MotoGP Valencia Q1/Q2: Morbidelli ταχύτερος και ο Mir σε δύσκολη θέση

Δύσκολες οι προβλέψεις για τον αγώνα!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2020

Μπορεί χθες τα Yamaha να ζορίστηκαν πολύ και να μπήκαν μετά βίας στην δεκάδα (πρώτο Yamaha στα FP2 ο Maverick Vinales στην 10η θέση), αλλά σήμερα στα FP3 ο Mirbidelli ανέλαβε να κρατήσει ψηλά της σημαία της εταιρείας,  ενώ και ο Vinales κατάφερε να αναρριχηθεί στην τέταρτη θέση, με τους Pol Espargaro και Johann Zarco να μπαίνουν εμβόλιμα ανάμεσά τους.

Η Valencia είναι παραδοσιακά μια πίστα που προσφέρει συγκινήσεις, οπότε οι κατατακτήριες δοκιμές ήταν σίγουρο πως θα είχαν ένταση και αγωνία. Λίγες ψιχάλες πριν την έναρξη των Q1, ανάγκασε του αναβάτες να μπουν όλοι μαζί προκειμένου να κάνουν νωρίς -πριν βραχεί πολύ η πίστα- ένα γρήγορο τουλάχιστον γύρο. Πράγματι, στις δύο τελευταίες στροφές βγήκαν οι σημαίες για βρεγμένη πίστα και όλα πλέον ήταν θέμα τακτικής.

Ταχύτερος στο πρώτο session ήταν ο αναβάτης της ΚΤΜ, Brad Binder, με τον Quartararo να ακολουθεί από μικρή απόσταση. Λίγο αργότερα είχαμε μια τρομακτική πτώση για τον Alex Μarquez, ο οποίος έδειχνε να έχει χτυπήσει αρκετά, καθώς βγήκε από την πίστα κουτσαίνοντας.

Στην δεύτερη έξοδό τους, οι αναβάτες μπήκαν εξίσου δυναμικά, ενώ οι ψιχάλες που έπεσαν νωρίτερα φάνηκε τελικά ότι δεν επηρέασαν την πρόσφυση που προσέφερε η άσφαλτος. Μέχρι τα τελευταία λεπτά οι Binder και Quartararo εξακολουθούσαν να είναι οι δύο ταχύτεροι αναβάτες, αλλά δύο λεπτά πριν το τέλος ξεκίνησε και πάλι η το ψιλόβροχο, με τα αποτελέσματα να έχουν πλέον κριθεί. Πίσω από τους δύο αναβάτες που πήραν την πρόκριση για τις Q2, τερμάτισαν οι Crutchlow, Rins, Petrucci, Rossi, Dovizioso, Bradl, Rabat, Marqurz και Savadori.

Οι Q2 ξεκίνησαν κι αυτές με λίγες ψιχάλες να ταράζουν τα νερά της λίμνης στην Valencia, με τους αναβάτες όμως να μην πτοούνται ιδιαίτερα προτιμώντας όλοι τα σλικ ελαστικά. Τα Yamaha των Vinales και Morbidelli ξεκίνησαν τον χορό των γρήγορων γύρων, ενώ και ο Quartararo ξεκίνησε δυναμικά την χρονομέτρησή του,  μπαίνοντας μάλιστα και επικεφαλής στον πίνακα των χρόνων. Η μεγάλη έκπληξη όμως ήταν ο Aleix Espargaro που λίγο πριν την είσοδο στα πιτς για την δεύτερη έξοδο στην πίστα, έγραψε τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο.

Ο Quartararo ήταν όμως αποφασισμένος, παίρνοντας αυτός την προσωρινή pole position, αλλά ένας «φουριόζος» Oliveira -εφτά λεπτά πριν το τέλος της διαδικασίας- μπήκε αυτός στην κορυφή των γυρολογίων. Ο team mate του, Brad Binder, ακολούθησε το παράδειγμα του Oliveira φέρνοντας την δική του ΚΤΜ στην pole γράφοντας ένα εκπληκτικό σερί γρήγορων γύρων.

Τρία λεπτά πριν το τέλος των Q2, οι μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ έγιναν τρεις στην πρώτη τετράδα, αλλά ο Vinales με ένα εξαιρετικό χρόνο μπήκε μπροστά, λίγο πριν ο Miller του αρπάξει την pole position στον αμέσως επόμενο γύρο. Αυτά τα τελευταία λεπτά, η εναλλαγή των θέσεων ήταν καταιγιστική, με οποιαδήποτε πρόβλεψη να είναι παρακινδυνευμένη. Ο Morbidelli όμως, με έναν χρόνο πολύ κοντά σε αυτόν που έγραψε στα FP3, ήταν αυτός που τελικά πήρε την pole position, με τους Miller και Nakagami, να συμπληρώνουν την πρώτη γραμμή της εκκίνησης.

Ζarco, Pol Espargaro και Vinales θα ξεκινήσουν από την δεύτερη, με τους Aleix Espargaro, Bagnaia και Binder να συμπληρώνουν την τρίτη σειρά.  Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι δύο από τους διεκδικητές του πρωταθλήματος, ο Mir (πρωτοπόρος της βαθμολογίας) και ο Quartararo θα ξεκινήσουν από την 12η και 11η θέση αντίστοιχα, με τον Oliveira να ξεκινά 10ος.

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.