MotoGP – Τα στατιστικά πίσω από τη φετινή κυριαρχία της Ducati
Πρωταθλήματα, νίκες, βάθρα από όλα είχε ο αγωνιστικός μπαξές της ιταλικής εταιρείας το 2023
Από τον
Γιάννη Τσινάβο
13/12/2023
Η κυριαρχία της Ducati στο MotoGP το 2023 δεν ήταν τυχαία και αυτό γίνεται καλύτερα αντιληπτό από τα αγωνιστικά επιτεύγματα τα οποία πέτυχε η ιταλική εταιρεία με τους αναβάτες της.
Ξεκινάμε με τον θρίαμβο του Pecco Bagnaia, ο Ιταλός κατάφερε να γίνει ο πρώτος αναβάτης της Ducati ο οποίος κατακτά τον τίτλο του πρωταθλητή back-to-back. Αφήνουμε κατά μέρος τα ατομικά στατιστικά και εστιάζουμε στα ομαδικά. H Ducati στη Valencia κατέκτησε το πέμπτο της πρωτάθλημα κατασκευαστών -2007, 2020, 2021, 2022, 2023- με τον φετινό τίτλο να αποτελεί τον τέταρτο συνεχόμενο. Το 2023 η Ducati είδε τους Pecco Bagnaia, Enea Bastianini (Ducati Lenovo Team), Jorge Martin (Prima Pramac Racing), Marco Bezzecchi (Mooney VR46 Racing Team), Johann Zarco και Fabio Di Giannantonio να κερδίζουν τους κυρίως αγώνες της Κυριακής με την ιταλική εταιρεία να ανεβαίνει 17 φορές από τις 20 στο πρώτο σκαλί του βάθρου.
Η κυριαρχία της Ducati το 2023 αποτυπώνεται και στα βάθρα που πέτυχαν οι αναβάτες της. Συνολικά η ιταλική εταιρεία σημείωσε 43 συνεχόμενα βάθρα, θέτοντας νέο ρεκόρ όσον αφορά τα βάθρα που έχει πετύχει μία εταιρεία σε μία σεζόν. Ακόμη ένα στατιστικό που δείχνει την αγωνιστική υπεροχή της Ducati αποτελεί το γεγονός πως και οι οκτώ αναβάτες της το 2023 ανέβηκαν στο βάθρο. Συγκεκριμένα ο Pecco Bagnaia 15 φορές, ο Jorge Martin 8, o Marco Bezzecchi 7, ο Johann Zarco 6, oι Luca Marini, Alex Marquez, Di Giannantonio 2 και ο Ennea Bastianini 1. Η Ducati ταυτόχρονα συνεχίζει ένα ρεκόρ το οποίο έχει ξεκινήσει από το GP της Αραγονίας το 2021. Συγκεκριμένα από τον συγκεκριμένο αγώνα η Ducati μετρά 46 συνεχόμενους αγώνες όπου ένας αναβάτης της έχει ανεβεί στο βάθρο.
Για να καταφέρει η Ducati να φτάσει στην κατάκτηση του πρωταθλήματος κατασκευαστών οι αναβάτες της έπρεπε να της χαρίζουν σημαντικούς βαθμούς σε κάθε αγώνα, οι οκτώ αναβάτες το έκαναν με το παραπάνω καθώς σε 13 περιπτώσεις κατάφεραν να κάνουν το 1-2 ενώ σε 8 περιπτώσεις η Ducati κλείδωσε τις θέσεις 1-2-3. Αναμφίβολα η φετινή χρονιά αποτελεί ορόσημο για την ιταλική εταιρεία, με τους κόκκινους πλέον να ετοιμάζονται για το 2024.
MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”
Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
22/4/2026
Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.
Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.
Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.
Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.
Το πρόβλημα της “βάσης”
Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.
Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:
“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.
Ανισορροπία ευκαιριών
Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.
Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.
“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.
Το κόστος της εξέλιξης
Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”
Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.
Αμφισβήτηση επιλογών
Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”
Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.
“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”
Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”
Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.
Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.
Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.
Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα RoadtoMotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές
Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.