MotoGP Styria FP1-FP2: Nakagami και Salvadori εκμεταλλεύονται τις ευκαιρίες

Με βροχή η FP2

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/8/2021

Επέστρεψαν τα MotoGP στην δράση μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα με τον Mir να κάνει αμέσως την επίθεσή του κατά την FP1 κρατώντας επάξια τον καλύτερο χρόνο από την στιγμή που όλοι οι υπόλοιποι δεν έμεναν μέσα στα όρια της πίστας και δεν μπορούσαν έτσι να επικρατήσουν. Ο Nakagami όμως για μερικά δέκατα του δευτερολέπτου απέσπασε τον καλύτερο χρόνο από τον Mir μόλις στον τελευταίο γύρο των δοκιμών. Αντίστοιχα ακολούθησαν και οι υπόλοιποι με τον Aleix Espargaro να παίρνει την τρίτη θέση μπροστά από τον Rins και τις δύο Honda των Pol Espargaro και Marc Marquez.

Ακολουθούσε ο Vinales, ελάχιστα πιο γρήγορος από τον Quartararo που γυρνούσε μαζί με τον Zarco, με τον Miller να κλείνει την πρώτη δεκάδα σε χρόνους.

Φυσικά η προσοχή ήταν στραμμένη στον Pedrosa που έκανε μία δύσκολη επάνοδο στην ενεργό δράση ως wildcard με μία μοτοσυκλέτα που την γνωρίζει μονάχα σε πλαίσιο δοκιμών. Θα πήγαινε ίσως και καλύτερα αν δεν είχε μηχανική βλάβη καθώς ήταν σταθερά εντός δεκάδας. Όταν ξανά μπήκε με την δεύτερη μοτοσυκλέτα έφτασε μέχρι την 11^η θέση, αλλά ο ρυθμός του είχε ήδη διαταραχθεί, κι ενδεχομένως να μπορούσε να τα πάει και πολύ καλύτερα. Πίσω του ο Bagnaia και ο Alex Marquez.

Όταν βρέχει δύο πράγματα είναι σίγουρα στα MotoGP: Κάποιος αναβάτης που κανονικά δεν πρωταγωνιστεί θα έχει τον καλύτερο χρόνο και ο Miller θα είναι ο πρώτος που θα βάλει slick. Αυτό ακριβώς έγινε στην FP2 που ξεκίνησε με πλήρως βρεγμένο οδόστρωμα και κατέληξε με στεγνό διάδρομο. Ο Salvadori, όπως κάθε φορά κάποιος αντίστοιχος αναβάτης, δεν μοιράζεται το ίδιο άγχος με τους υπόλοιπους μπροστά στο ενδεχόμενο μίας πτώσης κι αυτό του δίνει την ευχέρεια να παίρνει μεγαλύτερο ρίσκο. Δεν γλίτωσε βέβαια ούτε ο ίδιος από μία έξοδο δίχως πτώση, ακριβώς όπως είχαν πολλοί αναβάτες, των αφων Marquez συμπεριλαμβανομένων. Δεν ήταν όμως έτσι από την αρχή, καθώς στο πλήρως βρεγμένο οδόστρωμα ήταν ο Marquez που τα πήγαινε πολύ καλύτερα, αν και πολύ νωρίς στο μεγάλο αυτό session, αντίστοιχα για λίγο τον καλύτερο χρόνο τον είχε και ο Zarco με τον Mir να τον παρακολουθεί από κοντά. Ο Bagnaia τα πήγαινε καλύτερα από ότι στην FP1 και ποιο πίσω ακόμη ήταν ο Rins. Οι αλλαγές στην κατάσταση του οδοστρώματος δημιουργούσαν ευκαιρίες και ο Alex Marquez παρόλο που έκανε enduro έχοντας έξοδο κράτησε την 7^η θέση μπροστά από τον αδερφό του, τον Vinales και έναν φοβερό Lecuona που επίσης εντυπωσίασε ανεβαίνοντας στην 8^η θέση της κατάταξης. Μεγάλος απών ο Oliveira μετά από την πτώση του στην FP1 ενώ έξοδο είχε και ο Rossi καταλήγοντας με τον τελευταίο χρόνο στην 22^η θέση έχοντας μπροστά τον Pedrosa και τον Crutchlow ο οποίος επίσης βρήκε δύσκολη την επάνοδό του. Σε κάθε περίπτωση οι περισσότεροι επικεντρώθηκαν στην ανάγνωση της κατάστασης για το ενδεχόμενο ενός βρόχινου αγώνα.

Κατάταξη FP1
Θέση	N.	*Αναβάτης*	*ΜΟΤΟ*	Χρόνος	*Διαφ.*	*Προηγ.*
1	30	Takaaki Nakagami	Honda	1'23.805
2	36	Joan Mir	Suzuki	1'23.881	0.076	0.076
3	41	Aleix Espargaro	Aprilia	1'24.183	0.378	0.302
4	42	Alex Rins	Suzuki	1'24.221	0.416	0.038
5	44	Pol Espargaro	Honda	1'24.254	0.449	0.033
6	93	Marc Marquez	Honda	1'24.475	0.670	0.221
7	12	Maverick Viñales	Yamaha	1'24.492	0.687	0.017
8	20	Fabio Quartararo	Yamaha	1'24.580	0.775	0.088
9	5	Johann Zarco	Ducati	1'24.580	0.775
10	43	Jack Miller	Ducati	1'24.827	1.022	0.247
11	26	Dani Pedrosa	KTM	1'24.850	1.045	0.023
12	63	Francesco Bagnaia	Ducati	1'24.915	1.110	0.065
13	73	Alex Marquez	Honda	1'24.959	1.154	0.044
14	10	Luca Marini	Ducati	1'25.207	1.402	0.248
15	88	Miguel Oliveira	KTM	1'25.238	1.433	0.031
16	46	Valentino Rossi	Yamaha	1'25.264	1.459	0.026
17	89	Jorge Martin	Ducati	1'25.316	1.511	0.052
18	33	Brad Binder	KTM	1'25.317	1.512	0.001
19	9	Danilo Petrucci	KTM	1'25.409	1.604	0.092
20	27	Iker Lecuona	KTM	1'25.499	1.694	0.090
21	23	Enea Bastianini	Ducati	1'25.585	1.780	0.086
22	32	Lorenzo Savadori	Aprilia	1'25.793	1.988	0.208
23	35	Cal Crutchlow	Yamaha	1'26.090	2.285	0.297
Κατάταξη FP2
1	32	Lorenzo Savadori	Aprilia	1'31.304
2	5	Johann Zarco	Ducati	1'31.458	0.154	0.154
3	36	Joan Mir	Suzuki	1'31.566	0.262	0.108
4	63	Francesco Bagnaia	Ducati	1'32.182	0.878	0.616
5	41	Aleix Espargaro	Aprilia	1'32.231	0.927	0.049
6	42	Alex Rins	Suzuki	1'32.311	1.007	0.080
7	73	Alex Marquez	Honda	1'32.445	1.141	0.134
8	27	Iker Lecuona	KTM	1'32.543	1.239	0.098
9	12	Maverick Viñales	Yamaha	1'32.685	1.381	0.142
10	93	Marc Marquez	Honda	1'32.841	1.537	0.156
11	23	Enea Bastianini	Ducati	1'33.024	1.720	0.183
12	10	Luca Marini	Ducati	1'33.152	1.848	0.128
13	44	Pol Espargaro	Honda	1'33.415	2.111	0.263
14	43	Jack Miller	Ducati	1'33.453	2.149	0.038
15	20	Fabio Quartararo	Yamaha	1'33.498	2.194	0.045
16	33	Brad Binder	KTM	1'33.589	2.285	0.091
17	30	Takaaki Nakagami	Honda	1'33.658	2.354	0.069
18	9	Danilo Petrucci	KTM	1'33.684	2.380	0.026
19	89	Jorge Martin	Ducati	1'33.906	2.602	0.222
20	35	Cal Crutchlow	Yamaha	1'33.954	2.650	0.048
21	26	Dani Pedrosa	KTM	1'33.954	2.650
22	46	Valentino Rossi	Yamaha	1'34.582	3.278	0.628
	88	Miguel Oliveira	KTM

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_678

Race News

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.