MotoGP: Τα προβλήματα των ομάδων

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/2/2016

Το πρώτο τριήμερο των επίσημων δοκιμαστικών στην Sepang τελείωσε και οι δηλώσεις που έκαναν οι αναβάτες μας δίνουν, με το καλύτερο τρόπο, την κατάσταση που βρίσκονται οι ομάδες αυτή την στιγμή.

 

Yamaha

Με τον Lorenzo να σπάει τα χρονόμετρα και να κάνει με το σκληρό πίσω ελαστικό της Michelin καλύτερο χρόνο από το ρεκόρ πίστας που είχε ο Marquez το 2014 με τα υπερ-μαλακά Qualifier της Bridgestone, σίγουρα στη Yamaha όλοι είναι χαμογελαστοί. Ο Ισπανός δήλωσε: Δεν ξέρω για πόσο καιρό ακόμα θα βρίσκομαι σε αυτή την θέση, όμως προς το παρόν αισθάνομαι καλύτερα με τα Michelin, απ΄ότι με τα Bridgestone.

Ο Rossi ήταν λιγότερο ενθουσιώδης στις δηλώσεις του, παρά το γεγονός ότι πέτυχε τον δεύτερο καλύτερο χρόνο του τριημέρου. Η δεύτερη θέση, προφανώς και δεν είναι ο στόχος του για φέτος και τα 9 δέκατα του δευτερολέπτου που τον χώριζαν από τον Lorenzo είναι μια μεγάλη διαφορά που δείχνει να τον προβληματίζει. Βασικά αυτό που τον προβληματίζει περισσότερο είναι ότι αυτή η διαφορά στην ταχύτητα είχε διάρκεια και δεν ήταν απλώς για ένα γύρο. Ο Lorenzo έκανε πάνω από έξι γύρους κάτω από τα δύο λεπτά. Όπως ο ίδιος ο Rossi παραδέχτηκε για τον Ισπανό: Είναι πολύ καλός παντού. Φρενάρει δυνατά, έχει μεγάλη ταχύτητα εισόδου και καταφέρνει να διατηρήσει υψηλή ταχύτητα μέσα στην στροφή. Όμως ο Ιταλός πολυπρωταθλητής έκανε ακόμα μία δήλωση που έχει περισσότερο ενδιαφέρον. Για μένα το πίσω λάστιχο είναι καλύτερο από εκείνο της Bridgestone και το εμπρός λίγο χειρότερο. Όλο το θέμα είναι η κατανομή βάρους της μοτοσυκλέτας και πως θα επιλέξεις να την ρυθμίσεις. Αυτά τα λόγια εξηγούν και τις διαμετρικά αντίθετες δηλώσεις που έκαναν οι αναβάτες της Suzuki για τα νέα ελαστικά.

 

Honda

Στο στρατόπεδο του HRC ο προβληματισμός ήταν εμφανής και όλα ξεκινούν από τον κινητήρα. Σχεδιασμένος για να βγάζει όση περισσότερη δύναμη γίνεται και μετά τα ηλεκτρονικά βοηθήματα να ομαλοποιούν την συμπεριφορά του, δείχνει να μην μπορεί να προσαρμοστεί πλέον στα νέα δεδομένα όπου τα ηλεκτρονικά έχουν σαφώς πιο πρωτόγονη συμπεριφορά. Αυτό σημαίνει ότι η Honda θα πρέπει να φτιάξει νέο κινητήρα πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα. Όπως δήλωσε ο Merquez, όλα τα δεδομένα από τις μοτοσυκλέτες Open της Honda που είχαν πέρσι τα ηλεκτρονικά αυτά, τους είναι εντελώς άχρηστα καθώς οι μοτοσυκλέτες εκείνες είχαν διαφορετικούς κινητήρες! Ο Ισπανός πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής είπε επίσης ότι θα μπορούσε να πετύχει αντίστοιχο χρόνο με τον Lorenzo αλλά μόνο για έναν γύρο και όχι για συνεχόμενους όπως ο αναβάτης της Yamaha. Πιο απογοητευμένος ήταν ο Perdosa που ούτε λίγο, ούτε πολύ είπε ότι η μοτοσυκλέτα του υστερεί σε όλα τα σημεία της πίστας. Ακολουθούσα τα Ducati και έβλεπα ξεκάθαρα να έχουν τεράστια διαφορά στις ευθείες και στις εισόδους των στροφών.

 

Ducati

Οι ιταλοί φαίνεται ότι βρίσκονται σε καλό επίπεδο. Ο Stoner με τον πέμπτο καλύτερο χρόνο του τριημέρου είπε ότι η νέα μοτοσυκλέτα έχει "Μεγάλες δυνατότητες", ενώ ο Iannone αρκέστηκε να σχολιάσει την πρόοδο που έκαναν αυτές τις μέρες λέγοντας ότι εντόπισαν και έλυσαν κάποια "…βρεφικά προβλήματα".

 

 

Suzuki

Στη γαλάζια ομάδα το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν είναι η πρόσφυση του πίσω τροχού, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τις δηλώσεις όλων των υπόλοιπων αναβατών, που μιλάνε για υπερβολικό κράτημα του πίσω ελαστικού της Michelin. Το πρόβλημα εδώ είναι πιο περίπλοκο και μάλλον θα χρειαστεί ο σχεδιασμός καινούριου πλαισίου. Τα χαμηλά επίπεδα πρόσφυσης είναι σημάδι πολύ σκληρών αναρτήσεων. Οι σκληρές αναρτήσεις επιλέγονται από τους μηχανικούς ως λύση σε προβλήματα ευελιξίας. Αν εδώ προσθέσουμε και την είδηση ότι μετά την Sepang η Suzuki θα πάει στην Ιαπωνία για να επανασχεδιάσει την αεροδυναμική των μοτοσυκλετών της, τότε προφανώς ακόμα δεν έχουν βρει τα απαιτούμενα επίπεδα σταθερότητας στις υψηλές ταχύτητες που ταυτόχρονα να τους επιτρέπει να έχουν επαρκή ευελιξία χωρίς να καταφύγουν σε υπερβολικά σκληρές αναρτήσεις.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.