Ο Γιάννης Κόλλιας στη Σλοβακία

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/10/2016

Ο Γιάννης Κόλλιας πιστός στο ευρωπαϊκό του ραντεβού, το οποίο τηρεί ανελλιπώς από το 2003, έδωσε και φέτος το παρόν στον τελευταίο γύρο του Alpe Adria Championship που διεξήχθη στο Slovakiaring circuit λίγο έξω από την Bratislava.
Η πίστα αυτή κατασκευάστηκε το 2011 και είναι από τις μεγαλύτερες του κόσμου μήκους 5.900 μέτρων. Διαθέτει τρεις μεγάλες ευθείες, ενώ η διαδρομή έχει τέσσερις λόφους που δημιουργούν "τυφλές" στροφές αλλά και τεράστιες εξόδους διαφυγής με αμμοπαγίδες. Παρά τα υψηλά επίπεδα ασφαλείας, λόγω των υψηλών ταχυτήτων τα ασθενοφόρα και οι κόκκινες σημαίες δούλευαν υπερωρίες μιας και όποιος αναβάτης έπεφτε πολύ δύσκολα απέφευγε τον τραυματισμό.
Ο Γιάννης συμμετείχε στην κατηγορία 125 sport production όπου σε αυτήν τρέχουν μαζί τα 125 GP καθώς και τα Μoto3, συνολικά 41 αναβάτες με διαφορετικές κατατάξεις όμως.
Την Παρασκευή στα ελευθέρα δοκιμαστικά προσπάθησε σκληρά να συνηθίσει την πίστα καθώς και να ρυθμίσει εντελώς μόνος του την αγωνιστική Aprilia 125, ξεπερνώντας ένα μηχανικό πρόβλημα που προέκυψε και τον ανάγκασε να κάνει μόνο τα δύο από τα τέσσερα σκέλη των δοκιμαστικών, σε μια κατηγορία που οι μοτοσυκλέτες μόνο normal δεν ήταν, καθώς διέθεταν full αγωνιστικά kit, ηλεκτρονικά βοηθήματα κ.ά. Ενδεικτικό της διαφοράς ήταν ότι ο Ιταλός Danilo Di Giorgio όπου είχε κερδίσει το 2013 στο Pannoniaring με δεύτερο τον Κόλλια και διαφορά 2 δευτερολέπτων, τώρα ήταν 12 δευτερόλεπτα ταχύτερος στον γύρο!


Το Σάββατο συνέχισε την προσαρμογή στα χρονομετρημένα κατεβάζοντας συνεχώς τους χρόνους του, πετυχαίνοντας τον 17Ο χρόνο στους 24 αναβάτες της SP. Στον αγώνα του Σαββάτου προσπάθησε να ακολουθήσει το γκρουπ των αναβατών μπροστά του και κατάφερε μια 14η θέση, παρόλο που μειονεκτούσε σε τελική ταχύτητα κατά 5km/h.
Την Κυριακή τα πήγε ακόμη καλύτερα διεκδικώντας την 11η θέση, αλλά το πρόωρο τέλος του αγώνα με κόκκινη σημαία λόγω σοβαρού τραυματισμού ενός αναβάτη, διέκοψε την προσπάθειά του βρίσκοντάς τον στην 16η θέση.


Υποστηρικτές της προσπάθειας ήταν η βέλγικη μεταφορική Trans Universe καθώς και τα ελαστικά της Pirelli.
Αξίζει να σημειωθεί ότι από αυτό το πρωτάθλημα και στα χρόνια όπου συμμετέχει ο Έλληνας αναβάτης έχει βρεθεί αντίπαλος με πλειάδα αναβατών όπου αργότερα έως και σήμερα έχουν κάνει καριέρα στα GP όπως οι Karel Abraham, Andrea Iannone, Alessandro Cortese, Karel Hanika, Robert Muresan και Michal Sempera (CZE).
Το μεγάλο αστέρι του θεσμού τώρα είναι ο Τσέχος Lucas Pesek, πρώην αναβάτης των 125 GP με δύο νίκες στο ενεργητικό του, ενώ φέτος στέφθηκε πρωταθλητής στην κατηγορία Superbikes. Ο Γιάννης είχε την ευκαιρία να μιλήσει μαζί του το Σάββατο στο μεγάλο πάρτι που διοργάνωσε η ομάδα του με άφθονους μεζέδες και μπύρα όπου μάλιστα σέρβιρε ο ίδιος! Στην ερώτησή αν του αρέσουν τα τετράχρονα superbikes που είναι τώρα ή τα δίχρονα 125 που καβαλούσε τότε, απάντησε αφοπλιστικά: "Two strokes for ever".
Κλείνοντας, ευχόμαστε στον Γιάννη να συνεχίσει την πορεία του στις ευρωπαϊκές πίστες κρατώντας την ελληνική σημαία.
Η προσπάθειά του αποκτά ένα ιδιαίτερο βάρος, αν αναλογιστούμε ότι ο Γιάννης ξεκίνησε την αγωνιστική καριέρα του το 1991, έχοντας στο παλμαρές του την κατάκτηση του πανελληνίου πρωταθλήματος 125 το 1995 και το 2005, το πρωτάθλημα στα 250 το 1996 και τη δεύτερη θέση στο πανευρωπαϊκό "Malossi Cup" το 1998, ενώ συνεχίζει ακάθεκτος τις συμμετοχές του στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα στην ηλικία των 50 ετών!

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες