MOTUL TT ASSEN: Ταινία δράσης τα δοκιμαστικά

Με αρχή μέση και τέλος!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/6/2017

Βλέποντας το MotoGP της Ολλανδίας, δεν γίνεται να μην θυμηθείς τον περσινό αγώνα, που η βροχή κυριάρχησε για άλλη μία φορά και ανέδειξε τον Jack Miller, θέτοντας εμπόδια για πολλούς αναβάτες στην πορεία του πρωταθλήματος.

Στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά σήμερα ο κόσμος έβλεπε ομοιότητες με πέρσι, τις οποίες γρήγορα άρχισε να ξεχνά από την προσπάθεια του Zarco και μετά του Petrucci. Άτυχος στον προηγούμενο αγώνα ο Petrucci έδωσε απίστευτα στιγμιότυπα οδήγησης πιέζοντας στο όριο, πριν πάρει θέση στην πρώτη γραμμή, που ήθελε από την αρχή, με μία τρίτη θέση. Η Ολλανδική πίστα στεγνώνει πολύ γρήγορα, είναι ένα από το χαρακτηριστικό της, και μέσα στην διάρκεια των δοκιμών, έδωσε την ευκαιρία στους αναβάτες να σπαζοκεφαλιάσουν, πριν φανεί ξεκάθαρα ότι θα είναι ένα βρόχινο session. Κανείς δεν ήταν τόσο άνετος με την βρεγμένη πίστα, όσο ο Johann Zarco που ανεβοκατέβαινε θέσεις. Οι βασικοί του αντίπαλοι ήταν οι Marquez και Rossi με τον πρώτο αυτή την στιγμή στο πρωτάθλημα, τον Vinales, να μην αισθάνεται καθόλου άνετα με την μοτοσυκλέτα του και το χειρότερο να μην μπορεί να αποδώσει κάπου την ευθύνη. Δεν ήταν τα ελαστικά, δεν ήταν οι ρυθμίσεις, απλά δεν μπορούσε εκείνη την στιγμή να αποδώσει στο μέγιστο.

Για να είναι μία κανονική ταινία δράσης με πολλά σκαμπανευάσματα, ο Zarco έχανε συνέχεια την πρώτη θέση από τον Marquez, με τον Rossi να οδηγεί σταθερά με στόχο την πρώτη πεντάδα στην αυριανή εκκίνηση. Η ταινία είχε και διάφορες δεύτερες και τρίτες ιστορίες, για να γίνεται πιο εντυπωσιακή, με την Aprilia σήμερα να μην είναι η μέρα της, χάνοντας από έναν κινητήρα τόσο στην Moto2 όσο και στα MotoGP, ξερνώντας καπνό στον Rossi που ακολουθούσε από μικρή απόσταση, έτοιμος να προσπεράσει, χωρίς όμως αυτός να είναι ο λόγος για την τέταρτη θέση. Οι υπόλοιποι τρεις της πρώτης σειράς οδηγούσαν το όριο και τελικά ο Zarco κατάφερε να πάρει στην καρό σημαία την εκκίνηση με απειροελάχιστη διαφορά από τον Marquez!

Ο Scott Redding χάρισε θέαμα και άξιζε το χειροκρότημα, καθώς κατάφερε να «σωθεί» όταν συνέχισε τρέχοντας για να πάρει την δεύτερη μοτοσυκλέτα, μετά από πτώση και να καταφέρει μετά να συνεχίσει και να ανέβει στην πέμπτη θέση. Ο Pedrosa ήταν άλλος ένας που δεν μπορούσε να αποδώσει και χωρίς έκπληξη, ακριβώς όπως πέρσι ή κάθε φορά που βρέχει, το ίδιο ίσχυσε και για τον Lorenzo στην 21η θέση!

Τα δοκιμαστικά είχαν μεγάλο ενδιαφέρον με τον καιρό να είναι βέβαιο πως θα συνεχίσει αύριο να αποτελεί πρόβλημα υπολογισμού, ιδιαίτερα αν σταματήσει να βρέχει και αρχίζει να στεγνώνει η πίστα. Ο Marquez πέρσι είχε αποδειχθεί εκείνος με την καλύτερη στρατηγική, ειδικά στις αλλαγές, με τον Rossi να κάνει μερικά απανωτά λάθη. Κι αν ο καιρός παίξει μεγάλο ρόλο, άλλο τόσο θα διαδραματίσει ο αποφασισμένος Zarco. Δεν θα χαρίσει καμία ευκαιρία και ταυτόχρονα είναι βέβαιο πως δύσκολα θα δημιουργήσει ευκαιρίες και για τους υπόλοιπους, καθώς ο στόχος του είναι να ξεκινήσει πρώτος και να τερματίσει έτσι. Αναμένουμε μία ακόμα "ταινία δράσης", από τον αυριανό αγώνα του MOTUL TT ASSEN!

 

 

 

 
Α/Α
Αναβάτης
MOTO
Χρόνος
Διαφορά
1
Johann ZARCO
Yamaha
1'46.141
 
2
Marc MARQUEZ
Honda
1'46.206
0.065
3
Danilo PETRUCCI
Ducati
1'46.526
0.385
4
Valentino ROSSI
Yamaha
1'46.705
0.564
5
Scott REDDING
Ducati
1'47.574
1.433
6
Jonas FOLGER
Yamaha
1'47.663
1.522
7
Alvaro BAUTISTA
Ducati
1'47.812
1.671
8
Cal CRUTCHLOW
Honda
1'48.042
1.901
9
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
1'48.079
1.938
10
Sam LOWES
Aprilia
1'48.128
1.987
11
Maverick VIÑALES
Yamaha
1'48.266
2.125
12
Dani PEDROSA
Honda
1'49.623
3.482
 
Q1 Αποτελέσματα:
 
 
 
Q2
Scott REDDING
Ducati
1'46.926
 
Q2
Sam LOWES
Aprilia
1'47.191
0.265
13
Jack MILLER
Honda
1'47.217
0.291
14
Loris BAZ
Ducati
1'47.234
0.308
15
Aleix ESPARGARO
Aprilia
1'47.277
0.351
16
Andrea IANNONE
Suzuki
1'47.649
0.723
17
Alex RINS
Suzuki
1'47.804
0.878
18
Karel ABRAHAM
Ducati
1'47.947
1.021
19
Pol ESPARGARO
KTM
1'47.957
1.031
20
Hector BARBERA
Ducati
1'48.080
1.154
21
Jorge LORENZO
Ducati
1'48.219
1.293
22
Bradley SMITH
KTM
1'48.448
1.522
23
Tito RABAT
Honda
1'48.700
1.774

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.