Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: "Ο Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

Somkiat Chantra: 13ος στο Motegi στην επιστροφή του στο MotoGP

Με μία μόνο συμμετοχή ισοφάρισε το καλύτερο αποτέλεσμά του
Chantra
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/10/2026

Ο Somkiat Chantra επέστρεψε στο MotoGP ως αντικαταστάτης του Joan Mir και χρειάστηκε μόλις ένα Grand Prix για να ισοφαρίσει την καλύτερη επίδοση της rookie σεζόν του, τερματίζοντας 13ος στο Motegi!

Ο Somkiat Chantra επέστρεψε στο MotoGP για το Grand Prix Ιαπωνίας, αντικαθιστώντας τον Joan Mir στην εργοστασιακή Honda HRC Castrol. Ο Ταϊλανδός, που φέτος αγωνίζεται στο WSBK με τη Honda HRC, αξιοποίησε την ευκαιρία και ολοκλήρωσε τον αγώνα της Κυριακής στη 13η θέση, ισοφαρίζοντας την καλύτερη επίδοσή του από την περσινή rookie σεζόν του στο MotoGP με την LCR Honda.

Η ταχύτητα του Chantra φάνηκε ήδη από την Παρασκευή. Στο FP1 ήταν 14ος με χρόνο 1:45.219, μπροστά μάλιστα από τον ομόσταυλό του, Luca Marini. Στις δοκιμές ανέβασε σημαντικά τον ρυθμό του με 1:43.896, όμως έπεσε στη 19η θέση της κατάταξης και χρειάστηκε να περάσει από το Q1.

Εκεί έχασε για λίγο την πρόκριση στο Q2. Ο Chantra σημείωσε 1:43.196 και τερμάτισε πέμπτος στο Q1, μόλις τρία δέκατα πίσω από τους Ai Ogura και Raul Fernandez και δύο δέκατα από τον Pecco Bagnaia.

Chantra

Στο Sprint ξεκίνησε 15ος και αρχικά έχασε δύο θέσεις. Στον ένατο από τους 12 γύρους είχε επιστρέψει στη 15η θέση και τελικά ανέβηκε μία ακόμη θέση στον τελευταίο γύρο, όταν ο Bagnaia εγκατέλειψε.

Στον κυριακάτικο αγώνα, ο Chantra ξεκίνησε από τη 15η θέση, χρησιμοποιώντας αυτή τη φορά το #15 αντί για το συνηθισμένο #35 του WSBK, αλλά βρέθηκε στην 21η θέση ήδη από τον πρώτο γύρο. Αντέδρασε άμεσα και ανέβηκε στη 20ή θέση, όπου παρέμεινε για τρεις γύρους, πριν περάσει τον Jack Miller για τη 19η.

Στον ένατο γύρο κέρδισε ακόμη δύο θέσεις και ανέβηκε στη 17η. Η επιστροφή του στη βαθμολογούμενη δεκαπεντάδα ήρθε μέχρι το τέλος του 19ου γύρου. Από εκεί και μετά συνέχισε να κερδίζει θέσεις και πέρασε τη γραμμή τερματισμού 13ος, μόλις μία θέση πίσω από τον Fabio Quartararo.

"Είμαι πολύ χαρούμενος με το πώς εξελίχθηκε όλο το Σαββατοκύριακο. Όταν το συγκρίνω με το πώς ένιωθα πέρυσι, η διαφορά είναι τεράστια. Το ότι ισοφάρισα την καλύτερη επίδοσή μου στο MotoGP μετά από μόλις ένα Σαββατοκύριακο με την Honda HRC Castrol δείχνει πόσο καλά δουλέψαμε μαζί", δήλωσε ο Chantra μετά τον αγώνα.

Ο Ταϊλανδός στάθηκε ιδιαίτερα στο set-up της Honda, το οποίο, όπως είπε, τον βοήθησε να νιώσει άνετα από την πρώτη ημέρα.

"Ήδη από την Παρασκευή, όταν έφτασα, το set-up της μοτοσυκλέτας ήταν πολύ καλό. Την Κυριακή ξεκίνησα καλύτερα από το Σάββατο και ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα ότι μπορούσα πραγματικά να παλέψω πάνω στη μοτοσυκλέτα. Πίεζα μέχρι το τέλος για να φτάσω τον Fabio, αλλά μου ξέφυγε."

Η 13η θέση στο Motegi ισοφάρισε την καλύτερη επίδοση του Chantra στο MotoGP. Την είχε πετύχει πέρυσι στην Ινδονησία, ενώ στο ίδιο το Motegi είχε τερματίσει 15ος και είχε πάρει έναν βαθμό.

"Ευχαριστώ όλους όσοι με βοήθησαν αυτό το Σαββατοκύριακο. Εκτιμώ πραγματικά την εμπιστοσύνη που μου έδειξε η Honda HRC και είμαι πολύ χαρούμενος που μπορώ να της την ανταποδώσω με αυτό το αποτέλεσμα."