MotoGP Valencia (Motul Comunitat Valeciana): Πρωταθλητής ο Joan Mir

Η νίκη στον Morbidelli η δόξα στον Mir
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/11/2020

Μετά από 20 χρόνια η Suzuki κατακτά το παγκόσμιο πρωτάθλημα στα χέρια του νεαρού, αλλά απίστευτα ψύχραιμου Joan Mir, που έκανε έναν απόλυτα “επαγγελματικό” αγώνα. Όμως θα ήταν κρίμα αν αυτό το σημαντικό γεγονός θόλωνε έστω και ελάχιστα την φανταστική οδήγηση του νικητή Franco Morbidelli και αντίστοιχα φανταστική προσπάθεια του Jack Miller να πάρει τη νίκη λίγα μέτρα πριν τη γραμμή του τερματισμού.       

Ο καιρός σήμερα έδειξε το καλό του πρόσωπο στους αναβάτες και τους φίλους των MotoGP, με τον λαμπρό ήλιο να υπόσχεται πως δεν θα μας χαλάσει τη μέρα με κρύο και βροχές όπως έκανε το Σάββατο. Στο πρωινό ζέσταμα ο Franco Morbidelli φρόντισε να ξεκαθαρίσει πως βρίσκεται σε άψογη φόρμα και ήταν ξανά ο γρηγορότερος όλων, παρά το γεγονός πως οι υπόλοιποι αναβάτες της Yamaha δεν μπόρεσαν να ανατρέψουν την μέτρια εικόνα που παρουσίασαν τις δύο προηγούμενες ημέρες.

Ακόμα και η Aprilia του Aleix Espargaro βρέθηκε μπροστά από την Yamaha του Quartararo, που το πρωί της Κυριακής έκανε τον 9ο χρόνο και ξεκίνησε τον αγώνα από την 11η θέση. Δίπλα του, ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας Joan Mir, δημιουργώντας πραγματικές συνθήκες θρίλερ σε αυτόν τον αγώνα, καθώς η μάχη τους για το πρωτάθλημα έπρεπε να γίνει μέσα στο μπουλούκι αναβατών που δεν έχουν τίποτα να χάσουν και μπροστά τους ήταν μια στρατιά από Ducati και KTM, που κάθε άλλο παρά εύκολο είναι να τις προσπεράσεις χωρίς να ρισκάρεις στις στροφές. Δυστυχώς ο Γάλλος φρόντισε να βγάλει τον εαυτό του από το κάδρο στην πρώτη στροφή (βγαίνοντας από την πίστα) και πέντε γύρους αργότερα να έχει πτώση, βάζοντας με τον χειρότερο τρόπο οριστικό τέλος σε μια χρονιά που ξεκίνησε ως φαβορί για τον τίτλο. Ο Morbidelli μπροστά οδηγεί τον αγώνα σαν να παίζει playstation, γράφοντας συνεχώς γύρους με μόλις 1-2 δέκατα διαφορά.

 Λες και σε αυτόν τα ελαστικά δεν έχουν πτώση απόδοσης. Πίσω του ένας πραγματικά φανταστικός Jack Miller που ροκάνιζε μέτρο-μέτρο την διαφορά. Το σενάριο του αγώνα ήταν τέλειο για τον Joan Mir, διότι η πιθανή νίκη του Morbidelli δεν θα επηρέασε την κατάκτηση του πρωταθλήματος, ενώ ο μόνος που μπορούσε να καθυστερήσει τυπικά την στέψη, ήταν ο Alex Rins. Όμως ο Nakagami μπροστά του ήταν πολύ-πολύ γρήγορος και παρά την προσπάθεια του Rins να περάσει τον Ιάπωνα δεν τα κατάφερε. Ο Nakagami “πέταγε” για να ανέβει στο βάθρο, αλλά για άλλη μια φορά δεν τα κατάφερε. Η προσπέραση στον Espargaro παραήταν ενθουσιώδης, με αποτέλεσμα να πέσει κατά την διάρκεια του trail-braking και παραλίγο να πάρει μαζί του τον αναβάτη της KTM.

Τα αντανακλαστικά του Pol Espargaro δούλεψαν άψογα και κατάφερε να αποφύγει τη μοτοσυκλέτα του Nakagami και να διατηρήσει τη θέση του στο βάθρο, χωρίς να απειληθεί ξανά έως το τέλος του αγώνα. Ένα τέλος που απόλαυσαν όλοι οι φίλαθλοι του μηχανοκίνητου αθλητισμού, χάρη στην φανταστική μάχη μεταξύ Morbidelli και Jack Miller. Ο Miller έκανε ό,τι μπορούσε και πέρασε τον Morbidelli, όμως ο Βραζιλιανοϊταλός, έδειξε πως είναι ολοκληρωμένος αναβάτης και πέρα από ταχύτητα έχει αντίστοιχα κορυφαία στρατηγική σκέψη και μαχητικότητα. Άξιος νικητής, όπως και άξιος πρωταθλητής ο Joan Mir που οδήγησαν σαν να ήταν οι πιο έμπειροι αναβάτες μέσα στην πίστα.   

 

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΓΩΝΑ

 

 

1
  
Franco MORBIDELLI
ITA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
156.8
41'22.478
2
  
Jack MILLER
AUS
Pramac Racing
Ducati
156.8
+0.093
3
16
44
Pol ESPARGARO
SPA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
156.6
+3.006
4
13
42
Alex RINS
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
156.5
+3.697
5
  
Brad BINDER
RSA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
156.5
+4.127
6
  
Miguel OLIVEIRA
POR
Red Bull KTM Tech 3
KTM
156.3
+7.272
7
  
Joan MIR
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
156.2
+8.703
8
  
Andrea DOVIZIOSO
ITA
Ducati Team
Ducati
156.2
+8.729
9
  
Aleix ESPARGARO
SPA
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
155.8
+15.512
10
  
Maverick VIÑALES
SPA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
155.6
+19.043
11
  
Francesco BAGNAIA
ITA
Pramac Racing
Ducati
155.5
+19.456
12
  
Valentino ROSSI
ITA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
155.5
+19.717
13
  
Cal CRUTCHLOW
GBR
LCR Honda CASTROL
Honda
155.3
+23.802
14
  
Stefan BRADL
GER
Repsol Honda Team
Honda
155.0
+27.430
15
  
Danilo PETRUCCI
ITA
Ducati Team
Ducati
154.9
+30.570
16
 
 
Alex MARQUEZ
SPA
Repsol Honda Team
Honda
154.9
+30.619
17
 
 
Tito RABAT
SPA
Esponsorama Racing
Ducati
154.1
+42.365
18
 
 
Lorenzo SAVADORI
ITA
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
153.9
+46.472
Not Classified
 
 
30
Takaaki NAKAGAMI
JPN
LCR Honda IDEMITSU
Honda
156.6
9 Laps
 
 
20
Fabio QUARTARARO
FRA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
153.8
19 Laps
 
 
5
Johann ZARCO
FRA
Esponsorama Racing
Ducati
154.7
22 Lap
 
  

MotoGP – Bagnaia στην Aprilia, Martin στη Yamaha κι ένα ντόμινο που αρχίζει να χάνει το νόημα

Η μεταγραφική φημολογία έχει αρχίσει να χτυπάει κόκκινο
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/3/2026

Μια σειρά από μετακινήσεις κορυφαίων αναβατών φημολογούνται ή θεωρούνται σίγουρες εδώ και μήνες, ελλείψει επίσημων ανακοινώσεων, αρχίζουν να έρχονται σε σύγκρουση με την πραγματικότητα των αποτελεσμάτων.

Πολύ πριν ξεκινήσει το φετινό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP το γαϊτανάκι της μεταγραφολογίας άνοιξε με τον Fabio Quartararo, ο οποίος εμφανίζεται να έχει ήδη υπογράψει με τη Honda. Η πληροφορία διαψεύστηκε γρήγορα ως προς την υπογραφή, ο Γάλλος όμως δεν αρνήθηκε πως μιλά με τη Honda.

quartararo
Fabio Quartararo

Ανοίγοντας μια τρύπα στην εργοστασιακή ομάδα, η Yamaha έπρεπε να τη γεμίσει γρήγορα και με κάποιον ανάλογου επιπέδου αναβάτη. Το όνομα αυτού έχει επίσης κυκλοφορήσει καιρό τώρα και φέρεται να είναι ο Jorge Martin, ο οποίος πέρυσι παραλίγο να χωρίσει πολύ άκομψα με την Aprilia ενόσω ήταν τραυματίας. Αυτό αποφεύχθηκε μεν, αλλά ο Martinator εξακολουθεί να θεωρείται σίγουρος αναβάτης Yamaha από το 2027 – παρότι ούτε εδώ υπάρχει κάτι επίσημο.

Κι αν φύγει ο Martin από την Aprilia, ποιος θα πάει στη θέση του; Ο Pecco Bagnaia φέρεται ως το σιγουράκι του Noale, αν κρίνουμε από τις πληροφορίες που διακινούνται, με τον ίδιο πάντως να μην έχει επιβεβαιώσει κάτι, ομοίως και η Aprilia. Η πρόσφατη δήλωσή του πως “πήρα την απόφασή μου, ακολούθησα το ένστικτό μου” δεν μας έκανε σοφότερους.

martin
Jorge Martin

Έκτοτε πέρασαν τρία Grand Prix μα ανακοίνωση δεν ήρθε, παρότι και στο Austin κυκλοφόρησαν οι σχετικές φήμες (εν είδει ειδήσεων) πως … ο Pecco υπέγραψε. Δεν έχει υπογράψει ή, αν έχει υπογράψει, δεν έχει ανακοινωθεί από καμιά πλευρά.

Όταν πάντως θα υπογράψει, ποιος θα έρθει στη θέση του στη Ducati; Μα ο κύριος Pedro Acosta φυσικά, ο οποίος είναι ο επόμενος σίγουρος που φέρεται επίσης να έχει συμφωνήσει. Για τον νεαρό Ισπανό είναι δεδομένο το φλερτ με τη Ducati, μα ξανά δεν υπάρχει καμιά επίσημη ανακοίνωση ακόμη.

bagnaia
Pecco Bagnaia

Πάμε στο επόμενο βήμα λοιπόν: ποιος θα καλύψει στην ΚΤΜ το κενό του Acosta; Κι εδώ η καφενειακή συζήτηση έχει έτοιμη την απάντηση: Alex Marquez. Ο δευτεραθλητής του 2025 ψάχνει μια εργοστασιακή θέση και, αφού δεν του τη δίνει η Ducati, θα την πάρει στην ΚΤΜ που φαίνεται πως του την προσφέρει μετά χαράς.

Προσθέστε και τη διαφαινόμενη μετακίνηση του Fermin Aldeguer από τη Gresini στη VR46 - πάντα με Ducati - και το παζλ της επόμενης χρονιάς αρχίζει να παίρνει μορφή.

Ή μήπως όχι;

Δεν θα επιχειρήσουμε να εξηγήσουμε για ποιον λόγο μια σειρά από μεταγραφές που θεωρούνται τελειωμένες και υπογεγραμμένες δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμη, αλλά μετά από τρία Grand Prix στη σεζόν του 2026 αρχίζουμε να αποκτούμε άλλου είδους απορίες.

acosta
Pedro Acosta

Για παράδειγμα, αποκλείουμε το ενδεχόμενο αυτός ο Jorge Martin του Austin να γοητεύσει εκ νέου την Aprilia; Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2024 πάνω στην καλύτερη μοτοσυκλέτα στην αρχή του 2026 μοιάζει με ονειρεμένος συνδυασμός, πολλώ δε μάλλον όταν δίπλα του έχει τον Marco Bezzecchi με μιαν ακόμη RS-GP να κάνει πλάκα στον ανταγωνισμό σπάζοντας ρεκόρ.

Ναι, καλά φιλαράκια ο Bez με τον Bagnaia από την ακαδημία του Rossi, αλλά όλοι είδαμε τις αγκαλιές του Massimo Rivola με τον Martin στο παρκ φερμέ της COTA και κάποιοι αντιλαμβανόμαστε πως ενδεχόμενο σερί καλών αγώνων από τον Ισπανό θα κάνει οπωσδήποτε δυσκολότερο το έργο των Ιταλών στο να τον αποχαιρετήσουν ελαφρά τη καρδία.

amarquez
Alex Marquez

Και την ίδια ακριβώς συζήτηση μπορεί κανείς να κάνει για τον Pedro Acosta, ο οποίος ήδη παίζει ένα επίπεδο πάνω από κάθε άλλον αναβάτη με ΚΤΜ. Και δεν είναι ακριβώς τυχαίοι οι Maverick Vinales, Brad Binder και Enea Bastianini… Τον αφήνεις να φύγει έτσι εύκολα; Ειδικά τώρα που και η RC16 βελτιώθηκε και ο Acosta δείχνει να τα βρίσκει μια χαρά μαζί της;

Σημειώστε ακόμη πως ο Acosta ήρθε στην ΚΤΜ επί Pierer, ενώ τώρα είμαστε στην εποχή Bajaj. Κάποια δεδομένα σίγουρα έχουν αλλάξει, θα δείξει πόσο και για ποιους.

aldeguer
Fermin Aldeguer

Και, για να ανεβάσουμε λίγο παραπάνω το θερμόμετρο, ο Marc Marquez γιατί δεν έχει υπογράψει ακόμη επέκταση με τη Ducati; Θυμίζουμε πως η Ducati Corse θεωρεί θεμελιώδη την υπογραφή του πρωταθλητή 2025 και έχει δηλώσει διά στόματος Davide Tardozzi πως πρώτα θα κλείσει αυτός και μετά όλοι οι υπόλοιποι. Θυμίζουμε επίσης πως ο λόγος που δεν έχει επισημοποιηθεί η ανανέωση είναι επειδή ο ίδιος ο Marc τους ζήτησε να περιμένουν. Τι ακριβώς περιμένει;

Στο Buriram Test της Ταϊλάνδης, όταν ο Bagnaia είχε πει πως πήρε την απόφασή του, είχε συμπληρώσει και κάτι άλλο: “Τις ερχόμενες μέρες θα έρθουν πολλές ανακοινώσεις από πολλές ομάδες. Να περιμένετε και τη δική μου. Δεν βλέπω για ποιον λόγο να πω κάτι τώρα.”

 

mmarquez
Marc Marquez

Οι μέρες πέρασαν και πλέον έχουν γίνει ολάκερος μήνας, αλλά από ανακοινώσεις ουδέν. Μήπως έχουν αρχίσει να αλλάζουν κάποια δεδομένα στο μεταξύ; Μήπως αυτός είναι ο λόγος που ουδείς έχει επισημοποιήσει αυτά που καθημερινά γράφονται και ξαναγράφονται ως τελειωμένα γεγονότα;

Το μόνο σίγουρο τελικώς είναι ένα: με τους νέους κανονισμούς να χρίζουν ως άγνωστες τις αυριανές αξίες των Κατασκευαστών και σχεδόν όλους τους κορυφαίους αναβάτες να ψάχνουν νέα συμβόλαια για το 2027, αυτή η μεταγραφική περίοδος έχει τα φόντα να εξελιχθεί σε πολύ καυτή και απρόβλεπτη.

Ετικέτες