MotoGP Ταϊλάνδη: Ντέρμπι στο πρωτάθλημα μετά από νίκη Oliveira

Εκτός βαθμών ο Quartararo
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/10/2022

Δραματικές στιγμές στην Ταϊλάνδη όπου ο καιρός κατέστρεψε τον αγώνα της Moto2 και καθυστέρησε σημαντικά τα MotoGP, φέρνοντας όλες τις αλλαγές της τελευταίας στιγμής για οδήγηση σε συνθήκες εκτός προγράμματος.

Ο Bezzecchi πήρε την εκκίνηση από την pole position όπου οι κοντινές αποστάσεις από αναβάτες που δεν μπορούσαν να εκμεταλλευτούν όλη την δύναμη του κινητήρα και να δημιουργήσουν διαφορές, έφερε επαφές μεταξύ τους. Στην πρώτη στροφή όμως δεν κατάφερε να στρίψει καθώς κυνηγημένος από τον Martin άργησαν και οι δύο να πέσουν στα φρένα και τελικά κατέληξαν εκτός πίστας στο μεγάλο run-off που έχει η πίστα. Ο Bezzecchi τιμωρήθηκε αμέσως μετά, δίνοντας μία θέση. Ο Quartararo είχε μία καταστροφική για το πρωτάθλημα εκκίνηση και κατέληξε εκτός βαθμών όπου και θα παρέμενε χάνοντας μάλιστα θέσεις.

Αυτό σήμαινε πως οι υπόλοιποι που το κυνηγούν έπρεπε να κάνουν το καλύτερο που μπορούσαν. Στην πίεση για αυτό το καλύτερο ο Aleix Espargaro έκανε μία πολύ επιθετική κίνηση στην KTM του Binder και κατέληξε να τον ακουμπά και χάνοντας την αριστερή πτέρυγα από τα αεροδυναμικά βοηθήματα της Aprilia να τον βγάλει εκτός. Λίγο αργότερα θα τιμωρούνταν για αυτό με πέναλντι μεγαλύτερου γύρου και κατέληξε πίσω από τον Binder τον οποίο όμως αργότερα ξανά πέρασε αυτή την φορά πιο καθαρά.

Μπροστά ο Bezzecchi πρέπει να δώσει μία θέση αλλά πίσω του ο Miller μόλις πέρασε τον Bagnaia που είχε καταφέρει μετά την εκκίνηση να είναι δεύτερος. Με τις δύο εργοστασιακές Ducati πίσω του κολλητά θα ήταν δύσκολο να δώσει μόνο μία θέση, αλλά τελικά τα κατάφερε με εξαιρετικό τρόπο και μπήκε ανάμεσά τους. Όχι όμως για πολύ καθώς έχασε πλήρως την αυτοσυγκέντρωση που είχε και άρχισε να χάνει πέτρες, όσο γρήγορα κερδίζει βάθος μία μεγάλη πέτρα που έχεις ρίξει στο νερό.

Ο Marquez κερδίζει θέσεις και από έβδομος ανεβαίνεις πέμπτος και φτάνει και τέταρτος, όσο όμως ανεβαίνει και ο Oliveira ο οποίος καταλήγει γρήγορα να περάσει και τον Bagnaia και να κυνηγά τον Miller.

Αν υπάρχει ένας που να μπορεί να πάει την εργοστασιακή Ducati γρήγορα στην βροχή αυτός είναι σίγουρα ο Miller, αλλά αντίστοιχα γρήγορος είναι στο βρεγμένο και ο Oliveira που μετά από την πρώτη επίθεση που δεν βγήκε, κάθεται πίσω από τον Miller και περιμένει μία κατάλληλη καθαρή στιγμή.

Όσο οι συνθήκες αλλάζουν γιατί στεγνώνει η πίστα, τόσο ο Zarco ανεβαίνει σε ρυθμό και πλησιάζει εμπρός μέχρι που γίνεται ο αναβάτης που κατεβαίνει στο 1.38. Εκείνη την στιγμή οι υπόλοιποι εμπρός ήταν στο 1.39 ενώ ο Oliveira που είχε περάσει τον Miller στο μεταξύ, γυρνούσε στο 1.40.

Ήταν θέμα χρόνου λοιπόν, όσο μείωνε την απόστασή του από τον Marquez, να κάνει ο Zarco την επίθεσή του. Επιθετικά και ακουμπώντας τον Marquez πέρασε εμπρός και άρχισε να κυνηγά και τον Bagnaia. Ο Marquez είχε ήδη κάνει μία παρακινδυνευμένη κίνηση απέναντι στον Bagnaia χωρίς κανένα αντίκτυπο πέρα από το να δηλώσει την παρουσία του.

Ο Zarco λοιπόν μπήκε πίσω από τον Bagnaia προστατεύοντας τον εκείνη την στιγμή από μία σίγουρη απειλή εκτός κι αν γινόταν ο ίδιος μία τέτοια. Πράγματι το προσπάθησε και μάλιστα υπήρξε και αυξημένος κίνδυνος, ωστόσο δεν έκανε ποτέ μία κατά μέτωπο επίθεση φροντίζοντας να έχει τελείως καθαρό πεδίο αλλά τέτοια ευκαιρία δεν δόθηκε ποτέ.

Ο Marquez έμεινε πίσω μετά την επίθεση του Zarco και ουσιαστικά ο Bagnaia κράτησε έτσι την τρίτη θέση χωρίς να χρειαστεί να παλέψει ακόμη περισσότερο. Ο Miller είπε πως ο Oliveira είχε μεγαλύτερη ταχύτητα μέσα στην στροφή και καλύτερη έξοδο χωρίς να παλεύει με την πρόσφυση, την ίδια στιγμή που η Ducati κυνηγούσε το γκάζι πίσω του, οπότε η νίκη του ήταν μονόδρομος, από την στιγμή που οδηγούσε τόσο κοντά με τον Miller.

Ο αγώνας της Ταϊλάνδης έκανε ξανά ντέρμπι το πρωτάθλημα εκμηδενίζοντας τις διαφορές!

Αποτελέσματα:
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
1
88 
MiguelOliveira
 
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
163.6
41'44.5030
2
43 
JackMiller
 
Ducati Lenovo Team
Ducati
163.6
+0.730
3
63 
FrancescoBagnaia
 
Ducati Lenovo Team
Ducati
163.5
+1.968
4
JohannZarco
 
Prima Pramac Racing
Ducati
163.4
+2.490
5
93 
MarcMarquez
 
Repsol Honda Team
Honda
163.4
+2.958
6
23 
EneaBastianini
 
Gresini Racing MotoGP
Ducati
162.7
+13.257
7
12 
MaverickViñales
 
Aprilia Racing
Aprilia
162.7
+14.566
8
73 
AlexMarquez
 
LCR Honda CASTROL
Honda
162.6
+14.861
9
89 
JorgeMartin
 
Prima Pramac Racing
Ducati
162.6
+15.365
10
33 
BradBinder
 
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
162.4
+18.097
11
41 
AleixEspargaro
 
Aprilia Racing
Aprilia
162.4
+19.041
12
42 
AlexRins
 
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
162.3
+19.659
13
21 
FrancoMorbidelli
 
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
162.3
+22.439
14
44 
PolEspargaro
 
Repsol Honda Team
Honda
162.1
+23.646
15
25 
RaulFernandez
 
Tech3 KTM Factory Racing
KTM
161.6
+30.483
16
72 
MarcoBezzecchi
 
Mooney VR46 Racing Team
Ducati
161.4
+33.466
17
20 
FabioQuartararo
 
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
161.4
+34.072
18
49 
FabioDi Giannantonio
 
Gresini Racing MotoGP
Ducati
161.3
+36.203
19
35 
CalCrutchlow
 
WithU Yamaha RNF MotoGP Team
Yamaha
161.2
+36.532
20
 
DaniloPetrucci
 
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
160.9
+42.508
21
40 
DarrynBinder
 
WithU Yamaha RNF MotoGP Team
Yamaha
160.4
+49.992
22
45 
TetsutaNagashima
 
LCR Honda IDEMITSU
Honda
160.3
+51.346
23
10 
LucaMarini
 
Mooney VR46 Racing Team
Ducati
147.4
2 laps
 
87 
RemyGardner
 
Tech3 KTM Factory Racing
KTM
160.9
14 laps
 
 
 
 
 
 
 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.