Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

Η Ducati αποχαιρετά τον Francesco Bagnaia πριν αυτός ανακοινώσει τον επόμενο προορισμό του

Αντίο με γλυκόλογα από την ηγεσία της Ducati και της Ducati Corse
bagnaia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/6/2026

Μια μέρα μετά την ανακοίνωση της ανανέωσης συνεργασίας με τον Marc Marquez, η Ducati εξέδωσε νέο δελτίο Τύπου με το οποίο αποχαιρετά τον αναβάτη που της έφερε δύο συνεχόμενα παγκόσμια πρωταθλήματα το 2022 και 2023.

Σύμφωνα με αυτό, ο Bagnaia θα αποχωρήσει από τους κόλπους της ιταλικής ομάδας στο τέλος της φετινής σεζόν, έχοντας περάσει οκτώ χρονιές αγωνιζόμενος με τη Ducati. Στο διάστημα αυτό ο Ιταλός κατέκτησε δύο τίτλους επαναφέροντας τη Ducati Corse στον δρόμο των επιτυχιών 15 χρόνια μετά την προηγούμενη φορά, δηλαδή το 2007 και το πρώτο πρωτάθλημα MotoGP που της είχε χαρίσει ο Casey Stoner. Στην πορεία αυτή αθροίζονται 31 νίκες – οι περισσότερες από κάθε άλλον αναβάτη με Ducati στα Grand Prix - 62 βάθρα και 28 pole positions.

Ο Bagnaia είχε αποκαλύψει στα τέλη Φεβρουαρίου πως πήρε την απόφαση για το μέλλον του, ωστόσο η καθυστέρηση στην ανανέωση των συμβολαίων των κατασκευαστών με τη διοργανώτρια MotoGP Sports Entertainment Group επέφερε ανάλογη καθυστέρηση στις ανακοινώσεις των μεταγραφών. Έτσι μεσολάβησαν τέσσερεις μήνες μέχρις ότου να βρεθεί η χρυσή τομή, να εξασφαλιστεί η επόμενη πενταετία για το πρωτάθλημα και πλέον να αρχίσουν οι ανακοινώσεις για μια σειρά μεταγραφών που ήδη είναι λίγο-πολύ γνωστές.

Μια από αυτές είναι και του Bagnaia, ο οποίος πλην εξαιρετικού απροόπτου οδεύει προς την εργοστασιακή Aprilia RS-GP που αφήνει ο Jorge Martin. Βέβαια αυτή η επισημοποίηση δεν έχει ακόμη συμβεί, αλλά από τη στιγμή που η Ducati τον αποχαιρετά δημοσίως είναι προφανώς θέμα χρόνου να έρθει και η ανάλογη ανακοίνωση για το επόμενο συμβόλαιό του.

Στο μεταξύ, τόσο η διοίκηση της Ducati, όσο και αυτή τη Ducati Corse έχει θερμότατα λόγια για τον Pecco.

Ο Claudio Domenicali, Διευθύνων Σύμβουλος της Ducati Motor Holding είπε: "Ο Pecco έγραψε ένα θεμελιώδες κεφάλαιο στην αγωνιστική ιστορία της Ducati. Μεγάλωσε μαζί μας, πίστεψε στο σχέδιό μας και, μαζί με την Ομάδα, συνέδραμε αποφασιστικά στην επαναφορά της Desmosedici GP στην κορυφή του MotoGP, κερδίζοντας ξανά για το Borgo Panigale τον τίτλο Αναβατών που μας διέφευγε για 15 χρόνια. Ο Pecco είναι Πρωταθλητής μέσα και έξω από την πίστα: εκτός από το απίστευτο ταλέντο του, είναι ο σεβασμός για τη δουλειά της Ομάδας, η διαθεσιμότητα προς τους ανθρώπους που συνεργάζονται μαζί του και ο επαγγελματισμός με τον οποίο πάντα εκπροσωπούσε τη Ducati που τον τοποθετούν μεταξύ των σημαντικότερων πρωταγωνιστών της ιστορίας μας. Είμαστε σίγουροι πως θα συνεχίσει να τα δίνει όλα μέχρι την τελευταία του μέρα με τα κόκκινα. Αποδεικνύει πως βιώνει αυτή τη σεζόν με την ίδια αποφασιστικότητα και πνεύμα που τον έκανε Πρωταθλητή αγαπητό σε μας και σε όλους τους φίλους της Ducati ανά τον κόσμο."

Ο Luigi Dall’Igna, Γενικός Διευθυντής της Ducati Corse, είχε επίσης θερμά λόγια για τον αναβάτη του: "Ο Pecco είναι ένας από αυτούς τους αναβάτες με τους οποίους η φλόγα άναψε ακαριαία. Τον θέλαμε από πολύ νεαρή ηλικία και τον διεκδικήσαμε θέλοντας να στήσουμε ένα ολόκληρο πλάνο πάνω του. Είναι γρήγορος και, πάνω απ’ όλα, έξυπνος. Ο σκοπός ήταν να φέρουμε τη Desmosedici GP στο ανώτερο επίπεδο του δυναμικού της και το καταφέραμε χάρη στη δουλειά όλης της Ομάδας, αλλά κυρίως χάρη στο ταλέντο του Pecco που μας έφερε στην κορυφή μετά από 15 χρόνια. Στη διάρκεια όλων αυτών των ετών που περάσαμε μαζί, χτίσαμε μια ώριμη και στιβαρή σχέση, εδραιωμένη στην ευγνωμοσύνη, την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό. Είναι η ίδια σχέση που μας βοήθησε να ξεπεράσουμε δύσκολες περιόδους, πάντα ενωμένοι. Ο Pecco θα παραμείνει Πρωταθλητής για πάντα στην ιστορία του Borgo Panigale, αλλά και για μένα εξίσου. Με τη Ducati πραγματοποίησε τα παιδικά του όνειρα κι εμείς τα δικά μας μαζί του. Στις σχέσεις δεν είναι πάντα εύκολο να αναγνωρίσεις και να αντιληφθείς πότε ένας κύκλος έχει κλείσει, ζητώντας την αλλαγή. Η βαθιά σχέση αμοιβαίας εκτίμησης που μας ενώνει δεν θα αλλάξει και θα παραμείνει το κλειδί για τη διαχείριση όλων των αγώνων ως το τέλος της φετινής σεζόν, για να κλείσουμε αυτήν την πορεία με επιτυχίες."

Ετικέτες