MotoGP Ταϊλάνδη: Παγκόσμιος Πρωταθλητής ο Marquez!

Έληξε εντυπωσιακά ένας βαρετός αγώνας!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/10/2019

Το τέταρτο συνεχόμενο και όγδοο συνολικά παγκόσμιο πρωτάθλημα πήρε ο Marquez όπως θα έπρεπε όλοι να περιμένουν, όπως ήταν βέβαιο χωρίς να υπάρχουν

spoilers και άλλα τέτοια της νέας εποχής. Ο Dovizioso ήταν ο μόνος που θα μπορούσε να καθυστερήσει αυτό που ερχόταν και έδειξε από την εκκίνηση ακόμη πως δεν υπήρχε περίπτωση να το κάνει.

Εκείνος που περιμέναμε να κάνει τα πάνω – κάτω στους πρώτους γύρους, και σίγουρα να φέρει μία αναστάτωση στην εκκίνηση, ήταν ακριβώς ο αναβάτης που εγκατέλειψε την τελευταία στιγμή και αναγκάστηκε να ξεκινήσει από την pit lane. Η μοτοσυκλέτα του Miller έσβησε και έτσι η Ducati σημειολογικά και σημαδιακά, δεν θα έκανε το παραμικρό για να ανακόψει την βόλτα της Honda προς την κορυφή του 2019. Αργότερα ο Miller, ο ικανότατος και λίγο τρελός Αυστραλός, θα έκανε επίθεση στον Lorenzo έτσι για να παίξει με τα χρώματα της Repsol αν και ο νούμερο 99 έχει καταντήσει πολύ μικρό ψάρι για τα δόντια του.

Η εκκίνηση θα έβλεπε τον Marquez να κάνει άμεσα την επίθεσή του σε μία Yamaha, του Vinales που αρκετά επιθετικά -και σωστά αγωνιστικά- τον έκοψε κανονικότητα για να στρίψει δεύτερος, σε σημείο που ο Vinales άπλωσε αγκώνες έτοιμος για την επαφή. Μπροστά του πλέον μόνο ο Quartararo, ο άνθρωπος που θα είναι ο επόμενος μεγάλος του αντίπαλος όχι στο μακρινό μέλλον αλλά ήδη από του χρόνου για αρχή και πολύ πιο δυναμικά αργότερα. Πόσοι έχουν φτάσει σε αυτό τον «τίτλο» του επόμενου αντιπάλου; Πολλοί, ο Zarco για παράδειγμα ήταν ένας από τους πρόσφατους αλλά μετά τον τραυματισμό του αυτή η πιθανότητα ξεψυχάει. Τραυματισμό ψυχικό, πάσχοντας από κατάθλιψη σε ένα αγώνισμα που η ψυχολογία είναι πιο σημαντική από την ίδια την μοτοσυκλέτα. Αυτή την ψυχολογία κυνηγούσε ο αδίστακτος Marquez, να σπάσει τον Quartararo και να πάρει το πρωτάθλημα όχι αριθμητικά, αλλά παλεύοντας και κερδίζοντας στην τελευταία στροφή.

Προς το παρόν είχε κάνει το λάθος στα φρένα ανοίγοντας γραμμή σε μία πολύ πρώιμη επίθεση από την οποία έκλεισε πανέμορφα τον Vinales και δεν έχασε την δεύτερη θέση. Μέχρι τον 4ο γύρο πριν το τέλος, ο Quartararo θα οδηγούσε τον αγώνα με τον Marquez να τον διαβάζει και τον Vinales σε απόσταση ασφαλείας πίσω τους. Ο Rossi είχε μπλέξει με την Suzuki και περίεργα πράγματα συνέβαιναν στην KTM πρώτα με την άτυχη πτώση του Mika Kallio του εξαιρετικού αναβάτη εξέλιξης που επιστρέφει στην αγωνιστική δράση αντικαθιστώντας τον Zarco μετά το πρώιμο διαζύγιο. Φανερά απογοητευμένος ο Kallio έφυγε περπατώντας δίχως τραυματισμό, κάτι που θα ήταν ακόμη πιο άσχημο για την KTM. O Pol Espargaro επίσης, θα «έπαιζε» επιθετικά με τον Oliveira κάτι επίσης σημειολογικό για την ομάδα, ενώ συνολικά οι μάχες στην μεγάλη κατηγορία ήταν ελάχιστες, σαν όλοι να περιμένουν αυτό που σίγουρα ερχόταν.

Δεν ήθελε κάποια δύσκολη μαντεψιά για να ξέρεις πως ο Marquez είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής, όπως επίσης πως θα έκανε την κίνησή του και πως την κρατούσε για το τέλος. Το ωραίο ήταν που όλα οδήγησαν ώστε να γίνει αυτός “Dovizioso” κερδίζοντας τον Quartararo με τον ίδιο τρόπο που έχει χάσει τόσες φορές από τον Ιταλό! Η σημειολογία των MotoGP είναι πανέμορφη…

Η πρώτη επίθεση του Marquez τέσσερις γύρους πριν από το τέλος ήταν για να δει τι ακριβώς γίνεται με τον εικοσάχρονο Quartararo. Αργότερα ο Marquez θα πει πως στο τέλος πως δεν σκεφτόταν το πρωτάθλημα, την πιθανότητα δηλαδή να πέσει γιατί είχε κλειδώσει στην νίκη. Ανέφερε και την ψυχολογία, τον λόγο που οι αναβάτες έρχονται στο προσκήνιο ή εξαφανίζονται, διότι βρήκε την ώθηση που έψαχνε στο να κερδίσει το πρωτάθλημα με μία εντυπωσιακή νίκη.

Ο Quartararo μπροστά του τα έδινε όλα, χρησιμοποιούσε όλο το μήκος της πίστας και πήγαινε παντού στο όριο μη θέλοντας να δημιουργήσει και το παραμικρό περιθώριο. Ο Marquez έβαζε τον τροχό του όπου έβρισκε, και ξαφνικά βλέπαμε μία μάχη που ξυπνούσε από τον λήθαργο του υπόλοιπου αγώνα. Η περίπτωση να πέσει ο Marquez, ή και οι δυο τους άρχισε ξαφνικά να παίζει περισσότερο ως πιθανότητα κι αυτό ανέβαζε την αγωνία.

Μέχρι τον τελευταίο γύρο, εκεί ο Marquez περνά εμπρός με χειρουργικά φρένα, με απίστευτο τρόπο και εκμεταλλευόμενο φυσικά το γκάζι, γιατί όχι άλλωστε. Ο Quartararo δεν θα το άφηνε αυτό έτσι, δεν γινόταν άλλωστε να μην απαντήσει μιας και έχει την στόφα του πρωταθλητή που σε μεγάλο βαθμό βασίζεται στο πείσμα. Εκεί ακριβώς, στην τελευταία στροφή θα έκανε την επίθεσή του, εκεί που η Moto2 σήμερα μας χάρισε άλλη μία πολύ καλή μάχη… Ο Marquez ήξερε πως έρχεται και το έπαιξε Dovizioso, πήρε την εσωτερική και με εξαιρετική έξοδο πήρε την νίκη, το πρωτάθλημα και τον αέρα του Quartararo που φανερά εκνευρισμένος ξέσπασε σε δάκρυα θυμού. Λίγο μετά θα έλεγε πως «που θα πάει θα έρθει» εννοούσε την νίκη στα MotoGP, όλος ο κόσμος περιμένει απλά την νίκη σε μία τέτοια μάχη, ώστε από εδώ και πέρα να έχουμε ένα νέο δίδυμο. Οι μοναδικότητες είναι κουραστικές…

Ο Marquez, επειδή είναι ο Marquez, ένας από τους καλύτερους στην ιστορία της ανθρωπότητας ως τώρα, δεν πρόκειται να σταματήσει για την νίκη τώρα που πήρε το πρωτάθλημα. Όχι για να σπάσει τον τσαμπουκά στους υπόλοιπους, αυτό το έχει καταφέρει ήδη, αλλά για να πάει για το χρυσό κύπελο, να πάρει η Honda όλες τις νίκες, και το κατασκευαστών, που αυτό το έχει σίγουρο, αλλά και της ομάδας που εκεί βασίζεται σε πόδι με γάγγραινα, τον Lorenzo! Ουσιαστικά αυτό που είπε ο Marquez είναι εκπληκτικά δύσκολο, θα πρέπει να κερδίζει για λογαριασμό του Lorenzo από εδώ και πέρα. Αυτή είναι η ώθηση που χρειαζόταν βέβαια για το τέλος της σεζόν, και μακάρι να το καταφέρει, γιατί όχι; Είναι στην κορυφή αυτή την στιγμή και καλά θα κάνει να το εκμεταλλευτεί για όσο περισσότερο μπορεί…   

Αποτελέσματα:

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ.
1
Honda
179.3
39'36.223
2
Yamaha
179.3
+0.171
3
Yamaha
179.2
+1.380
4
Ducati
178.5
+11.218
5
Suzuki
178.5
+11.449
6
Yamaha
178.2
+14.466
7
Suzuki
177.9
+18.729
8
Yamaha
177.9
+19.162
9
Ducati
177.6
+23.425
10
Honda
177.1
+29.423
11
Ducati
177.1
+30.103
12
Honda
176.9
+33.216
13
KTM
176.7
+35.667
14
Ducati
176.4
+39.736
15
Aprilia
176.4
+40.038
16
KTM
176.4
+40.136
17
Ducati
176.0
+44.589
18
Honda
175.3
+54.723
19
Ducati
175.2
+56.012
20
KTM
174.8
+1'01.431
 
Aprilia
174.4
9 Laps
 
KTM
172.6
23 Laps

Ετικέτες

Toprak Razgatlioglu – Ο πρωταθλητής WSBK που θέλει να σπάσει την κατάρα του MotoGP

Και ίσως η συγκυρία κανονισμών, κυβισμού και ελαστικών, να τον βοηθήσει περισσότερο από τους προηγούμενους
From WSBK to MotoGP
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/7/2025

Εδώ και 37 χρόνια, Παγκόσμιοι Πρωταθλητές του WorldSBK πέρασαν στο MotoGP με όνειρα και φιλοδοξίες, αλλά κανείς δεν κατάφερε να δώσει σάρκα και οστά στα όνειρα αυτά. Τα φώτα στον Toprak Razgatlioglu που, για το 2026, περνά από τον θρόνο του WorldSBK, στην αρένα του MotoGP

Ο μάγος των φρένων, δύο φορές (και ίσως σύντομα τρεις) Παγκόσμιος Πρωταθλητής, αφήνει πίσω του τον κόσμο των Superbike. Από το 2026, θα οδηγεί στο MotoGP την εργοστασιακή Yamaha M1 με τα χρώματα της Prima Pramac.

Δεν είναι ο πρώτος που το δοκιμάζει. Αλλά η ιστορία δείχνει να μην είναι είναι με το μέρος του. Από τους 19 Παγκόσμιους Πρωταθλητές του WSBK, μόλις δύο κέρδισαν Grand Prix στο MotoGP: ο Ben Spies και ο Troy Bayliss. Πολλοί προσπάθησαν, αρκετοί τραυματίστηκαν, άλλοι δεν βρήκαν την κατάλληλη ομάδα, μερικοί δεν μπήκαν καν στον κόπο.

Τα μεγάλα ονόματα που δεν τα κατάφεραν

Ο Ben Spies, Πρωταθλητής Superbike το 2009, κέρδισε στο Assen το 2011, αλλά οι τραυματισμοί τον σταμάτησαν. Ο Troy Bayliss, αφού κατέκτησε τον τίτλο του WSBK το 2001, γύρισε στο MotoGP το 2006 για να αντικαταστήσει τον Sete Gibernau και κέρδισε θριαμβευτικά στη Valencia, χαρίζοντας στην Ducati το πρώτο της 1-2.

From WSBK to MotoGP

Colin Edwards, James Toseland, Neil Hodgson, Scott Russell, όλοι τους πρωταθλητές στο WSBK, αλλά χωρίς να κατορθώσουν νίκη στο MotoGP. Ο Edwards έχασε τη μεγάλη του στιγμή στην τελευταία στροφή του Assen το 2006. Ο Toseland ξεκίνησε δυνατά αλλά τραυματισμοί στον καρπό τον άφησαν πίσω. Ο Hodgson πάλευε με μη ανταγωνιστικές μοτοσυκλέτες.

From WSBK to MotoGP

Ο Cal Crutchlow έδειξε τον δρόμο, άρπαξε την ευκαιρία, έφυγε νωρίς από το WSBK και κέρδισε τρία MotoGP Grand Prix, περισσότερα από κάθε πρωταθλητή WSBK.

From WSBK to MotoGP

Οι βασιλιάδες που έμειναν στο κάστρο τους

Ο Carl Fogarty και ο Jonathan Rea, ζωντανοί θρύλοι του WSBK, είχαν την ταχύτητα για να τα βάλουν με τους καλύτερους του MotoGP, αλλά δεν έκαναν ποτέ το βήμα στη αρένα του MotoGP.

From WSBK to MotoGP

H ανάποδη διαδρομή

Max Biaggi, Alvaro Bautista, Carlos Checa, John Kocinski… Οι αναβάτες  του MotoGP που πήγαν στα Superbikes τα κατάφεραν σαφώς καλύτερα με κάποιους από αυτούς να προσθέτουν νέους τίτλους στις προθήκες τους.

From WSBK to MotoGP

Ο Toprak περίμενε μέχρι να έχει στο βιογραφικό του δύο τίτλους (και ίσως έναν τρίτο) πριν μεταπηδήσει στο MotoGP και την εργοστασιακή Yamaha. Το 2026 θα έχει έναν χρόνο να προσαρμοστεί, ενώ η Yamaha αναπτύσσει τη νέα V4 M1. Το 2027, τα ελαστικά του MotoGP αλλάζουν από Michelin σε Pirelli, τα ίδια με τα οποία έχει γράψει την ιστορία του στα Superbikes, ίσως αυτές να είναι οι ιδανικές συνθήκες για έναν rookie να παλέψει επί ίσοις όροις στην μεγάλη κατηγορία, με όλους να ξεκινάνε σε μία κενή σελίδα.

Η επόμενη σεζόν θα είναι απλά μεταβατική περίοδος, κανείς δεν περιμένει το παραμικρό δυναμικό αποτέλεσμα, αντιθέτως ο στόχος είναι η προετοιμασία για το 2027 με μία τελείως νέα V4 μοτοσυκλέτα από την Yamaha και στο Μιλάνο που βρεθήκαμε πριν λίγες ημέρες, στο σπίτι των MotoGP του Ιαπωνικού κατασκευαστή, είναι συγκρατημένα αισιόδοξοι. Μόνο σίγουρο πως εργάζονται σκληρά για να φέρουν την πολυπόθητα αλλαγή και να επιστρέψουν στην ανταγωνιστικότητα. Ο Toprak δεν είναι ο μόνος δρόμος, η μόνη ομάδα που ρίχνουν στον πόλεμο, αλλά ακόμη ένα από τα πολλά εφόδια που μαζεύουν.

Στην θέση του τώρα ένας άλλος γνώριμος, ένας MotoGP αναβάτης που έχει τρέξει και σε Dakar, έχει τρέξει και στο εθνικό πρωτάθλημα Superbike των ΗΠΑ, ο Danilo Petrucci στην BMW για τα WSBK το 2026!

From WSBK to MotoGP