Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: "Ο Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

MotoGP: Η Aprilia θέλει αμιγώς ιταλική σύνθεση και την επιβάλλει και στην Trackhouse – Αποχαιρετά ο Raul Fernandez;

Νέα φήμες μιλούν για δίδυμο Bastianini-Marini στην Trackhouse
bastianini marini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/6/2026

Μακριά από τη δημοσιότητα και με μια υπολογίσιμη δόση αβεβαιότητας, οι πληροφορίες για το ρόστερ του 2027 δίνουν και παίρνουν σχεδόν από την αρχή της φετινής σεζόν, παρότι η μοναδική επιβεβαιωμένη κίνηση είναι η ανανέωση του Marco Bezzecchi με την Aprilia. Όλες οι υπόλοιπες μεταγραφές, όσο σίγουρες κι αν θεωρούνται, ακόμη δεν έχουν ανακοινωθεί καθώς προς το παρόν όλα κρύβονται μέσα στη θολούρα της συμφωνίας κατασκευαστών και διοργανωτών που δεν έχει επιτευχθεί ακόμη.

Οι νέες πληροφορίες που κυκλοφορούν αφορούν στην ομάδα της Aprilia και μάλιστα όχι την εργοστασιακή, αλλά την Trackhouse που φαινόταν να είναι ήσυχη και σίγουρη για το 2027 μέχρι που έγινε γνωστό πως ο Ai Ogura θα χαιρετήσει για μια εργοστασιακή Yamaha M1 του χρόνου.

Τώρα έρχεται το δεύτερο χτύπημα, καθώς η ηγεσία της Aprilia Racing φέρεται να έχει αποφασίσει πως θέλει να έχει 100% ιταλικό ρόστερ στο πρωτάθλημα του 2027 και αυτό σημαίνει πως αμφότεροι οι αναβάτες της Trackhouse θα πρέπει να είναι Ιταλοί.

"Η ιδέα της Aprilia ως μιας, τρόπον τινά, ιταλικής εθνικής ομάδας για τους αγώνες μοτοσυκλετών είναι κάτι που μοιάζει να προκύπτει φυσικά όταν βάλεις όλα τα στοιχεία μαζί,” δήλωνε πρόσφατα σε ιταλικά ΜΜΕ ο Massimo Rivola. “Θα μας φέρει περισσότερο ενδιαφέρον; Ελπίζουμε. Θα μας φέρει περισσότερους χορηγούς; Έτσι ελπίζουμε. Ενδιαφερόμαστε για δυνατούς αναβάτες και στην Ιταλία υπάρχουν δυνατοί αναβάτες. Γιατί όχι λοιπόν;"

Στην εργοστασιακή ομάδα έτσι κι αλλιώς η κατάσταση είναι δεμένη με τον Bezzecchi και δίπλα του τον Pecco Bagnaia που θεωρείται σίγουρος.

Στην Trackhouse ωστόσο αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κανένα επίσημο δεδομένο για του χρόνου και, εφόσον όντως υπάρχει ιταλικό φίλτρο στις μεταγραφές, τότε ήδη σχηματίζεται μια νέα εικόνα. Οι πληροφορίες μιλούν για πρόταση της ομάδας στον Enea Bastianini, ο οποίος δεν έχει καταφέρει να βρει τη βολή του με την ΚΤΜ RC16 και οι πιθανότητες είναι πως, ακόμη και να μην θέλει να φύγει, θα τον αφήσει ελεύθερο η Tech3, οπότε η μια θέση δείχνει κλεισμένη.

Η δεύτερη έχει πλέον ένα νέο φαβορί στο όνομα του Luca Marini, ο οποίος επίσης θεωρείται φευγάτος από τη Honda και μέχρι πριν λίγο καιρό φαινόταν πως θα ξαναντυνόταν στα κίτρινα της VR46. Μόνο που η ομάδα του ετεροθαλούς αδελφού του, Valentino Rossi, φαίνεται πως σε συνεννόηση με τη Ducati Corse θα πάει για ένα δίδυμο Fermin Aldeguer και Nicolo Bulega, έτσι δεν μένει χώρος για τον Marini, ανοίγοντας τον δρόμο για την Trackhouse.

Μάλιστα, σύμφωνα με ιταλικά δημοσιεύματα αμφότεροι οι αναβάτες φέρονται να έχουν ήδη συμφωνήσει με την Trackhouse και να απομένουν πλέον οι επίσημες ανακοινώσεις.

Όσο για τον Ισπανό Raul Fernandez, έχει μεν κάποια καλά αποτελέσματα αλλά εμφανίζεται επίσης ως ιδιαίτερα ασταθής, ωστόσο εκτιμούμε πως αργά ή γρήγορα θα βρει μια καλή σέλα για του χρόνου.