MotoGP Ταϊλάνδη: Στρυμωγμένοι στην κατάταξη!

Μικρές διαφορές σε κορυφαίους αναβάτες!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/10/2018

Η σημερινή pole position είχε και συμβολικό χαρακτήρα πέρα από τον απολύτως πρακτικό για τον αυριανό αγώνα που οι σημερινές εξελίξεις προδιαγράφουν μία συναρπαστική εκκίνηση, το λιγότερο δυνατό. Η pole position θα καταγραφόταν στα βιβλία της πίστας για πάντα, ως ο πρώτος ταχύτερος γύρος στην ιστορία των MotoGP που τώρα ξεκινά για εκείνη. Ο Dovizioso το είπε πριν από λίγο επίσης, πως τουλάχιστον για το πρώτο μέρος του αγώνα δεν είναι εύκολο να γίνουν προβλέψεις και θα είναι πολλοί αναβάτες που θα κονταροχτυπιούνται, μέχρι να καταφέρει το τοπίο να ξεκαθαρίσει, αν ξεκαθαρίσει.

Από όλους τους διεκδικητές βέβαια, ένας σίγουρα θα λείπει, ο Lorenzo που εχθές είχε μία εντυπωσιακή και τρομακτική πτώση από μεγαλειώδες highsiding που τον έστειλε στον αέρα ενώ ακόμη αναρρώνει από την πτώση στον προηγούμενο αγώνα και το κάταγμα στα κάτω άκρα του αριστερού ποδιού. Κατηγορώντας τον Marquez για αυτό, σε μία σειρά γεγονότων που ευτυχώς έληξαν με τον τρόπο που διαβάζετε εδώ. Έληξαν ή μάλλον καλύτερα μπήκαν στον πάγο. Ο Lorenzo λοιπόν περίμενε την σημερινή ημέρα για να αξιολογήσει την καταπόνηση που είχε το κάταγμα από την χθεσινή του πτώση, και περπατώντας με πατερίτσες έκρινε πως θα πρέπει να ακολουθήσει την συμβουλή των ιατρών και να αποσυρθεί από τον αγώνα. Κι αυτό την στιγμή που η Ducati ήταν ιδιαίτερα δυνατή με τον Dovizioso να κυριαρχεί σε όλες τις ελεύθερες δοκιμές!

Ωστόσο αυτό δεν ήταν τόσο μεγάλη έκπληξη. Έκπληξη ήταν να βλέπεις τους Vinales και Rossi να είναι ανταγωνιστικοί με τους υπόλοιπους και στην κορυφαία στιγμή της Yamaha, σήμερα, ο Rossi να παίρνει για λίγο την pole position από τον Marquez και να την χάνει αμέσως μετά για ελάχιστα χιλιοστά. Μάλιστα δεν ήταν καθόλου τυχαίο, καθώς αμέσως μετά θα επαναλάμβανε τον χρόνο αυτό, αλλά με μία οριακή διαφορά οκτώ χιλιοστών περίπου, θα παρέμενε στην δεύτερη θέση, μπροστά από τον Dovizioso που επίσης έφτασε πολύ κοντά στην pole position, την θέση που θα έλεγε κανείς πως του άξιζε περισσότερο μετά από την εμφάνισή του σε όλες τις δοκιμές.

Ερωτηθείς ο Rossi για την απόδοση της Yamaha, που τα φετινά της προβλήματα έχουν καταγραφεί σε μία σειρά απολογητικών δηλώσεων προς τους αναβάτες, καθώς και τον δημόσιο διάλογο μεταξύ τους, είπε ξεκάθαρα πως έχουν βρει κάτι καινούριο. Είναι μία πολύ μικρή αλλαγή που στα χαρτιά δεν έχει καμία διαφορά και πρακτικά δίχως λόγο να την δοκιμάσουν, κι όμως στην πράξη κάνει την διαφορά. Ωστόσο πριν αρχίσει να νιώθει τύψεις για το γεγονός πώς δεν την δοκίμασαν νωρίτερα, θα πρέπει να γίνει και ο αυριανός αγώνας, αλλά και να τρέξουν στον επόμενο στην Ιαπωνία, ώστε να καταλήξουν αν η μικρή αυτή αλλαγή κάνει την διαφορά στην επιτάχυνση στις εξόδους των στροφών ή ήταν συνδυασμός άλλων πραγμάτων όπως τα ελαστικά και η καινούρια πίστα.

Η Michelin βασίστηκε στην δοκιμή του Φεβρουαρίου και έχει φέρει ένα ελαστικό για όλους, μία επιλογή με μαλακή, μέτρια ή σκληρή γόμα. Ένα ελαστικό φτιαγμένο με τον σκελετό που είχε χρησιμοποιηθεί στην Αυστρία που ο στόχος του είναι να μην επιτρέπει μεγάλη κινητικότητα πέλματος ώστε να μην ζεσταίνεται εύκολα στην ήδη καυτή άσφαλτο της Ταϊλανδικής πίστας. Για την νέα που κατέληξαν έφτιαξαν τέσσερις επιλογές, δύο με μεσαία σκληρότητα, μία μαλακή και μία σκληρή. Οι δύο μεσαίες έχουν την εξής διαφοροποίηση, η μία έρχεται με μαλακό αριστερό τμήμα, ώστε σύμφωνα με την φορά της πίστας, το ελαστικό να έρθει πιο γρήγορα στην ιδανική θερμοκρασία λειτουργίας. Όλοι οι αναβάτες χαιρέτησαν την επιλογή της Michelin και βρήκαν εξαιρετική την πρόσφυση, παρόλο που τους στερούνταν δυνατότητες επιλογών έχοντας ένα ελαστικό με τέσσερα επίπεδα σκληρότητας γόμας για να διαλέξουν.

Ωστόσο έχει έρθει η ώρα να ρίξουμε τα φώτα στην Marquez που έπειτα από μία καταστροφική εμφάνιση στην FP3 και μία πτώση, οδηγήθηκε στην οριστική κατάταξη μέσα από το «κάτεργο» της Q1. Στην οποία φυσικά είχε τον πρώτο χρόνο και το ένα από τα δύο εισιτήρια για μετά όπου πήρε την pole position. Κι αυτό τον καθιστά τον πρώτο αναβάτη στην ιστορία που κερδίζει pole position έχοντας περάσει την στενωπό της Q1!!!!

MotoGP Ταϊλάνδη: Πρώτες ελεύθερες δοκιμές

Δεν ήταν εύκολη υπόθεση, και σίγουρα δεν θα είναι εύκολος και ο αγώνας, στον οποίο ο Marquez –κατά δήλωσή του- θα προσπαθήσει να είναι πολύ πιο μαζεμένος, πολύ πιο ήρεμος. Την στιγμή που θα έχει να αντιμετωπίσει δύο Ducati (διότι δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε τον Petrucci) δύο Yamaha, με τον Vinales να δηλώνει ευτυχισμένος με τις αλλαγές στην μοτοσυκλέτα του και δύο Honda, καθώς ο Crutchlow είχε εξαιρετική επίδοση. Κι όλα αυτά χωρίς να πρέπει να ξεχνάμε την Suzuki του Iannone…

Αναμένεται ένας συναρπαστικός αγώνας, ένας από τους λίγους που οι προγνώσεις είναι εξαιρετικά δύσκολες πέρα από το γεγονός πως αναμένεται συναρπαστικός…

Αποτελέσματα δοκιμών κατάταξης:

Θέση	Αναβάτης	ΜΟΤΟ	Χρόνος	Διαφ. 1ου	Διαφ. Προηγ.
1	Marc MARQUEZ	Honda	1'30.088
2	Valentino ROSSI	Yamaha	1'30.099	0.011	0.011
3	Andrea DOVIZIOSO	Ducati	1'30.227	0.139	0.128
4	Maverick VIÑALES	Yamaha	1'30.328	0.240	0.101
5	Cal CRUTCHLOW	Honda	1'30.356	0.268	0.028
6	Andrea IANNONE	Suzuki	1'30.419	0.331	0.063
7	Dani PEDROSA	Honda	1'30.458	0.370	0.039
8	Johann ZARCO	Yamaha	1'30.471	0.383	0.013
9	Danilo PETRUCCI	Ducati	1'30.599	0.511	0.128
10	Jack MILLER	Ducati	1'30.660	0.572	0.061
11	Alex RINS	Suzuki	1'30.738	0.650	0.078
12	Alvaro BAUTISTA	Ducati	1'30.976	0.888	0.238
Αποτελέσματα Q1:
Q2	Marc MARQUEZ	Honda	1'30.031
Q2	Alex RINS	Suzuki	1'30.921	0.890	0.890
13	Franco MORBIDELLI	Honda	1'30.923	0.892	0.002
14	Takaaki NAKAGAMI	Honda	1'30.995	0.964	0.072
15	Bradley SMITH	KTM	1'31.207	1.176	0.212
16	Aleix ESPARGARO	Aprilia	1'31.243	1.212	0.036
17	Karel ABRAHAM	Ducati	1'31.374	1.343	0.131
18	Hafizh SYAHRIN	Yamaha	1'31.389	1.358	0.015
19	Pol ESPARGARO	KTM	1'31.399	1.368	0.010
20	Xavier SIMEON	Ducati	1'31.686	1.655	0.287
21	Jordi TORRES	Ducati	1'31.819	1.788	0.133
22	Thomas LUTHI	Honda	1'31.830	1.799	0.011
23	Scott REDDING	Aprilia	1'31.835	1.804	0.005

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_678

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!