK8 Gresini. Αν φύγει ο Alex Marquez από τη Gresini, τότε ανοίγει μια θέση-φιλέτο έμμεσης εργοστασιακής υποστήριξης, κάτι που άλλωστε προβλέπεται από το συμβόλαιό του καθώς δεν έχει υπογράψει με τη Gresini αλλά απευθείας με τη Ducati Corse.
Στη VR46 του Valentino Rossi, τόσο ο Fabio Di Giannantonio όσο και ο Franco Morbidelli πρέπει να δικαιολογήσουν τις θέσεις τους μετά από μια σεζόν δίχως σπουδαία αποτελέσματα το 2025.
Στην KTM Tech 3, τα ονόματα των Daniel Holgado και David Alonso παίζουν δυνατά για το 2027, ενώ ένας ακόμη αναβάτης που ενδέχεται να έρθει στη μεγάλη κατηγορία του χρόνου είναι ο Nicolo Bulega, ειδικά αν κυριαρχήσει στο WSBK φέτος. Ο Ιταλός πάντως είναι παιδί της Ducati και ενδεχόμενη άφιξή του στο πρωτάθλημα θα γίνει σε μια ομάδα της ιταλικής εταιρείας. Δεν ξεχνάμε πως έχει ήδη αναλάβει εξελικτικό ρόλο στη Ducati, εξαιτίας της εμπειρίας του με τα ελαστικά της Pirelli, η οποία επίσης θα αναλάβει την αποκλειστικότητα της μεγάλης κατηγορίας από το 2027. Παρόλα αυτά, ο μάνατζέρ του έχει υπαινιχθεί πως, αν δεν του δώσει η Ducati μια θέση, θα κοιτάξει και αλλού στο MotoGP.
Στην δορυφορική Aprilia Trackhouse, αν ο Raul Fernandez πάει σε εργοστασιακή ομάδα, θα ανοίξει άλλη μία θέση, ενώ δύο αναβάτες που δεν ανησυχούν καθόλου είναι οι Johann Zarco και Diogo Moreira, που έχουν ήδη συμβόλαια με τη Honda μέχρι το 2027.
Με το πρώτο Grand Prix του 2026 στην Ταϊλάνδη να πλησιάζει, οι ανακοινώσεις για το 2027 αναμένεται να αρχίσουν να “σκάνε” τις επόμενες εβδομάδες. Και αν κρίνουμε από τις πληροφορίες που ήδη έχουν διαρρεύσει, αυτή η Silly Season ίσως αποδειχθεί εκρηκτική.
