MotoGP Ταϊλάνδη Q2: Νέο ρεκόρ από τον Martinator στη δεύτερη σειρά της εκκίνησης ο Bagnaia
Αδίστακτος ο Martin, ανταγωνιστικά τα Aprilia και ταχύτατος ο Binder
Από τον
Μπάμπη Μέντη
28/10/2023
Η ημέρα σήμερα ξεκίνησε και τελείωσε με τον Jorge Martin να κυριαρχεί μέσα στην πίστα της Ταϊλάνδης, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που το έκανε και εχθές στα ελεύθερα δοκιμαστικά. Ο αναβάτης της Pramac σπάει τα χρονόμετρα με βαριοπούλα φέτος και ήταν απλώς θέμα χρόνου για να γράψει το όνομά του σε άλλο ένα ρεκόρ πίστας στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά. Μάλιστα στα Q2 έκανε δύο φορές ρεκόρ πίστας, τόσο στο πρώτο πεντάλεπτο που όλοι οι άλλοι δοκίμαζαν την συμπεριφορά των μοτοσυκλετών τους πριν βάλουν τα καινούρια medium ελαστικά για τους τελευταίους κρίσιμους γύρους, όσο φυσικά και στο τέλος, όπου με ένα εκπληκτικό 1:29.287 υπέγραψε την ολοκληρωτική κυριαρχία του σε αυτή την δύσκολη πίστα. Πίσω του την έκπληξη την έκανε ο Luca Marini, ο οποίος δήλωσε ξεκάθαρα πως μόνο για έναν γύρο μπορεί να πάει τόσο γρήγορα, καθώς έχει δυσκολία να πιάσει σταθερό ρυθμό.
Επίσης αξίζει να σημειώσουμε, πως ο Luca Marini δεν έχει το αναβαθμισμένο σύστημα της Ducati για της εκκινήσεις που έχουν οι εργοστασιακές Ducati και οι Pramac, οπότε δύσκολα θα μπορέσει να στρίψει μπροστά από τον Martin στην εκκίνηση των αγώνων. Την πρώτη τριάδα της εκκίνησης ολοκλήρωσε ο Aleix Espargaro, εκμεταλλευόμενος την επιπλέον πρόσφυση στον πίσω τροχό που προσφέρει το νέο ψαλίδι της Aprilia που είχαν δοκιμάσει μετά τον αγώνα του Misano.
Γενικά οι Aprilia ήταν πολύ δυνατές και εχθές, οπότε προκαλεί εντύπωση που ο Maverick Vinales κόλλησε στην 9η θέση, ενώ εχθές ήταν μέσα στην πρώτη τριάδα και σταθερά πιο γρήγορος από τον Aleix Espargaro. Στην δεύτερη σειρά της εκκίνησης έχουμε τρία ονόματα που μπορούν εύκολα να βρεθούν στο βάθρο. Μιλάμε για τον Marco Bezzecchi στην τέταρτη θέση, όπου είχε το ρεκόρ πίστα μέχρι σήμερα, το Brand Binder στην 5η θέση όπου σε όλα τα sector της πίστας ήταν ελάχιστα πιο αργός από τον Martin και σαφώς πιο γρήγορος απ’ όλους τους άλλους και φυσικά στην 6η θέση τον πρωταθλητή Bagnaia που όπως έχει αποδείξει όλη την χρονιά, στους αγώνες μεταμορφώνεται σε Killer ακόμα κι αν ξεκινά από τις πίσω θέσεις. Δίπλα του θα έχει τους αδερφούς Marquez, με τον Marc Marquez να τον ακολουθεί σε όλη την διάρκεια των Q2, έχοντας βάλει άνθρωπο του HRC απένταντι από τα BOX της Ducati για να βλέπει πότε βγαίνει ο Bagnaia στην πίστα…
Την δεκάδα κλείνει ο Fabio Quartararo, ένα μάλλον άδικο αποτέλεσμα, αφού ήταν αρκετά ανταγωνιστικός σε ρυθμό αγώνα εχθές και το ίδιο ήταν και ο Morbidelli, όμως σήμερα τα δύο Yamaha δεν έδειξαν το καλό τους πρόσωπο.
MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!
Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/12/2025
Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.
Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.
Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.
Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.
Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.
Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.
"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.
"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.
"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".
Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.
"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."
"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."
"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".
Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.
"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.
"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”
"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.
"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".
Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.
"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."
"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".
Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.
Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.
