MotoGP στην Ινδία! Υπογραφή Dorna και πίστας Buddh στο Δελχί!

Μία αναμενόμενη εξέλιξη για την παγκόσμια αγορά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/9/2022

Τα MotoGP θα ταξιδέψουν και στην Ινδία και μάλιστα με άμεση ισχύ, δηλαδή από το 2023 χωρίς να χαθεί χρόνος. Η Dorna ανακοίνωσε πως υπέγραψε Memorandum of Understanding (MoU) με την Fairstreet Sports που διαχειρίζεται το Buddh International Circuit.

Η πίστα που φέρει το όνομα του Γκαουτάμα Βούδα, όπως και ολόκληρη η περιοχή, είναι σχετικά καινούρια καθώς κατασκευάστηκε το 2011 με κόστος που έφτασε κοντά στα 250 εκατομμύρια Ευρώ.

Η πίστα κατασκευάστηκε με στόχο να φιλοξενεί την F1 και υπήρχε συμφωνία με σχετική ρήτρα για την συμμετοχή της στο πρόγραμμα, πριν ξεκινήσουν οι εργασίες κατασκευής. Η συμφωνία αυτή θεμελιώθηκε το 2007 όμως προβλήματα γραφειοκρατίας που επιχειρηματική κύκλοι θέτουν αποκλειστικά ως προβλήματα διαφθοράς, καθυστέρησαν τις διαδικασίες και το προγραμματισμένο «ραντεβού» με το καλεντάρι του 2010 της F1 χάθηκε.

Τελικά ξεκίνησε το 2011 και κατάφερε να φιλοξενήσει την F1 μέχρι και το 2013 όπου τα προβλήματα διαφθοράς έγιναν ανυπέρβλητα με την πίστα να παραμένει κάθε χρόνο για τα επόμενα δύο χρόνια με ερωτηματικό και τελικά η συμμετοχή της να ακυρώνεται.

Οι αρχικοί μέτοχοι ανέφεραν πως ζημιώθηκαν με σχεδόν 30 εκατομμύρια Ευρώ καθώς οι τρεις σεζόν της F1 δεν τους απέφερε το σύνολο της αρχικής τους επένδυσης. Μία μακρά δικαστική μάχη με την ινδική εφορία ξεκίνησε από τότε που ολοκληρώθηκε το 2017 με πρόστιμο σχεδόν 14 εκατομμυρίων Ευρώ.

Η πίστα συνέχισε να φιλοξενεί τοπικά πρωταθλήματα όπως και Ασιατικά και πλέον υπέγραψε για τα MotoGP για 7 χρόνια που σημαίνει πως θα την μάθουμε αρκετά καλά.

Είναι σχεδιασμένη από τον Γερμανό Hermann Tilke, ίσως τον πλέον ξακουστό σχεδιαστή αυτοκινητοδρομίων που έχει σχεδιάσει και την πίστα της Κωνσταντινούπολης με την οποία υπάρχει -αμυδρά- μία ομοιότητα και με την Buddh, στο κομμάτι στροφών 10-11-12 του Ινδικού circuit.

Ανάμεσα στις πίστες που έχει σχεδιάσει ο Tilke συγκαταλέγονται και πασίγνωστες μετατροπές, όπως του Hockenheimring, του Circuit de Catalunya και του Nürburgring.

Η πίστα έχει ειδική ασφαλτική επίστρωση πάνω σε ψαμμιτικό υπόστρωμα, ένα από τα πιο σκληρά που υπάρχουν και θεωρείται πως προσφέρει εξαιρετική πρόσφυση, ιδιαίτερα για τα καιρικά δεδομένα της περιοχής. Μπορεί να φιλοξενήσει πάνω από 120.000 θεατές και οι εγκαταστάσεις της είναι σε πολύ καλή κατάσταση.

Σε αυτό το σημείο να θυμίσουμε στους αναγνώστες ένα παλαιότερo άρθρο, από την εποχή που η πίστα αυτή τερμάτιζε τα προβλήματα με την Ινδική κυβέρνηση, πίσω στο 2017 όταν για πρώτη φορά η αγορά μοτοσυκλέτας στην Ινδία προσπέρασε εκείνη της Κίνας.

Εκείνη την χρονιά είχαν πουληθεί στην Ινδία 17,7 εκατομμύρια δίκυκλα που μπορεί η συντριπτική τους πλειοψηφία να είναι στα μικρά κυβικά αλλά το πλήθος αυτό απόλυτα εξηγεί την τεράστια δύναμη ρευστότητας των εταιρειών μοτοσυκλέτας στην Ινδία, όπως φυσικά και την κατασκευαστική τους ορμή. Στην ευρύτερη ασιατική περιοχή, με Βιετνάμ, Ταϊλάνδη, Μαλαισία και Ινδονησία κατασκευάζονται και πωλούνται ένα αστρονομικό πλήθος δικύκλων ενώ η Ινδία από μόνη της ξεχωρίζει για την μοτοσυκλετιστική κουλτούρα που έχει χτίσει, όπου το δίκυκλο δεν είναι μόνο λύση ανάγκης για την μετακίνηση, αλλά και προτιμητέο μέσο.

Η Ινδία μόλις προσπέρασε την Κίνα! - Ανακηρύσσεται η μεγαλύτερη παγκοσμίως αγορά μοτοσυκλέτας

Για αυτούς τους λόγους η μετακίνηση προς την ασιατική περιοχή είναι αναμενόμενο βήμα, όσο μάλιστα πληθαίνουν και οι θεατές που παρακολουθούν διαδικτυακά τα MotoGP σε ζωντανή μετάδοση με τις ζώνες ώρας να αρχίζουν να έχουν διαφορετική αξία για την Dorna.

Η σχεδίαση της πίστας και ειδικά οι στροφές 10, 11 και 12 υπόσχονται δυνατό αγώνα με ταυτόχρονα μία απαραίτητη ανανέωση, παρόλο που η συντριπτική πλειοψηφία των θεατών έχει από μικρή έως μηδενική γνώση των πιστών του MotoGP.

Να τονίσω επίσης σε αυτό το σημείο πως δεν είναι η πρώτη φορά που η συγκεκριμένη πίστα προσπαθεί να φιλοξενήσει τα MotoGP, η πρώτη επαφή είχε γίνει ήδη με τα εγκαίνια πίσω στο 2011 αλλά τότε η συγκυρία, δηλαδή η αγορά που είναι το κυρίαρχο πράγμα που ενδιαφέρει την Dorna, δεν ήταν έτοιμη για αυτό το βήμα. Από τότε μοτοσυκλέτες MotoGP και αναβάτες MotoGP την έχουν δοκιμάσει σε διάφορες εκδηλώσεις, όπως παρακάτω φαίνεται ο Lorenzo το 2015.

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.