MotoGP Test Sepang 2018 – Final Day

Ο Lorenzo την έκπληξη!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/1/2018

Ο Jorge Lorenzo, ο εργοστασιακός αναβάτης της Ducati, έκανε την τελευταία και τελευταία μέρα την έκπληξη και με έναν χρόνο-ρεκόρ έσπασε τα χρονόμετρα και βρέθηκε στην κορυφή της λίστας με τους χρόνους, με τις καιρικές συνθήκες να είναι καλές από πρωί για πρώτη φορά. Το κατά πόσο, βέβαια, μπορούμε να το θεωρήσουμε αυτό έκπληξη, είναι θέμα προς συζήτηση, μιας και μπορεί τις προηγούμενες μέρες να είχαμε τις πολύ δυνατές επιδόσεις των Yamaha και Honda, αλλά τα Ducati δεν υπολείπονταν στα γυρολόγια, ενώ η καθημερινή εξέλιξη της ομάδας και ιδιαίτερα του Ισπανού, έδινε τα μηνύματα για μια δυναμική επίδοση. Μάλιστα ο Lorenzo ήταν και ο μοναδικός που έσπασε το φράγμα του 1:59 με χρόνο 1:58.830 (!), δίχως να φαίνεται να τον επηρεάζει η πτώση που είχε νωρίτερα. Με αυτόν τον χρόνο αναδείχθηκε και ο ταχύτερος όλων στα συνδυαστικά αποτελέσματα και των τριών ημερών, δημιουργώντας προσδοκίες για ένα συναρπαστικό πρωτάθλημα, ενώ αποτελεί και την καλύτερη επίδοση όλων των εποχών σε ένα ανεπίσημο ρεκόρ της πίστας της Sepang.

Εξαιρετική όμως ήταν και η επίδοσης του team mate του, Andrea Dovizioso, ο οποίος βρέθηκε στην τέταρτη θέση της ημέρας αλλά και των συνδυασμένων αποτελεσμάτων, με τον Gigi Dall'Ignia να πλέει σε πελάγη ευτυχίας για τους αναβάτες του. Όπως επιβεβαίωσε κι o "Desmodovi" με δηλώσεις του, έμεινε εντυπωσιασμένος με την σταθερή βελτίωση της μοτοσυκλέτας μέσα σ' αυτό το τριήμερο, ενώ είχε κι αυτός μια πτώση από την οποία βγήκε αλώβητος.


Τα χαμόγελα δεν έλειψαν όμως ούτε από τη Honda, καθώς δύο μοτοσυκλέτες της μπήκαν ανάμεσα στα δύο Ducati, με τον Pedrosa και τον Crutchlow να βρίσκονται σε απόσταση βολής από τον Lorenzo. Ο "μικρός σαμουράι", όπως αποκαλούν τον Pedrosa στα paddock, δούλεψε όλη την ημέρα με δύο μοτοσυκλέτες, εκ των οποία η μία διέθετε το νέο φαίρινγκ με τα αεροδυναμικά βοηθήματα και η άλλη όχι και κατάφερε να γράψει τον δεύτερο καλύτερο χρόνο του τριημέρου. Ο Marquez από την άλλη δούλεψε πάνω στην μοτοσυκλέτα χωρίς το αεροδυναμικό φαίρινγκ, καθώς όπως είπε ο ίδιος, ο νέος αυτός σχεδιασμός απαιτεί μεγάλες αλλαγές στο στήσιμο για να μπορέσει να αξιολογηθεί σωστά.


Ο Crutchlow ήταν η αποκάλυψη της ημέρας, μένοντας μόλις δύο δέκατα του δευτερολέπτου πίσω από τον Lorenzo, επιβεβαιώνοντας τις δηλώσεις του από την πρώτη μέρα, σχετικά με το ότι η Honda έκανε ακριβώς τις αλλαγές που ζήτησε. Μάλιστα, το HRC του έκανε πρόταση και για τον οκτάωρο αγώνα αντοχής στη Suzuka, και σύμφωνα με τα λεγόμενα του Βρετανού, το εργοστάσιο θέλει απεγνωσμένα να συμμετάσχει ο Crutchlow σ' αυτόν τον αγώνα. Το πρόβλημα, όπως δήλωσε, είναι ότι δεν υπάρχει αρκετός χρόνος λόγω του φορτωμένου προγράμματος των MotoGP, αλλά ακόμη δεν έχει πάρει την τελική του απόφαση.
Στη Yamaha, τα συναισθήματα απείχαν πολύ από αυτά της προηγούμενης μέρας, όπου οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες είχαν τερματίσει στις πρώτες δύο θέσεις.

Το καλύτερο Yamaha στους πίνακες της τρίτης μέρας ήταν αυτό του Valentino Rossi, ο οποίος ήταν κατά έξι δέκατα πιο αργός από τον χρόνο του Lorenzo. Όπως είπε ο Γιατρός, αυτό οφείλεται στο ότι σήμερα οι συνθήκες ήταν πιο δύσκολες και δεν έβρισκε εύκολα πρόσφυση, αλλά παρόλα αυτά ο ρυθμός είναι πολύ πιο γρήγορος από πέρσι ακόμη και με φθαρμένα ελαστικά.
Ο ομόσταυλός του, Maverick Vinales, δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από την 18η θέση παρά το γεγονός ότι έγραψε πάρα πολλούς γύρους και έκλεισε μέχρι και τρίωρο δουλεύοντας χωρίς διάλλειμα. "Ειλικρινά δουλέψαμε καλά σήμερα", δήλωσε ο Ισπανός. "Δεν ξέρω γιατί χάσαμε σε χρόνους το απόγευμα. Θα πρέπει να δούμε τα δεδομένα μετά τις δοκιμές στο Buriram και τότε θα έχουμε ξεκάθαρη εικόνα. Το νέο φαίρινγκ είναι θετικό, καθώς ένιωσα την διαφορά στην επιτάχυνση, οπότε θα δούμε και στο Buriram πώς θα πάει, όπου υπάρχουν πολλά σημεία που η μοτοσυκλέτα επιταχύνει".


Μέσα στην πρώτη δεκάδα –και πιο συγκεκριμένα στην έκτη θέση- βρέθηκε και ο Alex Rins με την Suzuki. Να υπενθυμίσουμε ότι στο GSX-RR του Iannone είχε πάρει φωτιά ο κινητήρας την χθεσινή μέρα, γεγονός που προβλημάτισε τους ανθρώπους της ομάδας, στέλνοντας τον κινητήρα πίσω στην Ιαπωνία για ενδελεχή έλεγχο. Σύμφωνα με τον manager της ομάδας, Davide Brivio, το πρόβλημα στον καινούργιο κινητήρα δεν είναι κάτι που δεν μπορεί να διορθωθεί άμεσα ώστε να είναι έτοιμος για τις επόμενες δοκιμές στην Ταϊλάνδη, ενώ τόνισε αρκετές φορές ότι πρόκειται για έναν νέο κινητήρα που δεν έχει καμία σχέση με τον περσινό, οπότε κάποια προβλήματα είναι δικαιολογημένα. Ο έτερος αναβάτης της ομάδας, ο Andrea Iannone τερμάτισε στην 12η θέση της ημέρας και 13η στα συνολικά αποτελέσματα, με διαφορά μικρότερη από οκτώ δέκατα του δευτερολέπτου.


Στην ΚΤΜ υπήρχε έντονος προβληματισμός, λόγω της πτώσης του Pol Espargaro την προηγούμενη μέρα η οποία δεν του επέτρεψε να πάρει μέρος την τρίτη και τελευταία μέρα των δοκιμών, αλλά παρόλα αυτά ο Bradley Smith μαζί με τον Mika Kallio κατάφεραν να μαζέψουν αρκετά χρήσιμα δεδομένα. Ο Espargaro δήλωσε τυχερός που τη γλίτωσε φτηνά μετά από σύγκρουση με 250Km/h πάνω στον τοίχο, ενώ είπε πως έχει 100% εμπιστοσύνη στις πληροφορίες που μάζεψε ο Kallio ο οποίος οδήγησε την μοτοσυκλέτα του την τελευταία μέρα. Ο Φιλανδός τόνισε το πόσο σημαντική ήταν η δυνατότητα για σύγκριση της μοτοσυκλέτας του 2018 με αυτή του 2017, με την προσοχή να εστιάζεται στα ηλεκτρονικά και τις αναρτήσεις της WP. Από την άλλη μεριά, ευχαριστημένος δήλωσε και ο Smith, ο οποίος είπε πως προτιμά αυτές τις συνθήκες έστω κι αν προσφέρουν λιγότερη πρόσφυση, αποκομίζοντας μια θετικά συνολικά αίσθηση από τις δοκιμές της Μαλαισίας.


Στα εντυπωσιακά αποτελέσματα της ημέρας, δεν γίνεται να μην συμπεριληφθεί ο Jack Miller πάνω στην δορυφορική Ducati της Pramac, ο οποίος αναρριχήθηκε μέχρι την έκτη θέση, δείχνοντας ότι η μετάβαση από την Honda πάνω στην ιταλική μοτοσυκλέτα ήταν μια πολύ γρήγορη διαδικασία προσαρμογής, ενώ και ο Aleix Espargaro στην 13η θέση έφερε πολύ αισιόδοξα μηνύματα στο στρατόπεδο της Aprilia, καθώς ήταν και ο τελευταίος αναβάτης που έσπασε το φράγμα των δύο λεπτών στο γύρο.
Η δράση πλέον θα συνεχιστεί στις επόμενες δοκιμές στο Buriram της Ταϊλάνδης στις 16 Φεβρουαρίου.


Χρόνοι τρίτης μέρας

1. Jorge Lorenzo Ducati Team (GP18) 1m 58.830s [Lap 21/48]
2. Dani Pedrosa Repsol Honda (RC213V) 1m 59.009s +0.179s [9/58]
3. Cal Crutchlow LCR Honda (RC213V) 1m 59.052s +0.222s [18/65]
4. Andrea Dovizioso Ducati Team (GP18) 1m 59.169s +0.339s [16/51]
5. Jack Miller Pramac Ducati (GP17) 1m 59.346s +0.516s [11/36]
6. Alex Rins Suzuki Ecstar (GSX-RR)* 1m 59.348s +0.518s [14/52]
7. Marc Marquez Repsol Honda (RC213V) 1m 59.382s +0.552s [9/75]
8. Valentino Rossi Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 59.449s +0.619s [52/54]
9. Johann Zarco Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1) 1m 59.511s +0.681s [16/55]
10. Danilo Petrucci Pramac Ducati (GP18) 1m 59.528s +0.698s [49/49]
11. Tito Rabat Reale Avintia (GP17) 1m 59.547s +0.717s [14/35]
12. Andrea Iannone Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 59.615s +0.785s [15/62]
13. Aleix Espargaro Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 59.962s +1.132s [52/52]
14. Takaaki Nakagami LCR Honda (RC213V) 2m 0.071s +1.241s [19/54]
15. Alvaro Bautista Angel Nieto Team (GP17) 2m 0.205s +1.375s [20/57]
16. Mika Kallio Red Bull KTM Factory (RC16) 2m 0.464s +1.634s [54/64]
17. Franco Morbidelli EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 2m 0.526s +1.696s [14/55]
18. Maverick Viñales Movistar Yamaha (YZR-M1) 2m 0.547s +1.717s [70/71]
19. Karel Abraham Angel Nieto Team (GP16) 2m 0.574s +1.744s [18/48]
20. Xavier Simeon Reale Avintia (GP16)* 2m 0.784s +1.954s [15/30]
21. Scott Redding Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 2m 0.812s +1.982s [56/56]
22. Bradley Smith Red Bull KTM Factory (RC16) 2m 0.969s +2.139s [71/77]
23. Sylvain Guintoli Suzuki Ecstar (GSX-RR) 2m 1.120s +2.290s [5/58]
24. Tom Luthi EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 2m 1.126s +2.296s [8/52]
25. Yonny Hernandez Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1) 2m 1.223s +2.393s [11/31]
26. Yamaha Test 3 Yamaha Test Rider (YZR-M1) 2m 1.385s +2.555s [9/17]
27. Yamaha Test 2 Yamaha Test Rider (YZR-M1) 2m 1.679s +2.849s [24/30]
 

Marc Marquez, Μεγάλες Προσδοκίες - Ποια ρεκόρ μπορεί να σπάσει και ποια ορόσημα να σημειώσει το 2024

Εκτός από την πολυπόθητη κατάκτηση του τίτλου, ο Marc μπορεί να δει το όνομά του να γράφεται σε λίστες, όπου ελάχιστοι έχουν καταφέρει να μπουν στα 75 χρόνια του θεσμού
motomagMarc Marquez – Τι μπορεί να του φέρει το 2024
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

16/1/2024

Το Σάββατο 20 Ιανουαρίου είναι η στιγμή που θα δούμε τον 8 φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή MotoGP, Marc Marquez, στην πρώτη του εμφάνιση με τα χρώματα της νέας του ομάδας, της Gresini, μία μεταγραφή που του δίνει την δυνατότητα να ισοφαρίσει ή ακόμα και να ξεπεράσει σημαντικά ρεκόρ, που έχουν σημειώσει ελάχιστοι αναβάτες στα 75 χρόνια ιστορίας του θεσμού.

Αναμφίβολα ο Marc Marquez είναι ένα από τους καλύτερους αναβάτες που έχουν περάσει ποτέ από τα MotoGP, φέρνοντας ένα διαφορετικό στυλ οδήγησης που τον οδήγησε στην κορυφή. Το στίγμα του έχει ήδη μείνει ανεξίτηλο στην ιστορία των GP, πλάι σε άλλων μεγάλων αναβατών όπως των Valentino Rossi, Giacomo Agostini, Kenny Roberts κ.α., κάτι που φαίνεται και από τον ντόρο που δημιουργεί κάθε του απόφαση, όπως το να αλλάξει μετά από μία δεκαετία ομάδα, αλλά και κατασκευαστή. Η σεζόν του 2024 φέρνει νέες προκλήσεις στον Ισπανό πολυπρωταθλητή, καθώς μια πιθανή κατάκτηση του τίτλου, φέρνει μαζί και τη δυνατότητα να ξεπεράσει ιδιαίτερα σημαντικά ορόσημα του αθλήματος.

Αρχικά, στην περίπτωση που ο Ισπανός καταφέρει να πάρει τον τίτλο του MotoGP το 2024, τότε θα μπει ταυτόχρονα και σε μία κλειστή ομάδα αναβατών που έχουν στεφθεί Πρωταθλητές με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Η ιδιαίτερα μικρή λίστα περιλαμβάνει μέχρι στιγμής μόλις πέντε ονόματα, των Geoff Duke (Norton και Gilera), Giacomo Agostini (MV Agusta και Yamaha), Eddie Lawson (Yamaha και Honda), Valentino Rossi (Honda και Yamaha) και Casey Stoner (Ducati και Honda).

Marc Marquez – Τι μπορεί να του φέρει το 2024

Το 2023 είδαμε τους Jorge Martin (Prima Pramac Racing) και Marco Bezzecchi (Mooney VR46 Racing Team) να πλησιάζουν αρκετά την κατάκτηση του τίτλου, χωρίς στο τέλος να τα καταφέρνουν. Έτσι, κανένας από τους δύο δεν κατάφερε να χριστεί ως ο πρώτος μη εργοστασιακός αναβάτης που πήρε τίτλο στην τετράχρονη εποχή των MotoGP. Το 2024 ο Marc Marquez έχει πολλές πιθανότητες να είναι αυτός που θα καταφέρει κάτι που έχουμε δει ελάχιστες φορές να συμβαίνει στην ιστορία του θεσμού.

Ο πρώτος που το έκανε ήταν ο Kenny Roberts, το 1978, γράφοντας ιστορία ως rookie με την Yamaha USA, που στην αρχή είχε σημαντικά λιγότερους πόρους από την εργοστασιακή ομάδα. Δύο χρόνια αργότερα, το 1981, ο Marco Lucchinelli ήταν αυτός που θα έγραφε το όνομά του στην λίστα με τους μη εργοστασιακούς αναβάτες που πήραν τον τίτλο, καβάλα σε μία Suzuki της ομάδας του Roberto Gallina. Η ίδια ομάδα την επόμενη χρονιά, το 1982, θα συνέχιζε τον θρίαμβο με τον Franco Uncini.

Marc Marquez – Τι μπορεί να του φέρει το 2024

Το 1989, ο Eddie Lawson, έχοντας ήδη τρεις τίτλους στα 500 κυβικά με την Yamaha, μεταπήδησε στη Honda για να δουλέψει με τον Erv Kanemoto. Η εργοστασιακή ομάδα είχε ήδη τότε δύο μεγάλα ονόματα στο ρόστερ της, με τους Wayne Gardner και Mick Doohan να αγωνίζονται με τα χρώματά της. Αυτό, είχε σαν αποτέλεσμα ο Lawson να μεταφερθεί στη Rothmans Honda. Ο σοβαρός όμως τραυματισμός του Gardner κατά τη διάρκεια της σεζόν, οδήγησε το HRC να δώσει μεγαλύτερη προσοχή στον Αμερικανό, ο οποίος τελικά θα στεφόταν εκείνη την χρονιά Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Έκτοτε, χρειάστηκε να περάσουν 12 χρόνια μέχρι και το 2001, όταν ο Valentino Rossi πήρε τον τίτλο με την ομάδα Nastro Azzurro. Αυτός ήταν και ο τελευταίος τίτλος της δίχρονης εποχής των 500 κυβικών στα MotoGP, με τον Ιταλό να μεταπηδά στην εργοστασιακή Repsol Honda για το 2002.

Ο “Γιατρός” είναι ένας από τους αναβάτες που χρειάστηκε να επιδείξουν μεγάλη υπομονή, καθώς από το 2005 που κέρδισε τον τελευταίο του τίτλο, πέρασαν τρία χρόνια μέχρι να καταφέρει το 2008 να βρεθεί ξανά στην κορυφή. Αντίστοιχο χρονικό διάστημα χρειάστηκε και ο Jorge Lorenzo -επίσης με Yamaha- περιμένοντας από το 2012 μέχρι και το 2015. Ο Casey Stoner έπρεπε να είναι ακόμα περισσότερο υπομονετικός, πιο συγκεκριμένα τέσσερα χρόνια. Το 2007 κατέκτησε τον τίτλο με την Ducati, ενώ για να καταφέρει το ίδιο με τη Honda χρειάστηκε να έρθει το 2011. Βέβαια, ο Marquez στην περίπτωση που καταφέρει να κατακτήσει τον φετινό τίτλο, θα τους έχει ξεπεράσει όλους σε στωικότητα. Τελευταία φορά που γεύτηκε την γλυκιά γεύση του τίτλου ήταν το 2019, ενώ αν το 2024 βρεθεί ξανά Πρωταθλητής, τότε θα έχουν περάσει πέντε χρόνια "ξηρασίας" μέχρι να τα καταφέρει ο Ισπανός.

Ως επακόλουθο της πιθανής κατάκτησης του τίτλου, το 2024 μπορεί να φέρει τον Marquez ισοπαλία με τον μεγάλο του αντίπαλο, Valentino Rossi, μαζί με τους Mike Hailwood και Carlo Ubbiali, καθώς θα μπει στον κύκλο των κατόχων 9 Πρωταθλημάτων.

Μέχρι στιγμής, ο Marquez δεν έχει σημειώσει κάποια νίκη σε Portimao, Red Bull Ring, Ινδονησία, Ινδία και Καζακστάν, έχοντας ωστόσο νίκες σε 20 συνολικά πίστες. Με τη βοήθεια της Gresini -και της απόδοσης της Ducati- ο αριθμός αυτός μπορεί να ανέβει, ξεπερνώντας έτσι τους Stoner (21 πίστες), Rossi (23 πίστες) και Doohan (24).

Marc Marquez – Τι μπορεί να του φέρει το 2024

Τέλος, στην περίπτωση που τελικά ο Marquez αποδειχθεί ανταγωνιστικός με τη νέα του μοτοσυκλέτα, βρισκόμενος τακτικά στο βάθρο και επιστρέφοντας στις νίκες, τότε θα μπορούσε να ισοφαρίσει ή και να ξεπεράσει το ρεκόρ άλλων θρύλων των MotoGP. Χρειάζεται 5 ακόμα νίκες για να φτάσει τον Angel Nieto, με 90 σε όλες τις κατηγορίες, και 9 για να ισοφαρίσει τον Giacomo Agostini, ο οποίος έχει 68 στην μεγάλη κατηγορία. Όσον αφορά τα βάθρα, με 11 ακόμα ο Marquez έρχεται αντιμέτωπος με το ρεκόρ του Dani Pedrosa με 112 στην μεγάλη κατηγορία, ενώ με 12 θα μπορέσει να ισοφαρίσει το ρεκόρ του Lorenzo, ο οποίος έχει 152 σε όλες τις κατηγορίες.

Τα αποτελέσματα στα πρώτα δοκιμαστικά της Valencia, μετά το τέλος της σεζόν του 2023 έδειξαν ότι ο Marc παραμένει γρήγορος, θέτοντας μάλιστα τον ταχύτερο χρόνο μέχρι και το μεσημέρι της ημέρας των δοκιμών. Η επίδοσή του αυτή δίνει ελπίδες ότι το 2024, το “μυρμήγκι” θα καταφέρει να γίνει ξανά ανταγωνιστικός, ενώ όπως φαίνεται η δίψα του για διάκριση παραμένει άσβεστη. Καθόλου απίθανο λοιπόν, η σεζόν που μας έρχεται να είναι και αυτή που ο Marc Marquez θα γράψει ξανά ιστορία.