MotoGP Test-Qatar (Day 1)

Πρώτος ο Vinales, ταχύτατα τα Suzuki

Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/3/2018

Ο νικήτης του πρώτου περσινού αγώνα στο Qatar ήταν και ο ταχύτερος στις δοκιμές της πρώτης ημέρας φέτος. Ο Vinales, o οποίος ξεκίνησε μεν δυναμικά την περσινή σεζόν, αλλά βρέθηκε αντιμέτωπος με πολλά προβλήματα στη συνέχεια. Σαν να ήταν συνέχεια της προηγούμενης χρονιάς, στη Μαλαισία δεν κατάφερε να εντυπωσιάσει, καθώς δυσκολευόταν να τιθασεύσει το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας του στα σημεία της πίστας που απαιτούσαν δυνατά φρεναρίσματα. Το ίδιο πρόβλημα είχε στην αρχή και στο Qatar, όμως δοκιμάζοντας διαφορετικό setup και προσαρμόζοντας το στιλ του, κατάφερε να βρει γρήγορο ρυθμό. Όπως δήλωσε ο ίδιος: "Η μοτοσυκλέτα πλαγιολίσθαινε υπερβολικά στα φρένα όπως στη Μαλαισία, όμως στο τέλος της ημέρας καταφέραμε να βρούμε τη χρυσή τομή για να αισθάνομαι όλο και μεγαλύτερη σιγουριά. Σήμερα επικεντρωθήκαμε αρκετά στην έξοδο από την τελευταία στροφή και αύριο θα δουλέψουμε με την ρύθμιση του φρένου του κινητήρα. Φέτος έχουμε διαφορετικά ελαστικά και συνολικά διαφορετική μοτοσυκλέτα σε σχέση με πέρσι. Το μόνο κοινό χαρακτηριστικό είναι η ταχύτητα της μοτοσυκλέτας στις γρήγορες στροφές που είναι κορυφαία."

Δεύτερος ταχύτερος ήταν ο Andrea Dovizioso που δήλωσε ότι του ήταν πολύ εύκολο με την μοτοσυκλέτα του 2018 να κάνει συνεχόμενα πολλούς γρήγορους γύρους και ότι είναι καλύτερη από το περσινό μοντέλο σε όλους τους τομείς. Η βασική δουλειά του Ιταλού την πρώτη μέρα ήταν η δοκιμή της αεροδυναμικής των φαίρινγκ. Αντιθέτως, ο Jorge Lorenzo είχε πολύ μεγαλύτερο πονοκέφαλο. Στο Qatar έχει δύο μοτοσυκλέτες, όπου η μία από αυτές είναι ένα πάντρεμα μεταξύ πλαισίου του 2017 και κινητήρα του 2018. Ο Ισπανός πίστευε ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θα είχε τη συμπεριφορά στις στροφές της παλιάς του μοτοσυκλέτας και το γκάζι της καινούριας, κάτι που δούλεψε στη Μαλαισία πετυχαίνοντας το ρεκόρ πίστας. Όμως εδώ στο Qatar δεν δούλεψε η συνταγή και η πέμπτη θέση ήρθε με μεγάλη δυσκολία. Η τρίτη θέση στην κατάταξη της Suzuki του Iannone πραγματικά εντυπωσιάζει. Σύμφωνα με τον Ιταλό, εκείνο που άλλαξε σε σχέση με την Μαλαισία είναι η αίσθηση από τον εμπρός τροχό και αυτό ήταν το μόνο πρόβλημα που είχε. Εδώ στο Qatar είπε ότι νοιώθει υπέροχα πάνω στη νέα GSX-RR και αυτό φάνηκε από τους χρόνους του.

Για τον Marc Marquez στην δέκατη θέση, η πρώτη ημέρα ήταν απλά για να μπει στο ρυθμό. Η ομάδα του θέλει να κρατήσει της δυνάμεις της για τις δύο επόμενες ημέρες, αλλά και το απόθεμα των ελαστικών που είναι περιορισμένο για κάθε ομάδα. Όμως όπως είπε και ο ίδιος ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2017: "Χρησιμοποιώ πάντα το πιο σκληρό εμπρός ελαστικό, οπότε δεν έχω και πολλές επιλογές ή περιθώρια για δοκιμές. Στην Μαλαισία και στο Buriram οι καιρικές συνθήκες ήταν περίεργες και δεν μπορέσαμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για τη μοτοσυκλέτα μας. Εδώ τα πράγματα είναι πιο φυσιολογικά, αλλά είναι ταυτόχρονα και μια πίστα που πάντα μας δυσκολεύει. Έχουμε ακόμα κάποια αδύνατα στοιχεία, όμως τα βελτιώνουμε."

Να θυμίσουμε εδώ, ότι στο τέλος της τελευταίας ημέρας των δοκιμαστικών του Qatar, η πίστα θα βραχεί από την οργάνοση με σκοπό οι αναβάτες να κάνουν δοκιμές και με την άσφαλτο βρεγμένη. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι η σκόνη της ερήμου που κατακάθεται πάνω στην πίστα, μπορεί να δημιουργήσει πολύ παράξενες συνθήκες σε περίπτωση που βρέξει το τριήμερο του αγώνα της πρεμιέρας του παγκόσμιου πρωταθλήματος.

Maverick Viñales ESP Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 55.053s [Lap 50/64]
Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (GP18) 1m 55.104s +0.051s [44/48]
Andrea Iannone ITA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 55.107s +0.054s [51/58]
Johann Zarco FRA Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1) 1m 55.186s +0.133s [48/52]
Jorge Lorenzo ESP Ducati Team (GP18) 1m 55.423s +0.370s [27/55]
Alex Rins ESP Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 55.432s +0.379s [66/67]
Valentino Rossi ITA Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 55.432s +0.379s [38/54]
Danilo Petrucci ITA Pramac Ducati (GP18) 1m 55.528s +0.475s [43/47]
Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) 1m 55.536s +0.483s [27/45]
Marc Marquez ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 55.545s +0.492s [26/47]
Dani Pedrosa ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 55.555s +0.502s [31/37]
Jack Miller AUS Pramac Ducati (GP17) 1m 55.688s +0.635s [43/44]
Alvaro Bautista ESP Angel Nieto Team (GP17) 1m 55.848s +0.795s [52/53]
Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V)* 1m 55.853s +0.800s [62/64]
Scott Redding GBR Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 55.931s +0.878s [34/45]
Tito Rabat ESP Reale Avintia (GP17) 1m 56.029s +0.976s [67/69]
Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 2m 56.062s +61.009s [50/50]
Karel Abraham CZE Angel Nieto Team (GP16) 2m 56.268s +61.215s [50/54]
Pol Espargaro ESP Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 56.275s +1.222s [31/56]
Bradley Smith GBR Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 56.421s +1.368s [52/64]
Franco Morbidelli ITA EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 56.608s +1.555s [28/60]
Hafizh Syahrin MAL Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1)* 1m 56.731s +1.678s [27/58]
Tom Luthi SWI EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 57.292s +2.239s [56/64]
Xavier Simeon ESP Reale Avintia (GP16)* 1m 57.713s +2.660s [42/47]

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_678

Race News

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.