Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: "Ο Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

Alpe Adria: Νίκες Βεντούρα, Καρακώστα και Παπαγεωργίου – Όλα τα αποτελέσματα των Ελλήνων

Βάθρα και νίκες για την ελληνική αποστολή
alpe
Από τον

Παύλο Καρατζά

11/5/2026

Ο πρώτος από τους έξι γύρους του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Alpe Adria διεξήχθη στο Grobnik της Κροατίας με έντονη την ελληνική παρουσία που πέτυχε νίκες και βάθρα.

SSP 300

Ο 13χρονος Αντώνης Βεντούρας είχε πάρει την pole position στην κατηγορία και ξεκίνησε έτσι τον αγώνα από την πρώτη σειρά εκκίνησης, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως οι υπόλοιποι αναβάτες είναι κατά αρκετά χρόνια μεγαλύτεροί του. Ο Έλληνας αναβάτης βρισκόταν στον πρώτο αγώνα στο μπροστινό γκρουπ συνεχώς και τελικά πήρε τη νίκη με slipstreaming, περνώντας μπροστά ακριβώς πριν τη γραμμή του τερματισμού.

Στον δεύτερο αγώνα, το σκηνικό ήταν παρόμοιο με τον νεαρό αναβάτη να βρίσκεται συνεχώς στο μπροστινό γκρουπ, τερματίζοντας τελικά δεύτερος σε μία συνολικά εξαιρετική εμφάνιση.

 

Sportbike / Yamaha R7 Cup

Στην κατηγορία συμμετείχε η Τόνια Κορρέ που μάλιστα πραγματοποίησε τον πρώτο της αγώνα πάνω στην σέλα της Yamaha R7 που θα αγωνίζεται από φέτος. Η 15χρονη αναβάτρια προσπάθησε να προσαρμοστεί στη νέα μοτοσυκλέτα και να μαζέψει δεδομένα για την συνέχεια του πρωταθλήματος. Στον πρώτο αγώνα τερμάτισε στη 10η θέση και στον δεύτερο αγώνα βελτιώνοντας τους χρόνους της, πήρε την 8η θέση.

Αυτά όσον αφορά στη γενική κατάταξη της κατηγορίας Sportbike, ενώ στην επιμέρους κατάταξη του Yamaha R7 Cup η Ελληνίδα αναβάτρια διακρίθηκε με μια τέταρτη θέση στο πρώτο σκέλος και άνοδο στο τρίτο σκαλί του βάθρου στο δεύτερο.

 

STK 1000/SBK

Ο Δημήτρης Καρακώστας ξεκίνησε τον πρώτο αγώνα από τη 10η θέση και ανέβαινε συνεχώς παίρνοντας τελικά την 5η γενικής και την πρώτη θέση στα STK 1000. Ο Έλληνας αναβάτης ξεκίνησε τον δεύτερο αγώνα από την 9η θέση, τερμάτισε στην 7η θέση γενικής και δεύτερος στην κατηγορία STK 1000.

 

SSP 600-NG/STK 600

Στην κατηγορία αυτή είχαμε τρεις ελληνικές συμμετοχές, τους Αλέξανδρο Παπαγεωργίου, Σπύρο Μάριο Φουρθιώτη και Διονύση Μάρτη. Μάλιστα ο Φουρθιώτης στάθηκε άτυχος, καθώς αντιμετώπισε την Παρασκευή μηχανικό πρόβλημα με τη μοτοσυκλέτα του και δεν κατάφερε να αγωνιστεί.

Στον πρώτο αγώνα ο Παπαγεωργίου ξεκίνησε από την 6η θέση και ο Μάρτης από την 22η. Το τέλος του αγώνα βρήκε τον Παπαγεωργίου στην έκτη θέση γενικής και την τρίτη της κατηγορίας SSP, ενώ ο Μάρτης τερμάτισε 18ος.

Στον δεύτερο αγώνα, ο Παπαγεωργίου εκκινούσε από την 6η θέση και ο Μάρτης από την 18η. Ο Παπαγεωργίου ήταν από την αρχή στο μπροστινό γκρουπ και έδινε μάχες για το βάθρο. Η καρό σημαία τον βρήκε στην 6η θέση γενικής και στην τρίτη θέση της κατηγορίας SSP, με τον Μάρτη να τερματίζει 15ος και να συλλέγει τον πρώτο του βαθμό.

Αξίζει να αναφερθεί πως ο Παπαγεωργίου κέρδισε και τον σύντομο αγώνα Sprint, ανεβαίνοντας έτσι συνολικά τρεις φορές στο βάθρο των νικητών.