MotoGP Valencia – Lorenzo ταχύτερος

Όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/11/2017

Ducati και Honda έκαναν το 1-2 στην Valencia, μονάχα που δεν ήταν οι επίμαχες Ducati και Honda που θα αναμετρηθούν για το πρωτάθλημα σε δύο μέρες..

Ο Lorenzo και ο Pedrosa έκαναν τους ταχύτερους χρόνους στην FP2 με τον Lorenzo να είναι ο πρώτος που έπεσε στο 1’30 και τον Pedrosa που θεωρείται το φαβορί της πίστας να τον ακολουθεί με ελάχιστη διαφορά. Ο ταχύτερος στο ξεκίνημα της ημέρας, κατά τις πρώτες ελεύθερες δοκιμές - ο Andrea Iannone - σημείωσε εντυπωσιακή πτώση που τον έφερε εκτός 15άδας. Πτώση όμως είχε και ο Marquez στην FP2 κι ενώ διατηρούσε καλύτερο ρυθμό από τον Dovizioso. Ο Marquez συνηθίζει να χαρίζει πτώσεις στις δοκιμές, καθώς αναζητεί τα όρια και αλλάζει πολλές ρυθμίσεις, και σε αυτό το σημείο δεν μπορεί να σημαίνει κάτι για τον αγώνα.

Ο Johann Zarco μπήκε ανάμεσα σε Dovizioso που είχε την τρίτη θέση και τον Marquez που είχε την πέμπτη, όμως στους συνδυασμένους χρόνους, η πολύ καλή επίδοση του Iannone το πρωί, αφήνει τον Marquez στην 6^η θέση, κρατώντας τις τρεις πρώτες της FP2 ανέπαφες. Πολύ καλός ρυθμός για τον Marquez λοιπόν, αλλά όχι σταθερά, κάτι που αποτελεί χαρακτηριστικό του Dovizioso.

Εντυπωσιακός ήταν ο Pirro που συμμετέχει ως wildcard στον αγώνα. Αναβάτης εξέλιξης για την Ducati, μας παρουσίασε πριν λίγες μέρες την νέα Panigale V4 στην πρεμιέρα της γκάμας στα πλαίσια της EICMA, και διαθέτει μεγάλη αγωνιστική εμπειρία. Το γεγονός ότι ανέβηκε στην ένατη θέση, εντός δεκάδας, το αποδεικνύει! Οι δύο Yamaha δεν βρήκαν τις κατάλληλες ρυθμίσεις για την πρώτη μέρα έχοντας την 11^η και 12^η θέση, με την απόδοση να είναι σταθερή, χωρίς μερικές «κορυφές» προς τα πάνω… σε αντίθεση με τον Marquez. Για τον Mark αυτή είναι η 26^η πτώση του για αυτή την σεζόν, πράγμα που σημαίνει ότι όταν δεν πέφτει μία φορά το τριήμερο, τότε πέφτει δύο, σπάνια όμως για τον υψηλό αριθμό πτώσεων που κρατά, του συμβαίνει κατά την διάρκεια του αγώνα.

Εκτός από τον Pirro, εντυπωσίασε ο Miller για την σταθερότητα της απόδοσής του αλλά και ο Crutchlow στην 7^η θέση πίσω του. Ο Jack Miller έκανε 1'31.357 στην FP1 και στην FP2 (!), γεγονός που φανερώνει σταθερότητα, αλλά κυρίως μεγάλη τύχη καθώς είναι πολύ λίγες οι πιθανότητες να δείξουν τα χρονόμετρα ακριβώς τον ίδιο χρόνο, με ακρίβεια κλάσματος δευτερολέπτου! Ο νεότερος Espargaro, βρέθηκε να ντριφτάρει με την KTM και να οδηγεί εντυπωσιακά, χωρίς όμως να γλιτώσει την πτώση. Είχε προλάβει ωστόσο να είναι εντός δεκάδας, εντυπωσιάζοντας ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό.

Η πρώτη μέρα για τον τελευταίο γύρο των MotoGP, ανέλαβε να συνεχίσει την αγωνία, χωρίς να αναδείξει έναν από τους δύο αναβάτες που διεκδικούν τον τίτλο, ως τον απόλυτα ταχύτερο. Αυτό ίσως ξεκαθαρίσει αύριο, στην μονομαχία για την πρώτη θέση της εκκίνησης…

Κατάταξη FP2

ΘΕΣΗ	ΑναβΑτης	ΜΟΤΟ	Χρόνος	Διαφ.	Προηγ.
1	Jorge LORENZO	Ducati	1'30.640
2	Dani PEDROSA	Honda	1'30.762	0.122	0.122
3	Andrea DOVIZIOSO	Ducati	1'30.949	0.309	0.187
4	Johann ZARCO	Yamaha	1'31.054	0.414	0.105
5	Marc MARQUEZ	Honda	1'31.243	0.603	0.189
6	Jack MILLER	Honda	1'31.357	0.717	0.114
7	Cal CRUTCHLOW	Honda	1'31.383	0.743	0.026
8	Michele PIRRO	Ducati	1'31.413	0.773	0.030
9	Valentino ROSSI	Yamaha	1'31.488	0.848	0.075
10	Pol ESPARGARO	KTM	1'31.615	0.975	0.127
11	Maverick VIÑALES	Yamaha	1'31.624	0.984	0.009
12	Aleix ESPARGARO	Aprilia	1'31.698	1.058	0.074
13	Scott REDDING	Ducati	1'31.733	1.093	0.035
14	Karel ABRAHAM	Ducati	1'31.858	1.218	0.125
15	Alex RINS	Suzuki	1'31.876	1.236	0.018
16	Hector BARBERA	Ducati	1'31.926	1.286	0.050
17	Tito RABAT	Honda	1'31.958	1.318	0.032
18	Andrea IANNONE	Suzuki	1'31.966	1.326	0.008
19	Mika KALLIO	KTM	1'31.966	1.326
20	Alvaro BAUTISTA	Ducati	1'32.076	1.436	0.110
21	Loris BAZ	Ducati	1'32.151	1.511	0.075
22	Danilo PETRUCCI	Ducati	1'32.192	1.552	0.041
23	Bradley SMITH	KTM	1'32.457	1.817	0.265
24	Sam LOWES	Aprilia	1'32.587	1.947	0.130
25	Michael VAN DER MARK	Yamaha	1'33.101	2.461	0.514

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_682

Race News

Επικαιρότητα

MotoGP: Φτάνει τους 1000 αγώνες στην Αυστρία

Ένα ταξίδι 76 χρόνων με ήρωες, θρύλους και αξέχαστες στιγμές

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/8/2025

Το επόμενο Σαββατοκύριακο η κορυφαία κατηγορία των Grand Prix γιορτάζει τον 1000ό αγώνα της στο Red Bull Ring, χίλιοι αγώνες σε 76 χρόνια δράσης, ηρώων, κακών, θριάμβων και τραγωδιών

Τρεισήμισι δεκαετίες γεμάτες από αληθινούς θρύλους όπως οι Duke, Surtees, Hailwood, Agostini, Rainey, Doohan, Rossi και Marquez. Χίλια Grand Prix που ταξίδεψαν τον κόσμο σε θρυλικές πίστες: Assen, Phillip Island, Isle of Man, Sachsenring, Indianapolis, Buriram, Buddh και Losail. Ένα Πρωτάθλημα που έσπρωξε την τεχνολογική καινοτομία στα άκρα και ακόμα παραπέρα.

Από την αρχή…

Ο πρώτος αγώνας της κατηγορίας MotoGP διεξήχθη στον θρυλικό TT Mountain Circuit στο Isle of Man, στις 17 Ιουνίου 1949. Στον επτά γύρων, 425 χλμ. μαραθώνιο κέρδισε ο Harold Daniell με εργοστασιακή Norton.

Χρειάστηκαν 13 χρόνια για να φτάσουμε στον 100ό αγώνα, το 1962 στο Sachsenring, με νικητή τον Mike Hailwood και την MV Agusta. Δέκα χρόνια νωρίτερα, στη Monza, ο Les Graham χάριζε στην MV Agusta την πρώτη της νίκη. Το 1953, ο Fergus Anderson έγινε ο γηραιότερος νικητής στην ιστορία, κερδίζοντας στα 44 του με Moto Guzzi στο Montjuic Park.

Το 1957, ο Bob McIntyre κατέγραψε τον μεγαλύτερο σε διάρκεια αγώνα στα 76 χρόνια του θεσμού: 3 ώρες, 2 λεπτά και 57 δευτερόλεπτα για 8 γύρους στην διαδρομή των 60,27 χλμ. του Isle of Man.

Από τα 200 στα 400 Grand Prix

Ο 200ός αγώνας έγινε στο Assen με νικητή τον Giacomo Agostini. Λίγο πριν, ο Jim Redman έφερε τη Honda στην κορυφή για πρώτη φορά στο Hockenheim, ενώ ο Godfrey Nash κατέκτησε την τελευταία νίκη μονοκύλινδρης μοτοσυκλέτας στο Opatija το 1969. Το 1971, ο Jack Findlay χάρισε στη Suzuki την πρώτη νίκη δίχρονου κινητήρα.

Ο Barry Sheene γιόρτασε τον 300ό αγώνα το 1981 στο Anderstorp – τελευταία του νίκη και μοναδική με Yamaha. Το 1973, ο Jarno Saarinen κέρδισε τον πρώτο αγώνα με τετράκυλινδρο δίχρονο, όμως χάθηκε λίγες εβδομάδες αργότερα στο Monza.

Το 1976, στο Nürburgring, ο Agostini πήρε την τελευταία νίκη του, που ήταν και η τελευταία για τετράχρονη μηχανή στην κατηγορία μέχρι την εποχή MotoGP.

Το 1977, ο Sheene σημείωσε την υψηλότερη μέση ταχύτητα όλων των εποχών: 217,37 χλμ/ώρα στο Spa. Το 1989, στον 400ό αγώνα, ο Eddie Lawson νίκησε στο Le Mans.

Η σύγχρονη εποχή

Η μισή χιλιάδα αγώνων ήρθε με τον Mick Doohan νικητή στο Imola, ενώ το 2002, ο Valentino Rossi κέρδισε στον πρώτο αγώνα όπου οι τετράχρονοι 990 κ.εκ. έτρεξαν μαζί με τους δίχρονους.

Ο 600ός αγώνας πήγε στον Sete Gibernau μετά απο τρομερή μάχη με τον Rossi στο Le Mans, ενώ λίγο αργότερα ο Capirossi έφερε την πρώτη νίκη Ducati στο MotoGP. Το 2004, ο Rossi έγινε ο μόνος που κέρδισε διαδοχικά σε δύο διαφορετικές μάρκες (Honda και Yamaha).

Το 2007 ήρθαν τα 800 κ.εκ., με τον Stoner και την Ducati κυρίαρχους. Το 2008, το Qatar έγινε ο πρώτος νυχτερινός αγώνας στην ιστορία. Ο Jorge Lorenzo πήρε τον 700ό αγώνα στο Motegi (2009), ενώ το 2013 ο Marc Marquez έγινε ο νεότερος νικητής όλων των εποχών.

Από το 800 στο 1000

O Jorge Lorenzo κέρδισε και τον 800ό αγώνα με απόλυτη κυριαρχία. Το 2016 μπήκαν τα ενιαία ECU και τα ελαστικά της Michelin. Ο Cal Crutchlow έγινε ο πρώτος Βρετανός νικητής μετά από 35 χρόνια. Ο Rossi πήρε την τελευταία του νίκη το 2017, ενώ το 2020 η KTM πανηγύρισε τις πρώτες της νίκες με Binder και Oliveira που κέρδισε εντός έδρας για τον Αυστριακό κατασκευαστή στο Red Bull Ring τον 900ό αγώνα, όντας μέχρι σήμερα ο μοναδικός Πορτογάλος με νίκη στην μεγάλη κατηγορία.

Το 2021 στο Qatar, οι Quartararo και Zarco έκαναν το πρώτο γαλλικό 1-2. Το 2022, ο Aleix Espargaró έφερε την πρώτη νίκη Aprilia και ο Rins κέρδισε στον πιο κοντινό τερματισμό στην ιστορία (0,884’’ για 7 αναβάτες).

Το 2024, ο Viñales έγινε ο πρώτος που νίκησε με τρεις διαφορετικές μάρκες στην εποχή MotoGP. Ο Marc Marquez κέρδισε ξανά μετά από 1043 μέρες, αυτή τη φορά με Ducati. Λίγο αργότερα, οι αδελφοί Marquez έγραψαν ιστορία με το πρώτο 1-2 σε αδέρφούς. Στο Le Mans, ο Zarco χάρισε στη Γαλλία την πρώτη της νίκη εντός έδρας μετά από 71 χρόνια.

Και τώρα… το μέλλον

Βαθιά ανάσα και ετοιμαστείτε για τους επόμενους 1000 αγώνες. Ο κόσμος θα αλλάξει δραματικά, αλλά το σίγουρο είναι ένα, ο αγώνας θα είναι πάντα αγώνας.