MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές
Marquez Two manufacturers
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.

MotoGP Ινδονησία: Pole Position για Raul Fernandez!

Το στοίχημα είναι να καταφέρει να μείνει μπροστά
Το στοίχημα είναι να καταφέρει να μείνει μπροστά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/10/2026

Ταυτίστηκε το χρώμα της πρώτης μοτοσυκλέτας στην εκκίνηση με τα χρώματα της Mandalika αυτή την εποχή όπου μετά τους μουσώνες κυριαρχεί η ηλιοφάνεια. Μία ανατροπή που δεν συνηθίζεται στην πρώτη θέση της εκκίνησης, ιδιαίτερα από την στιγμή που ο Marc Marquez έκανε την επίθεσή του νωρίς, δείχνοντας πως έχει στόχο να κάνει καλό χρόνο.

Όμως εξίσου νωρίς οι μοτοσυκλέτες της Aprilia έδειξαν ότι δεν θα είναι εύκολη υπόθεση με πρώτον όμως τον Marco Bezzecchi και μετά με τον Raul Fernandez. Ο αναβάτης της Trackhouse έδειχνε σε όλη την διάρκεια των δοκιμών πως μπορεί να κάνει καλό χρόνο στην Mandalika, όμως και πάλι ήταν δύσκολο να περιμένεις πως δεν θα έχει απάντηση για την κατάταξη.

Κατάφερε όμως να πάρει την πρώτη του pole position στην μεγάλη κατηγορία και μάλιστα όχι στην κόψη του ξυραφιού αλλά με τέσσερα λεπτά να απομένουν για τη λήξη της Q2.

Ο Bezzecchi θα μπορούσε να είναι στην θέση του Fernandez αν δεν είχε ζήτημα με τις κίτρινες σημαίες, και είχε και τον χρόνο και τον ρυθμό να το πετύχει αυτό, οπότε η θέση του Fernandez είναι και παράγοντας τύχης.

Αντίστοιχα κοντά σε χρόνο είναι και ο Fabio Di Giannantonio που στο τέλος του συνολικού χρόνου έκανε την προσπάθειά του και εξασφάλισε μία θέση στην πρώτη σειρά της εκκίνησης, το καλύτερο δώρο για τα γενέθλιά του, στον εαυτό του.

Αφού έθεσε τον αρχικό χρόνο αναφοράς, ο Marquez πέρασε το δεύτερο μισό της περιόδου παίζοντας τη γάτα με το ποντίκι με τον αντίπαλό του για τον τίτλο, Jorge Martin, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος χρειαζόταν έναν γρήγορο γύρο για να αναρριχηθεί από την 7η θέση. Τα αποτελέσματα ήταν ανάμεικτα καθώς ο Marquez υποβιβάστηκε από την πρώτη σειρά στην πορεία, αλλά κατάφερε να κρατήσει τον Martin πίσω του στο grid - με τους Ισπανούς να ανοίγουν τη δεύτερη σειρά δίπλα στον συμπατριώτη τους Fermin Aldeguer. Ο αναβάτης της Gresini είχε ένα επεισοδιακό πρωινό, τερματίζοντας πρώτος στο Q1 και στη συνέχεια καταφέρνοντας να κρατηθεί στην 6η θέση, παρά το γεγονός ότι ολοκλήρωσε την περίοδο με πτώση.

Στο μεταξύ, ο Ai Ogura ξεμπέρδεψε γρήγορα με τη δική του πτώση στο Q1 και στάθηκε τυχερός που κράτησε τη θέση του για το Q2 μετά από αυτό, αν και αυτό τον άφησε με μόνο μία διαθέσιμη μοτοσυκλέτα, την οποία και χρησιμοποίησε για να εξασφαλίσει την 7η θέση στο grid. Τον Ιάπωνα αναβάτη θα πλαισιώσουν στην τρίτη σειρά οι Alex Marquez και Pedro Acosta, οι οποίοι βρέθηκαν μισό δέκατο μακριά από την pole, ενώ η τριάδα στην τέταρτη σειρά ήταν σχεδόν ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο πιο αργή από τον Fernandez - συμπεριλαμβανομένων των Pecco Bagnaia, Franco Morbidelli και Fabio Quartararo.

Ο Enea Bastianini έδειχνε να είναι πραγματική απειλή στο Q1, αλλά μια πτώση προς το τέλος της Κ1δεν κατάφερε να προκριθεί, επιτρέποντας στον Alex Rins να περάσει μπροστά στην πέμπτη σειρά - η οποία περιλαμβάνει επίσης τον Luca Marini. Οι Brad Binder, Jack Miller και Maverick Viñales σχημάτισαν την έκτη σειρά, ενώ ο Toprak Razgatlioglu κατάφερε να περάσει μπροστά από το δίδυμο της LCR Honda, παρά τη σφοδρή του πτώση στο FP2. Βοηθήθηκε βέβαια από το γεγονός ότι τόσο ο Johann Zarco όσο και ο Diogo Moreira είχαν πτώσεις στο Q1, όπως και ο αναπληρωματικός αναβάτης Aleix Espargaro, ο οποίος και κλείνει το grid.

 

Αποτελέσματα Q2:

ΘΕΣΗ

No.

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΜΟΤΟ

ΧΡΟΝΟΣ

ΔΙΑΦ.

Προηγ.

1

25

Raul Fernandez

Aprilia

1:28.852

 

 

2

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1:28.961

0.109

0.109

3

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:29.048

0.196

0.087

4

93

Marc Marquez

Ducati

1:29.118

0.266

0.070

5

89

Jorge Martin

Aprilia

1:29.152

0.300

0.034

6

54

Fermin Aldeguer

Ducati

1:29.232

0.380

0.080

7

79

Ai Ogura

Aprilia

1:29.279

0.427

0.047

8

73

Alex Marquez

Ducati

1:29.386

0.534

0.107

9

37

Pedro Acosta

KTM

1:29.408

0.556

0.022

10

63

Francesco Bagnaia

Ducati

1:29.786

0.934

0.378

11

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:29.790

0.938

0.004

12

20

Fabio Quartararo

Yamaha

1:29.837

0.985

0.047

Αποτελέσματα Q1:

Q2

54

Fermin Aldeguer

Ducati

1:29.639

 

 

Q2

79

Ai Ogura

Aprilia

1:29.729

0.090

0.090

13

42

Alex Rins

Yamaha

1:29.834

0.195

0.105

14

23

Enea Bastianini

KTM

1:29.879

0.240

0.045

15

10

Luca Marini

Honda

1:30.037

0.398

0.158

16

33

Brad Binder

KTM

1:30.248

0.609

0.211

17

43

Jack Miller

Yamaha

1:30.357

0.718

0.109

18

12

Maverick Viñales

KTM

1:30.504

0.865

0.147

19

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

1:30.532

0.893

0.028

20

5

Johann Zarco

Honda

1:30.703

1.064

0.171

21

11

Diogo Moreira

Honda

1:30.725

1.086

0.022

22

41

Aleix Espargaro

Honda

1:31.067

1.428

0.342