Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

Gigi Dall’Igna: "Αμφισβητήσιμη" η ποινή που στέρησε τη νίκη του Marc Marquez στο Sprint της Ταϊλάνδης

Ο Ιταλός τεχνικός διευθυντής της Ducati κάνει λόγο για ένα άτυχες Σαββατοκύριακο στο Buriram
gigi-dall-igna-ducati-corse-ge.jpg
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/3/2026

Ο Gigi Dall’Igna χαρακτήρισε ως "αμφισβητήσιμη" την ποινή που επιβλήθηκε στον Marc Marquez στο Sprint της Ταϊλάνδης, τονίζοντας ότι ο Ισπανός στάθηκε ιδιαίτερα άτυχος σε ένα δύσκολο ξεκίνημα της σεζόν για τη Ducati.

Η Ducati ξεκίνησε τη σεζόν του MotoGP 2026 με πολύ πιο δύσκολο τρόπο συγκριτικά με πέρυσι, όταν ο Marc Marquez είχε φύγει από το GP της Ταϊλάνδης με νίκες σε όλους τους αγώνες.

Έπειτα από μια δύσκολη προετοιμασία, με αποθεραπεία από τραυματισμό και τρεις πτώσεις στα χειμερινά τεστ, ο Marquez κατάφερε να ανασυνταχθεί και να διεκδικήσει την pole position απέναντι στον Marco Bezzecchi. Τελικά έχασε την πρώτη θέση εκκίνησης για μόλις 0,035 δευτερόλεπτα από τον αναβάτη της Aprilia.

Στον αγώνα Sprint, όταν ο Bezzecchi έπεσε ενώ προηγούνταν, ο Marquez βρέθηκε σε θέση να διεκδικεί τη νίκη. Ωστόσο ο Pedro Acosta πίεσε, με τους δύο αναβάτες να δίνουν σκληρή μάχη μέχρι τους τελευταίους γύρους.

Marquez Acosta

Στον προτελευταίο γύρο, ο Marquez πραγματοποίησε μια δυναμική προσπέραση που έβγαλε τον αναβάτη της KTM εκτός γραμμής. Οι αγωνοδίκες της FIM ανακοίνωσαν ποινή "παραχώρησης μίας θέσης" για τον Marquez περίπου 30 δευτερόλεπτα πριν από το τέλος του αγώνα.

Μια επανάληψη της μάχης τους στη στροφή 12 φαινόταν πιθανή, όμως ο Marquez αποκάλυψε ότι είδε την ειδοποίηση της ποινής μόλις στην τελευταία στροφή, όπου επιβράδυνε και άφησε τον Acosta να περάσει για να πάρει τη νίκη.

Την Κυριακή ακολούθησε ένα διαφορετικό δράμα για τον αναβάτη της Ducati. Ενώ κυνηγούσε τον Raul Fernandez για την τρίτη θέση του βάθρου, αντιμετώπισε πρόβλημα στη ζάντα του τροχού και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει.

Το περιστατικό αυτό έβαλε τέλος σε ένα εντυπωσιακό σερί της Ducati, καθώς για πρώτη φορά μετά από 88 συνεχόμενα Grand Prix της κορυφαίας κατηγορίας η ιταλική εταιρεία δεν κατάφερε να ανέβει στο βάθρο.

Μετά τον αγώνα ο γενικός διευθυντής της Ducati Corse, Gigi Dall’Igna, συνεχάρη τους αντιπάλους της ομάδας, τονίζοντας παράλληλα ότι η Ducati πρέπει να καλύψει γρήγορα τη διαφορά, χωρίς όμως πανικό.

"Αυτό το παγκόσμιο πρωτάθλημα διαφαίνεται απαιτητικό αλλά και συναρπαστικό, με τις προσδοκίες ήδη υψηλές για τις προκλήσεις που έρχονται," ανέφερε.

"Πρώτα απ’ όλα συγχαρητήρια στους αντιπάλους μας που επικράτησαν δίκαια. Η ανταγωνιστικότητά τους δεν μας εκπλήσσει, καθώς την είχαμε ήδη δει στο τέλος της περσινής σεζόν αλλά και στα χειμερινά τεστ."

Ο ίδιος επισήμανε επίσης ότι για πρώτη φορά μετά από 102 αγώνες η Ducati δεν βρέθηκε ούτε μέσα στην πρώτη πεντάδα, κάτι που δείχνει ότι η ομάδα πρέπει να μειώσει γρήγορα τη διαφορά από τον ανταγωνισμό.

"Τα στοιχεία δείχνουν ότι δεν καταφέραμε να ανέβουμε στο βάθρο μετά από 88 συνεχόμενους αγώνες και για πρώτη φορά μετά από 102 Grand Prix η εταιρεία απουσιάζει από την πρώτη πεντάδα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κλείσουμε το κενό γρήγορα, αλλά χωρίς να δημιουργήσουμε πανικό."

Ο Dall’Igna κατέληξε τονίζοντας ότι ο Marc Marquez έδειξε ωριμότητα και ψυχραιμία σε ένα δύσκολο Σαββατοκύριακο στο Buriram, χαρακτηρίζοντας μάλιστα την ποινή του Sprint "αμφισβητήσιμη".

"Με λίγα λόγια ήταν ένα Grand Prix που γνωρίζαμε ότι έπρεπε να διαχειριστούμε με εξυπνάδα. Aυτό ακριβώς έκανε και o Marc, βάζοντας όλο του το μυαλό και την καρδιά."

"Ωστόσο στάθηκε πραγματικά άτυχος, πρώτα στο Sprint, όπου μια αμφισβητήσιμη απόφαση των αγωνοδικών της FIM του στέρησε τη νίκη, και στη συνέχεια στον αγώνα της Κυριακής, όπου παρά τις δυσκολίες ένα βάθρο ήταν απολύτως εφικτό πριν αναγκαστεί να εγκαταλείψει."

Ο ομόσταυλος του στη Εργοστασιακή ομάδα της Ducati, Francesco Bagnaia, ξεκίνησε από τη 13η θέση στο grid αφού δεν κατάφερε να περάσει στο Q2 των κατατακτηρίων και τελικά τερμάτισε ένατος τόσο στο Sprint όσο και στον κυρίως αγώνα.