Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

MotoGP 2026: “Όχι εύκολες οι προσπεράσεις για τη Ducati στη Buriram”

Ο Alex Marquez προειδοποιεί πως ο ανταγωνισμός πλησίασε επικίνδυνα σε τελική ταχύτητα
Alex Marquez
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/2/2026

Η Ducati παραμένει η ταχύτερη στις ευθείες, όμως στο Buriram του 2026 το πλεονέκτημα ίσως να μην είναι αρκετό για εύκολες προσπεράσεις.

Ο Alex Marquez της Gresini Racing MotoGP εκτιμά ότι οι αναβάτες της Ducati θα δυσκολευτούν να προσπεράσουν στην ευθεία στο ερχόμενο Grand Prix της Ταϊλάνδης, καθώς οι αντίπαλοι έχουν μειώσει αισθητά τη διαφορά σε τελική ταχύτητα.

Η Ducati διατηρεί εδώ και χρόνια πλεονέκτημα στη μέγιστη ταχύτητα, με τη νέα GP26 να δείχνει και πάλι δυνατή στον τομέα αυτό. Στην πρώτη ημέρα δοκιμών στο Buriram, ο Francesco Bagnaia καταγράφηκε με 342 km/h, με νέα συσκευή ρύθμισης ύψους που φαίνεται να βοηθά τη Desmosedici να αναπτύξει επιπλέον χιλιόμετρα στις ευθείες.

Η πίστα του Buriram, που φιλοξενεί τον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν 2026, έχει τις δύο μεγαλύτερες ευθείες της στον πρώτο τομέα, αμέσως μετά τη σχάρα εκκίνησης.

“Χρειάζεσαι πάνω από 2 km/h διαφορά για καθαρή προσπέραση”

Παρά τα νούμερα, ο Alex Marquez εμφανίζεται επιφυλακτικός: "Χρειάζεσαι πάνω από 2 km/h διαφορά για να προσπεράσεις καθαρά. Δεν είναι εύκολο. Εδώ ήμουν πίσω από κάποιες Aprilia και κάποιες Honda. Είναι αρκετά κοντά".

Σύμφωνα με τα δεδομένα της τελευταίας ημέρας δοκιμών, η Aprilia Racing άγγιξε σχεδόν τα 340 km/h στις παγίδες ταχύτητας, ενώ η ταχύτερη Honda HRC Castrol καταγράφηκε στα 338 km/h. Διαφορές που στην πράξη δυσκολεύουν σημαντικά το καθαρό προσπέρασμα μόνο με τη δύναμη του κινητήρα.

"Δεν θα είναι εύκολο να προσπεράσεις σε αυτή την πίστα," τόνισε χαρακτηριστικά.

Alex Marquez

Εργοστασιακή θέση, νέες ευκαιρίες

Τον φετινό χειμώνα ο Ισπανός είχε για πρώτη φορά στη διάθεσή του εργοστασιακό πακέτο Ducati, γεγονός που άλλαξε εντελώς τον τρόπο προσέγγισης των δοκιμών.

Έχοντας τερματίσει δεύτερος στο πρωτάθλημα, πίσω από τον αδερφό του, ο Α. Marquez παραδέχεται ότι δεν το βλέπει ως πίεση, αλλά ως ευκαιρία:

"Δεν είναι θέμα ευθύνης, είναι θέμα ευκαιριών. Πέρσι δεν υπήρχαν ευκαιρίες. Φέτος έχεις πολλές για να κάνεις το πακέτο σου ολοένα και καλύτερο.

"Είναι κάτι που πρέπει να προσέξεις, για να μη χαθείς στον δρόμο ή μπερδέψεις την ομάδα και τον εαυτό σου. Αλλά στις δοκιμές αυτό που κάναμε είχε νόημα.

"Δεν είναι όπως παλιά, που δεν είχαμε τίποτα να δοκιμάσουμε και βαριόμασταν στο box, κάνοντας απλώς γύρους. Τώρα έχει ενδιαφέρον."

Alex Marquez

Η μάχη της ευθείας ξεκινά

Η Ducati παραμένει το σημείο αναφοράς, όμως η ψαλίδα στην τελική ταχύτητα έχει μικρύνει. Στη Buriram, όπου η ισχύς παίζει καθοριστικό ρόλο, οι λεπτομέρειες θα κάνουν τη διαφορά.

Και, αν ο Marquez έχει δίκιο, το πρωτάθλημα του 2026 ίσως να μην κριθεί μόνο από το ποιος έχει το δυνατότερο μοτέρ, αλλά και από το ποιος θα βρει τον τρόπο να περάσει όταν όλοι πηγαίνουν σχεδόν το ίδιο γρήγορα.