MotoGP Ταϊλάνδη 2019: Επικράτηση Yamaha στις FP1 & FP2

Αναμένονται μεγάλες μάχες
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/10/2019

Η πίστα του Buriram είναι αναμφίβολα μια πίστα που ευνοεί τις Μ1 της Yamaha κι αυτό επιβεβαιώθηκε από την εξέλιξη των δύο πρώτων, ελεύθερων, δοκιμαστικών της Παρασκευής. Στα FP1 το γεγονός όμως που επισκίασε τα γυρολόγια, ήταν η τρομακτική πτώση του Marquez από highsiding, που ανάγκασε μάλιστα τον παγκόσμιο πρωταθλητή να αποχωρήσει με ασθενοφόρο και να πάει στο νοσοκομείο, προκειμένου να γίνουν εξετάσεις στην πλάτη και το αριστερό του πόδι. Τελικά, προς ανακούφιση όλων στα πιτς, τα αποτελέσματα ήταν καλά και ο Marquez επέστρεψε στην πίστα για να λάβει κανονικά μέρος στα FP2.

Στα παραλειπόμενα της πρώτης μέρας συμπεριλαμβάνεται και η πρόταση που έγινε από την Yamaha προς τον Zarco, κάτι που επιβεβαίωσε και ο Lin Jarvis διευθυντής της Yamaha Racing, για να προσληφθεί ως test rider από το 2020. Σίγουρα δεν είναι αυτό ακριβώς που ονειρευόταν ως εξέλιξη στην καριέρα του ο Γάλλος, πρώην πλέον, αναβάτης της ΚΤΜ, ενώ όπως δήλωσε και ο Vinales η θέση του Zarco δεν είναι να δοκιμάζει, αλλά να αγωνίζεται μέσα στις πίστες.

Πίσω στα αγωνιστικά δρώμενα, οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές ανέδειξαν ως ταχύτερο τον Maverick Vinales, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο την απουσία του Marquez –για τον λόγο που αναφέραμε και παραπάνω- ενώ και ο Quartararo πέρασε πάνω από τον Ισπανό της Repsol Honda, με διαφορά μόλις 0,191 δευτερόλεπτα πίσω από τον Vinales, κάνοντας το 1-2 για τη Yamaha. Ο χρόνος που είχε προλάβει να γράψει ο Marquez μέχρι και πέντε λεπτά πριν το τέλος της διαδικασίας, τον κατέταξε στην τρίτη θέση, με τον Dovizioso να αποτελεί τον ταχύτερο αναβάτη της Ducati στην τέταρτη. Πίσω του ήταν άλλο ένα Ducati, αυτό της Pramac με αναβάτη τον Jack Miller, ενώ έκτος ταχύτερος ήταν ο Valentino Rossi, ο οποίος ήταν ιδιαίτερα δυνατός καθώς όπως είχε δηλώσει, έχει ως στόχο έναν τερματισμό στο βάθρο στην συγκεκριμένη πίστα. Οι Morbidelli, Petrucci, Mir και Bagnaia συμπλήρωσαν την ταχύτερη δεκάδα των FP1, με τον Rins να μένει  11ος μετά από ένα τεχνικό πρόβλημα που αντιμετώπισε με την μοτοσυκλέτα του, ενώ συνεπής με τις καλές επιδόσεις ήταν και ο Aleix Espargaro που έφερε την Aprilia στην 12η θέση. Πίσω του ήταν ο αδερφός του με την μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ, ο οποίος να θυμίσουμε ότι επέστρεψε σε χρόνο ρεκόρ μετά το ατύχημα που του στοίχισε έναν σπασμένο καρπό, δίχως να είναι ακόμη στο 100% της φυσικής του κατάστασης.

Στα FP2 η κυριαρχία της Yamaha ήταν ακόμη πιο έντονη, με τις τέσσερις συνολικά μοτοσυκλέτες της (δύο εργοστασιακές και δύο δορυφορικές από την ομάδα της Petronas) να βρίσκονται στις πέντε πρώτες θέσεις. Μάλιστα, ο ταχύτερος όλων ήταν ο Fabio Quartararo που έκλεψε την πρωτιά από τον Vinales στα τελευταία λεπτά των δοκιμών. Τρίτος ήταν ο έτερος δορυφορικός αναβάτης της Yamaha, ο Franco Mrobidelli, ενώ ο Jack Miller μπήκε εμβόλιμα στην τέταρτη θέση διακόπτοντας το σερί της Yamaha, καθώς άφησε πέμπτο τον Valentino Rossi, ο οποίος πρέπει να σημειώσουμε ότι είχε έναν σταθερά γρήγορο ρυθμό.

Ο Marquez, που μέσα σε δύο ώρες από το ατύχημά του που τον έστειλε στο νοσοκομείο ήταν πίσω στην πίστα, δεν έδειξε να έχει πτοηθεί ιδιαίτερα και έκανε τον έκτο ταχύτερο χρόνο, ενώ για μεγάλο διάστημα ήταν ο γρηγορότερος αναβάτης μέσα στην πίστα. Στην έβδομη θέση ήταν ο όλο και πιο εντυπωσιακός Aleix Espargaro, αφήνοντας πίσω του τον Andrea Dovizioso και την Ducati. Να θυμίσουμε εδώ ότι ο Dovizioso στον αγώνα θα πρέπει να τερματίσει σε τέτοια θέση που η βαθμολογική συγκομιδή του να μην πάνω από δύο βαθμούς λιγότερους από αυτούς που θα πάρει ο Marquez, αν θέλει να διατηρήσει τις μαθηματικές του ελπίδες για τον τίτλο, σε θεωρητικό πάντα επίπεδο. Την δεκάδα έκλεισαν οι δύο αναβάτες της Suzuki, οι Joan Mir και Alex Rins (με αυτή τη σειρά), με τον Petrucci να μένει εκτός των δέκα πρώτων για μόλις 21 χιλιοστά του δευτερολέπτου.

 

Αποτελέσματα FP2

1
 
Fabio Quartararo
 
Petronas Yamaha (YZR-M1)
1'30.404s
 
 
2
 
Maverick Viñales
 
Monster Yamaha (YZR-M1)
+0.193s
 
 
3
 
Franco Morbidelli
 
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.221s
 
 
4
 
Jack Miller
 
Pramac Ducati (GP19)
+0.294s
 
 
5
 
Valentino Rossi
 
Monster Yamaha (YZR-M1)
+0.329s
 
 
6
 
Marc Marquez
 
Repsol Honda (RC213V)
+0.487s
 
 
7
 
Aleix Espargaro
 
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
+0.603s
 
 
8
 
Andrea Dovizioso
 
Ducati Team (GP19)
+0.623s
 
 
9
 
Joan Mir
 
Suzuki Ecstar (GSX-RR)*
+0.682s
 
 
10
 
Alex Rins
 
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.690s
 
 
11
 
Danilo Petrucci
 
Ducati Team (GP19)
+0.711s
 
 
12
 
Francesco Bagnaia
 
Pramac Ducati (GP18)
+0.750s
 
 
13
 
Cal Crutchlow
 
LCR Honda (RC213V)
+0.940s
 
 
14
 
Takaaki Nakagami
 
LCR Honda (RC213V)
+1.020s
 
 
15
 
Pol Espargaro
 
Red Bull KTM Factory (RC16)
+1.095s
 
 
16
 
Andrea Iannone
 
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
+1.108s
 
 
17
 
Karel Abraham
 
Reale Avintia Ducati (GP18)
+1.184s
 
 
18
 
Tito Rabat
 
Reale Avintia Ducati (GP18)
+1.528s
 
 
19
 
Miguel Oliveira
 
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
+1.532s
 
 
20
 
Jorge Lorenzo
 
Repsol Honda (RC213V)
+1.545s
 
 
21
 
Mika Kallio
 
Red Bull KTM Factory (RC16)
+1.587s
 
 
22
 
Hafizh Syahrin
 
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
+2.180s

 

 

 

 

 

MotoGP: Με τα χρώματα του Sete Gibernau εμφανίστηκε η Gresini στο Sachsenring [Video]

Ρετρό εμφάνιση εμπνευσμένη από το 2003 – Δεν έφερε τύχη στον Ισπανό που εγκατέλειψε
Gresini
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/7/2026

Η Gresini Racing γιόρτασε τα 30 χρόνια της επαναφέροντας τα θρυλικά χρώματα του Sete Gibernau από το γερμανικό Grand Prix του 2003. Ωστόσο, το νοσταλγικό livery δεν έφερε ιδιαίτερη τύχη στον Alex Marquez.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την ίδρυσή της, η Gresini Racing παρουσίασε στο Grand Prix Γερμανίας μια μοναδική επετειακή εμφάνιση, εμπνευσμένη από τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Sete Gibernau είχε θριαμβεύσει στο Sachsenring το 2003.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by MotoGP™ (@motogp)

Η Ducati Desmosedici GP του Alex Marquez ντύθηκε στα χαρακτηριστικά μπλε και πράσινα χρώματα της εποχής της Movistar. Για λόγους χορηγιών, φυσικά, τα λογότυπα της ισπανικής εταιρείας Telefonica δεν υπήρχαν στη μοτοσυκλέτα, όμως ο σχεδιασμός παρέπεμπε ξεκάθαρα στην εμβληματική Honda του Gibernau, ο οποίος είχε χαρίσει τότε στη Gresini μία από τις πιο αξέχαστες νίκες της ιστορίας της, περνώντας τον Valentino Rossi στον τελευταίο γύρο. Με τα χρώματα αυτά, ως Telefonica Movistar, στην ομάδα της Gresini είχαν αγωνιστεί και άλλοι θρύλοι των Grand Prix, όπως ο Marco Melandri, ο Colin Edwards και ο αείμνηστος Daijiro Kato, μεταξύ άλλων.

Το επετειακό livery χρησιμοποιήθηκε μόνο από τον Alex Marquez, καθώς ο Fermín Aldeguer δεν συμμετείχε στο Grand Prix εξαιτίας του κατάγματος στον θωρακικό σπόνδυλο που υπέστη στο Assen, με την Gresini να έχει αποφασίσει πως δεν θα αντικατασταθεί.

Η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας συγκέντρωσε διθυραμβικά σχόλια από φιλάθλους και ανθρώπους του paddock, όμως η αγωνιστική κατάληξη δεν ήταν η ιδανική.

Ο Alex Marquez είχε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό Σαββατοκύριακο, κατακτώντας τη δεύτερη θέση τόσο στις κατατακτήριες όσο και στον αγώνα Sprint. Στον κυρίως αγώνα της Κυριακής ακολουθούσε τον Marc Marquez στη δεύτερη θέση και έδειχνε ικανός να διεκδικήσει ακόμη και τη νίκη, μέχρι που στον 10ο γύρο έχασε το μπροστινό στη στροφή 13 και βρέθηκε στην αμμοπαγίδα, εγκαταλείποντας την προσπάθειά του.

Μετά τον αγώνα, ο Ισπανός ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την πτώση, παραδεχόμενος ότι ίσως είχε αποκτήσει υπερβολική αυτοπεποίθηση ενώ προσπαθούσε να διατηρηθεί κοντά στον αδελφό του. Η εγκατάλειψη του κόστισε πολύτιμους βαθμούς σε έναν αγώνα όπου η δεύτερη θέση έμοιαζε σχεδόν εξασφαλισμένη.

Έτσι, π φόρος τιμής στον Sete Gibernau έμεινε ως μία από τις πιο ξεχωριστές εικόνες του Grand Prix Γερμανίας, χωρίς όμως να συνοδευτεί από το παραμύθι που ονειρευόταν η Gresini. Είκοσι τρία χρόνια μετά τον ιστορικό θρίαμβο του Gibernau στο Sachsenring, η ιστορία δεν επαναλήφθηκε, καθώς η πτώση του Alex Marquez στέρησε από την ομάδα την ευκαιρία να συνδυάσει το επετειακό livery με ένα καλό αποτέλεσμα.