Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

Noah Dettwiler-Moto3: Δεν θα συμμετέχει στο πρωτάθλημα του 2026 – Η ανακοίνωσή του

Αναρρώνει ακόμη από τον σοβαρό του τραυματισμό στη Μαλαισία - Ευχαριστεί την Sic58 Squadra Corse που τον περίμενε
Dettwiler
Από τον

Παύλο Καρατζά

4/12/2025

Δυστυχώς, αυτό που φοβόμασταν έγινε πραγματικότητα και ο Noah Dettwiler δεν θα μπορέσει να συμμετέχει στο πρωτάθλημα Moto3 του 2026 με τη Sic58 Squadra Corse, καθώς δεν έχει αναρρώσει από τους τραυματισμούς του μετά το τρομακτικό ατύχημα που είχε με τον Antonio Rueda στον γύρο αναγνώρισης του αγώνα της Μαλαισίας.

Τα καλά νέα είναι ότι o Noah Dettwiler έχει πλέον αφήσει πίσω του τα χειρότερα, βρίσκεται στον δρόμο της ανάρρωσης και ελπίζουμε να επιστρέψει σύντομα στα αγωνιστικά δρώμενα. Ο νεαρός αναβάτης που παραλίγο να χάσει τη ζωή του στη Μαλαισία δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τον Paolo Simoncelli, ιδιοκτήτη της Sic58 Squadra Corse, ο οποίος, χωρίς να έχουν υπογράψει κάποιο συμβόλαιο, κρατούσε για αυτόν μια θέση στην ομάδα για την ερχόμενη σεζόν.

Παρακάτω αναλυτικά η ανακοίνωσή του:

Αγαπητοί φίλοι του μηχανοκίνητου αθλητισμού, υποστηρικτές και φίλοι,

Με χαρά σας ενημερώνω για την τρέχουσα κατάσταση της υγείας μου. Η αποκατάστασή μου πηγαίνει καλά και σημειώνω σημαντική πρόοδο. Ο στόχος είναι, φυσικά, η πλήρης ανάρρωση, και είμαι αποφασισμένος να το πετύχω αυτό με όλη μου τη δύναμη και αποφασιστικότητα. Επιθυμία μου είναι να επανέλθω σε φόρμα όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και, φυσικά, να επιστρέψω στην πίστα. Το πρώτο σημαντικό βήμα ήταν να ξανακερδίσω τη σωματική μου ανεξαρτησία, κάτι που ήταν βασικός στόχος μετά από όσα συνέβησαν στη Μαλαισία.

Πριν από το ατύχημα, ήμουν πολύ ενθουσιασμένος για την ευκαιρία να αγωνιστώ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto3 την επόμενη σεζόν με την ομάδα SIC58 του Paolo Simoncelli. Ήταν ένα όνειρο που επρόκειτο να γίνει πραγματικότητα χάρη στη στήριξη των γονιών μου, του Paolo Simoncelli και της Sorpaso AG. Όμως, όπως όλοι ξέρετε, το ατύχημα συνέβη στις 26 Οκτωβρίου στη Sepang. Αυτό το γεγονός άλλαξε τα σχέδιά μου για το άμεσο μέλλον.

Ο Paolo Simoncelli έχει στηρίξει την οικογένειά μου κατά τη διάρκεια αυτής της δύσκολης περιόδου και συμφώνησε να με περιμένει να αναρρώσω. Είμαι εξαιρετικά ευγνώμων για τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη που μου έδειξε τόσο γενναιόδωρα. Θα ήθελα να εκφράσω την εγκάρδια ευγνωμοσύνη μου στον Paolo, τον Marco Grana και σε ολόκληρη την ομάδα SIC58.

Δυστυχώς, δεν είναι ακόμη σαφές πότε θα έχω πλήρως αναρρώσει. Επομένως, δεν θα ήταν σωστό να ξεκινήσω μια τόσο σημαντική πορεία χωρίς επαρκή βεβαιότητα.

Εύχομαι στον Paolo Simoncelli και στη SIC58 κάθε επιτυχία και ό,τι καλύτερο για το μέλλον.

Ένα πράγμα είναι σίγουρο: οι αγώνες με μοτοσυκλέτες είναι το πάθος μου, η ζωή μου και η δουλειά μου, και γι’ αυτό θα δώσω τα πάντα για να επιστρέψω στο 100% όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

Τα τελευταία δύο χρόνια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto3 δεν ήταν εύκολα για μένα για πολλούς λόγους, αλλά θέλω να αφήσω το παρελθόν πίσω μου και να κοιτάξω θετικά προς το μέλλον. Χάρη στην υποστήριξη των αγαπημένων μου ανθρώπων, της Sorpaso AG και της νέας ομάδας μηχανικών μου, μπορώ να το κάνω αυτό με αυτοπεποίθηση. Μαζί αναζητούμε τον καλύτερο δυνατό τρόπο για να επιστρέψω στην πίστα και να είμαι ανταγωνιστικός.

Θα σας κρατώ ενήμερους και μόλις έχω νέα σχετικά με την υγεία μου, θα σας ενημερώσω για τους νέους στόχους.

Σας αγκαλιάζω όλους, σας ευχαριστώ για τη μεγάλη σας υποστήριξη και σας αποχαιρετώ με ένα απόφθεγμα του Paolo Simoncelli που για μένα ενσωματώνει την ουσία του αθλήματος που αγαπώ:

“Η οδήγηση μοτοσυκλέτας δεν μπορεί να εξηγηθεί. Την αγαπάς, υποφέρεις, τη ζεις. Ακόμη κι όταν πονάει, δεν μπορούμε να μείνουμε μακριά της.”

Με εκτίμηση,

Noah Dettwiler