MotoGP Ταϊλάνδη: Νίκη Bagnaia - Πτώση Marquez δώρο σε Martin

Ο καιρός περιόρισε τις μάχες
MotoGP Ταϊλάνδη: Νίκη Bagnaia - Πτώση Marquez δώρο σε Martin
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/10/2024

Υπό βροχή σε μία πίστα που προσφέρει πρόσφυση αλλά με μικρή προειδοποίηση όταν χαθεί, όπως έχουν συμφωνήσει πολλοί αναβάτες σε προηγούμενες σεζόν, ξεκίνησε ο εξαιρετικά σημαντικός για το πρωτάθλημα αγώνας στην Ταϊλάνδη.

Μία πίστα επίσης όπου ο Marquez έχει πολύ μεγάλο κοινό εξαιτίας της θητείας του με την Honda που αποτελεί, όπως και στην Ινδονησία, κυρίαρχη μάρκα στην αγορά. Παρόλο που και η Ducati έχει εργοστάσιο στην Ταϊλάνδη δεν έχει μπει στην καρδιά των Ταϊλανδών όπως έχει κάνει η Honda, που επίσης έχει μεγάλο εργοστάσιο στην χώρα. Η Ταϊλάνδη έχει προσελκύσει πολλούς κατασκευαστές για τα φθηνά εργατικά σε συνδυασμό με την εξαιρετική τους απόδοση και φυσικά τους πρακτική των υψηλών δασμών που επιβάλλει η κυβέρνηση για όσα μοντέλα δεν φτιάχνονται εκεί.

Οι Ταϊλανδοί ήταν από τους πρώτους Ασιάτες με μοτοσυκλετιστική κουλτούρα, όπως και οι Ινδοί, που δεν τα χρησιμοποιούσαν δηλαδή μόνο για πρακτικούς λόγους αλλά και από την αγάπη τους για το δίκυκλο και έτσι η πίστα ήταν γεμάτη θεατές.

Bagnaia και Martin χάρισαν σε αυτό το κοινό μία φοβερή εκκίνηση με μάχη σώμα με σώμα στις πρώτες στροφές και τελική επικράτηση του Marin με τρίτο τον Marc Marquez.

Πίσω τους στην δεύτερη στροφή αναπάντεχα βλέπαμε τον Quartararo έχοντας πίσω του τον Binder που σημαίνει πως δεν θα έμενε πολύ τέταρτος. Και πράγματι η KTM έκανε την επίθεσή της χωρίς όμως να κερδίσει εκείνη την στιγμή. Οι KTM έχουν την πρωτοκαθεδρία στο βρεγμένο με τον Miller παράλληλα να έχει την φήμη του αναβάτη που ξεχωρίζει όσο εξαφανίζεται η πρόσφυση, κάτι όμως που έχει χάσει την λάμψη του όσο είναι στην KTM.

Πίσω ο Morbidelli έκανε την επίθεσή του ανεβαίνοντας θέσεις, κάτι που επίσης θα έπαιζε τον ρόλο του στην θέση του Quartararo.

Ο Bezzecchi πέφτει δείχνοντας πως τα περιθώρια είναι μικρά παρόλο που ο ρυθμός δεν είναι άσχημος και αμέσως μετά ο Morbidelli πάει να κάνει μία επιθετική προσπέραση στον Quartararo και τον ρίχνει. Κερδίζει από αυτό ποινή μακρύτερου γύρου και αφότου την εκτελέσει θα πέσει κιόλας. Κρίμα για τον Quartararo που θα μπορούσε να τερματίσει εντός πεντάδας! Συνέχισε όμως ο αναβάτης της Yamaha σε περίπτωση που θα αλλάζαν οι συνθήκες του αγώνα και μπορούσε να σβήσει το αποτέλεσμα του λάθους του Morbidelli.

Τότε είναι που μπροστά γίνεται η αλλαγή που χρειαζόταν το πρωτάθλημα για να πάρει ξανά φωτιά. Στην τρίτη στροφή του 5ου γύρου ο Martin κάνει το λάθος και ανοίγει γραμμή αφήνοντας τον Bagnaia αλλά και τον Marquez να περάσουν μπροστά. Όσο βγαίνει ο Bagnaia πρώτος και ο Martin δεύτερος, το πρωτάθλημα είναι και πάλι του Martin και αυτή την στιγμή λίγοι μπορούν να τον κρατήσουν στην τρίτη θέση με καλύτερο σε αυτό τον ρόλο τον Marquez.

Ο Marquez όμως δεν είχε στόχο να κρατά μόνο τα μπόσικα οπότε πολύ γρήγορα κάνει την επίθεσή του στον Bagnaia. Εκείνος ανεβάζει ρυθμό και με μία φανταστική κίνηση, με αγώνα στρατηγικής περιμένει την δεύτερη επίθεση του Marquez. Τον αφήνει να μπει στα φρένα από την εσωτερική, έχοντας αλλάξει ελάχιστα την γραμμή του και μόλις ο Marquez είναι δίπλα του και αναγκάζεται να πατήσει πιο δυνατά τα φρένα, ο Bagnaia παίρνει ξανά την εσωτερική με πιο όρθια μοτοσυκλέτα και δυνατότερη επιτάχυνση αποκρούοντας έτσι και αυτή την επίθεση!

Από εκείνο το σημείο όμως και μετά κάνουν ταχύτερους γύρους συνέχεια και αυξάνουν την απόσταση από τον Martin. Η επίθεση του Marquez έδωσε στον Bagnaia το έναυσμα να πάει πιο γρήγορα σε έναν αγώνα απόλυτης προσήλωσης διότι γλιστρούσαν συνέχεια, όπως είπε ο Martin, δεν ήταν μόνο όσα έπιαναν οι κάμερες με το δυνατό ζουμ και σίγουρα δεν ήταν κάτι που φαινόταν από τις κερκίδες.

Πίσω οι πτώσεις συνεχίζονται, φεύγουν εκτός και οι δύο οδηγοί της Track house racing, ακολουθεί και ο Rins και έπειτα και ο Fernandez.

Οι δύο πρώτοι έχουν ξεχωρίσει από τον Martin και το βάθρο δύσκολα θα αλλάξει μεταξύ τους καθώς ο Bagnaia δεν αφήνει περιθώρια οπότε μόνο το λάθος θα μπορούσε να κάνει την διαφορά στην κατάταξη του αγώνα και αυτό ακριβώς συνέβη. Ο Marquez έχει ένα lowside κρατώντας την μοτοσυκλέτα όμως γλιστρώντας με το εμπρός λάστιχο όσο στηρίζεται στο γόνατο.

Και εκείνη την στιγμή φαίνεται γιατί μισεί τα συγκεκριμένα κερμπ, καθώς είναι έτοιμος να καταφέρει να σηκώσει την μοτοσυκλέτα βγαίνοντας στο runoff της στροφής αλλά έτσι πλαγιασμένος όπως ήταν, μόλις πέρασε τα κερμπ που ξεχωρίζουν πολύ από την πίστα σε ύψος και έχουν και μεταξύ τους διαφορά ύψους, πέφτει χωρίς να μπορεί να το σώσει. Ξανά μπαίνει στον αγώνα όμως κερδίζοντας θέσεις, μερικές πολύ επιθετικά, όπως έγινε στην περίπτωση του Mir ανεβαίνοντας τελικά στην 12η θέση.

Ταυτόχρονα όμως και ο Martin πήγε να πέσει στην ίδια στροφή με τον Marc Marquez, κατάφερε να κρατηθεί όμως και από εκείνη την στιγμή δεν είχε κανένα στόχο να πάει για την νίκη. Το μόνο που τον ενδιέφερε όπως είπε, ήταν να κρατήσει την απόσταση με τους πίσω, είχε μόλις κερδίσει την δεύτερη θέση του βάθρου και δεδομένων των συνθηκών ήταν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Μία τελική μάχη έμενε να δούμε για την τελευταία θέση του βάθρου, καθώς έχουμε τον Acosta με δύο KTM μπροστά του και δεδομένο πως δεν θα τους χαριστεί!

Καθαρή η επίθεση του Acosta στον Binder στον 22ο γύρο και αμέσως μετά έχασε πρόσφυση αλλά κράτησε και την γραμμή του και την θέση που μόλις είχε κερδίσει  βάζοντας πλώρη για τον Miller. Έχει ελαφρώς πιο γρήγορο ρυθμό από την KTM μπροστά του και έναν γύρο πριν το τέλος θα επιτεθεί από την εξωτερική και με φοβερή προσπάθεια θα μείνει για λίγο δίπλα στον Miller στην μικρή ευθεία με τον Miller να παλεύει και να κρατά την θέση του στις επόμενες δύο στροφές, τελικά χάνοντας την θέση του. Ο Acosta γλιστρά αλλά και αυτός κρατά την θέση του ενώ πίσω τους είχε ήδη φτάσει ο Di Giannanontonio περνώντας τον Binder. Με ένα λάθος του Miller στον τελευταίο γύρο η KTM χάνουν δύο θέσεις λίγο πριν τελειώσει το αγώνας.

Ο Bagnaia παίρνει μία σημαντική νίκη για το πρωτάθλημα πανηγυρίζοντας και ο Martin χάνει τους λιγότερους δυνατούς πόντους.

Το πρωτάθλημα, όπως έχουμε πει εδώ και περισσότερο από ένα μήνα, είναι πλέον και μαθηματικά, δουλειά των δύο, ήταν ξεκάθαρο πως εδώ θα φτάναμε για αυτό και η εξαγγελία νωρίτερα και πλέον οδηγούμαστε σε μία γνωστή κατάσταση:

Martin vs Bagnaia μέχρι τον τελευταίο αγώνα!

 

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος / Διαφ.

1

25

1F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

43:38.108

2

20

89J. Martin

Prima Pramac Racing

+2.905

3

16

31P. Acosta

Red Bull GASGAS Tech3

+3.800

4

13

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+4.636

5

11

43J. Miller

Red Bull KTM Factory Racing

+5.532

6

10

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+5.898

7

9

12M. Viñales

Aprilia Racing

+8.498

8

8

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+17.672

9

7

41A. Espargaro

Aprilia Racing

+18.588

10

6

73A. Marquez

Gresini Racing MotoGP

+21.163

11

5

10L. Marini

Repsol Honda Team

+22.859

12

4

93M. Marquez

Gresini Racing MotoGP

+22.251

13

3

30T. Nakagami

IDEMITSU Honda LCR

+24.531

14

2

23E. Bastianini

Ducati Lenovo Team

+27.090

15

1

36J. Mir

Repsol Honda Team

+30.870

16

 

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+50.021

Πτώσεις

   

37A. Fernandez

Red Bull GASGAS Tech3

23 laps

   

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

22 laps

   

32L. Savadori

Trackhouse Racing

16 laps

   

21F. Morbidelli

Prima Pramac Racing

7 laps

   

25R. Fernandez

Trackhouse Racing

6 laps

   

72M. Bezzecchi

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

3 laps

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.