Ο Marquez για αντιπάλους το ΄19 – Χέρι στον Rossi δεν ξανά δίνει

Παρουσιάζουν ενδιαφέρον οι αντιδράσεις των Ισπανών φιλάθλων!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/2/2019

Συνέντευξη παραχώρησε ο Marc Márquez στο ισπανικό αθλητικό ραδιόφωνο MARCA, με αφορμή μία μεγάλη αλλαγή που πραγματοποιείται στην Ισπανία καθώς τα δικαιώματα για το MotoGP περνάνε στην πλατφόρμα DAZN. Αυτό από μόνο του, είναι μία δευτερεύουσα είδηση κι αρκετά σημαντική, ακόμη και για εμάς στην Ελλάδα όπως θα δούμε μετά. Ωστόσο πρώτο θέμα της συνέντευξης δεν γίνεται να μην είναι όσα είπε ο Marquez για τους αντιπάλους του και φυσικά για τον Rossi, σχολιάζοντας το γεγονός πώς δεν θα του ξανά προτείνει χειραψία, όπως είπε χαρακτηριστικά: «το έχω ήδη κάνει». Για όσους γνωρίζουν ισπανικά ακολουθεί χαρακτηριστικό απόσπασμα της συνέντευξης, ας δούμε όμως τις κυριότερες δηλώσεις για τους αντιπάλους, από το δεύτερο μισό της συνέντευξης, πριν περάσουμε στο αρχικό κομμάτι που έχει να κάνει με την αλλαγή πλατφόρμας μετάδοσης του πρωταθλήματος.

Το 2019 στρώνει ένα μικρό ναρκοπέδιο και τείνει να γίνει από τις πιο δύσκολες χρονιές για εσένα, από επίπεδο ανταγωνισμού, πόσο ισχύει αυτό, με βάση και τον νέο σου συγκάτοικό στο Box.

Κάθε σεζόν είναι και μία νέα πρόκληση. Κάθε σεζόν έρχεται με εκπλήξεις, όσο κι αν έχεις προσπαθήσει να προβλέψεις τα πράγματα. Πόσο μάλιστα φέτος που ξεκινάμε μαζί με έναν πολυπρωταθλητή… Ο Lorenzo θα καταφέρει να προσαρμοστεί γρήγορα στην Honda και θα είναι ταχύτατος.

Ο Agostini είπε πως το 2019 το HRC θα βρίσκεται σε πόλεμο. Έτσι θα είναι; Πότε θα καταφέρει ο Lorenzo να διεκδικήσει τίτλο;

Από την πρώτη στιγμή ο Lorenzo θα στοχεύσει στο πρωτάθλημα και ακόμη και εκτός βαθμολογίας να βρεθεί δεν θα σταματήσει ούτε την τελευταία στιγμή να παλεύει για το πρώτο βάθρο στους αγώνες. Είναι αδύνατο να μην γίνει έτσι, όταν σου δίνουν μία μοτοσυκλέτα που έχει κερδίσει το ένα πρωτάθλημα μετά το άλλο. Είναι η μοτοσυκλέτα που κερδίζει, και ποντάρει επάνω της. Πρέπει να ξεκινήσει διεκδικώντας την πρώτη θέση και να συνεχίσει. Θα δούμε πώς θα εξελιχτούν τα πράγματα. Δεν είναι η πρώτη φορά που υπάρχει ανταγωνισμός στο Box, και με τον Pedrosa είχαμε όλες τις διακυμάνσεις, περάσαμε όλες τις φάσεις αλλά είχαμε μία εξαιρετική συνεργασία και ταιριάζαμε στην πίστα. To ίδιο έχει συμβεί και με τον Lorenzo, έχουμε ήδη περάσει από όλες τις φάσεις.

Το 2013 είχαμε ψυχραθεί για μία περίοδο (όταν ο Marquez οδηγώντας επιθετικά τον πέταξε εκτός, ενώ είχε εμπλακεί και με τον Pedrosa που έπεσε από υπαιτιότητα του Marquez - ο οποίος και πήρε ποινή για το συμβάν). Το 2018 επίσης, στον αγώνα του Aragon, πάλι είχαμε πρόβλημα με τον Lorenzo που έγινε δημόσιο και περάσαμε στην αντιπαράθεση, αλλά τίποτα δεν έγινε σε προσωπικό επίπεδο.

Τι θα γίνει όμως, μόλις συμβεί κάτι αντίστοιχο;

Ισχύει ο πρώτος κανόνας για όλους μας: Ο συμπαίκτης σου είναι ο πρώτος που πρέπει να κερδίσεις. Αυτό δεν σημαίνει πως η ομάδα δεν ανταλλάσσει δεδομένα και πληροφορίες, θα υπάρξουν δηλαδή βελτιώσεις που θα κάνω γιατί θα δω πράγματα στον Lorenzo κι εκείνος αντίστοιχα θα πάρει πράγματα από εμένα, στην πίστα όμως, μέσα στον αγώνα, ο ανταγωνισμός είναι ανεξάρτητος από την συνεργασία στο box. Είναι βασικός κανόνας αυτός. Θεωρώ πως είμαστε όλοι μας σωστοί επαγγελματίες και θα διατηρήσουμε τους κανόνες.

Αυτός όμως ο ανταγωνισμός γιατί να γίνει διαφορετικά από όσα έγιναν στο Aragon;

Θα γίνει διαφορετικά, κάθε χρόνο ωριμάζεις και ως άνθρωπος και ως αναβάτης. Ερχόμαστε στα MotoGP μικρά παιδιά, και ζούμε τις ζωές μας μέσα από εδώ, παρόλο που έχουμε διαφορετικές παραστάσεις. Βάζουμε τον ανταγωνισμό στο επίκεντρο και προσπαθούμε συνεχώς να βελτιωνόμαστε, ακριβώς γιατί υπάρχει αυτός ο ανταγωνισμός. Κι αυτή την σεζόν θα πρέπει να βρω κάτι νέο, να βελτιωθώ, αν θέλω να έχω ελπίδες για τον τίτλο. Θα πρέπει να γίνω καλύτερος από τον Jorge, τον Dovi και όλους όσους είναι στην πίστα γιατί ο στόχος είναι ο παγκόσμιος τίτλος.

Μελετώντας τους αντιπάλους για την νέα σεζόν, φαίνεται πως ο κορυφαίος απέναντί σου είναι ο Dovizioso. Πιστεύεις πως έχει φτιάξει αντίμετρα η Ducati; Μπορεί να σου πάρει τον τίτλο;

Το παρουσιάζεις σαν να είμαι εγώ απέναντι σε όλους τους άλλους. Είναι έτσι ή μήπως αυτό ισχύει για την Honda γενικά; Στο δικό μου μυαλό δεν υπάρχει αυτή η εικόνα. Η Honda είναι εκείνη που κερδίζει συνέχεια, εγώ είμαι απλά ο αναβάτης. Στο Qatar θα φτάσω ως άλλος ένας που θέλει την νίκη. (έχει ήδη πει πως στην Sepang από αύριο δεν θα είναι στο 100% των δυνατοτήτων του, με την αποκατάσταση να κρατά περισσότερο από το αναμενόμενο). Εκεί θα πρέπει να έχουμε βελτιωθεί, καθώς όλοι οι υπόλοιποι έχουν ήδη κάνει βήματα εμπρός, όλες οι ομάδες, αναβάτες και μοτοσυκλέτες.

Στις τελευταίες του δηλώσεις, ο Rossi φαίνεται σαν να έχει αρχίσει να απομακρύνεται από το μονοπάτι του πολέμου… θα του δώσεις ξανά το χέρι σου;

Το έχω κάνει ήδη

Θα το ξανά έκανες;

Όχι. Έχω κάνει ήδη αυτή την κίνηση, σωστά; Αυτό είναι και τέλος, το κάνεις μία φορά και δηλώνεις την πρόθεσή σου. Σε καμία περίπτωση δεν κρατώ μνησικακίες ή άχτι, ή οτιδήποτε παρόμοιο. Αν ρωτάς την γνώμη μου, τον θαυμάζω και θα ήθελα να μπορώ κι εγώ στα 40άντα μου να κάνω το ίδιο. Να γίνομαι σαράντα και να είμαι βασικός υποψήφιος για τον τίτλο. Αυτό είναι το όνειρο κάθε αναβάτη! Δεν έχω να πω τίποτα άλλο και από εκεί και πέρα είναι άλλος ένας από τους ανταγωνιστές στην πίστα.

Ο Viñales άλλαξε το νούμερό του, γιατί με αυτό σε κέρδιζε πιο εύκολα. Είναι κολλημένος με εσένα;

Δεν μπορώ να το ξέρω. Αλλά δεν το πιστεύω κιόλας. Να σου πω την αλήθεια εγώ δεν θέλω να έχω εμμονές με κανέναν γιατί έτσι δεν βγαίνει τίποτα καλό. Υπάρχουν πάρα πολλοί ανταγωνιστές μέσα στον αγώνα και όχι μόνο ένας. Ο αριθμός τους έχει μεγαλώσει τα τελευταία χρόνια, ενώ υπάρχουν και άλλοι που αναζητούν τα κίνητρά τους και μια τα βρίσκουν μία όχι, ή που υποκινούνται διαφορετικά από αγώνα σε αγώνα. Για παράδειγμα εγώ δεν είμαι καθόλου προληπτικός και υπάρχουν άλλοι που διακατέχονται από μεγάλες δεισιδαιμονίες. Μπορεί λοιπόν ο Viñales να είναι πιο προληπτικός από εμένα. Εγώ είμαι τυχερός να αναγνωρίζω πως όλα είναι στο χέρι μας και πρέπει να κάνει κανείς την δουλειά του σωστά για να περιμένει να ανταμειφθεί. Το MotoGP είναι ομαδικό άθλημα, όλη η ομάδα πρέπει να βλέπει στην ίδια κατεύθυνση και να δίνει τον καλύτερο αγώνα.

Για τον Viñales υπάρχουν και ανακατατάξεις σε προσωπικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο ατόμων ομάδας, τι πιστεύεις, πρέπει να είναι κανείς με τους ίδιους ανθρώπους ή να αλλάζει συχνά;

Εγώ έχω δώσει προτεραιότητα σε πράγματα που δεν έχουν δώσει άλλοι. Είναι προτεραιότητα για εμένα να είμαι εδώ στην Cervera με την οικογένειά μου και τους παιδικούς μου φίλους. Άλλοι κόβουν δεσμούς, αυτό έχει να κάνει με την προσωπικότητα. Το ρητό λέει πως ομάδα που κερδίζει δεν την αλλάζεις! Αυτό που θεωρώ πως έχω κάνει εξαιρετικά ως τώρα, είναι να τα αλλάζω όλα όσο το δυνατόν λιγότερο και να μένω συγκεντρωμένος το δυνατόν περισσότερο. Αυτό πρέπει να γίνεται όταν είσαι χαρούμενος, και είσαι χαρούμενος όταν φυσικά υπάρχει αποτέλεσμα…

για το 2019 πρέπει να βελτιωθώ αν θέλω να παραμείνω στην διεκδίκηση του τίτλου

Από τα παραπάνω βγαίνει η ίδια εικόνα που ο Marquez έχει δώσει όλα αυτά τα χρόνια, πως είναι άκρως ανταγωνιστικός στην πίστα και προσηλωμένος στο ομαδικό πνεύμα, με γερούς οικογενειακούς δεσμούς. Φυσικά, τόσο η MARCA που έβγαλε την συνέντευξη στον αέρα, όσο και οι υπόλοιποι Ισπανοί δημοσιογράφοι, εστίασαν σε όσα είπε για τον Rossi και το γεγονός πως δεν θα του προτείνει ξανά το χέρι για χειραψία.  Το ίδιο όμως συνέβη και από τους Ιταλούς που μετέφρασαν την συνέντευξη, και γενικά αυτό είναι που ξεχωρίζει, διότι απλά εκεί εστιάζει όλος ο κόσμος. Για την συντριπτική πλειοψηφία, αυτό που έχει αξία στο παρόν μεγάλο κείμενο, είναι να σχολιάσουν ποιος έπαιξε παιχνίδι για να χάσει ο Rossi τον τίτλο και να περιμένουν με αγωνία στο πληκτρολόγιο μία απάντηση που να ρωτάει ποιος κλώτσησε ποιον, ώστε να εξαπολύσουν τον δεύτερο γύρο. Θα είναι έτσι ακόμη κι όταν ο Rossi αποσυρθεί, θα ψάξουν απλά για την επόμενη αντίστοιχη περίπτωση. Κι αυτό γιατί η ανάγκη για αλληλεπίδραση μεταφράζεται στο μυαλό της πλειοψηφίας με την λέξη αντιπαράθεση και τα κοινωνικά δίκτυα γιγαντώνουν απλά την νοοτροπία αυτή. Το ενδιαφέρον όμως βρίσκεται επίσης στο γεγονός πως Ιταλοί και Ισπανοί δεν χωρίζονται απόλυτα σε δύο ξεχωριστά στρατόπεδα, καθώς ο Marquez δέχεται πυρά και από τους ίδιους τους Ισπανούς. Μελετώντας τις αντιδράσεις του κόσμου στην είδηση όπως την παρουσίασε το μεγαλύτερο μέρος της Ισπανικής μερίδας του Ειδικού Τύπου, ο Marquez συγκεντρώνει αρκετά αρνητικά σχόλια για το γεγονός πως δεν μπορεί να περιμένει έτσι απλά την εξιλέωση από τον Rossi, τόσο για όσα έγιναν μεταξύ τους το 2015, αλλά και για το γεγονός πως πέρσι στην Αργεντινή τον έριξε με ξεκάθαρη –κι αναμφισβήτητη να προσθέσω- υπαιτιότητα, οδηγώντας επικίνδυνα και αντιαθλητικά. Για αυτό τον λόγο άλλωστε και –σωστά- τιμωρήθηκε. Οι απόψεις μας είναι γνωστές, ο Marquez δεν είναι το καλύτερο παιδί, και έχει παίξει άσχημα παιχνίδια στον Rossi, αλλά ούτε και εκείνος μπορεί να μετριάσει τον θυμό του. Να το θυμηθείτε: Στην επόμενη αυτοβιογραφία του, ο Rossi θα πει πολλά για το συμβάν με το πόδι…

με τον Lorenzo θα συνεργαστούμε εκτός πίστα και θα παλέψουμε εντός...

Σε κάθε περίπτωση λοιπόν και άσχετα με το στρατόπεδο που ο καθένας υποστηρίζει, να μείνουμε στα δεδομένα που υπάρχουν μπροστά μας: Ανάμεσα σε Marquez και Rossi υπάρχει μία ένταση που αν δεν συμβεί κάποιο μεγάλο τζαρτζάρισμα μέσα στην πίστα, για να ξεσπάσει σαν Βεζούβιος, τότε απλά θα παραμείνει στο ίδιο επίπεδο. Να γυρίσει πίσω, πόσο μάλιστα να σβήσει, φαίνεται αδύνατο. Τουλάχιστον όσο ο Rossi συνεχίζει την αγωνιστική του ενασχόληση εντός της πίστας. Ταυτόχρονα το αυξημένο πλήθος αναβατών που στοχεύουν το βάθρο σε κάθε αγώνα, μαζί με τον παράγοντα Lorenzo θα φέρουν φέτος περισσότερες εντάσεις. Και στην ένταση αυτή επάνω, θα βγουν στην επιφάνεια πολλά περισσότερα…

Η δεύτερη είδηση, σημαντική επίσης κι αυτή, που έρχεται από την συνέντευξη του Marquez, είναι η ίδια η αφορμή για να πραγματοποιηθεί. Η DAZN μπαίνει στην αγορά της Ισπανίας και φέρνει τα πάνω κάτω, παίρνοντας τα δικαιώματα των MotoGP. Το τεράστιο κόστος που απαιτεί η Dorna ως διοργανώτρια για τα τηλεοπτικά δικαιώματα, κάποια από τα οποία επιστρέφει στις ίδιες τις ομάδες, εδώ και πολύ καιρό δεν γινόταν να καλυφθεί από τα παραδοσιακά ελεύθερα κανάλια. Οι διαφημίσεις δεν κάλυπταν πλέον αυτό το κόστος. Στις περισσότερες χώρες τα δικαιώματα πέρασαν στις συνδρομητικές υπηρεσίες, που κι αυτές με την σειρά τους, βλέπουν τον ανταγωνισμό από τις On demand υπηρεσίες να ανεβαίνει σε σημείο που πλέον έχουν πλήρως απωλέσει την πρωτοκαθεδρία. Το Netflix είναι νούμερο ένα, κι αν χάσει αυτή την πρωτιά, θα την έχει χάσει από τον πολλαπλασιασμό αντίστοιχων υπηρεσιών, σε καμία περίπτωση δεν ξανά γυρνά ο κόσμος στο προηγούμενο μοντέλο τηλεόρασης. Φανταστείτε, για όσους δεν την γνωρίζουν, πως η DAZN είναι μία υπηρεσία ακριβώς όπως και το Netflix αλλά για τις αθλητικές διοργανώσεις. Μπαίνει αργά-αργά σε κάθε χώρα κι αυτό γιατί η είσοδός της σημαίνει και μία κίνηση πολλών εκατομμυρίων. Για να έχει συνδρομητές, θα πρέπει να επενδύσει στα εθνικά πρωταθλήματα και να πάρει τα δικαιώματα συμμετέχοντας στους πλειοψηφικούς διαγωνισμούς που ως τώρα προχωρούσαν μονάχα οι παραδοσιακοί παίκτες. Αυτό κάνει αυτή την στιγμή στην Ισπανία, σε μία από τις πιο ακριβές αγορές τηλεοπτικών δικαιωμάτων για αθλητικές διοργανώσεις που υπάρχουν στον κόσμο. Τα Ισπανικά πρωταθλήματα παρακολουθούν εκατομμύρια ισπανόφωνων, που φυσικά αυτό περιλαμβάνει τεράστιες αγορές, πλην της ίδιας της Ισπανικής. Τα MotoGP δεν είναι μακριά από όλα αυτά, γιατί το κοινό είναι φανατικό στην Ισπανία, ο κόσμος εκεί οδηγεί σε πίστες, συμμετέχει σε δράσεις και παρακολουθεί από κοντά συρρέοντας κατά χιλιάδες, σε κάθε παρουσία αγωνιστικής μοτοσυκλέτας με τα MotoGP να είναι το αποκορύφωμα. Η DAZN είναι φυσικό να θέλει να μπει σε αυτή την αγορά και αποτελεί το μέλλον για τις μεταδόσεις κάθε αθλητικής διοργάνωσης, σε κάθε χώρα…

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.