MotoGP Styria: Pole Position για Pol Espargaro!

Συνολικά εξαιρετική η παρουσία της KTM!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/8/2020

Άλλη μία κατάταξη σαν αγώνα μας έδωσε η Αυστρία ξεκινώντας από την Q1 που εξελίχθηκε στα τελευταία της δευτερόλεπτα, κυριολεκτικά, σε μάχη της KTM με την Ducati όπου τελικά επικράτησε η Ducati με τον Zarco να παίρνει το πρώτο εισιτήριο για την Q2 και τον Petrucci το δεύτερο. Ήταν η πτώση του Rossi που ξεχώρισε στην Q1 γιατί είχε δηλώσει πως θέλει οπωσδήποτε να βρεθεί στην Q2. Έτσι όπως έχουν γίνει οι εκκινήσεις στους τελευταίους αγώνες στενεύουν πολύ τα περιθώρια να πεταχτείς από τις τελευταίες σειρές, οπότε πάλευε για μία από τις δύο πρώτες θέσεις της Q1.

Είχαμε ξεκινήσει με τον Iker Lecuona και τον Aleix Espargaro να παίρνουν τις δύο πρώτες θέσεις στην Q1 και να ακολουθεί ο Petrucci κάνοντας γρήγορα τον ταχύτερο χρόνο με τον Zarco να αψηφά τον πόνο από το πρόσφατο χειρουργείο και να ανεβαίνει κι αυτός ψηλά στην λίστα. Ο Rossi κατάφερε να μπει στην Q2 αλλά ήταν για λίγο καθώς οι KTM με Binder και Lecuona έσβησαν την προσπάθεια και ήρθαν μετά οι Ducati με τον Zarco και τον Petrucci να πάρουν τελικά εκείνοι τα δύο εισιτήρια για την Q2. Ο Rossi είχε έναν γύρο για να απαντήσει σε όλα αυτά και μάλιστα έναν γύρο που ήδη ήταν δύσκολο να κερδίσει την δεύτερη θέση καθώς το κενό στην Q1 ήταν για χιλιοστά του δευτερολέπτου και ο Rossi είχε χάσει κάποια από αυτά. Πίεσε αρκετά και ήρθε η πτώση με απώλεια πρόσφυσης από το εμπρός ελαστικό! Δεν υπάρχουν και πολλοί ακόμη κινητήρες για την Yamaha, ώστε να έχει την πολυτέλεια πτώσεων, οπότε ήταν καλό που η μοτοσυκλέτα επιβράδυνε ήπια στην αμμοπαγίδα και σταμάτησε ομαλά στον φράκτη.

Στην Q2 είδαμε αμέσως την προσπάθεια των Yamaha να επικρατήσουν με τον Quartararo να κατεβαίνει γρήγορα κοντά σε έναν καλό χρόνο για pole position αλλά αμέσως να έρχεται ο Pol Espargaro να διεκδικήσει για μερικά χιλιοστά τον χρόνο και μετά η έκπληξη από την FP4, ο Taka Nakagami που πήρε τελικά εκείνος τον πρώτο χρόνο!

Η άλλη μεγάλη έκπληξη, η Suzuki με πρώτο τον Mir και έπειτα τον Rins δεν είχαν την εκρηκτική απόδοση των προηγούμενων ελεύθερων δοκιμών στην αρχή της Q2.

Στο τέλος της Q2 είχαμε κανονικό αγώνα καθώς δημιουργήθηκε γκρουπ αναβατών που ήταν όλοι σε γρήγορους γύρους!

Ο Mir πίσω από τον Dovizioso και την ίδια στιγμή ο Miller που είχε χτυπήσει στην FP3, να προσπαθεί τώρα να πάρει τη pole position, μαζί με τον Pol Espargaro που εκείνη την στιγμή παίρνει την pole position από τον Nakagami.

Ο Vinales προσπαθεί να απαντήσει κάνοντας υπερπροσπάθεια στην Yamaha από την στιγμή που χάνουν όλοι οι αναβάτες των μπλε πολύ χρόνο στο τελευταίο τμήμα της πίστας. Τελικά ο Vinales θα πάρει την 6^η θέση και ο Nakagami θα προσπαθήσει πολύ και θα είναι απόσταση τρίχας από τον Espargaro για να πάρει πίσω την pole position όταν θα ακυρωθεί ο γύρος του γιατί πάτησε με όλο το πέλμα του ελαστικού -και όχι μία ιδέα- εκτός κερμπ, στο πράσινο.

Η Honda κράτησε έτσι την δεύτερη θέση στην εκκίνηση και ο Pole Espargaro πήρε την πρώτη του pole position στα MotoGP. Μέσα στην Αυστρία. Στο σπίτι της KTM. Αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να είναι η ομάδα εξαιρετικά αισιόδοξη για το μέλλον της στα MotoGP. Πόσο μάλιστα όταν είχαν τόσες μοτοσυκλέτες με καλούς χρόνους και μάλιστα από την πρώτη στιγμή, από τις δοκιμές της Παρασκευής.

Ο Zarco ήρθε για να κάνει μόνο μερικούς γρήγορους γύρους, χωρίς να ενδιαφέρεται για την κατάταξη από την στιγμή που θα ξεκινήσει από την pit lane, όπως ο ίδιος τόνισε. Όμως το χέρι του ήταν καλύτερα από εκείνο που περίμενε και βήμα – βήμα πήρε θέση στην πρώτη σειρά εκκίνησης!

Ο Nakagami δεν έχει βρεθεί τόσο μπροστά σε εκκίνηση αγώνα στα MotoGP και είχε την ευκαιρία να είναι και στην pole position… Ήταν κάτι που ο ίδιος είχε δει την Παρασκευή. Είπε τότε με την ομάδα πως με βάση την απόδοσή τους θα είχε την ευκαιρία να κυνηγήσει την κορυφή της κατάταξης και πράγματι το κατάφερε.

Ο Espargaro ήταν -αναμενόμενα- ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου στο τέλος των δοκιμών, καθώς χαρίζει την pole position στην KTM μέσα στην Αυστρία. Είχε κάνει αρκετά λάθη σήμερα, όπως στην FP3 και δεν ήταν σίγουρος πως θα κατάφερνε να πάρει την pole position, στην πορεία είδε πως αυτό θα μπορούσε να γίνει. Και τελικά τα κατάφερε!

Με τον Miller να έχει έναν σχετικό πόνο από την πτώση του στα ελεύθερα δοκιμαστικά και τον Dovizioso να μην καταφέρνει να κατέβει στο κέντρο του 1:23 αλλά να μένει στις υψηλές παρυφές λίγο κάτω από το 1:24, ο Espargaro όχι μόνο θα ξεκινήσει πρώτος, αλλά θα το κάνει, με τους βασικούς ανταγωνιστές του να είναι αρκετά πιο πίσω.! Έχει στρωθεί λοιπόν ένα σκηνικό για νίκη από pole position για την KTM που έχει την ταχύτητα της Ducati και είναι στην αγαπημένη της πίστα. Ωστόσο το τελευταίο πράγμα στην πιο απρόβλεπτη σεζόν των MotoGP, είναι να προσπαθείς να μαντέψεις τι θα γίνει στον αγώνα…

Θέση	N#	Αναβάτης	Εθν.	Ομάδα	ΜΟΤΟ	Km/h	Χρόνος	Διαφ.
1	5	Johann ZARCO	FRA	Esponsorama Racing	Ducati	309.4	1'23.609
2	9	Danilo PETRUCCI	ITA	Ducati Team	Ducati	306.8	1'23.772	0.163 / 0.163
3	27	Iker LECUONA	SPA	Red Bull KTM Tech 3	KTM	304.2	1'23.928	0.319 / 0.156
4	33	Brad BINDER	RSA	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	307.6	1'23.932	0.323 / 0.004
5	46	Valentino ROSSI	ITA	Monster Energy Yamaha MotoGP	Yamaha	303.3	1'24.127	0.518 / 0.195
6	51	Michele PIRRO	ITA	Pramac Racing	Ducati	310.3	1'24.273	0.664 / 0.146
7	73	Alex MARQUEZ	SPA	Repsol Honda Team	Honda	309.4	1'24.370	0.761 / 0.097
8	35	Cal CRUTCHLOW	GBR	LCR Honda CASTROL	Honda	308.5	1'24.401	0.792 / 0.031
9	38	Bradley SMITH	GBR	Aprilia Racing Team Gresini	Aprilia	308.5	1'24.416	0.807 / 0.015
10	41	Aleix ESPARGARO	SPA	Aprilia Racing Team Gresini	Aprilia	306.8	1'24.429	0.820 / 0.013
11	6	Stefan BRADL	GER	Repsol Honda Team	Honda	311.2	1'24.667	1.058 / 0.238
12	53	Tito RABAT	SPA	Esponsorama Racing	Ducati	305.0	1'24.916	1.307 / 0.249

Θέση	N#	Αναβάτης	Εθν.	Ομάδα	ΜΟΤΟ	Km/h	Χρόνος	Διαφ.
1	44	Pol ESPARGARO	SPA	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	311.2	1'23.580
2	30	Takaaki NAKAGAMI	JPN	LCR Honda IDEMITSU	Honda	310.3	1'23.602	0.022 / 0.022
3	5	Johann ZARCO	FRA	Esponsorama Racing	Ducati	313.0	1'23.632	0.052 / 0.030
4	36	Joan MIR	SPA	Team SUZUKI ECSTAR	Suzuki	308.5	1'23.678	0.098 / 0.046
5	43	Jack MILLER	AUS	Pramac Racing	Ducati	314.8	1'23.700	0.120 / 0.022
6	12	Maverick VIÑALES	SPA	Monster Energy Yamaha MotoGP	Yamaha	306.8	1'23.778	0.198 / 0.078
7	42	Alex RINS	SPA	Team SUZUKI ECSTAR	Suzuki	310.3	1'23.782	0.202 / 0.004
8	88	Miguel OLIVEIRA	POR	Red Bull KTM Tech 3	KTM	310.3	1'23.797	0.217 / 0.015
9	4	Andrea DOVIZIOSO	ITA	Ducati Team	Ducati	313.0	1'23.849	0.269 / 0.052
10	20	Fabio QUARTARARO	FRA	Petronas Yamaha SRT	Yamaha	305.9	1'23.866	0.286 / 0.017
11	21	Franco MORBIDELLI	ITA	Petronas Yamaha SRT	Yamaha	304.2	1'24.021	0.441 / 0.155
12	9	Danilo PETRUCCI	ITA	Ducati Team	Ducati	310.3	1'24.174	0.594 / 0.153

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!