Ο Lorenzo απαντά στις συχνότερες ερωτήσεις που έχει η Google για τον ίδιο

Στα μαλακά πέφτει…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/11/2019

«Τρομάζω με την ιδέα», λέει στην αρχή ο Lorenzo, αλλά δεν θα έπρεπε γιατί πέφτει στα μαλακά, καθώς η ισπανική έκδοση της Google δεν φιλοξενεί ερωτήσεις για την καυτή πατάτα που έχει αυτή την στιγμή στα χέρια του, την πορεία του δηλαδή στην Honda. Επειδή τον είδαμε μαζί με τον Marquez τις προηγούμενες ημέρες, και έχουμε να σχολιάσουμε για την έκδηλη αμηχανία της στιγμής, ας δούμε το video κι από κάτω τις ερωτήσεις στις οποίες απαντά.

Πόσο χρονών είναι ο Lorenzo; - 32

Πόσα πρωταθλήματα έχει κερδίσει; - 5

Πόσες γλώσσες γνωρίζει; Ισπανικά, Ιταλικά και Αγγλικά

Πόσο ψηλός είναι ο Lorenzo; - 1.71, αλλά μάλλον έχει χάσει χιλιοστά στο τελευταίο ατύχημα

Τι ακουστικά χρησιμοποιεί; - beats που τον βοηθούν στην συγκέντρωση

Έχει τατουάζ ο Lorenzo; -  Όχι

Τι μουσική ακούει; - Linkin Park / Red Hot Chilli Peppers / Phil Collins / Dire Straits – καμιά φορά reggae

Ποιο είναι το αγαπημένο του φαγητό; - Η μεσογειακή κουζίνα αλλά αγαπά το σούσι και τις πάεγια

Πόσα supercar έχει στην κατοχή του; - 4

Πόσα ζευγάρια γυαλιά έχει; - Αμέτρητα…

Στο τέλος το παραδέχεται και ο ίδιος, πως οι πρώτες ερωτήσεις που βγάζει η Google για τον ίδιο είναι πολύ νορμάλ, και δεν τον τρόμαξαν καθόλου.

Στην παρουσίαση του HRC που πραγματοποίησε η Honda στο κλειστό αμφιθέατρο της EICMA, ανέβηκαν όλοι οι αναβάτες ξεκινώντας από τους χωμάτινους, καταλήγοντας στα MotoGP, πρώτα βγήκε στην σκηνή ο Lorenzo και μετά ο σουπερστάρ Marquez. Η αμηχανία του Lorenzo εκείνη την στιγμή ήταν έκδηλη, κοβόταν με μαχαίρι, τόσο πολύ την ξεχώριζες και γινόταν αντιληπτή σε όλους στο κοινό, είτε ήξεραν να αναγνωρίζουν την γλώσσα του σώματος είτε όχι και έπιαναν τα μηνύματα υποσυνείδητα. Λίγο αργότερα θα έδινε συνέντευξη στους Ιταλούς δημοσιογράφους και θα φαινόταν πως πράγματι ήταν μία αμήχανη στιγμή. Κι αυτό γιατί όλο το HRC ήταν εκεί για να πανηγυρίσει, όμως ο Lorenzo δεν είχε κάτι για να μοιραστεί την χαρά. Δεν είχε συμβάλλει σε αυτή, κι αυτό τον έκανε να αισθάνεται περίεργα. Όχι από την συμπεριφορά των υπολοίπων αναβατών, αλλά επειδή ο ίδιος δεν ένιωθε άνετα.

Λεπτομέρεια: Κάτω στο πάτωμα είχαν τοποθετήσει τα ονόματα καθενός και πού ακριβώς θα τοποθετούσε κάθε πόδι ώστε να βγει σωστά η φωτογραφία – και γρήγορα. Συγγενείς βάζεις να στηθούν δίπλα – δίπλα και κάνουν δέκα λεπτά, αυτός ο χρόνος την πρώτη ημέρα της Eicma δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια. Ο Rins με τον Mir παρουσίαζαν εκείνη την ώρα τα νέα V-Strom σε απόσταση περίπου πέντε λεπτών μακριά αν έτρεχες γρήγορα, κι άρα δεν υπήρχε χρόνος για να περιμένεις δέκα λεπτά για μία φωτογραφία. Ο Lorenzo αγωνιούσε απλά να τελειώσει αυτή η στιγμή, στάθηκε όπου βρήκε και ήρθε ο Marquez να τον τοποθετήσει σωστά με μία υπόδειξη. Το ύφος του που έλεγε «δεν θέλω να είμαι εδώ», ήταν εκείνη την στιγμή χαρακτηριστικό για τον Lorenzo.

Δεν ήθελε εκεί σε αυτή την εκδήλωση, γιατί δεν είχε κάτι να προσφέρει, κι όχι γενικά στην Honda. Αμέσως μετά έδωσε συνέντευξη σε Ιταλούς δημοσιογράφους, εκφράζοντας την δυσκολία αυτή στην Honda και το αίσθημα ευθύνης που τον βαραίνει. Αναφέρθηκε και στην Ducati, λέγοντας πως αυτό ήταν ακόμη πιο δύσκολο γιατί είχε φτάσει με περγαμηνές εκεί, και έζησε 2 – 3 μήνες μέσα στα «μέλια» πριν η κατάσταση εκεί γίνει πραγματικά άσχημη και βαριά ψυχολογικά. Όπως τόνισε, οι αγώνες είναι ένας κόσμος που κρίνεται από το αποτέλεσμα και μόνο, δεν μετρά την ατυχία, τους τραυματισμούς και τις εγχειρήσεις, δεν κρίνει την προσπάθεια, αλλά βλέπει το αποτέλεσμα, κι όταν αυτό δεν έρχεται επηρεάζει όλη την ομάδα.

Σήμερα ο Lorenzo θα κάνει μία σημαντική ανακοίνωση, είναι βέβαιο πως η ανακοίνωση αυτή βασίζεται στα αποτελέσματα που δεν ήρθαν…

 

UPDATE:

Όπως φάνηκε σήμερα, ο Lorenzo δεν αισθανόταν μέρος της ομάδας, καθώς είχε πάρει την απόφαση να μην είναι μέρος της...

Παραιτήθηκε ο Jorge Lorenzo

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες