Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

Joan Mir - “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”

Ο νέος κινητήρας που έφερε το HRC στην πίστα του Montmelo δεν φάνηκε να έχει τον αναμενόμενο αντίκτυπο
motomagJoan Mir – “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

28/5/2024

Κατά τη διάρκεια του GP της Βαρκελώνης, η Honda έφερε έναν νέο κινητήρα, τον οποίο ο Joan Mir δοκίμασε, δηλώνοντας ότι παρά την αλλαγή, συνέχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα, καθώς η ζεστή άσφαλτος τον έκανε να πλαγιολισθαίνει σχεδόν στο 90% του γύρου!

Το αναθεωρημένο καθεστώς των παραχωρήσεων στα MotoGP, επιτρέπει στις Honda και Yamaha να χρησιμοποιήσουν διαφοροποιημένους κινητήρες κατά την διάρκεια της φετινής σεζόν, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να φέρουν κάτι νέο σε κάθε GP. Μετά τον Quartararo, ο οποίος αποκάλυψε ότι στη Jerez έτρεχε με έναν ελαφρώς αναθεωρημένο κινητήρα στην M1 του, τώρα ήρθε η σειρά του Mir να αποκαλύψει ότι κατά τη διάρκεια του καταλανικού γύρου η Honda είχε φέρει μία διαφοροποιημένη έκδοση του κινητήρα της RC213V.

Joan Mir – “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”

Δυστυχώς, όμως τα πράγματα δεν πήγαν όπως ήλπιζε το HRC, κάνοντας ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω. Σε δηλώσεις του μετά το τέλος του κυρίως αγώνα την Κυριακή, ο Mir χαρακτήρισε εφιαλτικό το αγωνιστικό τριήμερο στην Βαρκελώνη. Κατάφερε να τερματίσει στην 15η θέση του κυρίως αγώνα της Κυριακής, 33 (!) ολόκληρα δευτερόλεπτα πίσω από τον πρωτοπόρο Bagnaia και σχεδόν 2 πίσω από την καλύτερα τοποθετημένη Honda, αυτή του Takaaki Nakagami στην 14η θέση.

Ο Πρωταθλητής του 2020 ήξερε από την αρχή του τριημέρου ότι θα δυσκολευτεί, καθώς δεν ένιωθε καλά με τις νέες ρυθμίσεις του κινητήρα. Μάλιστα θεωρεί ότι η έλλειψη πρόσφυσης ήταν πιο έντονη τώρα -αν και σε αυτό θα μπορούσαν να έχουν συμβάλει και οι υψηλές θερμοκρασίες που επηρέασαν την άσφαλτο της πίστας- γλιστρώντας στο μεγαλύτερο μέρος κάθε γύρου. Το Montmelo είναι μία πίστα με μεγάλη ευθεία εκκίνησης-τερματισμού που επιτρέπει στους αναβάτες να μαζέψουν χιλιόμετρα πριν την πρώτη στροφή. Αυτό, έδωσε την ευκαιρία στον Mir να διαπιστώσει ότι εκτός του προβλήματος της πρόσφυσης, η τελική ταχύτητα ήταν και αυτή μειωμένη! Όπως είπε ο ίδιος, στους προηγούμενους αγώνες μπορούσε να είναι λίγο πιο γρήγορος και να παλεύει να μπει στην πρώτη δεκάδα, κάτι που στη Βαρκελώνη δεν είχε την δυνατότητα να κάνει.

Joan Mir – “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”

Αν και ο ίδιος χαρακτήρισε τα πράγματα χειρότερα από πριν, όμως, τελικώς είχε να πει και κάποια θετικά για τον αναθεωρημένο κινητήρα. Σύμφωνα με τον Mir, τα περιθώρια πλέον είναι μεγαλύτερα -χωρίς να διευκρινίζει σε ποιον τομέα αναφέρεται. Όπως είπε και ο ίδιος, ο γύρος της Καταλονίας δεν είναι το αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, παρά μάλλον από τα χειρότερα, καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες και η διαρρύθμιση της πίστας αναγκάζει τους αναβάτες να γλιστράνε για σχεδόν το 90% κάθε γύρου. Ελπίζει ότι στο Mugello τα πράγματα θα είναι καλύτερα, έχοντας την ευκαιρία να κρίνει πιο ολοκληρωμένα την προσπάθεια της Honda.

Πίσω από τον Mir, βρέθηκαν οι Zarco και Marini, στην 16η και 17η θέση, αντίστοιχα. Ο Γάλλος της Castrol Honda LCR έτρεχε με το νέο αεροδυναμικό πακέτο, το οποίο κανένας από τους δύο εργοστασιακούς αναβάτες δεν χρησιμοποιεί ακόμα. Τέλος, ο αναβάτης εξέλιξης και wildcard συμμετοχή στην Καταλονία, Stefan Bradl, τερμάτισε 19ος, 22 δευτερόλεπτα πίσω από τον Mir.

Joan Mir – “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”

Για την ώρα, παρά τις προσπάθειες τους, Honda και Yamaha συνεχίζουν να μην μπορούν να βρουν την λύση που θα τις φέρει ξανά στις πρώτες θέσεις. Ειδικά για τη Honda, τα πράγματα μοιάζουν να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Μέχρι στιγμής, ό,τι κι αν έχει φέρει στο τραπέζι, όχι μόνο δεν έχει λύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η RC213V, αλλά φέρνει κι άλλα, δημιουργώντας πονοκέφαλο σε μηχανολόγους, αναβάτες και την διοίκηση του Big H. Όπως και ο Mir, έτσι κι εμείς ελπίζουμε να δούμε ότι το βήμα που έχουν κάνει τώρα προς τα πίσω, θα τους δώσει ακόμα μεγαλύτερη ώθηση στο μέλλον, όμως τουλάχιστον για την ώρα δεν φαίνεται κάποιο φως στο τέλος του τούνελ, τουλάχιστον μέχρι και το 2027, όταν οι κανονισμοί θα αλλάξουν εκ νέου.

Ετικέτες