MOTUL TT Assen: Σαββατοκύριακο γεμάτο μαθήματα!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/6/2016

Οι δηλώσεις των αναβατών – το κλίμα στην πίστα – η λίστα με τα ρεκόρ που έσπασαν στον αγώνα…

 

Οι περισσότεροι λένε ότι η βροχή καθιστά τελείως απρόβλεπτο έναν αγώνα MotoGP και για πρώτη φορά εδώ και πάρα πολλά χρόνια, είναι ολοκληρωτικά σωστοί σ’ αυτόν τον χαρακτηρισμό. Γιατί στην πράξη όταν αρχίζει να βρέχει οι προγνώσεις είναι σταθερά υπέρ του Rossi και βαραίνουν Lorenzo και Marquez! Ιδιαίτερα ο Lorenzo το έχει άλλωστε ξεκάθαρα δηλώσει, πολλαπλές φορές, ότι σιχαίνεται να οδηγεί στην βροχή, και το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τον άλλο αναβάτη της Honda -πέρα από τον Marquez- τον Pedrosa! Όλα αυτά όμως έμελλε να αλλάξουν και ο MOTUL TT Assen να μην μοιάζει με κανέναν άλλο ως τώρα. Ο φετινός αγώνας είχε άλλωστε εξασφαλίσει ότι θα μείνει στην ιστορία από την πρώτη στιγμή, και αυτό γιατί για πρώτη φορά η διεξαγωγή θα γινόταν την Κυριακή, όπως ισχύει για όλους τους υπόλοιπους αγώνες - και όχι το Σάββατο, όπως μονάχα το Assen είχε κατοχυρώσει. Με την απόφαση αυτή έσπασε μία παράδοση που κρατά από το 1925, πολύ πριν το 1949 την χρονιά που διαμορφώθηκαν τα παγκόσμια πρωταθλήματα και θεωρείται η απαρχή του Grand Prix.

Κάποτε που οι αγώνες διεξάγονταν στον δρόμο, οι πανίσχυρες εκκλησίες της ευρύτερης περιοχής του Assen, δεν ήθελαν να διαταράσσεται η ηρεμία των προσκυνητών και έτσι οι τοπικές λέσχες είχαν καθιερώσει όλοι οι αγώνες να γίνονται το Σάββατο. Παρόλο την σταδιακή αποδόμηση της εκκλησιαστικής παράδοσης από την καθημερινότητα των Ολλανδών η μακρά αυτή αγωνιστική συνήθεια διατηρήθηκε και στα «τηλεοπτικά χρόνια» του MotoGP. Έφτασε το 2013 για να κριθεί για πρώτη φορά όμως και τότε αποφασίστηκε να μην αλλάξει η ημέρα διεξαγωγής! Δύο χρόνια μετά, η απόφαση για την αλλαγή της ημέρας ήρθε πολύ πιο άμεσα από αυτό που θα περίμενε κανείς για μία τόσο καλά εδραιωμένη αντίληψη, και ο λόγος ήταν τα μελλοντικά κέρδη: Η Κυριακή είναι μέρα που προσελκύει περισσότερους θεατές, τόσο στην πίστα όσο και στις οθόνες και ο σκοπός των τοπικών αρχών είναι να αρχίσουν χρόνο με τον χρόνο να έχουν περισσότερα οφέλη, ώστε να καταφέρουν να επεκτείνουν το συμβόλαιο με την Dorna στο τέλος του 2021 – για να γίνει αυτό, θα πρέπει από τώρα να φτιάξουν μία νέα παράδοση προσελκύοντας περισσότερους θεατές, για να καταφέρουν να έχουν καλύτερη διαπραγμάτευση τα επόμενα πέντε χρόνια, και να μην χάσουν την διεξαγωγή έναντι κάποιας άλλη νεότερη πίστας.

 

Την Παρασκευή που απολαμβάναμε τον ήλιο με την παρέα της MOTUL, μόλις είκοσι λεπτά μακριά από την πίστα, όλο και περισσότερο αντιλαμβανόμασταν ότι η απόφαση για αλλαγή της ημέρας, δεν θα μπορούσε να συμπέσει με χειρότερες προγνώσεις για τον καιρό. Αν τελικά γινόταν το Σάββατο, ο αγώνας θα είχε διεξεχθεί σε έναν μουντό αλλά καλύτερο καιρό και το αποτέλεσμά του θα ήταν πολύ – πολύ διαφορετικό, με την συνολική βαθμολογία του πρωταθλήματος να έχει τον Rossi στην δεύτερη θέση, πέρα από κάθε αμφιβολία. Αυτό θα μας έδινε ότι ακριβώς θέλουμε, την αγωνία για σκληρό ανταγωνισμό και αρκετό θέαμα…

Η πάντα εντυπωσιακή Moto3 κατηγορία, έκανε έναν αγώνα σε στεγνή πίστα και άφησε να εννοηθεί ότι αυτό που θα βλέπαμε αργότερα θα ήταν επικές μάχες. Ο Francesco Bagnaia πήρε την νίκη με εντυπωσιακό τρόπο και την άξιζε, ωστόσο εν μέρει το οφείλει και στην Red Bull KTM που έβγαλε τον Brad Binder, διεκδικητή του τίτλου, εκτός ανταγωνισμού για τον υπόλοιπο αγώνα. Από εκεί και πέρα έπρεπε να παίξει αγκωνιές με τους αναβάτες της ομάδας του Rossi και να κερδίσει στο πέσιμο ακριβώς, της καρό σημαίας.

 

Απολαμβάνοντας την φιλοξενία της MOTUL, πάνω από τις τελευταίες στροφές της πίστας, πριν την ευθεία, βλέπαμε τα σύννεφα να συσσωρεύονται στον ουρανό και τις προβλέψεις των τελευταίων ημερών να οδεύουν προς επιβεβαίωση… Στην Moto2 ο εκπληκτικός Zarco, που μας έχει συνηθίσει να αποδίδει καλύτερα μετά την μέση του αγώνα, είχε ήδη συναντήσει την αποφασιστικότητα του Taka Nakagami και η δικαιολογία της βροχής δεν μπορεί να έχει βαρύτητα σ’ αυτή την περίπτωση. Ο Nakagami ήταν αποφασισμένος να νικήσει και θα το έκανε ακόμα κι αν η κόκκινη σημαία και τα φώτα της πίστας, δεν ακύρωναν το απολύτως τελευταίο κομμάτι του αγώνα.

Όλες οι προβλέψεις είχαν επαληθευθεί, η βροχή είχε καλύψει την πίστα και ο ουρανός είχε ένα μουντό γκρι χρώμα, με μικρές «οάσεις» που διέκρινες το μπλε και αναθάρρευες για τα MotoGP που θα ακολουθούσαν…

Στον MOTUL TT Assen ισχύει μία σημαντική ιδιαιτερότητα της πίστας, στεγνώνει πολύ γρήγορα αλλά όχι τόσο λόγω των μικρών κλίσεων που έχουν σχεδιάσει παντού για να αποφεύγεται η υδρολίσθηση, αλλά εξαιτίας της ίδιας της ασφάλτου και του υποστρώματος που της χαρίζει τεράστια απορροφητικότητα. Οι Ολλανδοί είναι πρωτοπόροι στο να διεκδικούν την γη από το νερό και διαθέτουν μία τεράστια εμπειρία στην κατασκευή δρόμων που δεν λιμνάζουν ποτέ από τις καταιγίδες, παρόλο που περιτριγυρίζονται από ένα ανάχωμα που συγκρατεί την θάλασσα, μερικά μέτρα πιο πάνω από τα κεφάλια τους…

Το αποτέλεσμα ήταν η σύντομη καταιγίδα που διέκοψε την Moto2, να αφήσει μία βρεγμένη πίστα για τα MotoGP που όμως πολύ γρήγορα θα στέγνωνε, καθιστώντας δύσκολη την επιλογή των ελαστικών. Οι ομάδες δούλευαν στον πιο γρήγορο ρυθμό τους, καθώς ετοίμαζαν τις μοτοσυκλέτες για αλλαγή, με τους αναβάτες να συσπειρώνονται στην λεπτή στεγνή γραμμή, που γρήγορα άρχισε να δημιουργείται. Στους πρώτους εννέα γύρους, ο Yonny Hernandez έγινε ο πρώτος Κολομβιανός που βρέθηκε ποτέ σε αυτή την θέση, οδηγώντας τον αγώνα και μάλιστα σε ρυθμό που ο Rossi δεν μπορούσε να ακολουθήσει, μέχρι την στιγμή που ο Yonny το παράκανε και  ανώδυνα σχεδόν, βρέθηκε καθισμένος να γλιστρά στην πίστα… Οι επόμενοι πέντε-σχεδόν-γύροι ήταν δραματικοί με τις κερκίδες να έχουν παγώσει από την αγωνία καθώς έβλεπαν τον Rossi να παλεύει με τους Andrea Dovizioso και Danilo Petrucci και νιώθοντας την απειλή του Scott Redding.

Τελικά θα γινόταν αυτό που φοβόταν όλος ο κόσμος… Με την βροχή να έχει κοπάσει και την δημιουργία στεγνής αγωνιστικής γραμμής, τα βρόχινα ελαστικά είχαν πλέον φθαρεί και έτσι όταν ξεκίνησε μια πιο δυνατή καταιγίδα, η απόφαση για την διακοπή του αγώνα δεν χωρά καμία αμφιβολία για το αν ήταν σωστή. Η μόνη αμφιβολία, είναι μήπως έπρεπε να γίνει νωρίτερα! Κανένας αναβάτης δεν είχε πρόσφυση εκείνη την στιγμή και οι πτώσεις καραδοκούσαν… κι όμως από αυτούς τους πρώτους γύρους έχουμε ένα «βροντολόγιο» που αναφέρει μονάχα το όνομα του άτυχου Yonny, που έζησε το όνειρο για πολύ λίγο κι αυτό είναι σημαντικό στοιχείο για την εξέλιξη αργότερα.

Περιμένοντας την βροχή να κοπάσει η απόφαση δίνεται για μία επανεκκίνηση που η μικρότερη διάρκειά της οδήγησε τους αναβάτες στην επιλογή μαλακότερου πίσω ελαστικού. Καλύτερη πρόσφυση πίσω απ’ ότι μπροστά, σε συνδυασμό με μία πίστα που συνεχώς άλλαζε σε δεδομένα είναι η καλύτερη συνταγή για σίγουρα λάθη, που οδηγούν σε πτώσεις, και αυτό ακριβώς είδαμε: πολλές πτώσεις. Η κορυφαία από αυτές, υπό την έννοια ότι παίζει τεράστιο ρόλο στο πρωτάθλημα, ήταν η πτώση του Valentino Rossi.

Ο ίδιος είπε ότι ήταν ένα ηλίθιο λάθος, με την γνωστή ευθύτητα που τον χαρακτηρίζει και την απόλυτη αποστροφή του προς τις δικαιολογίες. Και πώς άλλωστε να δικαιολογήσεις ένα τέτοιο λάθος, ακόμα κι αν τα δεδομένα κάνουν λόγο για μόλις τέσσερα χιλιόμετρα διαφοράς στον τελευταίο γύρο του Rossi, συγκριτικά με τους προηγούμενους. Ήταν όσα χρειαζόταν για να χάσει πρόσφυση το ελαστικό, την στιγμή που ήξερε πολύ καλά ότι η πρόσφυση που έχει πίσω είναι καλύτερη και πόσο επικίνδυνο καθιστά αυτό την αύξηση του ρυθμού. «Ήθελα να βελτιωθώ και να επεκτείνω το όριό μου σε εκείνο τον γύρο που έκανα το λάθος και μπήκα πιο γρήγορα στην δέκατη στροφή, ήταν ένα ηλίθιο λάθος, την στιγμή που είχα το προβάδισμα. Τώρα η βαθμολογική μας απόσταση είναι πολύ μεγάλη, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε να προσπαθούμε».

Ο Nicolas Goubert, τεχνικός διευθυντής της Michelin, θα δήλωνε αργότερα ευχαριστημένος από την πρώτη δοκιμή των βρόχινων ελαστικών σε πραγματικές συνθήκες. Ο MOTUL TT Assen ήταν ο πρώτος βρόχινος αγώνας της σεζόν και μάλιστα τόσο βρόχινος που έπεσε η κόκκινη σημαία… Απέδωσε τις πτώσεις στην μικρότερη διάρκεια μετά την επανεκκίνηση που ώθησε τους αναβάτες σε γρηγορότερο ρυθμό, και αναπόφευκτα μεγαλύτερα λάθη… ουσιαστικά περιγράφοντας τον Rossi στην δήλωσή του…

Υπήρχε όμως κάποιος που δεν έκανε λάθη, κάποιος αρκετά παρεξηγημένος σαν αναβάτης από μία ομάδα που έχει με τεράστια διαφορά το πιο παρεξηγημένο αφεντικό. Ο αυστραλός Jack Miller της Marc VDS Estrella Galicia οδηγούσε απίστευτα σταθερά και γρήγορα, σε σημείο που έφτασε τον Marquez και τον προσπέρασε καθαρά και ακίνδυνα οδηγώντας χωρίς το παραμικρό λάθος στις αντίξοες συνθήκες. Ο Miller εντυπωσίασε τον Nicolas Goubert, την Honda με την μακρά ιστορία που έχουν πίσω τους και το αφεντικό της ομάδας, Marc van der Straten που πέρσι διέκοψε την ενασχόληση των διαφορετικών «Marc VDS» ομάδων που διατηρεί στα αυτοκίνητα, για να επικεντρωθεί στην εξέλιξη των ομάδων σε Moto2 και MotoGP! Με μία σούζα, ο Jack Miller, τερμάτισε πρώτος όρθιος στην σέλα, και ανέβηκε στο βάθρο για να γιορτάσει την νίκη πίνοντας σαμπάνια μέσα από την μπότα του… ένα παλιό αυστραλέζικο έθιμο που φανερώνει ότι οι Αυστραλοί έχουν μπερδέψει την μετάφραση των ευρωπαϊκών εθίμων. Η Ευρώπη ξέρει για σαμπάνια από το γοβάκι της ερωμένης σου, όχι από την μπότα που φορούσες στον «μουσώνα της Ολλανδίας» αλλά ακόμα και γυμνός να έτρεχε το Miller στην πίστα, ήταν κάτι που το άξιζε! Σε συνθήκες τόσο δυνατής βροχής οι διαφορές των μοτοσυκλετών αρχίζουν να μικραίνουν και να φανερώνονται οι διαφορές των αναβατών. Ο Miller είναι πολύ καλός στην βροχή, αλλά είχε χάσει το προνόμιο να ανήκει στην ομάδα των «καλών στην βροχή» που έχει αρχηγό τον Rossi, και ονόματα συμμετοχών όπως του Dovizioso. Ο λόγος που έχασε ο Miller αυτό το δικαίωμα, ήταν γιατί κατά την πρώτη του σεζόν στην κορυφαία κατηγορία, κράτησε έναν εξαιρετικό ρυθμό στην βρεγμένη πίστα του Silverstone, που όμως κατέληξε σε ποινή καθώς έριξε τον Crutchlow, τον «νέο-μονίμως-άτυχο» του MotoGP, την στιγμή που ο Crutchlow πήγαινε για μία από τις λαμπρές στιγμές τις καριέρας του. Τώρα πλέον αυτό αλλάζει...

 

Ο Marquez δήλωσε πως είδε τον Miller και κατάλαβε ότι θα πήγαινε για την παρθενική του νίκη στο MotoGP και ότι δεν θα άφηνε την ευκαιρία με τίποτα. Για αυτό και προτίμησε να μην πλέξει καθόλου μαζί του και να συμβιβαστεί με την δεύτερη θέση, που για το πρωτάθλημα ισοδυναμεί με τεράστια νίκη, εξαιτίας της πολύ άσχημης εμφάνισης του Lorenzo, και της πτώσης του Rossi. Είναι κρίμα –και είναι κρίμα για τον ανταγωνισμό στο πρωτάθλημα και μόνο- που την σπάνια αυτή ωριμότητα που έδειξε ο Marquez, δεν την μοιράστηκε και ο Rossi, ώστε να βρίσκεται τώρα σε μικρή απόσταση. Αντίθετα τον χωρίζουν 42 πόντοι από τον Marquez και 18 από τον Lorenzo.

Ο ίδιος ο Lorenzo είναι ευχαριστημένος που κατάφερε να διαχειριστεί μία καταστροφική ημέρα που κανονικά θα τον έφερνε εκτός πόντων, είτε λόγο θέσης είτε εξαιτίας μίας εγκατάλειψης που σκεφτόταν σοβαρά ως επιλογή. Μέσα όμως στον ορυμαγδό βρέθηκε αρκετά μπροστά για λίγους αλλά σημαντικούς πόντους στο πρωτάθλημα. Ο Lorenzo είναι αναμφισβήτητα ένας από τους καλύτερους αναβάτες του κόσμου, όπως κάθε ένας που στήνεται στην εκκίνηση των MotoGP, αλλά οι αντίξοες συνθήκες και η βροχή δεν του ταιριάζουν ιδιαίτερα. Ωστόσο και αυτός διατήρησε την ψυχραιμία του, αναγνωρίζοντας ότι το πρωτάθλημα κερδίζεται με συλλογή πόντων, συχνότερα απ’ ότι κερδίζεται με ηρωισμούς και σχεδόν ποτέ με εγκαταλείψεις…

Κρίμα για τον Yonny Hernandez που ένιωσε ότι είχε τον ρυθμό να κερδίσει τον αγώνα, λίγο πριν πέσει. Φρόντιζε να διατηρεί τον ρυθμό του μακριά από το όριο, όμως έχασε πρόσφυση εμπρός και δεν κατάφερε να σώσει την κατάσταση, όπως ο ίδιος δήλωσε αργότερα.

Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στον Jack Miller αλλά και στον Scott Redding για την τρίτη θέση, καθώς και οι δύο οδήγησαν σταθερά και αλάνθαστα εκεί που οδηγοί με μεγαλύτερη εμπειρία και καλύτερα εφόδια, δεν το κατάφεραν.

Μπορεί ο αγώνας στο MOTUL TT Assen να ήταν γεμάτος αναποδιές για τις ομάδες, έφερε όμως μερικές πρωτιές που θα συζητιούνται για πολύ καιρό. Είναι η πρώτη φορά που έχουμε τρεις αναβάτες να σημειώνουν τις παρθενικές τους νίκες σε κάθε κατηγορία, την ίδια μέρα. Είναι η πρώτη φορά που κάθε ένας νικητής προέρχεται από διαφορετική ήπειρο και η πρώτη φορά από το 2011 που κάποιος παίρνει την νίκη από τους πρώτους αναβάτες. Την τελευταία φορά που συνέβη, ήταν και πάλι στο Assen! Η νίκη του Miller είναι επίσης η πρώτη νίκη αναβάτη, χωρίς εργοστασιακή υποστήριξη από το 2006!

Για μία μακρά σειρά από λόγους, ο φετινός MOTUL TT Assen, θα μείνει στην ιστορία. Και παρόλο που το κλίμα στις κερκίδες ήταν πολύ ενθουσιώδες στην αρχή, εξαιτίας της πορείας του Rossi και πολύ μουδιασμένο μετά την πτώση του, ήταν ένα επεισοδιακό τριήμερο, που θα συζητιέται για καιρό, εξαιτίας των εξελίξεων που έφερε!

Επόμενος αγώνας στο Sachsenring, που το MOTO και η MOTUL θα παρακολουθήσουν ξανά μαζί, με την συντροφιά ενός τυχερού αναγνώστη! Μείνετε συντονισμένοι για την μεγάλη κλήρωση!

 

 

Ετικέτες

MotoGP Βαρκελώνη SPRINT: Νίκη Alex Marquez με μάχη Acosta

Μία άσχημη ημέρα για την Aprilia
MotoGP Βαρκελώνη SPRINT: Νίκη Alex Marquez με μάχη Acosta
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/5/2026

Ο χθεσινός άστατος καιρός που έλειψε από την κατάταξη συνέχισε να λάμπει δια της απουσίας του και μας έδωσε το καλύτερο κλίμα εδώ στην πίστα της Catalunya όπου απολαμβάνουμε την φιλοξενία της BS Battery και της Aprilia.

Οι μοτοσυκλέτες της Aprilia χρησιμοποιούν μπαταρίες της BS Battery όπως επίσης και εκκινητήρες δικούς τους και σε αυτό το πλαίσιο φιλοξενούν καλεσμένους της BS Battery στα MotoGP.

Μάλιστα από φέτος η Aprilia έχει ενοποιήσει τα box των δύο αναβατών και έχει διαμορφώσει ένα δεύτερο για πρόσβαση των προσκεκλημένων ακριβώς πάνω στην pit lane.

Σήμερα όμως δεν ήταν μία καλή ημέρα για την Aprilia. Απεναντίας ακριβώς δίπλα, στην Gresini τα χαμόγελα περίσσευαν. Ο  Alex Marquez ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, μέσα στο σπίτι του, ενώ ο poleman Pedro Acosta πάλεψε να τον κρατήσει πίσω και το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας ήταν να έχουμε την πιο σφιχτή διαφορά σε Sprint, μόλις με τέσσερα εκατοστά απόσταση!

Ο Fabio Di Giannantonio συμπλήρωσε το βάθρο για την Ducati, μόλις τέσσερα δέκατα πίσω, αλλά χωρίς να δημιουργήσει την πραγματική ευκαιρία να επιτεθεί για τη νίκη.

Ο Acosta κράτησε χωρίς μάχη την πρωτιά ξεκινώντας και πρώτος χωρίς να κάνει λάθη, την ίδια στιγμή που ο Alex Marquez προσπέρασε άνετα τον Morbidelli φεύγοντας από τη γραμμή. Ο Zarco δεν υπολογίζεται πως θα φέρει την απειλή κοντά στους πρώτους, ακόμη και αν ξεκινά από τις πάνω θέσεις, τουλάχιστον με την μέχρι τώρα εικόνα. Σήμερα όμως πάλεψε στην αρχή του πρώτου γύρου για την ανατροπή του αναμενόμενου.

Για ακόμη μία φορά ο Mir δεν ξέφυγε από το δικό του πεπρωμένο και ως πρωταθλητής των πτώσεων σημείωσε άλλη σε εμπλοκή με τον Binder.

Ο Jorge Martin, που έκανε γρήγορη εκκίνηση ξεκινώντας από την 9η θέση, έδωσε την δική του μάχη με Raul Fernandez και Di Giannantonio για την 4η θέση, ενώ ο Morbidelli δέχτηκε πιέσεις στον πρώτο γύρο και κατέβηκε στην 7η θέση, μπροστά από τους συμπατριώτες του Marco Bezzecchi, Pecco Bagnaia και Luca Marini που έτσι συμπλήρωναν τους πρώτους δέκα.

Ο Fabio Quartararo έχασε έδαφος στην εκκίνηση και έμεινε στην 11η θέση, όπου σύντομα βρέθηκε υπό την πίεση του Ai Ogura ο οποίος είχε βρεθεί εκεί από 18ος στην εκκίνηση.

Πίσω στην κορυφή, ο Alex Marquez έκανε από νωρίς την πρώτη του επίθεση στον Acosta, κατευθείαν από την αρχή του 3ου γύρου, μόνο που ο αναβάτης της KTM κατάφερε να τον αποτρέψει.

Έναν γύρο μετά στην επανάληψη ο Alex Marquez τα κατάφερε και πέρασε εμπρός, όχι όμως αναίμακτα καθώς πήρε προειδοποίηση για τα όρια της πίστας και έπρεπε από εδώ και πέρα να είναι εξαιρετικά προσεκτικός.

Acosta και Alex Marquez δημιούργησαν μία δυάδα εμπρός που χάριζε το θέαμα και μαζί τους ακολουθούσαν και οι υπόλοιποι σε μικρή απόσταση, μέχρι την πτώση του Martin.

Η απουσία του άφησε τους Fernandez, Di Giannantonio και Zarco να παλεύουν για την τρίτη θέση, αλλά μόλις ο Fernandez πήρε τον έλεγχο αυτής της τριάδας, βρήκε σύντομα τρόπο να περάσει τον Acosta στην 5η στροφή του 5ου γύρου.

​Από εκεί και πέρα φαινόταν ότι η τετράδα των Alex Marquez, Fernandez, Acosta και Di Giannantonio είχε καταφέρει να ξεφύγει μπροστά, αφήνοντας τον Zarco ένα δευτερόλεπτο πίσω, ενώ οι Bezzecchi και Bagnaia έπαιζαν για την 6η θέση, ένα ακόμη δευτερόλεπτο πιο πίσω.

Οι Morbidelli, Bastianini και Marini βρίσκονταν ακόμα στην πρώτη 10άδα και όχι πολύ μακριά από το να πλησιάσουν για να χαρούμε μία πιο έντονη μάχη εμπρός.

Ακόμη πιο πίσω πάλι με σταθερό βήμα ενός δευτερολέπτου, ο Quartararo συνέχιζε να παλεύει με τον Ai Ogura, ο οποίος αποφάσισε να αφήσει την τελική επίθεση για το τέλος.

Με πέντε γύρους να απομένουν, ο Alex Marquez φαινόταν να κρατά τον έλεγχο εμπρός παρότι δεν είχε διαφορά ασφαλείας, περισσότερο διαφορά ανάσας.

Η μάχη Acosta και Zarco στη 10η στροφή βοήθησε λίγο περισσότερο αυτή την ανάσα, αλλά ο Acosta έδειχνε αποφασισμένος να παλέψει για την νίκη και μάζεψε την διαφορά αυτή.
 

Καθώς ξεκινούσε ο προτελευταίος γύρος, τους δύο Ισπανούς χώριζαν μόνο μερικά δέκατα του δευτερολέπτου, αφήνοντας τον Fernandez να υπερασπιστεί την τρίτη θέση από τον Di Giannantonio – μια αποστολή που τελικά απέτυχε, καθώς ο Ιταλός πέρασε άνετα πριν την πρώτη στροφή.

Αν και ο Acosta έμεινε στον τελευταίο γύρο κολλημένος στον πίσω τροχό της Ducati, δεν μπόρεσε να βρει τη λύση και ο Marquez πέρασε τη γραμμή του τερματισμού τέσσερα εκατοστά του δευτερολέπτου μπροστά.

Ο Di Giannantonio δεν γινόταν παρά να συμβιβαστεί με την τρίτη θέση περίπου τέσσερα δέκατα αργότερα, ενώ ο Fernandez υποχώρησε σε μια μακρινή τέταρτη θέση. Ο Zarco άντεξε στην πίεση της τελευταίας στιγμής από τον Bagnaia για να κρατήσει την 5η θέση, αφού ο Ιταλός είχε προσπεράσει τον Bezzecchi μερικούς γύρους πριν το τέλος. Ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος έδειχνε να δυσκολεύεται σε αυτά τα τελικά στάδια, αφήνοντας θέσεις κατά σειρά στον Morbidelli, στον ταχύτατα επερχόμενο Ai Ogura και στον Enea Bastianini σε γρήγορη διαδοχή – αν και ένα λάθος του τελευταίου στη στροφή 7 επέστρεψε τον τελευταίο διαθέσιμο βαθμό στον Bezzecchi στον τελευταίο γύρο.

Μια αρκετά κακή μέρα για το εργοστασιακό δίδυμο της Aprilia κατέληξε να έχει μικρή διαφορά στη βαθμολογία του πρωταθλήματος, με τους Bezzecchi και Martin να χωρίζονται πλέον από δύο βαθμούς. Ο Acosta ανέβηκε ξανά μπροστά από τον Di Giannantonio στην τρίτη θέση, μειώνοντας τη διαφορά του από τον Bezzecchi στους 37 βαθμούς και κρατώντας έναν βαθμό πλεονέκτημα έναντι του αντιπάλου του στην VR46.

Στο Box της Aprilia πάντως επικρατούσε ηρεμία χωρίς εντάσεις.

Ο Bezzecchi ήταν φανερά καταβεβλημένος χωρίς ιδιαίτερη όρεξη μετά τον αγώνα, ενώ ο Martin πριν τον Sprint περπατούσε κουτσαίνοντας, μετά την πτώση λίγο πιο έντονα με εμφανή πόνο αλλά χωρίς κάποιον μέσα στο box να ανησυχεί ιδιαίτερα καθώς όπως λένε, ο άνθρωπος αυτός έχει διαφορετική αντοχή στον πόνο!

ΘΕΣΗ

No.

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

MOTO

Χρόνος

1

73

Alex Marquez

Ducati

20:02.258

2

37

Pedro Acosta

KTM

0.041

3

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

0.457

4

25

Raul Fernandez

Aprilia

2.928

5

5

Johann Zarco

Honda

4.764

6

63

Francesco Bagnaia

Ducati

4.894

7

21

Franco Morbidelli

Ducati

6.175

8

79

Ai Ogura

Aprilia

6.871

9

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

7.381

10

23

Enea Bastianini

KTM

7.869

11

10

Luca Marini

Honda

8.343

12

54

Fermin Aldeguer

Ducati

9.721

13

20

Fabio Quartararo

Yamaha

10.042

14

11

Diogo Moreira

Honda

14.096

15

42

Alex Rins

Yamaha

14.166

16

43

Jack Miller

Yamaha

14.334

17

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

20.452

18

47

Augusto Fernandez

Yamaha

20.558

ΠΤΩΣΕΙΣ

 

12

Maverick Viñales

KTM

10:36.895

 

89

Jorge Martin

Aprilia

03:24.105

 

33

Brad Binder

KTM

 

 

36

Joan Mir

Honda