MotoGP Styria FP1-FP2: Nakagami και Salvadori εκμεταλλεύονται τις ευκαιρίες

Με βροχή η FP2
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/8/2021

Επέστρεψαν τα MotoGP στην δράση μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα με τον Mir να κάνει αμέσως την επίθεσή του κατά την FP1 κρατώντας επάξια τον καλύτερο χρόνο από την στιγμή που όλοι οι υπόλοιποι δεν έμεναν μέσα στα όρια της πίστας και δεν μπορούσαν έτσι να επικρατήσουν. Ο Nakagami όμως για μερικά δέκατα του δευτερολέπτου απέσπασε τον καλύτερο χρόνο από τον Mir μόλις στον τελευταίο γύρο των δοκιμών. Αντίστοιχα ακολούθησαν και οι υπόλοιποι με τον Aleix Espargaro να παίρνει την τρίτη θέση μπροστά από τον Rins και τις δύο Honda των Pol Espargaro και Marc Marquez.

Ακολουθούσε ο Vinales, ελάχιστα πιο γρήγορος από τον Quartararo που γυρνούσε μαζί με τον Zarco, με τον Miller να κλείνει την πρώτη δεκάδα σε χρόνους.

Φυσικά η προσοχή ήταν στραμμένη στον Pedrosa που έκανε μία δύσκολη επάνοδο στην ενεργό δράση ως wildcard με μία μοτοσυκλέτα που την γνωρίζει μονάχα σε πλαίσιο δοκιμών. Θα πήγαινε ίσως και καλύτερα αν δεν είχε μηχανική βλάβη καθώς ήταν σταθερά εντός δεκάδας. Όταν ξανά μπήκε με την δεύτερη μοτοσυκλέτα έφτασε μέχρι την 11η θέση, αλλά ο ρυθμός του είχε ήδη διαταραχθεί, κι ενδεχομένως να μπορούσε να τα πάει και πολύ καλύτερα. Πίσω του ο Bagnaia και ο Alex Marquez.

Όταν βρέχει δύο πράγματα είναι σίγουρα στα MotoGP: Κάποιος αναβάτης που κανονικά δεν πρωταγωνιστεί θα έχει τον καλύτερο χρόνο και ο Miller θα είναι ο πρώτος που θα βάλει slick. Αυτό ακριβώς έγινε στην FP2 που ξεκίνησε με πλήρως βρεγμένο οδόστρωμα και κατέληξε με στεγνό διάδρομο. Ο Salvadori, όπως κάθε φορά κάποιος αντίστοιχος αναβάτης, δεν μοιράζεται το ίδιο άγχος με τους υπόλοιπους μπροστά στο ενδεχόμενο μίας πτώσης κι αυτό του δίνει την ευχέρεια να παίρνει μεγαλύτερο ρίσκο. Δεν γλίτωσε βέβαια ούτε ο ίδιος από μία έξοδο δίχως πτώση, ακριβώς όπως είχαν πολλοί αναβάτες, των αφων Marquez συμπεριλαμβανομένων. Δεν ήταν όμως έτσι από την αρχή, καθώς στο πλήρως βρεγμένο οδόστρωμα ήταν ο Marquez που τα πήγαινε πολύ καλύτερα, αν και πολύ νωρίς στο μεγάλο αυτό session, αντίστοιχα για λίγο τον καλύτερο χρόνο τον είχε και ο Zarco με τον Mir να τον παρακολουθεί από κοντά. Ο Bagnaia τα πήγαινε καλύτερα από ότι στην FP1 και ποιο πίσω ακόμη ήταν ο Rins. Οι αλλαγές στην κατάσταση του οδοστρώματος δημιουργούσαν ευκαιρίες και ο Alex Marquez παρόλο που έκανε enduro έχοντας έξοδο κράτησε την 7η θέση μπροστά από τον αδερφό του, τον Vinales και έναν φοβερό Lecuona που επίσης εντυπωσίασε ανεβαίνοντας στην 8η θέση της κατάταξης. Μεγάλος απών ο Oliveira μετά από την πτώση του στην FP1 ενώ έξοδο είχε και ο Rossi καταλήγοντας με τον τελευταίο χρόνο στην 22η θέση έχοντας μπροστά τον Pedrosa και τον Crutchlow ο οποίος επίσης βρήκε δύσκολη την επάνοδό του. Σε κάθε περίπτωση οι περισσότεροι επικεντρώθηκαν στην ανάγνωση της κατάστασης για το ενδεχόμενο ενός βρόχινου αγώνα.

Κατάταξη FP1
Θέση
N.
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Χρόνος
Διαφ.
Προηγ.
1
30
Takaaki Nakagami
Honda
1'23.805
 
 
2
36
Joan Mir
Suzuki
1'23.881
0.076
0.076
3
41
Aleix Espargaro
Aprilia
1'24.183
0.378
0.302
4
42
Alex Rins
Suzuki
1'24.221
0.416
0.038
5
44
Pol Espargaro
Honda
1'24.254
0.449
0.033
6
93
Marc Marquez
Honda
1'24.475
0.670
0.221
7
12
Maverick Viñales
Yamaha
1'24.492
0.687
0.017
8
20
Fabio Quartararo
Yamaha
1'24.580
0.775
0.088
9
5
Johann Zarco
Ducati
1'24.580
0.775
 
10
43
Jack Miller
Ducati
1'24.827
1.022
0.247
11
26
Dani Pedrosa
KTM
1'24.850
1.045
0.023
12
63
Francesco Bagnaia
Ducati
1'24.915
1.110
0.065
13
73
Alex Marquez
Honda
1'24.959
1.154
0.044
14
10
Luca Marini
Ducati
1'25.207
1.402
0.248
15
88
Miguel Oliveira
KTM
1'25.238
1.433
0.031
16
46
Valentino Rossi
Yamaha
1'25.264
1.459
0.026
17
89
Jorge Martin
Ducati
1'25.316
1.511
0.052
18
33
Brad Binder
KTM
1'25.317
1.512
0.001
19
9
Danilo Petrucci
KTM
1'25.409
1.604
0.092
20
27
Iker Lecuona
KTM
1'25.499
1.694
0.090
21
23
Enea Bastianini
Ducati
1'25.585
1.780
0.086
22
32
Lorenzo Savadori
Aprilia
1'25.793
1.988
0.208
23
35
Cal Crutchlow
Yamaha
1'26.090
2.285
0.297
Κατάταξη FP2
1
32
Lorenzo Savadori
Aprilia
1'31.304
 
 
2
5
Johann Zarco
Ducati
1'31.458
0.154
0.154
3
36
Joan Mir
Suzuki
1'31.566
0.262
0.108
4
63
Francesco Bagnaia
Ducati
1'32.182
0.878
0.616
5
41
Aleix Espargaro
Aprilia
1'32.231
0.927
0.049
6
42
Alex Rins
Suzuki
1'32.311
1.007
0.080
7
73
Alex Marquez
Honda
1'32.445
1.141
0.134
8
27
Iker Lecuona
KTM
1'32.543
1.239
0.098
9
12
Maverick Viñales
Yamaha
1'32.685
1.381
0.142
10
93
Marc Marquez
Honda
1'32.841
1.537
0.156
11
23
Enea Bastianini
Ducati
1'33.024
1.720
0.183
12
10
Luca Marini
Ducati
1'33.152
1.848
0.128
13
44
Pol Espargaro
Honda
1'33.415
2.111
0.263
14
43
Jack Miller
Ducati
1'33.453
2.149
0.038
15
20
Fabio Quartararo
Yamaha
1'33.498
2.194
0.045
16
33
Brad Binder
KTM
1'33.589
2.285
0.091
17
30
Takaaki Nakagami
Honda
1'33.658
2.354
0.069
18
9
Danilo Petrucci
KTM
1'33.684
2.380
0.026
19
89
Jorge Martin
Ducati
1'33.906
2.602
0.222
20
35
Cal Crutchlow
Yamaha
1'33.954
2.650
0.048
21
26
Dani Pedrosa
KTM
1'33.954
2.650
 
22
46
Valentino Rossi
Yamaha
1'34.582
3.278
0.628
 
88
Miguel Oliveira
KTM
 
 
 

 

 

  

Ετικέτες

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς
michael dunlop
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Michael Dunlop

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Sportbike TT

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.