Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

MotoGP: Η Ducati βρίσκει τον "παλιό" Bagnaia - Στην νοοτροπία του 2024

Όλα δείχνουν ότι ο Pecco έχει ξαναβρεί τον εαυτό του μετά τη δύσκολη σεζόν του 2025
Bagnaia
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Ο Davide Tardozzi δηλώνει ότι ο Francesco Bagnaia έχει επιστρέψει με τη νοοτροπία που τον έκανε πρωταγωνιστή το 2024, καθώς δείχνει αναγεννημένος στις πρώτες δοκιμές με τη GP26.

Η Ducati εμφανίζεται ιδιαίτερα αισιόδοξη για τον Francesco Bagnaia ενόψει της σεζόν 2026 στο MotoGP, με τον team manager της εργοστασιακής ομάδας, Davide Tardozzi, να υποστηρίζει ότι ο Ιταλός αναβάτης έχει ξαναβρεί τη σωστή αγωνιστική του ταυτότητα μετά από μια ταραχώδη και απογοητευτική χρονιά το 2025.

Ο Bagnaia ξεκίνησε εντυπωσιακά τις χειμερινές δοκιμές στη Sepang, νιώθοντας άνετα από τα πρώτα του περάσματα με τη νέα Ducati GP26. Παρότι κατέληξε πέμπτος στους συνολικούς χρόνους, ήταν ο ρυθμός του σε προσομοίωση sprint αυτός που τράβηξε τα βλέμματα, καθώς γύριζε μόλις ένα δέκατο πιο αργά από τον Alex Marquez της Gresini, ο οποίος ήταν ο ταχύτερος του Sepang Test.

Η εικόνα αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το 2025, όταν ο Bagnaia δυσκολεύτηκε σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς να προσαρμοστεί στη GP25, ευρισκόμενος συχνά στο πίσω μέρος του grid και μακριά από τη μάχη του βάθρου.

Ο ίδιος ο Bagnaia δήλωσε ότι βρήκε ξανά την αίσθηση που του έλειπε πέρυσι, τονίζοντας ιδιαίτερα τη βελτιωμένη σταθερότητα στο φρενάρισμα της Desmosedici. Ωστόσο, απέφυγε να πει ότι όλα του τα προβλήματα έχουν πλέον λυθεί οριστικά.

Bagnaia

Ο Tardozzi, πάντως, ήταν πιο σαφής: "Στην αρχή της χρονιάς, όταν επέστρεψε από τις διακοπές, είδα έναν εντελώς διαφορετικό Pecco, με διαφορετική νοοτροπία. Μου θύμισε τον Pecco του 2024. Πιστεύω ότι θα είναι ένας πολύ δύσκολος αντίπαλος στους ερχόμενους αγώνες."

Και πρόσθεσε: "Είναι ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος. Συζητάμε πολύ μαζί του, ειδικά με τον Gigi Dall’Igna και από τις δοκιμές της Βαλένθιας είχε ήδη ξαναβρεί τη σωστή στάση. Είμαστε πολύ χαρούμενοι, γιατί ξέρουμε ότι έχουμε έναν εξαιρετικά ανταγωνιστικό Pecco."

Φήμες για το μέλλον του

Παρά τη βελτιωμένη εικόνα του, το όνομα του Bagnaia βρίσκεται έντονα στο επίκεντρο της μεταγραφολογίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ducati φέρεται να εξετάζει σοβαρά την περίπτωση του Pedro Acosta ως πιθανό αντικαταστάτη του για το 2027 - κάτι που σχεδόν επιβεβαιώνεται από πρόσφατες δηλώσεις του Dani Pedrosa.

Ο ίδιος ο Bagnaia έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι μια μετακίνηση σε δορυφορική Ducati δεν τον ενδιαφέρει, αφήνοντας να εννοηθεί πως αν χάσει τη θέση του στην εργοστασιακή ομάδα, η πολυετής σχέση του με την εταιρεία από το Borgo Panigale ίσως φτάσει στο τέλος της.

Tardozzi

Ο Tardozzi, από την πλευρά του, υπογράμμισε ότι η απόλυτη προτεραιότητα της Ducati αυτή τη στιγμή είναι η ανανέωση του συμβολαίου του Marc Marquez: "Ο Pecco είναι στην καρδιά μας, αλλά μέχρι να οριστικοποιήσουμε το συμβόλαιο του Marc, δεν θέλουμε να μιλάμε με άλλους αναβάτες. Πρώτα ο Marc, και μετά βλέπουμε."

Με τον Bagnaia να δείχνει ξανά ανταγωνιστικός και με τη Ducati να μπαίνει στη νέα σεζόν με υψηλές φιλοδοξίες, όλα δείχνουν ότι το 2026 μπορεί να αποτελέσει τη χρονιά της επιστροφής του Ιταλού στην κορυφή.