MototGP: Ο Joan Mir πέφτει γιατί ρισκάρει συνειδητά - Πρωτιά Bezzecchi στη φετινή λίστα πτώσεων

Ο Ισπανός εξηγεί γιατί δεν έχει καταφέρει να τερματίσει σε αγώνα Κυριακής
Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/4/2026

Οι πτώσεις του Joan Mir στους αγώνες δεν είναι τυχαίες, αλλά αποτέλεσμα συνειδητής επιλογής ρίσκου σε συνδυασμό με τους περιορισμούς της Honda, την ώρα που ο Marco Bezzecchi βρίσκεται στην κορυφή της σχετικής λίστας για το 2026.

Ο Joan Mir, έχοντας ήδη μια σχετική προϊστορία, βιώνει ένα δύσκολο ξεκίνημα στη φετινή σεζόν του MotoGP, έχοντας τερματίσει μόλις δύο φορές στους πρώτους έξι αγώνες. H πρώτη του εγκατάλειψη προήλθε από έντονη φθορά ελαστικών στη Buriram, ενώ στη συνέχεια σημείωσε τέσσερις πτώσεις σε Sprint και Grand Prix.

Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί πως όλα τα λάθη του έχουν συμβεί αποκλειστικά σε συνθήκες αγώνα, χωρίς καμία πτώση σε δοκιμές, κατατακτήριες ή warm-up. Αυτό κρατά τον συνολικό αριθμό του στις τέσσερις πτώσεις, λιγότερες από τον πρωτοπόρο της βαθμολογίας Marco Bezzecchi, που μετρά ήδη έξι.

Bez

Ο Mir ισοβαθμεί στις τέσσερις πτώσεις με επτά ακόμη αναβάτες, μεταξύ των οποίων οι Pedro Acosta, Fabio di Giannantonio και Jorge Martin.

Ο ίδιος εξηγεί ότι η προσέγγισή του στους αγώνες είναι ξεκάθαρη: "Μου αρέσει να ξεκινάω έναν αγώνα γνωρίζοντας ότι έχω πιθανότητες για κάτι μεγάλο. Τα πιο δύσκολα χρόνια για μένα ήταν το 2023 και το 2024, και δεν θέλω να τα ξαναζήσω."

Mir

Η επιθυμία του να διεκδικεί υψηλές θέσεις τον οδηγεί να πιέζει στο όριο, κάτι που, όπως παραδέχεται, αυξάνει τον κίνδυνο πτώσης: "Απολαμβάνω όταν μπορώ να παλέψω για κάτι σημαντικό και αυτό μου κοστίζει σε πτώσεις."

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το Sprint στο Τέξας, όπου έπεσε στον τελευταίο γύρο ενώ κυνηγούσε τον Acosta για το βάθρο. Παρότι δεν τον προσπέρασε, θα μπορούσε να αποσπάσει την τρίτη θέση λόγω ποινής του Acosta.

Mir

Στον κυρίως αγώνα εγκατέλειψε νωρίς ξανά λόγω πτώσης, ενώ βρισκόταν στην έκτη θέση, οδηγώντας την προσπάθεια της Honda.

Ο Mir αποδίδει το πρόβλημα στη συμπεριφορά της RC213V, ιδιαίτερα στο φρενάρισμα σε αγωνιστικές συνθήκες: "Πρέπει να βελτιώσουμε το πίσω μέρος για να οδηγούμε πιο χαλαρά με το μπροστινό. Διαφορετικά είναι δύσκολο να παλέψουμε χωρίς να παίρνουμε ρίσκα."

Mir

Εξηγεί επίσης πως η σύγχρονη αεροδυναμική δυσκολεύει την οδήγηση πίσω από άλλους αναβάτες: "Όταν είμαι μόνος, μπορώ να είμαι γρήγορος και ασφαλής. Αλλά πίσω από άλλους, με αυτά τα αεροδυναμικά, πρέπει να ρισκάρεις περισσότερο στο φρενάρισμα.

"Ειδικά αν πρέπει να καλύψω διαφορά, τότε το ρίσκο διπλασιάζεται και μαζί αυξάνονται οι πιθανότητες πτώσης. Αυτός είναι ο λόγος που πέφτω περισσότερο στους αγώνες."

Mir

Οι περισσότερες πτώσεις στο MotoGP 2026 (μέχρι τον 3ο γύρο των ΗΠΑ)

Marco Bezzecchi (Aprilia): 6
Pedro Acosta (KTM): 4
Fabio di Giannantonio (Ducati): 4
Alex Marquez (Ducati): 4
Jorge Martin (Aprilia): 4
Jack Miller (Yamaha): 4
Joan Mir (Honda): 4
Franco Morbidelli (Ducati): 4
Ai Ogura (Aprilia): 4
Brad Binder (KTM): 3
Marc Marquez (Ducati): 3
Toprak Razgatlioglu (Yamaha): 3
Pecco Bagnaia (Ducati): 2
Luca Marini (Honda): 2
Diogo Moreira (Ducati): 2
Johann Zarco (Honda): 2
Fabio Quartararo (Yamaha): 1
Alex Rins (Yamaha): 1
Maverick Vinales (KTM): 1*
Raul Fernandez (Aprilia): 0
Fermin Aldeguer (Ducati): 0*

* Δεν έχουν συμμετάσχει σε όλους τους αγώνες.

MotoGP 2026: “Όχι εύκολες οι προσπεράσεις για τη Ducati στη Buriram”

Ο Alex Marquez προειδοποιεί πως ο ανταγωνισμός πλησίασε επικίνδυνα σε τελική ταχύτητα
Alex Marquez
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/2/2026

Η Ducati παραμένει η ταχύτερη στις ευθείες, όμως στο Buriram του 2026 το πλεονέκτημα ίσως να μην είναι αρκετό για εύκολες προσπεράσεις.

Ο Alex Marquez της Gresini Racing MotoGP εκτιμά ότι οι αναβάτες της Ducati θα δυσκολευτούν να προσπεράσουν στην ευθεία στο ερχόμενο Grand Prix της Ταϊλάνδης, καθώς οι αντίπαλοι έχουν μειώσει αισθητά τη διαφορά σε τελική ταχύτητα.

Η Ducati διατηρεί εδώ και χρόνια πλεονέκτημα στη μέγιστη ταχύτητα, με τη νέα GP26 να δείχνει και πάλι δυνατή στον τομέα αυτό. Στην πρώτη ημέρα δοκιμών στο Buriram, ο Francesco Bagnaia καταγράφηκε με 342 km/h, με νέα συσκευή ρύθμισης ύψους που φαίνεται να βοηθά τη Desmosedici να αναπτύξει επιπλέον χιλιόμετρα στις ευθείες.

Η πίστα του Buriram, που φιλοξενεί τον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν 2026, έχει τις δύο μεγαλύτερες ευθείες της στον πρώτο τομέα, αμέσως μετά τη σχάρα εκκίνησης.

“Χρειάζεσαι πάνω από 2 km/h διαφορά για καθαρή προσπέραση”

Παρά τα νούμερα, ο Alex Marquez εμφανίζεται επιφυλακτικός: "Χρειάζεσαι πάνω από 2 km/h διαφορά για να προσπεράσεις καθαρά. Δεν είναι εύκολο. Εδώ ήμουν πίσω από κάποιες Aprilia και κάποιες Honda. Είναι αρκετά κοντά".

Σύμφωνα με τα δεδομένα της τελευταίας ημέρας δοκιμών, η Aprilia Racing άγγιξε σχεδόν τα 340 km/h στις παγίδες ταχύτητας, ενώ η ταχύτερη Honda HRC Castrol καταγράφηκε στα 338 km/h. Διαφορές που στην πράξη δυσκολεύουν σημαντικά το καθαρό προσπέρασμα μόνο με τη δύναμη του κινητήρα.

"Δεν θα είναι εύκολο να προσπεράσεις σε αυτή την πίστα," τόνισε χαρακτηριστικά.

Alex Marquez

Εργοστασιακή θέση, νέες ευκαιρίες

Τον φετινό χειμώνα ο Ισπανός είχε για πρώτη φορά στη διάθεσή του εργοστασιακό πακέτο Ducati, γεγονός που άλλαξε εντελώς τον τρόπο προσέγγισης των δοκιμών.

Έχοντας τερματίσει δεύτερος στο πρωτάθλημα, πίσω από τον αδερφό του, ο Α. Marquez παραδέχεται ότι δεν το βλέπει ως πίεση, αλλά ως ευκαιρία:

"Δεν είναι θέμα ευθύνης, είναι θέμα ευκαιριών. Πέρσι δεν υπήρχαν ευκαιρίες. Φέτος έχεις πολλές για να κάνεις το πακέτο σου ολοένα και καλύτερο.

"Είναι κάτι που πρέπει να προσέξεις, για να μη χαθείς στον δρόμο ή μπερδέψεις την ομάδα και τον εαυτό σου. Αλλά στις δοκιμές αυτό που κάναμε είχε νόημα.

"Δεν είναι όπως παλιά, που δεν είχαμε τίποτα να δοκιμάσουμε και βαριόμασταν στο box, κάνοντας απλώς γύρους. Τώρα έχει ενδιαφέρον."

Alex Marquez

Η μάχη της ευθείας ξεκινά

Η Ducati παραμένει το σημείο αναφοράς, όμως η ψαλίδα στην τελική ταχύτητα έχει μικρύνει. Στη Buriram, όπου η ισχύς παίζει καθοριστικό ρόλο, οι λεπτομέρειες θα κάνουν τη διαφορά.

Και, αν ο Marquez έχει δίκιο, το πρωτάθλημα του 2026 ίσως να μην κριθεί μόνο από το ποιος έχει το δυνατότερο μοτέρ, αλλά και από το ποιος θα βρει τον τρόπο να περάσει όταν όλοι πηγαίνουν σχεδόν το ίδιο γρήγορα.