Ο Marquez εντουράς!

Και ο πρώτος του αγώνας ήταν enduro!
12/12/2016

Αλλά και ο μέχρι στιγμής τελευταίος, πριν το τέλος της χρονιάς και το Superprestigio. Παρέα με τον αδελφό του αναβάτη της Moto2, τον Alex, και τον Jose Luis Martinez με τον οποίο ο Marc Marquez προπονείται, έτρεξε στον τελευταίο αγώνα enduro για το Πρωτάθλημα της Catalunya, το Enduro del Segre.


Το ότι κάνει και προπόνηση motocross το γνωρίζαμε, αλλά ότι ο πρώτος πρώτος του αγώνας ως παιδί ήταν enduro, το μάθαμε τώρα. "Θέλαμε να τρέξουμε στο Enduro del Segre γιατί είναι ένας μυθικός αγώνας, που οργανώνεται από φίλους στο Ponts, από το Moto Club Segre, με το οποίο έχουμε μια πολύ στενή σχέση. Θα είναι κάτι πραγματικό ξεχωριστό να ξανατρέξω σε enduro, αφού enduro ήταν και ο πρώτος αγώνας που έτρεξα ποτέ", δήλωνε πριν από τον αγώνα ο πέντε φορές παγκόσμιος πρωταθλητής.

"Απίστευτη εμπειρία, πραγματικά το απόλαυσα"

Ο Marc ήταν μόλις 6 ετών όταν για πρώτη φορά συμμετείχε σε αγώνα, στο παιδικό enduro της Basella, στην Lleida, με Yamaha PW50 με... βοηθητικές! Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, επιστρέφει στο enduro: "Σε έναν αγώνα enduro είσαι πάνω από έξι ώρες στην σέλα, κι ήθελα να έχω αυτή την εμπειρία. Συνήθως προπονούμαι οδηγώντας motocross, dirt track και flat track, αλλά ποτέ δεν έχω κάνει προπόνηση enduro και μου είναι κάτι το εντελώς ξένο. Ούτε enduro μοτοσυκλέτα δεν είχα, αλλά φρόντισε η Honda Ισπανίας και η Red Moto για τις μοτοσυκλέτες, και τους ευχαριστούμε πολύ!"

Ο πάντα ανταγωνιστικός Marc δεν έκανε την προετοιμασία που θα ήθελε. "Πρόλαβα να οδηγήσω enduro μόνο δυό μέρες, το πρόγραμμά μου δεν μου επέτρεπε περισσότερες. Προσπάθησα να μάθω λίγο την μοτοσυκλέτα [ένα Honda Red Moto CRE450R στην σπέσιαλ έκδοσή του...] και να θυμηθώ λίγο πως είναι να περνάς δύσκολα κομμάτια στο χώμα. Στόχος μου είναι να τερματίσω, ξέρω πως θα υπάρχουν πολλά τεχνικά περάσματα, σχεδόν trial, όπου θα ζοριστώ, αλλά θα το παλέψω". Και ο Marc και ο μικρότερος αδελφός του ο Alex (με 250 εκείνος), έτρεξαν στην κατηγορία Elite.

Έστω και για μια μέρα, ο αγώνας των Marquez δεν θα ήταν στην ομαλή επιφάνεια μιας πίστας, αλλά στα μονοπάτια, τα βράχια και τις ειδικές ενός αγώνα enduro. Και ζορίστηκε, και τις τούμπες του τις έφαγε (δείτε το video) και το πάλεψε όσο μπορούσε. Ήταν η 37η φορά που διοργανώθηκε το Enduro del Segre, με 140 συμμετοχές σε 10 κατηγορίες. Στην κατηγορία Elite που συμμετείχαν οι αδελφοί Marquez, υπήρχαν 13 συμμετοχές, και ο Marc τερμάτισε τελικά 10ος, αφού έφαγε σχεδόν από την αρχή ένα λεπτό ποινής. Νικητής του αγώνα και της κατηγορίας ήταν ο Oriol Mena.

"Απίστευτη εμπειρία, πραγματικά το απόλαυσα," δήλωσε ο Marc μετά τον τερματισμό, δείχνοντας την χαρά του που κατάφερε να τερματίσει. Παρά την κούραση όλης της χρονιάς στα MotoGP, και παρά το γεγονός πως σε μια βδομάδα, στις 17 Δεκεμβρίου, θα τρέχει στο Superprestigio Dirt Track που οργανώνει, προσπαθώντας να νικήσει τον μεγάλο του αντίπαλο Brad Baker, ο Marc τα έδωσε όλα. "Παιδάκι είχα τρέξει enduro, κι αυτό ήταν που με παρακίνησε να επιστρέψω στα παιδικά μου χρόνια για μια μέρα, συμμετέχοντας στο Segre Enduro. Αγαπώ πολύ το χώμα, κι ήταν μια υπέροχη εμπειρία για μένα".


Ο Alex Márquez το χάρηκε κι εκείνος: "Ήταν μια πανέμορφη εμπειρία, και το απόλαυσα, και υπέφερα, είχε τα πάντα! Το σημαντικό ήταν να τερματίσουμε, και το κάναμε, οπότε είμαι ευτυχής!"

Βασίλης Καραχάλιος

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες