Ο Aleix Espargaró και η Suzuki GSX-RR του 2016 ξανά μαζί - Video

Τελικά ακόμη μία Suzuki GSX-RR γλύτωσε το σκραπ
Aleix Espargaro Suzuki
Από το

motomag

7/7/2023

Ο Ισπανός αναβάτης της Aprilia Aleix Espargaro επανενώθηκε με τη Suzuki GSX-RR που αγωνίστηκε στο MotoGP του 2016, αφού μετά την έξοδο του από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσυκλέτας, το Hamamatsu αποφάσισε να δωρίσει τη μοτοσυκλέτα στον πρώην αναβάτη του.

Ο Ισπανός αγωνιζόμενος και ανερχόμενος youTuber, έχει δημιουργήσει από το 2013 κανάλι στη γνωστή πλατφόρμα, και συχνά-πυκνά ανεβάζει βίντεο με διάφορες στιγμές της καθημερινότητας του. Στα διάφορα βίντεο που υπάρχουν στο κανάλι του Espargaro βρίσκουμε κάποια με την ονομασία "41 Team Workshop", όπου σε αυτά ο Ισπανός παρουσιάζει το εντυπωσιακό προσωπικό γκαράζ του. Σε αυτό στεγάζονται αγωνιστικές μοτοσυκλέτες, ποδήλατα, motorhome καθώς και supercar της Ferrari. Πρόσφατα, η συλλογή μοτοσυκλετών του Ισπανού απέκτησε ένα νέο, σπάνιο και ιστορικό κομμάτι, την αγωνιστική Suzuki GSX-RR που οδηγούσε ο Aleix το 2016.

Aleix Espargaro channel

Ο Espargaro ο οποίος αγωνιζόταν στο MotoGP για τη Suzuki το 2015 και το 2016 δεν μπορούσε να κρύψει την χαρά του στο βίντεο, δηλώνοντας: "δεν είναι όνειρο, είναι πραγματικότητα, η Suzuki μου έδωσε την GSX-RR, με την οποία αγωνίστηκα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP το 2016. Μου έρχεται να κλάψω, είναι απίστευτο. Συνήθως είναι αδύνατο να βρεις μια ιαπωνική μοτοσυκλέτα MotoGP στην Ανδόρα. Πάντα το ζητούσα και η απάντηση ήταν πάντα αρνητική. Αλλά όταν αποσύρθηκαν από το MotoGP, επικοινώνησαν μαζί μου για να μου πουν ότι θα μου δώσουν τη μοτοσυκλέτα με την οποία ξεκίνησαμε το πρότζεκτ στους αγώνες ως ένα ευχαριστώ. Νόμιζα ότι ήταν ένα αστείο, αλλά μετά από ενάμιση χρόνο γραφειοκρατίας και συμβολαίων, η GSX-RR με αριθμό 41 είναι τώρα εδώ. Δεν τη θυμόμουν τόσο μικρή, τόσο στενή όσο μία Kalex της Moto2. Είναι απίστευτο το πώς εξελίχθηκαν οι μοτοσυκλέτες του MotoGP κατά τη διάρκεια αυτών των ετών. Είναι εντυπωσιακά όμορφη, αλλά οι σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP είναι σίγουρα πολύ πιο ανταγωνιστικές. Ευχαριστώ τη Suzuki, τον Shinichi Sahara και τους Davide και Roberto Brivio που μου έδωσαν τη δυνατότητα να έχω αυτή τη μοτοσυκλέτα. Είναι ένα όνειρο, αισθάνομαι σαν μικρό παιδί. Ήταν πολύ συγκινητικό όταν είδα ξανά τη μοτοσυκλέτα γιατί όλα ξεκίνησαν από εκεί. Η Suzuki ήταν ο πρώτος κατασκευαστής που πίστεψε σε μένα και έτσι άλλαξε τη ζωή μου. Επειδή αυτό μου έφερε την Aprilia, και έτσι πανηγύρισα μια νίκη και θέσεις στο βάθρο. Γι' αυτόν τον λόγο η συγκεκριμένη GSX-RR είναι πολύ ξεχωριστή για μένα."

Με αυτή την απόφαση η Suzuki κρατά “στη ζωή” ακόμη μία Suzuki GSX-RR, αν και όπως είχατε διαβάσει στο ΜΟΤΟ, οι περισσότερες από τις αγωνιστικές Suzuki εκείνης της περιόδου μαζί με τα υπόλοιπα εξαρτήματα τους θα καταστραφούν λόγω φορολογικών επιβαρύνσεων που επιβάλει η ιαπωνική νομοθεσία σε περίπτωση που κάποια αγωνιστική μοτοσυκλέτα είναι ακόμη “ενεργή”.

Aleix Espargaro channel

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.