MotoGP Valencia: Καθολική νίκη Marquez δίνει το τριπλό στην Honda

Όπως ξεκίνησαν έτσι τερμάτισαν!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/11/2019

Παγιδευμένοι από επιλογές ελαστικών εξαιτίας των χαμηλών θερμοκρασιών που επηρέασαν το σημερινή πρόγραμμα και έφεραν το χάος στην Moto3, οι αναβάτες των MotoGP ξεκίνησαν τον τελευταίο αγώνα της σεζόν με τον Marquez να θέλει την νίκη κερδίζοντας το τριπλό και κατακτώντας κάθε τι που θα μπορούσε να κατακτηθεί σε αυτή την σεζόν, κάνοντας και νέο ρεκόρ διαφοράς πόντων. Έχει επίσης το ρεκόρ πόντων σε μία σεζόν. Ήδη στους 18 αγώνες είχε σπάσει το ρεκόρ του Lorenzo και τώρα με την νίκη αυτή το τοποθέτησε πολύ ψηλά και για το μέλλον… Ο Quartararo είναι ο μόνος με έξι pole position χωρίς νίκη αλλά χρειάζεται προσπάθεια για να τα βάλεις με τον Marquez, πράγμα που έχει καταλάβει καλά και δεν θα ζόριζε καμία κατάσταση. Άλλωστε και οι έξι pole position με επτά βάθρα ακούγονται εξαιρετικά για πρώτη χρονιά. Ο Miller μπορούσε να είναι εκεί μπροστά ως η καλύτερη Ducati και το έπραξε. Η Suzuki προσπάθησε με το μαλακό πίσω ελαστικό - κάνοντας διαφορετική επιλογή από τους άλλους μια και το επέτρεπαν οι χαμηλές θερμοκρασίες, να κρατήσει πίσω τουλάχιστον την δορυφορική Ducati αλλά δεν τα κατάφερε.

Η εκκίνηση θα άφηνε πίσω τον Marquez να παλέψει για να βγει εμπρός, ανάμεσα σε μοτοσυκλέτες που πήγαιναν όλες μαζί. Ο Miller πήγε να βγει μπροστά, ο Quartararo διεκδίκησε την θέση του πίσω, ακούμπησαν και λίγο με καθαρά αγωνιστικό τρόπο και στο τέλος έμεινε η Yamaha της Petronas εμπρός με τον Marquez να κερδίζει συνεχώς θέσεις και με μαεστρία να μπαίνει δεύτερος. Μέχρι και διπλή προσπέραση στην ευθεία, στην Ducati και στην Suzuki έκανε ο Marquez πριν φτάσει στην δεύτερη θέση. Με βάση τους προηγούμενους αγώνες της σεζόν θα μπορούσε να μείνει πίσω του αποφεύγοντας μία αντιπαράθεση που τρώει ελαστικά και αυξάνει τις πιθανότητες λάθους, για να περάσει την τελευταία στιγμή. Σήμερα όμως τα ελαστικά ήθελαν το ακριβώς αντίθετο για να διατηρηθούν σε ιδανική θερμοκρασία και με μένοντας πίσω από τον Quartararo αυξανόταν ο κίνδυνος του Miller. Πολύ γρήγορα θα περνούσε μπροστά λοιπόν ανοίγοντας άμεσα την διαφορά και αφήνοντας τον αγώνα για τους πίσω.

Με την πτώση του Petrucci από lowside ο Marquez είχε και με κάθε βεβαιότητα το τριπλό στέμμα στο τσεπάκι του. Στην έκτη στροφή όμως που έπεσε ο Petrucci θα συνέβαινε κάτι περίεργο, αμέσως μετά τον ακολούθησε ο Zarco που πηγαίνοντας να φύγει κλαδεύτηκε από την μοτοσυκλέτα του Lacoruna που έπεσε κι αυτή πίσω του. Ήταν η στροφή που έφερε το χάος και στην Moto3 και τώρα θα οδηγούσε σε τρεις μοτοσυκλέτες στο έδαφος σε ξεχωριστές φάσεις, παρότι συνεχόμενες. Με την πτώση και του Crutchlow αλλά και του Alex Marquez νωρίτερα στην Moto2 κάθε πρωτοκλασάτος διεκδικητής της κενής θέσης στο HRC θα έπεφτε σήμερα, έτσι, για να υπάρχει ισοπαλία σε αυτό…

Ο Zarco ήταν ιδιαίτερα τυχερός, θα μπορούσε να είναι πολύ πιο σοβαρά τα πράγματα και πράγματι έμεινε στο έδαφος φεύγοντας για εξετάσεις με φορείο. Ευτυχώς δεν ήταν κάτι σοβαρό. Πτώση είχε και ο Morbidelli ενώ η θερμοκρασία της πίστας δεν βελτιωνόταν αλλά το αντίθετο. Κανείς όμως από τις πρώτες θέσεις δεν θα έκανε το λάθος και τελικά θα τερμάτιζαν στις ίδιες θέσεις που ξεκίνησαν από την pole position με την Honda να πανηγυρίζει το τριπλό πρωτάθλημα, όλους τους τίτλους που θα μπορούσε να κερδίσει.

Ο Rossi ανέβηκε αρκετές θέσεις, και μία από αυτές την πήρε βλέποντας τον Petrucci ακριβώς μπροστά του να πέφτει από έλλειψη πρόσφυσης στον εμπρός τροχό. Μαζί με τις πτώσεις θα εγκατέλειπαν και ο Pirro και ο Iannone με τον αναβάτη της Aprilia να είναι ο πιο άτυχος καθώς εγκατέλειψε στον τελευταίο γύρο.

παιχνίδια στον τερματισμό ή μήνυμα στον Bagnaia για αυτό που έγινε εχθές...

Πτώση είχε και ο Marquez νωρίτερα, όπως και εχθές στην FP4 λέγοντας πως δοκιμάζει καινούρια πράγματα για το 2020 και δεν προετοιμάζεται απλά για τον τελευταίο αγώνα…

Ο αδερφός του που είναι πλέον ένα από τα ονόματα που σκέφτεται η Honda να φέρει στην νέα σεζόν στο HRC, έπεσε από την πέμπτη θέση στην Moto2, σε έναν αγώνα που ο Binder δεν ήθελε με τίποτα να αφήσει να φύγει χωρίς νίκη, την τελευταία του στην Moto2 και τρίτη συνεχόμενη. Το κατάφερε μπροστά στο μεγάλο αφεντικό της KTM, που πλέον είναι κοντά στην ομάδα περισσότερο, ώστε να δίνει την απαραίτητη ώθηση σθένους που απαιτείται, με ένα τόσο δύσκολο πρόγραμμα που έχουν θέσει…

Στην Moto3 ο παγκόσμιος νικητής Lorenzo Dalla Porta, τυπικά δεν χρειαζόταν να εμφανιστεί, αλλά το έκανε για να είναι στον τελευταίο, γεμάτο συμβάντα αγώνα. Ο Garcia πήρε την πρώτη του νίκη φέτος, όταν ο αγώνας ξανά ξεκίνησε και μετά από δύο καραμπόλες με την πρώτη να είναι πραγματικά επικίνδυνη και απορίας άξιο πως δεν τραυματίστηκε κανείς πιο σοβαρά…

Η επόμενη σεζόν ξεκινά άμεσα στην ουσία, με τις δοκιμές πριν το διάλειμμα και την Honda να πρέπει να πάρει μία σοβαρή απόφαση…

αντίο Lorenzo...

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ.
1
Honda
156.8
41'21.469
2
Yamaha
156.8
+1.026
3
Ducati
156.7
+2.409
4
Ducati
156.6
+3.326
5
Suzuki
156.6
+3.508
6
Yamaha
156.3
+8.829
7
Suzuki
156.2
+10.622
8
Yamaha
155.4
+22.992
9
Aprilia
154.8
+32.704
10
KTM
154.8
+32.973
11
Ducati
154.2
+42.795
12
KTM
154.0
+45.732
13
Honda
153.7
+51.044
14
Ducati
152.8
+1'04.871
15
KTM
152.1
+1'16.487
 
Aprilia
154.8
1 Lap
 
Yamaha
156.4
9 Laps
 
Ducati
155.6
14 Laps
 
Honda
155.1
14 Laps
 
KTM
154.2
14 Laps
 
Honda
155.5
17 Laps
 
Ducati
150.3
19 Laps

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.