MotoGP Valencia Test: Νέα φαίρινγκ, φωτιές και πτώσεις

Η Yamaha εξακολουθεί να είναι συνολικά πιο γρήγορη
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/11/2019

Δεύτερη και τελευταία ημέρα δοκιμών στην Valencia σήμερα και για φέτος απομένει η Jerez την επόμενη εβδομάδα, πριν οι ομάδες διακόψουν και δώσουν ραντεβού τον Φεβρουάριο στην Sepang. Στο ενδιάμεσο οι μηχανικοί θα δουλεύουν πυρετωδώς για να δώσουν την αρχική εικόνα των νέων κινητήρων. Τώρα με αυτές τις δοκιμές θα δουν σε πιο σημείο έχουν φτάσει και που πρέπει να εργαστούν πριν την Μαλαισία. Ικανοποιημένοι στην Suzuki και στην Yamaha από την πρόοδο στον κινητήρα, χωρίς όμως να έχουν φτάσει το επίπεδο της Honda που η δύναμή της, της επέτρεπε να τα βάζει με την Ducati, τον παραδοσιακά πιο δυνατό κατασκευαστή.

Σήμερα οι χαμηλές θερμοκρασίες κράτησαν τους αναβάτες μέσα για αρκετή ώρα, καθώς κανείς δεν ήθελε να στοιβάζουν πλαστικά στην αμμοπαγίδα της 10ης στροφής, την παραδοσιακά πιο επικίνδυνη στροφή. Ο Alez Marquez που εγκαινίασε εχθές τις πτώσεις, δέχτηκε το φιλικό χτύπημα στην πλάτη, από την ομάδα του, αλλά αναγκάστηκε να αλλάξει το πρόγραμμά του καθώς είχε διαθέσιμη μόλις μία μοτοσυκλέτα και έπρεπε να περιμένει μέχρι οι μηχανικοί να την προετοιμάσουν.

Σήμερα ο Marquez δοκίμασε και νέο φαίρινγκ στην γεμάτη αλλαγές για το 2020 RC213V. Κάποιες από αυτές τις αλλαγές γεύτηκε και ο Crutchlow συλλέγοντας δεδομένα για το HRC. Σήμερα ήταν η ταχύτερη Honda και αναμένει να είναι ο δεύτερος καλύτερος και την επόμενη χρονιά, ακριβώς όπως έγινε και στην σεζόν που μόλις τελείωσε. Δεν αισθάνεται «ριγμένος» από το HRC καθώς είχε συμβόλαιο και μία ξεκάθαρη δουλειά ως ένας από τους βασικούς αναβάτες εξέλιξης, μιας και ο Lorenzo δεν μπορούσε να αποδώσει. Θεωρεί πως ο Zarco δεν ήταν ποτέ μέρος του στόχου του HRC, αλλά απλά τοποθέτησε τον εαυτό του εκεί, με επανειλημμένες δηλώσεις.

Από εκεί και πέρα η Honda είχε πολύ δουλειά να κάνει και δεν στόχευε τόσο στην κορυφή του χρόνου, την ίδια στιγμή που η Yamaha ήθελε να δει τι κατάφεραν οι μηχανικοί με τον ανανεωμένο κινητήρα. Για το μεγάλο αγκάθι, την ταχύτητα, η Valencia δεν είναι η ιδανικότερη πίστα, όμως ο Vinales είδε πως υπάρχει διαφορά προς το καλύτερο, όχι όμως τόσο όσο χρειάζεται για να είναι ανταγωνιστικοί. Στο ίδιο συμφώνησε και ο Rossi, βρίσκονται σε καλό δρόμο, χωρίς να αλλάξει δηλαδή την εντύπωσή του από εχθές, αλλά υπολείπονται ακόμη στον κινητήρα από πλευράς απόδοσης. Θεωρούν όμως πως υπάρχει πεδίο εξέλιξης, το ίδιο και στο πλαίσιο και τα χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας.

Εκεί η Suzuki πιστεύει πως έχει την λιγότερη δουλειά. Σε καλούς χρόνους επίσης κι αυτοί με τον Mir να είναι ταχύτερος του Rins, έστω και λίγο. Στο πλαίσιο έχουν τα λιγότερα να κάνουν από εδώ και πέρα, σύμφωνα με τους ίδιους, μονάχα να βρουν τον τρόπο να εκμεταλλευτούν καλύτερα τα νέα ελαστικά.

Η Michelin είχε τα αγωνιστικά ελαστικά και μαζί ένα καινούριο μπροστινό για το 2021 και ένα νέο πίσω για το 2020 με τελείως νέα κατασκευή και σχεδιασμό. Οι περισσότεροι αναβάτες δοκίμασαν το νέο πίσω ελαστικό που ήταν διαθέσιμο μόνο στην μαλακιά γόμα και έδωσαν θετική ανταπόκριση στην Michelin εκτιμώντας συνολική βελτίωση στην πρόσφυση. Στην Jerez θα δοκιμάσουν και την μεσαία γόμα.

Μικτά τα πράγματα για το τελείως νέο εμπρός ελαστικό. Λίγοι το έβαλαν, μόλις 8 και δεν τους άρεσε η αίσθηση, όμως οι δοκιμές αυτές έγιναν κάπως βεβιασμένα, από την στιγμή που απαιτούνται αρκετοί γύροι για να βρεις τις ιδανικές ρυθμίσεις για ένα τελείως διαφορετικό ελαστικό. Η Michelin κρατά τα δεδομένα της τηλεμετρίας και θα επιστρέψει δριμύτερη.

Η αργή εκκίνηση των δοκιμών, σημαδεύτηκε από πρόσθετη καθυστέρηση λίγο αργότερα, όταν η Aprilia του Iannone πήρε φωτιά στην πρώτη στροφή και γέμισε την πίστα με υγρά.

Ο Quartararo ήταν ο πρώτος που έσπασε τον σημερινό καλό χρόνο του Marquez, πριν τα Yamaha αρχίσουν να πηγαίνουν καλύτερα με τον Vinales να είναι ο μόνος που κατέβηκε κάτω από 1.30!

Ο Rossi βγήκε τελευταίος από την πίστα και αξιολόγησε θετικά το σύνολο των δοκιμών στην Valencia με τις πρωτότυπες μοτοσυκλέτες του 2020...

Κατάταξη
No
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Χρόνος
Διαφ.
Προηγ.
1
12
Maverick Vinales
Yamaha M1
1:29.849
 
 
2
20
Fabio Quartararo
Yamaha M1
1:30.013
0.164
0.164
3
21
Franco Morbidelli
Yamaha M1
1:30.114
0.265
0.101
4
35
Cal Crutchlow
Honda RC213V
1:30.316
0.467
0.202
5
36
Joan Mir
Suzuki GSX-RR
1:30.427
0.578
0.111
6
42
Alex Rins
Suzuki GSX-RR
1:30.503
0.654
0.076
7
93
Marc Marquez
Honda RC213V
1:30.556
0.707
0.053
8
44
Pol Espargaro
KTM RC16
1:30.685
0.836
0.129
9
46
Valentino Rossi
Yamaha M1
1:30.781
0.932
0.096
10
43
Jack Miller
Ducati GP20
1:30.854
1.005
0.073
11
4
Andrea Dovizioso
Ducati GP20
1:31.143
1.294
0.289
12
53
Tito Rabat
Ducati GP19
1:31.258
1.409
0.115
13
51
Michele Pirro
Ducati GP20
1:31.424
1.575
0.166
14
26
Dani Pedrosa
KTM RC16
1:31.470
1.621
0.046
15
27
Iker Lecuona
KTM RC16
1:31.515
1.666
0.045
16
41
Aleix Espargaro
Aprilia RS-GP
1:31.526
1.677
0.011
17
17
Karel Abraham
Ducati GP19
1:31.597
1.748
0.071
18
6
Stefan Bradl
Honda RC213V
1:31.657
1.808
0.060
19
29
Andrea Iannone
Aprilia RS-GP
1:31.800
1.951
0.143
20
73
Alex Márquez
Honda RC213V
1:32.235
2.386
0.435
21
38
Bradley Smith
Aprilia RS-GP
1:32.249
2.400
0.014
22
33
Brad Binder
KTM RC16
1:32.367
2.518
0.118

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.