Ο Γιάννης Κόλλιας πιστός στο ευρωπαϊκό του ραντεβού, το οποίο τηρεί ανελλιπώς από το 2003, έδωσε και φέτος το παρόν στον τελευταίο γύρο του Alpe Adria Championship που διεξήχθη στο Slovakiaring circuit λίγο έξω από την Bratislava.
Η πίστα αυτή κατασκευάστηκε το 2011 και είναι από τις μεγαλύτερες του κόσμου μήκους 5.900 μέτρων. Διαθέτει τρεις μεγάλες ευθείες, ενώ η διαδρομή έχει τέσσερις λόφους που δημιουργούν "τυφλές" στροφές αλλά και τεράστιες εξόδους διαφυγής με αμμοπαγίδες. Παρά τα υψηλά επίπεδα ασφαλείας, λόγω των υψηλών ταχυτήτων τα ασθενοφόρα και οι κόκκινες σημαίες δούλευαν υπερωρίες μιας και όποιος αναβάτης έπεφτε πολύ δύσκολα απέφευγε τον τραυματισμό.
Ο Γιάννης συμμετείχε στην κατηγορία 125 sport production όπου σε αυτήν τρέχουν μαζί τα 125 GP καθώς και τα Μoto3, συνολικά 41 αναβάτες με διαφορετικές κατατάξεις όμως.
Την Παρασκευή στα ελευθέρα δοκιμαστικά προσπάθησε σκληρά να συνηθίσει την πίστα καθώς και να ρυθμίσει εντελώς μόνος του την αγωνιστική Aprilia 125, ξεπερνώντας ένα μηχανικό πρόβλημα που προέκυψε και τον ανάγκασε να κάνει μόνο τα δύο από τα τέσσερα σκέλη των δοκιμαστικών, σε μια κατηγορία που οι μοτοσυκλέτες μόνο normal δεν ήταν, καθώς διέθεταν full αγωνιστικά kit, ηλεκτρονικά βοηθήματα κ.ά. Ενδεικτικό της διαφοράς ήταν ότι ο Ιταλός Danilo Di Giorgio όπου είχε κερδίσει το 2013 στο Pannoniaring με δεύτερο τον Κόλλια και διαφορά 2 δευτερολέπτων, τώρα ήταν 12 δευτερόλεπτα ταχύτερος στον γύρο!
Το Σάββατο συνέχισε την προσαρμογή στα χρονομετρημένα κατεβάζοντας συνεχώς τους χρόνους του, πετυχαίνοντας τον 17Ο χρόνο στους 24 αναβάτες της SP. Στον αγώνα του Σαββάτου προσπάθησε να ακολουθήσει το γκρουπ των αναβατών μπροστά του και κατάφερε μια 14η θέση, παρόλο που μειονεκτούσε σε τελική ταχύτητα κατά 5km/h.
Την Κυριακή τα πήγε ακόμη καλύτερα διεκδικώντας την 11η θέση, αλλά το πρόωρο τέλος του αγώνα με κόκκινη σημαία λόγω σοβαρού τραυματισμού ενός αναβάτη, διέκοψε την προσπάθειά του βρίσκοντάς τον στην 16η θέση.
Υποστηρικτές της προσπάθειας ήταν η βέλγικη μεταφορική Trans Universe καθώς και τα ελαστικά της Pirelli.
Αξίζει να σημειωθεί ότι από αυτό το πρωτάθλημα και στα χρόνια όπου συμμετέχει ο Έλληνας αναβάτης έχει βρεθεί αντίπαλος με πλειάδα αναβατών όπου αργότερα έως και σήμερα έχουν κάνει καριέρα στα GP όπως οι Karel Abraham, Andrea Iannone, Alessandro Cortese, Karel Hanika, Robert Muresan και Michal Sempera (CZE).
Το μεγάλο αστέρι του θεσμού τώρα είναι ο Τσέχος Lucas Pesek, πρώην αναβάτης των 125 GP με δύο νίκες στο ενεργητικό του, ενώ φέτος στέφθηκε πρωταθλητής στην κατηγορία Superbikes. Ο Γιάννης είχε την ευκαιρία να μιλήσει μαζί του το Σάββατο στο μεγάλο πάρτι που διοργάνωσε η ομάδα του με άφθονους μεζέδες και μπύρα όπου μάλιστα σέρβιρε ο ίδιος! Στην ερώτησή αν του αρέσουν τα τετράχρονα superbikes που είναι τώρα ή τα δίχρονα 125 που καβαλούσε τότε, απάντησε αφοπλιστικά: "Two strokes for ever".
Κλείνοντας, ευχόμαστε στον Γιάννη να συνεχίσει την πορεία του στις ευρωπαϊκές πίστες κρατώντας την ελληνική σημαία.
Η προσπάθειά του αποκτά ένα ιδιαίτερο βάρος, αν αναλογιστούμε ότι ο Γιάννης ξεκίνησε την αγωνιστική καριέρα του το 1991, έχοντας στο παλμαρές του την κατάκτηση του πανελληνίου πρωταθλήματος 125 το 1995 και το 2005, το πρωτάθλημα στα 250 το 1996 και τη δεύτερη θέση στο πανευρωπαϊκό "Malossi Cup" το 1998, ενώ συνεχίζει ακάθεκτος τις συμμετοχές του στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα στην ηλικία των 50 ετών!
