Ο Marquez για αντιπάλους το ΄19 – Χέρι στον Rossi δεν ξανά δίνει

Παρουσιάζουν ενδιαφέρον οι αντιδράσεις των Ισπανών φιλάθλων!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/2/2019

Συνέντευξη παραχώρησε ο Marc Márquez στο ισπανικό αθλητικό ραδιόφωνο MARCA, με αφορμή μία μεγάλη αλλαγή που πραγματοποιείται στην Ισπανία καθώς τα δικαιώματα για το MotoGP περνάνε στην πλατφόρμα DAZN. Αυτό από μόνο του, είναι μία δευτερεύουσα είδηση κι αρκετά σημαντική, ακόμη και για εμάς στην Ελλάδα όπως θα δούμε μετά. Ωστόσο πρώτο θέμα της συνέντευξης δεν γίνεται να μην είναι όσα είπε ο Marquez για τους αντιπάλους του και φυσικά για τον Rossi, σχολιάζοντας το γεγονός πώς δεν θα του ξανά προτείνει χειραψία, όπως είπε χαρακτηριστικά: «το έχω ήδη κάνει». Για όσους γνωρίζουν ισπανικά ακολουθεί χαρακτηριστικό απόσπασμα της συνέντευξης, ας δούμε όμως τις κυριότερες δηλώσεις για τους αντιπάλους, από το δεύτερο μισό της συνέντευξης, πριν περάσουμε στο αρχικό κομμάτι που έχει να κάνει με την αλλαγή πλατφόρμας μετάδοσης του πρωταθλήματος.

Το 2019 στρώνει ένα μικρό ναρκοπέδιο και τείνει να γίνει από τις πιο δύσκολες χρονιές για εσένα, από επίπεδο ανταγωνισμού, πόσο ισχύει αυτό, με βάση και τον νέο σου συγκάτοικό στο Box.

Κάθε σεζόν είναι και μία νέα πρόκληση. Κάθε σεζόν έρχεται με εκπλήξεις, όσο κι αν έχεις προσπαθήσει να προβλέψεις τα πράγματα. Πόσο μάλιστα φέτος που ξεκινάμε μαζί με έναν πολυπρωταθλητή… Ο Lorenzo θα καταφέρει να προσαρμοστεί γρήγορα στην Honda και θα είναι ταχύτατος.

Ο Agostini είπε πως το 2019 το HRC θα βρίσκεται σε πόλεμο. Έτσι θα είναι; Πότε θα καταφέρει ο Lorenzo να διεκδικήσει τίτλο;

Από την πρώτη στιγμή ο Lorenzo θα στοχεύσει στο πρωτάθλημα και ακόμη και εκτός βαθμολογίας να βρεθεί δεν θα σταματήσει ούτε την τελευταία στιγμή να παλεύει για το πρώτο βάθρο στους αγώνες. Είναι αδύνατο να μην γίνει έτσι, όταν σου δίνουν μία μοτοσυκλέτα που έχει κερδίσει το ένα πρωτάθλημα μετά το άλλο. Είναι η μοτοσυκλέτα που κερδίζει, και ποντάρει επάνω της. Πρέπει να ξεκινήσει διεκδικώντας την πρώτη θέση και να συνεχίσει. Θα δούμε πώς θα εξελιχτούν τα πράγματα. Δεν είναι η πρώτη φορά που υπάρχει ανταγωνισμός στο Box, και με τον Pedrosa είχαμε όλες τις διακυμάνσεις, περάσαμε όλες τις φάσεις αλλά είχαμε μία εξαιρετική συνεργασία και ταιριάζαμε στην πίστα. To ίδιο έχει συμβεί και με τον Lorenzo, έχουμε ήδη περάσει από όλες τις φάσεις.

Το 2013 είχαμε ψυχραθεί για μία περίοδο (όταν ο Marquez οδηγώντας επιθετικά τον πέταξε εκτός, ενώ είχε εμπλακεί και με τον Pedrosa που έπεσε από υπαιτιότητα του Marquez - ο οποίος και πήρε ποινή για το συμβάν). Το 2018 επίσης, στον αγώνα του Aragon, πάλι είχαμε πρόβλημα με τον Lorenzo που έγινε δημόσιο και περάσαμε στην αντιπαράθεση, αλλά τίποτα δεν έγινε σε προσωπικό επίπεδο.

Τι θα γίνει όμως, μόλις συμβεί κάτι αντίστοιχο;

Ισχύει ο πρώτος κανόνας για όλους μας: Ο συμπαίκτης σου είναι ο πρώτος που πρέπει να κερδίσεις. Αυτό δεν σημαίνει πως η ομάδα δεν ανταλλάσσει δεδομένα και πληροφορίες, θα υπάρξουν δηλαδή βελτιώσεις που θα κάνω γιατί θα δω πράγματα στον Lorenzo κι εκείνος αντίστοιχα θα πάρει πράγματα από εμένα, στην πίστα όμως, μέσα στον αγώνα, ο ανταγωνισμός είναι ανεξάρτητος από την συνεργασία στο box. Είναι βασικός κανόνας αυτός. Θεωρώ πως είμαστε όλοι μας σωστοί επαγγελματίες και θα διατηρήσουμε τους κανόνες.

Αυτός όμως ο ανταγωνισμός γιατί να γίνει διαφορετικά από όσα έγιναν στο Aragon;

Θα γίνει διαφορετικά, κάθε χρόνο ωριμάζεις και ως άνθρωπος και ως αναβάτης. Ερχόμαστε στα MotoGP μικρά παιδιά, και ζούμε τις ζωές μας μέσα από εδώ, παρόλο που έχουμε διαφορετικές παραστάσεις. Βάζουμε τον ανταγωνισμό στο επίκεντρο και προσπαθούμε συνεχώς να βελτιωνόμαστε, ακριβώς γιατί υπάρχει αυτός ο ανταγωνισμός. Κι αυτή την σεζόν θα πρέπει να βρω κάτι νέο, να βελτιωθώ, αν θέλω να έχω ελπίδες για τον τίτλο. Θα πρέπει να γίνω καλύτερος από τον Jorge, τον Dovi και όλους όσους είναι στην πίστα γιατί ο στόχος είναι ο παγκόσμιος τίτλος.

Μελετώντας τους αντιπάλους για την νέα σεζόν, φαίνεται πως ο κορυφαίος απέναντί σου είναι ο Dovizioso. Πιστεύεις πως έχει φτιάξει αντίμετρα η Ducati; Μπορεί να σου πάρει τον τίτλο;

Το παρουσιάζεις σαν να είμαι εγώ απέναντι σε όλους τους άλλους. Είναι έτσι ή μήπως αυτό ισχύει για την Honda γενικά; Στο δικό μου μυαλό δεν υπάρχει αυτή η εικόνα. Η Honda είναι εκείνη που κερδίζει συνέχεια, εγώ είμαι απλά ο αναβάτης. Στο Qatar θα φτάσω ως άλλος ένας που θέλει την νίκη. (έχει ήδη πει πως στην Sepang από αύριο δεν θα είναι στο 100% των δυνατοτήτων του, με την αποκατάσταση να κρατά περισσότερο από το αναμενόμενο). Εκεί θα πρέπει να έχουμε βελτιωθεί, καθώς όλοι οι υπόλοιποι έχουν ήδη κάνει βήματα εμπρός, όλες οι ομάδες, αναβάτες και μοτοσυκλέτες.

Στις τελευταίες του δηλώσεις, ο Rossi φαίνεται σαν να έχει αρχίσει να απομακρύνεται από το μονοπάτι του πολέμου… θα του δώσεις ξανά το χέρι σου;

Το έχω κάνει ήδη

Θα το ξανά έκανες;

Όχι. Έχω κάνει ήδη αυτή την κίνηση, σωστά; Αυτό είναι και τέλος, το κάνεις μία φορά και δηλώνεις την πρόθεσή σου. Σε καμία περίπτωση δεν κρατώ μνησικακίες ή άχτι, ή οτιδήποτε παρόμοιο. Αν ρωτάς την γνώμη μου, τον θαυμάζω και θα ήθελα να μπορώ κι εγώ στα 40άντα μου να κάνω το ίδιο. Να γίνομαι σαράντα και να είμαι βασικός υποψήφιος για τον τίτλο. Αυτό είναι το όνειρο κάθε αναβάτη! Δεν έχω να πω τίποτα άλλο και από εκεί και πέρα είναι άλλος ένας από τους ανταγωνιστές στην πίστα.

Ο Viñales άλλαξε το νούμερό του, γιατί με αυτό σε κέρδιζε πιο εύκολα. Είναι κολλημένος με εσένα;

Δεν μπορώ να το ξέρω. Αλλά δεν το πιστεύω κιόλας. Να σου πω την αλήθεια εγώ δεν θέλω να έχω εμμονές με κανέναν γιατί έτσι δεν βγαίνει τίποτα καλό. Υπάρχουν πάρα πολλοί ανταγωνιστές μέσα στον αγώνα και όχι μόνο ένας. Ο αριθμός τους έχει μεγαλώσει τα τελευταία χρόνια, ενώ υπάρχουν και άλλοι που αναζητούν τα κίνητρά τους και μια τα βρίσκουν μία όχι, ή που υποκινούνται διαφορετικά από αγώνα σε αγώνα. Για παράδειγμα εγώ δεν είμαι καθόλου προληπτικός και υπάρχουν άλλοι που διακατέχονται από μεγάλες δεισιδαιμονίες. Μπορεί λοιπόν ο Viñales να είναι πιο προληπτικός από εμένα. Εγώ είμαι τυχερός να αναγνωρίζω πως όλα είναι στο χέρι μας και πρέπει να κάνει κανείς την δουλειά του σωστά για να περιμένει να ανταμειφθεί. Το MotoGP είναι ομαδικό άθλημα, όλη η ομάδα πρέπει να βλέπει στην ίδια κατεύθυνση και να δίνει τον καλύτερο αγώνα.

Για τον Viñales υπάρχουν και ανακατατάξεις σε προσωπικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο ατόμων ομάδας, τι πιστεύεις, πρέπει να είναι κανείς με τους ίδιους ανθρώπους ή να αλλάζει συχνά;

Εγώ έχω δώσει προτεραιότητα σε πράγματα που δεν έχουν δώσει άλλοι. Είναι προτεραιότητα για εμένα να είμαι εδώ στην Cervera με την οικογένειά μου και τους παιδικούς μου φίλους. Άλλοι κόβουν δεσμούς, αυτό έχει να κάνει με την προσωπικότητα. Το ρητό λέει πως ομάδα που κερδίζει δεν την αλλάζεις! Αυτό που θεωρώ πως έχω κάνει εξαιρετικά ως τώρα, είναι να τα αλλάζω όλα όσο το δυνατόν λιγότερο και να μένω συγκεντρωμένος το δυνατόν περισσότερο. Αυτό πρέπει να γίνεται όταν είσαι χαρούμενος, και είσαι χαρούμενος όταν φυσικά υπάρχει αποτέλεσμα…

για το 2019 πρέπει να βελτιωθώ αν θέλω να παραμείνω στην διεκδίκηση του τίτλου

Από τα παραπάνω βγαίνει η ίδια εικόνα που ο Marquez έχει δώσει όλα αυτά τα χρόνια, πως είναι άκρως ανταγωνιστικός στην πίστα και προσηλωμένος στο ομαδικό πνεύμα, με γερούς οικογενειακούς δεσμούς. Φυσικά, τόσο η MARCA που έβγαλε την συνέντευξη στον αέρα, όσο και οι υπόλοιποι Ισπανοί δημοσιογράφοι, εστίασαν σε όσα είπε για τον Rossi και το γεγονός πως δεν θα του προτείνει ξανά το χέρι για χειραψία.  Το ίδιο όμως συνέβη και από τους Ιταλούς που μετέφρασαν την συνέντευξη, και γενικά αυτό είναι που ξεχωρίζει, διότι απλά εκεί εστιάζει όλος ο κόσμος. Για την συντριπτική πλειοψηφία, αυτό που έχει αξία στο παρόν μεγάλο κείμενο, είναι να σχολιάσουν ποιος έπαιξε παιχνίδι για να χάσει ο Rossi τον τίτλο και να περιμένουν με αγωνία στο πληκτρολόγιο μία απάντηση που να ρωτάει ποιος κλώτσησε ποιον, ώστε να εξαπολύσουν τον δεύτερο γύρο. Θα είναι έτσι ακόμη κι όταν ο Rossi αποσυρθεί, θα ψάξουν απλά για την επόμενη αντίστοιχη περίπτωση. Κι αυτό γιατί η ανάγκη για αλληλεπίδραση μεταφράζεται στο μυαλό της πλειοψηφίας με την λέξη αντιπαράθεση και τα κοινωνικά δίκτυα γιγαντώνουν απλά την νοοτροπία αυτή. Το ενδιαφέρον όμως βρίσκεται επίσης στο γεγονός πως Ιταλοί και Ισπανοί δεν χωρίζονται απόλυτα σε δύο ξεχωριστά στρατόπεδα, καθώς ο Marquez δέχεται πυρά και από τους ίδιους τους Ισπανούς. Μελετώντας τις αντιδράσεις του κόσμου στην είδηση όπως την παρουσίασε το μεγαλύτερο μέρος της Ισπανικής μερίδας του Ειδικού Τύπου, ο Marquez συγκεντρώνει αρκετά αρνητικά σχόλια για το γεγονός πως δεν μπορεί να περιμένει έτσι απλά την εξιλέωση από τον Rossi, τόσο για όσα έγιναν μεταξύ τους το 2015, αλλά και για το γεγονός πως πέρσι στην Αργεντινή τον έριξε με ξεκάθαρη –κι αναμφισβήτητη να προσθέσω- υπαιτιότητα, οδηγώντας επικίνδυνα και αντιαθλητικά. Για αυτό τον λόγο άλλωστε και –σωστά- τιμωρήθηκε. Οι απόψεις μας είναι γνωστές, ο Marquez δεν είναι το καλύτερο παιδί, και έχει παίξει άσχημα παιχνίδια στον Rossi, αλλά ούτε και εκείνος μπορεί να μετριάσει τον θυμό του. Να το θυμηθείτε: Στην επόμενη αυτοβιογραφία του, ο Rossi θα πει πολλά για το συμβάν με το πόδι…

με τον Lorenzo θα συνεργαστούμε εκτός πίστα και θα παλέψουμε εντός...

Σε κάθε περίπτωση λοιπόν και άσχετα με το στρατόπεδο που ο καθένας υποστηρίζει, να μείνουμε στα δεδομένα που υπάρχουν μπροστά μας: Ανάμεσα σε Marquez και Rossi υπάρχει μία ένταση που αν δεν συμβεί κάποιο μεγάλο τζαρτζάρισμα μέσα στην πίστα, για να ξεσπάσει σαν Βεζούβιος, τότε απλά θα παραμείνει στο ίδιο επίπεδο. Να γυρίσει πίσω, πόσο μάλιστα να σβήσει, φαίνεται αδύνατο. Τουλάχιστον όσο ο Rossi συνεχίζει την αγωνιστική του ενασχόληση εντός της πίστας. Ταυτόχρονα το αυξημένο πλήθος αναβατών που στοχεύουν το βάθρο σε κάθε αγώνα, μαζί με τον παράγοντα Lorenzo θα φέρουν φέτος περισσότερες εντάσεις. Και στην ένταση αυτή επάνω, θα βγουν στην επιφάνεια πολλά περισσότερα…

Η δεύτερη είδηση, σημαντική επίσης κι αυτή, που έρχεται από την συνέντευξη του Marquez, είναι η ίδια η αφορμή για να πραγματοποιηθεί. Η DAZN μπαίνει στην αγορά της Ισπανίας και φέρνει τα πάνω κάτω, παίρνοντας τα δικαιώματα των MotoGP. Το τεράστιο κόστος που απαιτεί η Dorna ως διοργανώτρια για τα τηλεοπτικά δικαιώματα, κάποια από τα οποία επιστρέφει στις ίδιες τις ομάδες, εδώ και πολύ καιρό δεν γινόταν να καλυφθεί από τα παραδοσιακά ελεύθερα κανάλια. Οι διαφημίσεις δεν κάλυπταν πλέον αυτό το κόστος. Στις περισσότερες χώρες τα δικαιώματα πέρασαν στις συνδρομητικές υπηρεσίες, που κι αυτές με την σειρά τους, βλέπουν τον ανταγωνισμό από τις On demand υπηρεσίες να ανεβαίνει σε σημείο που πλέον έχουν πλήρως απωλέσει την πρωτοκαθεδρία. Το Netflix είναι νούμερο ένα, κι αν χάσει αυτή την πρωτιά, θα την έχει χάσει από τον πολλαπλασιασμό αντίστοιχων υπηρεσιών, σε καμία περίπτωση δεν ξανά γυρνά ο κόσμος στο προηγούμενο μοντέλο τηλεόρασης. Φανταστείτε, για όσους δεν την γνωρίζουν, πως η DAZN είναι μία υπηρεσία ακριβώς όπως και το Netflix αλλά για τις αθλητικές διοργανώσεις. Μπαίνει αργά-αργά σε κάθε χώρα κι αυτό γιατί η είσοδός της σημαίνει και μία κίνηση πολλών εκατομμυρίων. Για να έχει συνδρομητές, θα πρέπει να επενδύσει στα εθνικά πρωταθλήματα και να πάρει τα δικαιώματα συμμετέχοντας στους πλειοψηφικούς διαγωνισμούς που ως τώρα προχωρούσαν μονάχα οι παραδοσιακοί παίκτες. Αυτό κάνει αυτή την στιγμή στην Ισπανία, σε μία από τις πιο ακριβές αγορές τηλεοπτικών δικαιωμάτων για αθλητικές διοργανώσεις που υπάρχουν στον κόσμο. Τα Ισπανικά πρωταθλήματα παρακολουθούν εκατομμύρια ισπανόφωνων, που φυσικά αυτό περιλαμβάνει τεράστιες αγορές, πλην της ίδιας της Ισπανικής. Τα MotoGP δεν είναι μακριά από όλα αυτά, γιατί το κοινό είναι φανατικό στην Ισπανία, ο κόσμος εκεί οδηγεί σε πίστες, συμμετέχει σε δράσεις και παρακολουθεί από κοντά συρρέοντας κατά χιλιάδες, σε κάθε παρουσία αγωνιστικής μοτοσυκλέτας με τα MotoGP να είναι το αποκορύφωμα. Η DAZN είναι φυσικό να θέλει να μπει σε αυτή την αγορά και αποτελεί το μέλλον για τις μεταδόσεις κάθε αθλητικής διοργάνωσης, σε κάθε χώρα…

 

Ετικέτες

MotoGP: Η αλλαγή ηγεσίας της Honda HRC αντανακλά μια άγονη πενταετία

Ο πρόεδρος απέτυχε, ζήτω ο νέος πρόεδρος. Ή μήπως όχι;
honda hrc
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/10/2026

Η αποφράδα μέρα του 2020 που ο Marc Marquez έσπασε το χέρι του στη Jerez αναδείχθηκε ως εξαιρετικά σημαντικό σημείο καμπής για τη Honda, η οποία βρέθηκε απότομα από την κορυφή στην αφάνεια έχοντας χάσει όχι μόνο τον σπουδαίο πρωταθλητή της, αλλά ίσως και τον προσανατολισμό της στην εξέλιξη της RC213V.

Η κάθετη πτώση στην ανταγωνιστικότητα των εργοστασιακών Honda εν τη απουσία του Marquez, ειδικά όταν προηγουμένως ο απίθανος Ισπανός είχε κατακτήσει έξι από τους επτά τίτλους της περιόδου 2013-2019 (εξαίρεση το 2015 και το πρωτάθλημα του Jorge Lorenzo με τη Yamaha), οπωσδήποτε δεν έκατσε καλά στα διοικητικά συμβούλια της Honda στην Ιαπωνία.

Έκτοτε οι Ιάπωνες ψάχνουν ξανά τον δρόμο των επιτυχιών, έχοντας συνηθίσει να βρίσκονται σταθερά στον αφρό για τρεις συναπτές δεκαετίες, με αφετηρία τον πρώτο τίτλο στην κορυφαία κατηγορία το 1983 με τον Freddie Spencer.

rossi
Valentino Rossi

Για την ακρίβεια, όταν ο Valentino Rossi άφησε τη Honda για τη Yamaha το 2004, διακόπηκε ένα δυνατό σερί τίτλων που είχε χτιστεί από μια σειρά σπουδαίων πρωταθλητών. Από τα τέσσερα πρωταθλήματα της Honda τη δεκαετία του 1980 στα μαγικά χέρια των Freddie Spencer (1983, 1985), Wayne Gardner (1987) και Eddie Lawson (1989), τα πέντε συνεχόμενα του Mick Doohan (1994-1998) και το ένα και μοναδικό του Alex Criville (1999) που ακολούθησαν, η πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας έφερε φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του Valentino Rossi.

Ο Ιταλός ήρθε στην εργοστασιακή Honda το 2000 και μπήκε στο προσκήνιο σε μια ιστορικά σημαδιακή εποχή: στην περίοδο των τριών σερί πρωταθλημάτων που πήρε με τη Honda από το 2001 ως και το 2003, ήταν αυτός που πήρε το τελευταίο με δίχρονο NSR500 το 2001 και το πρώτο με τετράχρονο RC211V το 2002.

Από τη στιγμή ωστόσο που ο Rossi άφησε την RC211V για μια Yamaha YZR-M1 και κατέκτησε μαζί της τον τίτλο το 2004, η Honda κατάφερε μόλις ένα πρωτάθλημα ακόμη στη δεκαετία αυτή, με τον αείμνηστο Nicky Hayden το 2006.

stoner
Casey Stoner

Ενόσω ο Casey Stoner έγραφε ιστορία με τον πρώτο τίτλο MotoGP της Ducati το 2007 και το δίδυμο των Rossi και Lorenzo συνέχιζε να χαρίζει πρωτιές στη Yamaha (2008-2010), η Honda έψαχνε τον τρόπο να επιστρέψει στην κορυφή, εκεί που είχαν αποτύχει πολλοί αναβάτες όπως οι Sete Gibernau και Max Biaggi.

Για να το καταφέρει χρειάστηκε να καταφύγει σε δραστικά μέτρα και η δεκαετία του 2010 έφερε ηχηρές ανατροπές στην παράδοση του HRC. Πρώτη και σημαντικότερη ήταν η έλευση του Livio Suppo το 2010, με τον Ιταλό να αναλαμβάνει την αναζωογόνηση του HRC σε όλα τα επίπεδα. Ίσως η αποτελεσματικότερη κίνησή του ήταν η άφιξη του Casey Stoner το 2011 στην εργοστασιακή ομάδα, αλλά ο τίτλος που κατέκτησε εκείνη τη χρονιά με τη Honda χρειάστηκε και άλλες παρεμβάσεις στο παρασκήνιο.

Η Honda ήδη από το 2009 είχε πάρει τη δύσκολη απόφαση να αφήσει τις αναρτήσεις της Showa για Öhlins, εγκαταλείποντας δηλαδή μια ιαπωνική εταιρεία, στην οποία μάλιστα κατέχει μερίδιο μετοχών, για μια ευρωπαϊκή.

suppo
Livio Suppo

Στο μεταξύ, ήδη από την πρώτη χρονιά του Suppo το HRC είχε “κλέψει” από τη Yamaha τρεις Ιταλούς τεχνικούς ηλεκτρονικών που δούλευαν στην ομάδα του Lorenzo. Οι Carlo Luzzi, Andrea Zugna και Cristian Battaglia είχαν δηλώσει τότε σε ιταλικό περιοδικό πως άφησαν τη Yamaha διότι η πρόταση που τους έκανε η Honda ήταν τόσο πλουσιοπάροχη που “δεν μπορείς να πεις όχι”.

Η Honda είχε αποφασίσει να τα ρίξει όλα στο τραπέζι προκειμένου να επανέλθει στην κορυφή και όλες της οι κινήσεις ήταν τόσο ακριβές και ανατρεπτικές, όσο και πετυχημένες. Στο ίδιο μοτίβο άλλωστε λίγα χρόνια αργότερα, το 2016, εγκατέλειψε και τα δικά της ηλεκτρονικά, που φτιάχνονταν στην Ιαπωνία από την ίδια ομάδα που έστηνε τα ηλεκτρονικά της ομάδας Formula 1, για να φορέσει Magneti Marelli – αν και εδώ έπαιξαν ρόλο και αλλαγές στους κανονισμούς του MotoGP.

Το πείραμα Suppo πέτυχε, o Stoner έφερε ξανά τίτλο στη Honda, αλλά στη συνέχεια χάθηκε σταδιακά από το προσκήνιο εξαιτίας της μυστηριώδους αρρώστιας που του προκαλούσε εξάντληση και τελικώς οδήγησε το πρόωρο τέλος της αγωνιστικής του καριέρας.

Στο μεταξύ, με διάλλειμα τον προτελευταίο τίτλο του Lorenzo το 2012, η άφιξη του θαυματουργού Marc Marquez το 2013 ξανάβαλε τη Honda στη λαμπερή κορυφή σαρώνοντας τα πάντα στον διάβα του, τουλάχιστον ως τη 19η Ιουλίου 2020 και το μοιραίο συμβάν της Jerez.

mm93
Marc Marquez

Στο στείρο διάστημα που ακολούθησε οι ιθύνοντες του HRC αντιλήφθηκαν πως θα χρειαζόταν ξανά ένα σοκ στον οργανισμό για να ξαναμπεί στην ποθητή πορεία και αυτό έγινε ακόμη πιο ξεκάθαρο όταν η επιστροφή του Marc Marquez στη δράση χτύπησε σε τοίχο εξαιτίας της μοτοσυκλέτας τους, η οποία εν τη απουσία του πρωταθλητή της Honda, είχε χάσει την ανταγωνιστικότητά της.

Εδώ η απώλεια του Dani Pedrosa αποδείχθηκε κομβικής σημασίας, κάτι που φάνηκε πεντακάθαρα όταν ο Ισπανός πήγε ως αναβάτης δοκιμών στην ΚΤΜ και σε λιγότερο από έναν χρόνο έφτιαξε μια μοτοσυκλέτα ικανή για νίκες. Δεν ήταν καθόλου τυχαίο που ο Stefan Pierer, το αφεντικό της ΚΤΜ, είχε ευχαριστήσει τότε δημοσίως τη Honda για το “λάθος” της να αφήσει ελεύθερο τον Pedrosa – ομολογουμένως με αρκετά σαρκαστική διάθεση.

Η αποτυχία του Marquez να επιστρέψει στις νίκες έφερε απότομες ανακατατάξεις στο HRC, τον περίφημο οργανισμό Honda Racing Corporation που το 2022 απέκτησε νέο τιμονιέρη. Ο Koji Watanabe ανέλαβε να οδηγήσει το HRC στις νίκες, αλλά ταυτόχρονα είχε και άλλους σημαντικούς ρόλους να επιτελέσει.

Το HRC είχε φτιαχτεί εξαρχής ως το αγωνιστικό τμήμα των μοτοσυκλετών, μα ο Watanabe ήρθε με εντολή να ενοποιήσει και τις αγωνιστικές δραστηριότητες των αυτοκινήτων σε αυτό. Ταυτόχρονα όμως, είχε δύο καυτές πατάτες στα χέρια του: την επιστροφή στις νίκες σε MotoGP και WSBK, όπου η Honda πια αποτύγχανε με ανησυχητική συνέπεια να διακριθεί.

watanabe
Koji Watanabe

Στα πέντε χρόνια που μεσολάβησαν έκτοτε, η επιτυχία στο MotoGP δεν ήρθε. Η μοτοσυκλέτα της Honda παρέμεινε λιγότερο ανταγωνιστική από τις Aprilia, Ducati και ΚΤΜ, ενώ στο διάστημα αυτό έχει να επιδείξει μόλις δύο νίκες σε κυριακάτικους αγώνες και δη με μη-εργοστασιακούς αναβάτες: Alex Rins στην COTA το 2023 και Johann Zarco στη Le Mans το 2025, όντας αμφότεροι αναβάτες της LCR Honda του Lucio Cecchinello.

Η εργοστασιακή ομάδα στην περίοδο αυτή έχει να επιδείξει ελάχιστα: 12 βάθρα σε 4 σεζόν δεν είναι ικανοποιητικός απολογισμός για το μέγεθος και την ιστορία του HRC, ενώ ακόμη και στους σύντομους αγώνες Sprint μόνο δύο νίκες ήρθαν στην πενταετία του Watanabe και – ξανά – αυτές ανήκουν σε αναβάτες της ιδιωτικής LCR, Zarco (2025) και Diogo Moreira (2026).

Σε αυτή τη στεγνή από επιτυχίες περίοδο μάλιστα ήρθε και η απώλεια της Repsol από την κεντρική χορηγία που κατείχε για πολλά χρόνια.

Η θητεία του Watanabe χαρακτηρίζεται από τη Honda και τη διοίκηση του HRC ως πετυχημένη, κυρίως όμως για την ενσωμάτωση των αυτοκινήτων στις διαδικασίες του οργανισμού. Όσον αφορά στους μοτοσυκλετιστικούς αγώνες ωστόσο, επιτυχίες ήρθαν σε άλλα πεδία (Motocross, Rally, Trial) αλλά όχι στις πίστες Ταχύτητας όπου η Honda έχει καταφέρει μόνο μικρά βήματα μπροστά, μα όχι νίκες και τίτλους.

yasuda
Keiichi Yasuda

Η νέα αναδιανομή ρόλων στο HRC ξεκίνησε με την αντικατάσταση του Watanabe πριν μερικές μέρες από τον Keiichi Yasuda (επισήμως αναλαμβάνει από 1/1/2027), ο οποίος προωθήθηκε από τη θέση του αντιπροέδρου σε αυτή του προέδρου.

Πίσω από αυτή όμως τρέχουν κι άλλες εξελίξεις, καθώς ο διάδοχος του Suppo, Alberto Puig αφήνει τη θέση του ως Team Manager της Honda HRC στο MotoGP για να αναλάβει έναν ανώτερο και πιο γενικό ρόλο, επιβλέποντας και την ομάδα WSBK από το 2027, ενώ στη θέση του έρχεται ένας Ιάπωνας, ο Mikihiko Kawase.

Μια ακόμη ηχηρή μεταγραφή στο HRC είναι η προσθήκη του Davide Brivio από την Trackhouse, ο οποίος έρχεται σε ρόλο συμβούλου στον οργανισμό, έχοντας αποδείξει πλείστες όσες φορές την αξία του, καθώς το όνομά του έχει συνδεθεί με πολλές επιτυχίες με τις εργοστασιακές Yamaha (μαζί με τον Lin Jarvis θεωρείται εκ των αρχιτεκτόνων της μεταγραφής Rossi) και Suzuki (με αυτόν στο τιμόνι πήρε τίτλο ο Joan Mir το 2020) και τώρα θεωρείται ως ο άνθρωπος που ενορχήστρωσε την εξόχως ανταγωνιστική ομάδα Trackhouse Aprilia.

Τέλος, στο HRC έχει ήδη ανακοινωθεί η πρόσληψη του πρώην αρχιμηχανικού της ΚΤΜ, Kurt Trieb, σε μια κίνηση που έγινε με προφανή στόχο να ενισχυθεί η εξέλιξη της αγωνιστικής μοτοσυκλέτας.

brivio
Davide Brivio

Για τη Honda, η αλλαγή των κανονισμών με νέες μοτοσυκλέτες από το 2027 ενδεχομένως να δώσει την ευκαιρία για εξίσωση του ανταγωνισμού, μια νέα αφετηρία με το άγνωστο μπροστά είναι ό,τι ακριβώς χρειάζονται ομάδες όπως αυτές των Honda και Yamaha που τα τελευταία χρόνια πάσχιζαν να πλησιάσουν τον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό.

Από την άλλη, οι αλλαγές που έχουν ήδη δρομολογηθεί στο HRC θυμίζουν αρκετά το 2010 και τη στροφή που πάρθηκε για να ξανάρθουν νίκες. Είναι ο Brivio ο νέος Suppo του HRC; Τα αποτελέσματα θα το δείξουν.

Αν μη τι άλλο στην αφετηρία της νέας εποχής η Honda δείχνει να έχει στηθεί σωστά για να επανέλθει στην κορυφή. Η RC213V τα τελευταία τουλάχιστον δύο χρόνια έχει βελτιωθεί αρκετά και πάνω σε αυτή τη βάση εξελίσσεται η νέα αγωνιστική των 850 cc. Η έλευση του Fabio Quartararo είναι επίσης μια πολύ ελπιδοφόρα κίνηση, καθώς ο Γάλλος δεν έχει χάσει την ταχύτητά του στο παραμικρό – δείτε τι κάνουν οι υπόλοιπες Yamaha σε κάθε αγώνα και πόσο μπροστά τους βρίσκεται μονίμως ο πρωταθλητής του 2021.

Με μια ομάδα που συνδυάζει εμπειρία (Quartararo και Zarco) και ακατέργαστο ταλέντο (Moreira, Alonso), με τα κατάλληλα στελέχη πίσω τους μπορούν να αλλάξουν άρδην την εικόνα της Honda στο κορυφαίο παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας στον πλανήτη, στο MotoGP.

Ετικέτες