Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

Fabio Di Giannantonio: Υπόθεση "Mapping 8"

Ήταν εντολή της Ducati "να κάτσει στα αυγά του" ο Ιταλός, ή προτροπή της Gresini για προσπέραση στον Pecco;
Fabio di Giannantonio
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/11/2023

Είναι ομαδική προσπάθεια οι αγώνες μοτοσυκλέτας; Σίγουρα. Αλλά μέχρι ποιον βαθμό; Όταν βλέπεις πως μπορείς να πάρεις την πρώτη σου νίκη σε αγώνα MotoGP, στον προτελευταίο αγώνα του συμβολαίου σου, ενώ είσαι “ξεκρέμαστος” για την επόμενη χρονιά, θα δεχθείς να… κάτσεις στα αυγά σου, για να αυξήσει ο κατασκευαστής της μοτοσυκλέτας σου τις πιθανότητες για κατάκτηση του Πρωταθλήματος Αναβατών με αναβάτη ανταγωνιστή σου; Θα κάνεις τη χάρη στην ομάδα / στο εργοστάσιο που σε αντικατέστησαν με άλλο αναβάτη;

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Fabio di Giannantonio έκανε πρώτα απ' όλα χάρη στον εαυτό του -αλλά και σε όλους τους θεατές αγώνων μοτοσυκλέτας-, παίρνοντας μια δίκαιη, μια πανάξια νίκη, και παρά (ή χάρη σε αυτήν) τη διαβόητη προτροπή “Mapping 8” που είχαμε γνωρίσει στο παρελθόν από την παρόμοια υπόθεση του Jorge Lorenzo, μια προτροπή / εντολή που για τους περισσότερους παρατηρητές μεταφράστηκε ως “μείνε πίσω, άσε τον Pecco να κερδίσει”. Και ο Fabio απλά έκανε αυτό που μπορούσε, αυτό για το οποίο είχε αγωνιστεί, δουλέψει και προσπαθήσει τόσο πολύ. Πέρασε τον Pecco και ανέβηκε εκείνος στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Όπως και έπρεπε.

Fabio di Giannantonio

Στον τερματισμό της Κυριακής, ο Di Giannantonio δήλωσε στο βάθρο πως “αυτή είναι μια αληθινή λύτρωση, μια αληθινή εκδίκηση! Για εμένα και για όσους με αμφισβήτησαν. Αλλά τώρα, είμαστε νικητές MotoGP!” Αργότερα, στην press conference, όταν ρωτήθηκε για την εντολή "Mapping 8", ο Ιταλός πρόσθεσε πως “η προτροπή για αλλαγή στον χάρτη 8 σήμαινε πως απέμεναν 5 γύροι και μπορούσα να επιτεθώ”... ήταν όντως έτσι, ή επρόκειτο για μια διακριτική διαχείριση μιας... ανυπακοής από τον αναβάτη της Gresini; Κι αν όντως επρόκειτο για συμφωνημένη επίθεση του Fabio στον Pecco, από την στιγμή που ο Carchedi και ο Di Giannantonio είχαν από πριν συμφωνήσει πως της επίθεσης θα προηγούνταν το “mapping 8”, τότε βρήκαν έναν φοβερό τρόπο να πάρουν... διπλή εκδίκηση προς όσους τους αμφισβήτησαν!

Η εικόνα της Ducati δέχεται χτυπήματα λοιπόν παρόλο που η μία νίκη έρχεται μετά την άλλη με τόσες μοτοσυκλέτες εμπρός, και ενώ είναι ταχύτερη όλων με διαφορά. Το γεγονός πως τους θεωρούν ικανούς για κάτι τέτοιο -για οδηγία "υποχώρησης" προς τον Di Giannantonio- είναι δικό τους σφάλμα και αν έχουν παίξει τόσο καλά στην Gresini, η μία πτέρυγά της δηλαδή, τότε ακόμη χειρότερα.

Fabio di Giannantonio

Θυμίζουμε πως στην περίπτωση του Jorge Lorenzo, ο οποίος είχε δεχθεί την ίδια προτροπή (Mapping 8) το 2017, για να αφήσει τον Dovizioso να περάσει για να διατηρήσει ελπίδες για τον τίτλο ενάντια στον Marc Marquez, ενώ καθώς και εκείνος δεν δέχθηκε να κόψει ρυθμό, η ομάδα του του είχε βγάλει επιπλέον και Pit board που έγραφε “-1”!

Fabio di Giannantonio

Η επιλογή του Digia μας χαροποίησε ιδιαίτερα, γιατί όσο κι αν είναι ομαδική η προσπάθεια, το μεγαλύτερο μερίδιο στη νίκη ανήκει χωρίς καμία αμφιβολία στον αναβάτη, και είναι ντροπή να κρίνονται Πρωταθλήματα από αγώνες τακτικής. Πρώτα ο αναβάτης, μετά το εργοστάσιο. Για αυτό άλλωστε είναι και τόσο γοητευτικοί οι αγώνες, επειδή είναι απρόβλεπτοι! Τίποτα δεν είναι σίγουρο μέχρι το τέλος μιας σεζόν, όπου πρέπει να νικήσει ο καλύτερα προετοιμασμένος, ο πιο γρήγορος, και σε έναν βαθμό ο πιο τυχερός και έχων και την καλύτερη μοτοσυκλέτα. Οι αναβάτες προσλαμβάνονται και πληρώνονται για να κερδίζουν, όχι για να μένουν πίσω σε όποια θέση θα εξυπηρετήσει το εργοστάσιο / την ομάδα. Ας αφήσουμε την τακτική στην F1, και ας απολαύσουμε αγώνες χωρίς εξωτερικές παρεμβολές. Όπως τους αξίζει και όπως μας αξίζει

Ετικέτες