Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

Toni Elias - Αποσύρεται από τους αγώνες

Μετά από 23 χρόνια δράσης και Παγκόσμιους Τίτλους σε Moto2 και Superbike MotoAmerica
Ο Toni Elias αποσύρεται
Από το

motomag

13/6/2023

Μετά τον αγώνα Superbike του Πρωταθλήματος MotoAmerica την Κυριακή, 4 Ιουνίου, όπου εξασφάλισε την πέμπτη θέση, ο Toni Elias ανακοίνωσε σε ζωντανή μετάδοση ότι αποσύρεται από την ενεργό δράση, σε ηλικία 40 ετών.

Με την φράση “Σήμερα ήταν ο τελευταίος μου χορός, ο τελευταίος μου αγώνας”, ο Ισπανός αναβάτης έκανε γνωστό πως κλείνει έναν κύκλο που διήρκησε 23 ολόκληρα χρόνια, από το 2000 όπου σε ηλικία 17 ετών έκανε το ντεμπούτο του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία των 125 κυβικών -μετέπειτα Moto3. Το 2001 στην πίστα του Assen, θα κατάφερνε την πρώτη από τις 17 συνολικά νίκες του στα GP, ενώ το 2002 ανέβηκε στην κατηγορία των 250 κυβικών (σήμερα Moto2), όπου τερμάτισε 4ος στην πρώτη του χρονιά.

Μετά από τρεις χρονιές, το 2005, ανεβαίνει στη μεγάλη κατηγορία, όπου το 2006 θα πετύχει την πρώτη του -και μοναδική στα MotoGP- νίκη, μπροστά από τον Valentino Rossi στην πίστα του Estoril. Ήταν και η τελευταία φορά που κάποια δορυφορική ομάδα (Gresini Honda) θα έπαιρνε πρωτιά μέχρι την παρθενική νίκη του Jack Miller το 2016 με την Estrella Galicia 0,0 Marc VDS Team στο ολλανδικό GP.

Toni Elias Moto2

Το 2010, ο Elias λαμβάνει μέρος στην νεοσύστατη για εκείνη την χρονιά Moto2 με την ομάδα του Gresini, κατακτώντας τον τίτλο της σεζόν, τρεις γύρους πριν την ολοκλήρωση του Πρωταθλήματος. Η επιτυχία του αυτή τον οδήγησε πίσω στη μεγάλη κατηγορία MotoGP με την LCR Honda, χωρίς όμως να καταφέρει κάτι καλύτερο από μια 15η θέση στο Πρωτάθλημα.

Την επόμενη χρονιά επέστρεψε στη Moto2, με την Aspar Team, με την συνεργασία τους ωστόσο να τερματίζει πριν την ολοκλήρωση της σεζόν του 2012.

Toni Elias MotoAmerica

Το 2016, ο Elias επιστρέφει στην αγωνιστική δράση μέσω του MotoAmerica και της Yoshimura Suzuki Factory Racing, όπου ένα χρόνο μετά, το 2017 θα στεφθεί Πρωταθλητής σημειώνοντας 10 νίκες και 18 τερματισμούς σε βάθρο. Η τελευταία σεζόν που συμμετείχε ανελλιπώς ήταν το 2020, ενώ από τότε έκανε σποραδικές εμφανίσεις. Το 2023 υπέγραψε νέο συμβόλαιο με την Hammer/Vision Wheel M4 ECSTAR Suzuki.

Ο Toni Elias ευχαρίστησε τους Chris και John Urlich μαζί με την υπόλοιπη ομάδα του, όπως και όσους του στάθηκαν και τον βοήθησαν καθ’ όλη την διάρκεια της καριέρας του, ενώ όπως είπε τα πρόσφατα αποτελέσματά του δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες του γι’ αυτό και πήρε αυτή την απόφαση.

Toni Elias

Toni Elias: “Έχουν περάσει μόλις τρεις γύρους το 2023, αλλά νιώθω να υποφέρω. Δεν αισθάνομαι άνετα πουθενά, και ήρθε η ώρα να σταματήσω. Δεν είναι λόγω της μοτοσυκλέτας. Είναι το πώς νιώθεις, το μυαλό, η καρδιά, οι σκέψεις σου, το πόσο πιέζεις, το πώς φρενάρεις, πόσο ανοίγεις το γκάζι, πόσο επιθετικός είσαι. Δεν είμαι πλέον εκεί που θα ήθελα να είμαι. Είναι ώρα να αφήσω άλλους, νεότερους αναβάτες να πάρουν τη θέση μου και να πιέσουν.”

Ετικέτες