MotoGP Valencia Q1/Q2: Morbidelli ταχύτερος και ο Mir σε δύσκολη θέση

Δύσκολες οι προβλέψεις για τον αγώνα!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2020

Μπορεί χθες τα Yamaha να ζορίστηκαν πολύ και να μπήκαν μετά βίας στην δεκάδα (πρώτο Yamaha στα FP2 ο Maverick Vinales στην 10η θέση), αλλά σήμερα στα FP3 ο Mirbidelli ανέλαβε να κρατήσει ψηλά της σημαία της εταιρείας,  ενώ και ο Vinales κατάφερε να αναρριχηθεί στην τέταρτη θέση, με τους Pol Espargaro και Johann Zarco να μπαίνουν εμβόλιμα ανάμεσά τους.

Η Valencia είναι παραδοσιακά μια πίστα που προσφέρει συγκινήσεις, οπότε οι κατατακτήριες δοκιμές ήταν σίγουρο πως θα είχαν ένταση και αγωνία. Λίγες ψιχάλες πριν την έναρξη των Q1, ανάγκασε του αναβάτες να μπουν όλοι μαζί προκειμένου να κάνουν νωρίς -πριν βραχεί πολύ η πίστα- ένα γρήγορο τουλάχιστον γύρο. Πράγματι, στις δύο τελευταίες στροφές βγήκαν οι σημαίες για βρεγμένη πίστα και όλα πλέον ήταν θέμα τακτικής.

Ταχύτερος στο πρώτο session ήταν ο αναβάτης της ΚΤΜ, Brad Binder, με τον Quartararo να ακολουθεί από μικρή απόσταση. Λίγο αργότερα είχαμε μια τρομακτική πτώση για τον Alex Μarquez, ο οποίος έδειχνε να έχει χτυπήσει αρκετά, καθώς βγήκε από την πίστα κουτσαίνοντας.

Στην δεύτερη έξοδό τους, οι αναβάτες μπήκαν εξίσου δυναμικά, ενώ οι ψιχάλες που έπεσαν νωρίτερα φάνηκε τελικά ότι δεν επηρέασαν την πρόσφυση που προσέφερε η άσφαλτος. Μέχρι τα τελευταία λεπτά οι Binder και Quartararo εξακολουθούσαν να είναι οι δύο ταχύτεροι αναβάτες, αλλά δύο λεπτά πριν το τέλος ξεκίνησε και πάλι η το ψιλόβροχο, με τα αποτελέσματα να έχουν πλέον κριθεί. Πίσω από τους δύο αναβάτες που πήραν την πρόκριση για τις Q2, τερμάτισαν οι Crutchlow, Rins, Petrucci, Rossi, Dovizioso, Bradl, Rabat, Marqurz και Savadori.

Οι Q2 ξεκίνησαν κι αυτές με λίγες ψιχάλες να ταράζουν τα νερά της λίμνης στην Valencia, με τους αναβάτες όμως να μην πτοούνται ιδιαίτερα προτιμώντας όλοι τα σλικ ελαστικά. Τα Yamaha των Vinales και Morbidelli ξεκίνησαν τον χορό των γρήγορων γύρων, ενώ και ο Quartararo ξεκίνησε δυναμικά την χρονομέτρησή του,  μπαίνοντας μάλιστα και επικεφαλής στον πίνακα των χρόνων. Η μεγάλη έκπληξη όμως ήταν ο Aleix Espargaro που λίγο πριν την είσοδο στα πιτς για την δεύτερη έξοδο στην πίστα, έγραψε τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο.

Ο Quartararo ήταν όμως αποφασισμένος, παίρνοντας αυτός την προσωρινή pole position, αλλά ένας «φουριόζος» Oliveira -εφτά λεπτά πριν το τέλος της διαδικασίας- μπήκε αυτός στην κορυφή των γυρολογίων. Ο team mate του, Brad Binder, ακολούθησε το παράδειγμα του Oliveira φέρνοντας την δική του ΚΤΜ στην pole γράφοντας ένα εκπληκτικό σερί γρήγορων γύρων.

Τρία λεπτά πριν το τέλος των Q2, οι μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ έγιναν τρεις στην πρώτη τετράδα, αλλά ο Vinales με ένα εξαιρετικό χρόνο μπήκε μπροστά, λίγο πριν ο Miller του αρπάξει την pole position στον αμέσως επόμενο γύρο. Αυτά τα τελευταία λεπτά, η εναλλαγή των θέσεων ήταν καταιγιστική, με οποιαδήποτε πρόβλεψη να είναι παρακινδυνευμένη. Ο Morbidelli όμως, με έναν χρόνο πολύ κοντά σε αυτόν που έγραψε στα FP3, ήταν αυτός που τελικά πήρε την pole position, με τους Miller και Nakagami, να συμπληρώνουν την πρώτη γραμμή της εκκίνησης.

Ζarco, Pol Espargaro και Vinales θα ξεκινήσουν από την δεύτερη, με τους Aleix Espargaro, Bagnaia και Binder να συμπληρώνουν την τρίτη σειρά.  Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι δύο από τους διεκδικητές του πρωταθλήματος, ο Mir (πρωτοπόρος της βαθμολογίας) και ο Quartararo θα ξεκινήσουν από την 12η και 11η θέση αντίστοιχα, με τον Oliveira να ξεκινά 10ος.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.