Noah Dettwiler-Moto3: Δεν θα συμμετέχει στο πρωτάθλημα του 2026 – Η ανακοίνωσή του

Αναρρώνει ακόμη από τον σοβαρό του τραυματισμό στη Μαλαισία - Ευχαριστεί την Sic58 Squadra Corse που τον περίμενε
Dettwiler
Από τον

Παύλο Καρατζά

4/12/2025

Δυστυχώς, αυτό που φοβόμασταν έγινε πραγματικότητα και ο Noah Dettwiler δεν θα μπορέσει να συμμετέχει στο πρωτάθλημα Moto3 του 2026 με τη Sic58 Squadra Corse, καθώς δεν έχει αναρρώσει από τους τραυματισμούς του μετά το τρομακτικό ατύχημα που είχε με τον Antonio Rueda στον γύρο αναγνώρισης του αγώνα της Μαλαισίας.

Τα καλά νέα είναι ότι o Noah Dettwiler έχει πλέον αφήσει πίσω του τα χειρότερα, βρίσκεται στον δρόμο της ανάρρωσης και ελπίζουμε να επιστρέψει σύντομα στα αγωνιστικά δρώμενα. Ο νεαρός αναβάτης που παραλίγο να χάσει τη ζωή του στη Μαλαισία δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τον Paolo Simoncelli, ιδιοκτήτη της Sic58 Squadra Corse, ο οποίος, χωρίς να έχουν υπογράψει κάποιο συμβόλαιο, κρατούσε για αυτόν μια θέση στην ομάδα για την ερχόμενη σεζόν.

Παρακάτω αναλυτικά η ανακοίνωσή του:

Αγαπητοί φίλοι του μηχανοκίνητου αθλητισμού, υποστηρικτές και φίλοι,

Με χαρά σας ενημερώνω για την τρέχουσα κατάσταση της υγείας μου. Η αποκατάστασή μου πηγαίνει καλά και σημειώνω σημαντική πρόοδο. Ο στόχος είναι, φυσικά, η πλήρης ανάρρωση, και είμαι αποφασισμένος να το πετύχω αυτό με όλη μου τη δύναμη και αποφασιστικότητα. Επιθυμία μου είναι να επανέλθω σε φόρμα όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και, φυσικά, να επιστρέψω στην πίστα. Το πρώτο σημαντικό βήμα ήταν να ξανακερδίσω τη σωματική μου ανεξαρτησία, κάτι που ήταν βασικός στόχος μετά από όσα συνέβησαν στη Μαλαισία.

Πριν από το ατύχημα, ήμουν πολύ ενθουσιασμένος για την ευκαιρία να αγωνιστώ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto3 την επόμενη σεζόν με την ομάδα SIC58 του Paolo Simoncelli. Ήταν ένα όνειρο που επρόκειτο να γίνει πραγματικότητα χάρη στη στήριξη των γονιών μου, του Paolo Simoncelli και της Sorpaso AG. Όμως, όπως όλοι ξέρετε, το ατύχημα συνέβη στις 26 Οκτωβρίου στη Sepang. Αυτό το γεγονός άλλαξε τα σχέδιά μου για το άμεσο μέλλον.

Ο Paolo Simoncelli έχει στηρίξει την οικογένειά μου κατά τη διάρκεια αυτής της δύσκολης περιόδου και συμφώνησε να με περιμένει να αναρρώσω. Είμαι εξαιρετικά ευγνώμων για τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη που μου έδειξε τόσο γενναιόδωρα. Θα ήθελα να εκφράσω την εγκάρδια ευγνωμοσύνη μου στον Paolo, τον Marco Grana και σε ολόκληρη την ομάδα SIC58.

Δυστυχώς, δεν είναι ακόμη σαφές πότε θα έχω πλήρως αναρρώσει. Επομένως, δεν θα ήταν σωστό να ξεκινήσω μια τόσο σημαντική πορεία χωρίς επαρκή βεβαιότητα.

Εύχομαι στον Paolo Simoncelli και στη SIC58 κάθε επιτυχία και ό,τι καλύτερο για το μέλλον.

Ένα πράγμα είναι σίγουρο: οι αγώνες με μοτοσυκλέτες είναι το πάθος μου, η ζωή μου και η δουλειά μου, και γι’ αυτό θα δώσω τα πάντα για να επιστρέψω στο 100% όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

Τα τελευταία δύο χρόνια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto3 δεν ήταν εύκολα για μένα για πολλούς λόγους, αλλά θέλω να αφήσω το παρελθόν πίσω μου και να κοιτάξω θετικά προς το μέλλον. Χάρη στην υποστήριξη των αγαπημένων μου ανθρώπων, της Sorpaso AG και της νέας ομάδας μηχανικών μου, μπορώ να το κάνω αυτό με αυτοπεποίθηση. Μαζί αναζητούμε τον καλύτερο δυνατό τρόπο για να επιστρέψω στην πίστα και να είμαι ανταγωνιστικός.

Θα σας κρατώ ενήμερους και μόλις έχω νέα σχετικά με την υγεία μου, θα σας ενημερώσω για τους νέους στόχους.

Σας αγκαλιάζω όλους, σας ευχαριστώ για τη μεγάλη σας υποστήριξη και σας αποχαιρετώ με ένα απόφθεγμα του Paolo Simoncelli που για μένα ενσωματώνει την ουσία του αθλήματος που αγαπώ:

“Η οδήγηση μοτοσυκλέτας δεν μπορεί να εξηγηθεί. Την αγαπάς, υποφέρεις, τη ζεις. Ακόμη κι όταν πονάει, δεν μπορούμε να μείνουμε μακριά της.”

Με εκτίμηση,

Noah Dettwiler

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες