Ducati Panigale V4 2018 / Speciale

Η στροφή της Ducati…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/11/2017

Ιστορική ημέρα για την Ducati η σημερινή, καθώς διακλαδώνεται το μέλλον της εταιρίας: Οι V2 θα συνεχίσουν να υπάρχουν, τώρα όμως ανοίγεται κι ένα νέο μονοπάτι, οι V4 μοτοσυκλέτες ήρθαν για να μείνουν για την Ducati…

Από κοντά η νέα Panigale είναι εντυπωσιακή, δεν σε ιντριγκάρει τόσο όσο η απερχόμενη κι αυτό γιατί έχεις συνηθίσει τους προβολείς και το επιθετικό αυτό στιλ που τότε είχε κάνει αίσθηση. Είναι εντυπωσιακή η V4 γιατί αν και λίγο μεγαλύτερη στους αριθμούς σε σύγκριση με την προηγούμενη Panigale, δείχνει μικρότερη, με πιο μαζεμένες διαστάσεις. Τρία εκατοστά μακρύτερη για να κερδίσει σε σταθερότητα, τώρα που η ιπποδύναμη έχει αυξηθεί και λίγο φαρδύτερη εξαιτίας του κινητήρα. Τίποτα από όλα αυτά δεν φαίνεται στην πράξη!

Η αύξηση του μεταξονίου ήταν απαραίτητη για να ανταπεξέλθει σε σταθερότητα τώρα που η ιπποδύναμη αυξήθηκε στα 214 άλογα, ενώ η Spesiale που θα παραχθεί σε μόλις 1500 κομμάτια και μάλιστα πολύ αργά, σε βάθος χρόνων εξαιτίας της διαθεσιμότητας των περιφερειακών, φτάνει τα 226 άλογα ενώ είναι 10 κιλά ελαφρύτερη!

Τα νούμερα είναι εντυπωσιακά. Φτάνουν για να αναδείξουν την Panigale V4 στην μοτοσυκλέτα με την καλύτερη αναλογία ίππων/κιλών της κατηγορίας της, και μία από τις καλύτερες στη σύγχρονη εποχή. Η απόδοσή της είναι ένα από τα πολύ εντυπωσιακά χαρακτηριστικά της. Τα ηλεκτρονικά είναι ένα άλλο..

Η Panigale V4 εισάγει το ντριφτάρισμα με φρένο στην παραγωγή. Το Slide Control στην επιτάχυνση το έχουμε ξανά δει ως ορολογία στην Yamaha R1, αλλά με φρένο είναι κάτι καινούριο. Βέβαια εδώ να πούμε ότι η περιγραφή λειτουργίας που μας έχει δώσει η Yamaha για το δικό της slide control διαφέρει από αυτή που μας έδωσε η Ducati. Ελπίζουμε να έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε περισσότερα και κυρίως να δούμε τις διαφορές στην πράξη. Επίσης τα συνδυαζόμενα φρένα, το σύστημα της Bosch που είναι κορυφαίο στον κόσμο, μπορούν τώρα να λειτουργήσουν ανεξάρτητα με το ABS στην πρώτη θέση να δουλεύει σαν supermoto…

Το Cornering ABS της προηγούμενης Panigale αποτέλεσε την βάση του συστήματος και πλέον εισακούστηκε κι ένα παλιό αίτημα, να μπορεί να απενεργοποιηθεί ανεξάρτητα στον πίσω τροχό, καθώς οι γρήγοροι οδηγοί αντιμετώπιζαν πρόβλημα σε συνθήκες πίστας. Με την προσθήκη αυτής της ρύθμισης η Ducati δεν υπόσχεται ένα ABS παραγωγής που να δουλεύει σε όλες τις διαφορετικές πίστες του κόσμου, αλλά μία ρύθμιση που μέχρι ένα καλό επίπεδο οδήγησης του αναβάτη, θα είναι απαραίτητο βοήθημα…

Το ντριφτάρισμα με την νέα Panigale, πρόκειται να είναι εντυπωσιακό σαν να είσαι ο Stoner, χωρίς όμως να επενδύσεις τον απαραίτητο χρόνο για να φτάσεις σε αυτό το επίπεδο. Η Ducati υπόσχεται πως η νέα superbike θα βοηθά τον αναβάτη της να διασκεδάσει αφαιρώντας το άγχος, σε ένα trackday και να είναι λιγότερο απόλυτη στην γρήγορη οδήγηση, στον δρόμο, συγκριτικά με τον προκάτοχό της.

Άλλη μια πρωτιά της Ducati είναι το Cornering Quick Shifter! Φυσικά και έχει λειτουργία Up/Down αλλά εποπλέον γνωρίζει αν η μοτοσυκλέτα στρίβει ή όχι και αναλόγως ρυθμίζει τον ψεκασμό για ομαλότερες ή πιο άμεσες αλλαγές ταχυτήτων!

Συνομιλώντας με τους ανθρώπους της Ducati, είπαμε για ορισμένα από τα στοιχεία του σχεδιασμού της: Η νέα μοτοσυκλέτα φτιάχτηκε γύρω από τον κινητήρα, σχεδιάστηκε πρώτα ο κινητήρας κι έπειτα η υπόλοιπη μοτοσυκλέτα γύρω του. Η θέση του κινητήρα στην μοτοσυκλέτα έχει αντιγραφεί από την MotoGP αγωνιστική και ήταν στην πράξη η εύκολη λύση. Όταν έχεις έναν κινητήρα σε ένα λευκό χαρτί, η εύκολη λύση είναι να τον τοποθετήσεις με έναν τρόπο για τον οποίο έχεις ήδη δεδομένα. Το δύσκολο με αυτή την επιλογή ήταν να επιτύχουν μία προσθόβαρη κατανομή βάρους, περισσότερο από το 50-50 που έχει η προηγούμενη Panigale, για να ενισχύσουν την σταθερότητα στην επιτάχυνση. Με 54% κατανομή βάρους εμπρός, τα κατάφεραν και με το παραπάνω και μένει να φανεί στην πράξη, πόσο διατηρήθηκε η ευελιξία της μοτοσυκλέτας για την οποία δεν είχαμε κανένα παράπονο στην V2 ζωή της… Η Ducati συνεχίζει και στην V4 να σχεδιάζει με ιδανικό ύψος αναβάτη κάτω από το 1.80 ξεκινώντας με αναφορά το 1.75 πρακτική που θα διατηρήσει και στο μέλλον, την στιγμή που στα υπόλοιπα μοντέλα της αυτό έχει αλλάξει. Σαν αρχική θέση οδήγησης όμως, ανεβαίνοντας στατικά επάνω της, το εύρος ύψους αναβάτη που τις ταιριάζει, φαίνεται να είναι ευρύτερο...

Η εμπειρία των MotoGP δεν είναι διάχυτη επάνω στην νέα superbike, κι αυτό είναι καλό, γιατί αλλιώς θα έπρεπε να μιλάμε για μία τελείως εξωτική μοτοσυκλέτα. Αντιθέτως οι γνώσεις από εκεί, χρησιμοποιήθηκαν για να επιλύσουν κάθε πρόβλημα που προέκυψε στην πορεία, ή απέναντι σε κάθε δυσκολία, όπως η κατασκευή του στροφάλου και λύσεις για την οδήγηση της εισαγωγής και τις ψύξης. Με την MotoGP μοτοσυκλέτα μοιράζονται επίσης την ίδια διάμετρο, στοιχείο όμως που προέκυψε από ανάγκη και όχι από αντιγραφή…

Περνώντας αρκετή ώρα με τους ανθρώπους της Ducati, θα μεταφέρουμε αναλυτικότερα στο τεύχος, όλα όσα μάθαμε για την νέα superbike, και όχι –σύμφωνα με τους ίδιους- δεν χρησιμοποίησαν κάποιο τρικ για να περάσουν προδιαγραφές θορύβου.. Τα κατάφεραν να ακούγεται ξεκάθαρα μοναδική χωρίς να χρειαστεί να παίξουν με τα όρια του νόμου.

 

Δύο συν μία εκδόσεις

Η Panigale V4 θα είναι διαθέσημη σε δύο εκδόσεις εξοπλισμού στα μοντέλα ευρείας παραγωγής, καθώς και σε μία ειδική έκδοση στα χρώματα της Tricolore. Η βασική έκδοση έχει πιο βαριές ζαντές, πιρούνι Showa BPF, αμορτισέρ Sachs και λείπει το Quick/shifter. Η έκδοση S έχει σφυρίλατες ζάντες, Ohlins NiX ημί-ενεργητικές αναρτήσεις με λογισμικό 2.0 και όλα τα νέα ηλεκτρονικά. H Speciale είναι μια S με σχεδόν όλο τον κατάλογο των Performance Parts. 

Speciale – 226 άλογα συν, δέκα κιλά μείον!

Το καλό με την Speciale είναι που αρκετά από τα περισσότερα άλογα, έρχονται με την τοποθέτηση της εξωπραγματικής Akrapovic τιτανίου, και μαζί και κάποια από την εξοικονόμηση βάρους. Αυτό σημαίνει πως αν μπεις στην ουρά για παραγγελία, έχοντας αποκτήσει την «απλή» V4, τότε κάποια στιγμή θα καταφέρεις να αυξήσεις την ιπποδύναμη της μοτοσυκλέτας σου, χωρίς να έχεις κυνηγήσει την ακριβότερη Speciale που θα παραχθεί σε 1500 κομμάτια. Είναι βέβαια οι σημαντικά ελαφρύτεροι τροχοί μαγνησίου και τα κορυφαία φρένα της Brembo ικανά να μεταμορφώσουν τόσο πολύ την μοτοσυκλέτα, που ακόμα κι αν έχεις τα άλογα να μην πετύχεις την αίσθηση της Speciale…

 

Δείτε τις φωτογραφίες της Ducati για την νέα Panigale V4:

 

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες