Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: "Ο Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

MotoGP, San Marino Qualifying: Καταιγιστικός Marco Bezzecchi - 1ος με απόλυτο ρεκόρ πίστας

Χωρίς αντίπαλο Bez και Aprilia, μπροστά από δύο Ducati - M.Marquez και F.Aldeguer 2ος και 3ος αντίστοιχα
Marco Bezzecchi, Aprilia, San Marino 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

12/9/2026

O Marco Bezzecchi και η εργοστασιακή του Aprilia έδειξαν πως είναι ο απόλυτος συνδυασμός ταχύτητας στο GP του San Marino, παίρνοντας την pole position για να σημειώσουν παράλληλα και απόλυτο ρεκόρ πίστας, μακριά από τους υπόλοιπους αναβάτες.

Οι Q2 ξεκίνησαν με τον M.Marquez να έχει σημειώσει νωρίτερα τον καλύτερο χρόνο στα ελεύθερα δοκιμαστικά έχοντας ελάχιστα πίσω του τους δύο αναβάτες της Aprilia με τον τρίτο Marco Bezzechi να δείχνει γρήγορος σε όλο το session και τον Jorge Martin να σημειώνει τον δεύτερο καλύτερο χρόνο μόλις στο τελευταίο γύρο.

Στις Q1 ο Fransesco Bagnaia ήταν αυτός που σημείωσε τον πρώτο γρήγορο γύρο στην προσπάθειά του να προκριθεί στις Q2 για να πάρει απάντηση από τον Raul Fernandez (1:30.535) της Trackhouse, ο οποίος παραλίγο να πέσει αμέσως μετά την ολοκλήρωση της προσπάθειας χάνοντας το μπροστινό αλλά το έσωσε εντυπωσιακά.

Οχτώ λεπτά πριν το τέλος ο Ισπανός είχε πίσω του τους F.Quartararo, Fermin Aldeguer, F. Bagnaia και τον Diogo Moreira 5ο, στα τέσσερα δέκατα από την κορυφή.

Ο Bagnaia μπήκε ξανά στην πίστα περίπου έξι λεπτά πριν το τέλος με τον Alex Rins πίσω του να τον ακολουθεί. Στην πρώτη του προσπάθεια ο Ιταλός έκανε λάθος στην πρώτη κιόλας στροφή της πίστας, ενώ ο Raul Fernandez με καινούργιο πίσω ελαστικό ξεκινούσε την δική του προσπάθεια για να βελτιώσει τον χρόνο χωρίς να το καταφέρει τελικά για ένα δέκατο.

Aldeguer και Bagnaia είχαν ακόμη μία ευκαιρία με τον εργοστασιακό αναβάτη της Ducati να κάνει νέο λάθος και να χάνει έτσι την ευκαιρία να προκριθεί -έκανε και άλλο λάθος έπειτα σε έναν τελευταίο γύρο που επιχείρηση για να πάρει τελικά την 14η θέση τη σχάρα εκκίνησης. Η μάχη για τη δύτερη θέση που οδηγεί στην επόμενη φάσει έγινε μεταξύ Aldeguer και Quartararo με τον Ισπανό να εκτοπίζει τον Γάλλο στην 3η θέση, ενώ λίγο ήθελε για να περάσει και τον χρόνο του Fernandez. 

Η μάχη για την pole position ξεκίνησε στις 2ες κατατακτήριες με τον Α.Marquez να σημειώνει ήπια ευτυχώς πτώση περίπου 4 λεπτά μετά την έναρξη και τον M.Marquez να κάνει τον πρώτο καλό χρόνο μεταξύ των αναβατών (1:30,504). Με καταιγιστικό ρυθμό όμως, ο Bezzechi απάντησε σχεδόν αμέσως και έγινε ο πρώτος αναβάτης που κατέβηκε κάτω από το 1:30 για να σημειώσει απόλυτο ρεκόρ γύρου με 1:29.982 στην ιταλική πίστα! 

Πέντε λεπτά πριν το τέλος πίσω από τον Bezzecchi ήταν το πρώτο Ducati, αυτό του F. Di Giannantonio, με τον M.Marquez 3ο και τον J.Martin να έχει αναρριχηθεί 4ος και σχεδόν επτά δέκατα μακριά από την κορυφή, ενώ ο Diogo Moreira έκλεινε την  πεντάδα.

Οδεύοντας προς τη λήξη ο M.Marquez έκανε την επίθεσή του αλλά γρήγορα έκανε λάθος και εγκατέλειψε την προσπάθειά του, τη στιγμή που ο F.Aldeguer με εξαιρετική εμφάνιση έκανε τον 2ο καλύτερο χρόνο για να αφήσει πίσω του τον Di Giannantonio που έπεσε στην δική του προσπάθεια για κάτι καλύτερο, μένοντας τρίτος.

Η νέα προσπάθεια του Marquez, ένα λεπτό πριν τον τέλος τον έφερε μπροστά από τον Fermin Aldeguer ρίχνοντας έτσι τον αναβάτη της VR46 στην 4η θέση και τον Jorge Martin να συμπληρώνει την πρώτη πεντάδα. Έκανε και άλλη μία αλλά δεν την ολοκλήρωσε καθώς κατάλαβε ότι δεν μπορεί να πιάσει τον Bezzechi στην κορυφή.

Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν οι κατατακτήριες με τον Bezzecchi να παίρνει την 4η pole position φέτος κάνοντας παράλληλα και απόλυτο ρεκόρ πίσταw -έσπασε του Bagnaia που κρατούσε από το 2024- και δείχνοντας ότι οι εργοστασιακές Aprilia υπερτερούν κατά πολύ των υπόλοιπων μοτοσυκλετών σε αυτή την πίστα τουλάχιστον και σε ότι αφορά την απόλυτη ταχύτητα σε έναν γύρο.

Έπειτα από τη λήξη ο F. Aldeguer δεν μπορούσε ούτε προσπάθησε να κρύψει τη χαρά του που θα ξεκινήσει από την 3η θέση, ενώ ο Raul Fernandez δεν κατάφερε να αξιοποιήσει την πρόκρισή του και δεν βελτίωσε ούτε το χρόνο που έκανε στις Q1 για να καταλήξει. 

Ο M. Marquez δήλωσε επίσης πως όταν είδε το 1.29 του Bez ήξερε ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να το χτυπήσει για αυτό και αμέσως εγκατέλειψε την προσπάθειά του έχοντας όμως πιάσει τον στόχο του που ήταν να βρεθεί μεταξύ των τριών πρώτων αναβατών στη σχάρα εκκίνησης, μια δήλωση που μεγαλώνει ακόμη περισσότερο την ανυπομονησία να ξεκινήσει ο Sprint!

ΘΕΣΗ ΑΝΒΑΤΗΣ ΟΜΑΔΑ ΧΡΟΝΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ
1 Marco BEZZECCHI Aprilia Racing 1'29.982  
2 Marc MARQUEZ Ducati Lenovo 1'30.180 0,198
3 Fermin ALDEGUER BK8 Gresini Racing MotoGP 1'30.350 0,368
4 F. DI GIANNANTONIO Pertamina Enduro VR46 Racing 1'30.386 0,404
5 Jorge MARTIN Aprilia Racing 1'30.569 0,587
6 Luca MARINI Honda HRC Castrol 1'30.609 0,627
7 Pedro ACOSTA Red Bull KTM Factory Racing 1'30.640 0,658
8 Franco MORBIDELLI Pertamina Enduro VR46 Racing 1'30.643 0,661
9 Alex MARQUEZ BK8 Gresini Racing MotoGP 1'30.696 0,714
10 Raul FERNANDEZ SuperFile Trackhouse MotoGP 1'30.853 0,871
11 Johann ZARCO Castrol Honda LCR 1'30.887 0,905
12 Pol ESPARGARO Red Bull KTM Tech3 1'31.180 1,198