Δυστυχώς η κατάσταση του Angel Nieto μετά τον τραυματισμό του, δεν βελτιώθηκε όπως αρχικά αναμενόταν, και όπως γράφαμε ελπίζοντας για το καλύτερο. Μέτα από μία εβδομάδα στην εντατική, ο 70χρος θρύλος των MotoGP έφυγε από την ζωή παλεύοντας μέχρι τέλους.
Ο Angel Nieto είχε 13 παγκόσμιους τίτλους, στους οποίους πάντα αναφερόταν ως 12+1 καθώς όπως είπε ήθελε να τους κάνει 14 για να αποφύγει την κακοτυχία. Από την κακοτυχία τελικά δεν γλίτωσε καθώς στις 26 Ιουλίου, κι ενώ οδηγούσε ένα ATV που χρησιμοποιούσε καθημερινά, χτυπήθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο. Όπως συμβαίνει πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, ο Nieto υποβλήθηκε σε τεχνητό κώμα, ώστε να αναρρώσει από την εγκεφαλική βλάβη που είχε υποστεί, με την κατάστασή του να χαρακτηρίζεται από τους γιατρούς «σοβαρή αλλά όχι κρίσιμη».
Σήμερα έγινε προσπάθεια ανάνηψης από το τεχνητό κώμα, στην διάρκεια της οποίας παρουσιάστηκαν επιπλοκές και τελικά ο Nieto υπέκυψε.
Με 90 νίκες και 13 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, ο Nieto ερχόταν τρίτος στον κόσμο μετά τον Giacomo Agostini με 122 και τον Valentino Rossi με 115. Δεν είχε σημασία που ο Nieto δεν είχε επιτυχία στην μεγάλη κατηγορία, ιδιαίτερα για την εποχή που μεσουρανούσε, και αναγνωριζόταν από τους υπόλοιπους αναβάτες ως ένας από τους καλύτερους αναβάτες της ιστορίας. Ο Barry Sheene είναι ένας από εκείνους που του είχαν πλέξει το εγκώμιο, όπως και ο Valentino Rossi, όταν ισοφάρισε τις νίκες του και πραγματοποίησαν κοινή εμφάνιση, με τον Nieto να καβαλά την μοτοσυκλέτα του Rossi. Η FIM τον είχε ανακηρύξει Grand Prix "Legend" το 2000.
Το θανατηφόρο ατύχημα του Nieto έρχεται να προστεθεί σε μία μακρά λίστα ατυχημάτων σε δημόσιους δρόμους για αναβάτες παγκοσμίου κλάσης…
Ο Angel Nieto συχνά αναγνωρίζεται ως ο άνθρωπος που τοποθέτησε την Ισπανία στον χάρτη των παγκόσμιων πρωταθλημάτων και ενέπνευσε μία σειρά από νέους αναβάτες να ακολουθήσουν το παράδειγμά του, συμβάλλοντας στην διαμόρφωση της πλούσιας αγωνιστικής μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας των Ισπανών. Η καριέρα τους εκτεινόταν από το 1964 έως το 1986, πριν αποσυρθεί σε ηλικία 39 ετών.
Τα συλλυπητήρια μας στον οικογενειακό του περίγυρο
MotoGP – Bagnaia στην Aprilia, Martin στη Yamaha κι ένα ντόμινο που αρχίζει να χάνει το νόημα
Η μεταγραφική φημολογία έχει αρχίσει να χτυπάει κόκκινο
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
30/3/2026
Μια σειρά από μετακινήσεις κορυφαίων αναβατών φημολογούνται ή θεωρούνται σίγουρες εδώ και μήνες, ελλείψει επίσημων ανακοινώσεων, αρχίζουν να έρχονται σε σύγκρουση με την πραγματικότητα των αποτελεσμάτων.
Πολύ πριν ξεκινήσει το φετινό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP το γαϊτανάκι της μεταγραφολογίας άνοιξε με τον Fabio Quartararo, ο οποίος εμφανίζεται να έχει ήδη υπογράψει με τη Honda. Η πληροφορία διαψεύστηκε γρήγορα ως προς την υπογραφή, ο Γάλλος όμως δεν αρνήθηκε πως μιλά με τη Honda.
Fabio Quartararo
Ανοίγοντας μια τρύπα στην εργοστασιακή ομάδα, η Yamaha έπρεπε να τη γεμίσει γρήγορα και με κάποιον ανάλογου επιπέδου αναβάτη. Το όνομα αυτού έχει επίσης κυκλοφορήσει καιρό τώρα και φέρεται να είναι ο Jorge Martin, ο οποίος πέρυσι παραλίγο να χωρίσει πολύ άκομψα με την Aprilia ενόσω ήταν τραυματίας. Αυτό αποφεύχθηκε μεν, αλλά ο Martinator εξακολουθεί να θεωρείται σίγουρος αναβάτης Yamaha από το 2027 – παρότι ούτε εδώ υπάρχει κάτι επίσημο.
Κι αν φύγει ο Martin από την Aprilia, ποιος θα πάει στη θέση του; Ο Pecco Bagnaia φέρεται ως το σιγουράκι του Noale, αν κρίνουμε από τις πληροφορίες που διακινούνται, με τον ίδιο πάντως να μην έχει επιβεβαιώσει κάτι, ομοίως και η Aprilia. Η πρόσφατη δήλωσή του πως “πήρα την απόφασή μου, ακολούθησα το ένστικτό μου” δεν μας έκανε σοφότερους.
Jorge Martin
Έκτοτε πέρασαν τρία Grand Prix μα ανακοίνωση δεν ήρθε, παρότι και στο Austin κυκλοφόρησαν οι σχετικές φήμες (εν είδει ειδήσεων) πως … ο Pecco υπέγραψε. Δεν έχει υπογράψει ή, αν έχει υπογράψει, δεν έχει ανακοινωθεί από καμιά πλευρά.
Όταν πάντως θα υπογράψει, ποιος θα έρθει στη θέση του στη Ducati; Μα ο κύριος Pedro Acosta φυσικά, ο οποίος είναι ο επόμενος σίγουρος που φέρεται επίσης να έχει συμφωνήσει. Για τον νεαρό Ισπανό είναι δεδομένο το φλερτ με τη Ducati, μα ξανά δεν υπάρχει καμιά επίσημη ανακοίνωση ακόμη.
Pecco Bagnaia
Πάμε στο επόμενο βήμα λοιπόν: ποιος θα καλύψει στην ΚΤΜ το κενό του Acosta; Κι εδώ η καφενειακή συζήτηση έχει έτοιμη την απάντηση: Alex Marquez. Ο δευτεραθλητής του 2025 ψάχνει μια εργοστασιακή θέση και, αφού δεν του τη δίνει η Ducati, θα την πάρει στην ΚΤΜ που φαίνεται πως του την προσφέρει μετά χαράς.
Προσθέστε και τη διαφαινόμενη μετακίνηση του Fermin Aldeguer από τη Gresini στη VR46 - πάντα με Ducati - και το παζλ της επόμενης χρονιάς αρχίζει να παίρνει μορφή.
Ή μήπως όχι;
Δεν θα επιχειρήσουμε να εξηγήσουμε για ποιον λόγο μια σειρά από μεταγραφές που θεωρούνται τελειωμένες και υπογεγραμμένες δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμη, αλλά μετά από τρία Grand Prix στη σεζόν του 2026 αρχίζουμε να αποκτούμε άλλου είδους απορίες.
Pedro Acosta
Για παράδειγμα, αποκλείουμε το ενδεχόμενο αυτός ο Jorge Martin του Austin να γοητεύσει εκ νέου την Aprilia; Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2024 πάνω στην καλύτερη μοτοσυκλέτα στην αρχή του 2026 μοιάζει με ονειρεμένος συνδυασμός, πολλώ δε μάλλον όταν δίπλα του έχει τον Marco Bezzecchi με μιαν ακόμη RS-GP να κάνει πλάκα στον ανταγωνισμό σπάζοντας ρεκόρ.
Ναι, καλά φιλαράκια ο Bez με τον Bagnaia από την ακαδημία του Rossi, αλλά όλοι είδαμε τις αγκαλιές του Massimo Rivola με τον Martin στο παρκ φερμέ της COTA και κάποιοι αντιλαμβανόμαστε πως ενδεχόμενο σερί καλών αγώνων από τον Ισπανό θα κάνει οπωσδήποτε δυσκολότερο το έργο των Ιταλών στο να τον αποχαιρετήσουν ελαφρά τη καρδία.
Alex Marquez
Και την ίδια ακριβώς συζήτηση μπορεί κανείς να κάνει για τον Pedro Acosta, ο οποίος ήδη παίζει ένα επίπεδο πάνω από κάθε άλλον αναβάτη με ΚΤΜ. Και δεν είναι ακριβώς τυχαίοι οι Maverick Vinales, Brad Binder και Enea Bastianini… Τον αφήνεις να φύγει έτσι εύκολα; Ειδικά τώρα που και η RC16 βελτιώθηκε και ο Acosta δείχνει να τα βρίσκει μια χαρά μαζί της;
Σημειώστε ακόμη πως ο Acosta ήρθε στην ΚΤΜ επί Pierer, ενώ τώρα είμαστε στην εποχή Bajaj. Κάποια δεδομένα σίγουρα έχουν αλλάξει, θα δείξει πόσο και για ποιους.
Fermin Aldeguer
Και, για να ανεβάσουμε λίγο παραπάνω το θερμόμετρο, ο Marc Marquez γιατί δεν έχει υπογράψει ακόμη επέκταση με τη Ducati; Θυμίζουμε πως η Ducati Corse θεωρεί θεμελιώδη την υπογραφή του πρωταθλητή 2025 και έχει δηλώσει διά στόματος Davide Tardozzi πως πρώτα θα κλείσει αυτός και μετά όλοι οι υπόλοιποι. Θυμίζουμε επίσης πως ο λόγος που δεν έχει επισημοποιηθεί η ανανέωση είναι επειδή ο ίδιος ο Marc τους ζήτησε να περιμένουν. Τι ακριβώς περιμένει;
Στο Buriram Test της Ταϊλάνδης, όταν ο Bagnaia είχε πει πως πήρε την απόφασή του, είχε συμπληρώσει και κάτι άλλο: “Τις ερχόμενες μέρες θα έρθουν πολλές ανακοινώσεις από πολλές ομάδες. Να περιμένετε και τη δική μου. Δεν βλέπω για ποιον λόγο να πω κάτι τώρα.”
Marc Marquez
Οι μέρες πέρασαν και πλέον έχουν γίνει ολάκερος μήνας, αλλά από ανακοινώσεις ουδέν. Μήπως έχουν αρχίσει να αλλάζουν κάποια δεδομένα στο μεταξύ; Μήπως αυτός είναι ο λόγος που ουδείς έχει επισημοποιήσει αυτά που καθημερινά γράφονται και ξαναγράφονται ως τελειωμένα γεγονότα;
Το μόνο σίγουρο τελικώς είναι ένα: με τους νέους κανονισμούς να χρίζουν ως άγνωστες τις αυριανές αξίες των Κατασκευαστών και σχεδόν όλους τους κορυφαίους αναβάτες να ψάχνουν νέα συμβόλαια για το 2027, αυτή η μεταγραφική περίοδος έχει τα φόντα να εξελιχθεί σε πολύ καυτή και απρόβλεπτη.